ΑΠ 2191/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2191 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη. Περίληψη: Απάτη από κοινού ιδιαιτέρως μεγάλης ζημίας. Στοιχεία. Απορρίπτονται ως αβάσιμοι οι δύο πρώτοι λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχείο Δ΄. Απορρίπτονται ως απαράδεκτοι οι λοιποί λόγοι, οι οποίοι υπό την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου επί της ουσίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 2191/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη, Αναστάσιο Λιανό (ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ελένη Σπίτσα (η οποία ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Δερμιτζάκη, περί αναιρέσεως της 6390/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Μαριόλα. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 45/

1. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 386 § 1 του ΠΚ, όποιος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να είναι αναγκαία και η πραγματοποίηση του οφέλους αυτού, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος, και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον συμπεριφορά και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις, του δράστη και η οποία υπάρχει και σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση προς αποκατάστασή της. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των περιστατικών που αποδείχτηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας? α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, κατά το είδος τους, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα χωριστά. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη δε ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στην ερμηνευόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο, που δίκασε κατ' έφεση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, δέχτηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα εξής: "Στην ....., στις 9-11-2000, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, η προξενηθείσα, δε, ζημία είναι ιδιαιτέρως μεγάλη. Ειδικότερα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, ήλθε σε επαφή με τον εγκαλούντα Ψ και του παρέστησε ψευδώς ότι είναι μεγάλος επιχειρηματίας, μηχανικός, εργολήπτης δημοσίων έργων, με τεχνικό γραφείο μεταλλικών κατασκευών και ότι έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει με μεταλλική κατασκευή το καταστραφέν από πυρκαγιά κατάστημά του στην ....., με άριστα υλικά και να προβεί στην επίβλεψη αυτού, έναντι 14.000.000 δρχ., τα οποία υλικά και περιέγραψε ως ένα μεταλλικό σκελετό από κολώνες ΗΕΑ 120, ζεύκτρα ΙΡΝ 200, τεγίδες οροφής C 140 γαλβάνιζε, 2 δοκούς παταριού ΙΡΝ 260, τεγίδες παταριού ΙΡΝ
2. Τα ως άνω ήταν ψευδή, καθώς δεν ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, ούτε εργολήπτης δημοσίων έργων, δεν διατηρούσε τεχνικό γραφείο μεταλλικών κατασκευών, αλλά ήταν υπάλληλος στο τεχνικό γραφείο του Α και δεν είχε τις τεχνικές γνώσεις επίβλεψης και κατασκευής του ως άνω έργου, ούτε είχε στην κατοχή του τα ως άνω υλικά κατασκευής, αλλά κατείχε υλικά, τα οποία δεν ήταν τα δέοντα σε ποιότητα και ποσότητα, ούτε ο τρόπος κατασκευής ήταν ο αρμόζων, η συνολική τους, δε, αξία δεν ξεπερνούσε τις 300.000 δρχ. Με τις ψευδείς αυτές παραστάσεις, παρέπεισε τον ως άνω εγκαλούντα και του παρέδωσε το χρηματικό ποσό των 10.500.000 δρχ., προκειμένου να του τοποθετήσει τα ως άνω υλικά και να κατασκευάσει το κατάστημά του, καθώς επίσης να προβεί στην επίβλεψη, πράξη στην οποία δεν θα προέβαινε, αν γνώριζε ότι δεν ήταν επιχειρηματίας, μηχανικός με δικό του τεχνικό γραφείο και ότι τα υλικά, που θα του τοποθετούσε, δεν ήταν τα δέοντα και η αξία τους δεν υπερέβαινε τις 300.000 δρχ. και η κατασκευή δεν ήταν η αρμόζουσα, χωρίς στατική μελέτη πολιτικού μηχανικού, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο εγκαλών με το ως άνω χρηματικό ποσό, το οποίο είναι ιδιαίτερα μεγάλο, με αντίστοιχη ωφέλεια του κατηγορουμένου. Ο εγκαλών Ψ είχε έναν κινηματογράφο χειμερινό στην ..... . Ήθελε να κατασκευάσει ένα πατάρι και σκεπή. Κάλεσε τον κατηγορούμενο. Του συστήθηκε ως μηχανικός. Ο εγκαλών ήλθε στην Αθήνα. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι θα τα βάλει στο κομπιούτερ και θα βγάλει τα μέτρα και τα σίδερα. Την κατασκευή και την επίβλεψη ανέλαβε να την έκανε ο κατηγορούμενος, ο οποίος θα έφερνε δικό του συνεργείο για την κατασκευή. Ο κατηγορούμενος ήλθε στην ..... . Είδε το οίκημα. Συμφώνησαν στο ποσό των 14.000.000 δρχ. για την κατασκευή του έργου. Ο εγκαλών του έδωσε 7.000.000 δραχμές σε μετρητά, ως προκαταβολή. Μετά του έδωσε 3.500.000 δρχ. για τα υλικά. Συνολικά, του έδωσε 10.500.000 δρχ. Ο κατηγορούμενος του παρέδωσε απόδειξη για το ποσό των 7.000.000 και των 3.500.000 δρχ. Έγινε το έργο. Ο κατηγορούμενος έφερε συνεργείο. Όταν ο εγκαλών στη συνέχεια, προχώρησε στο επόμενο στάδιο κατασκευής και πήγε να ρίξει μπετόν, έπεσε και κάθισε. Η τιμή ήταν για άριστα υλικά. Όταν έγινε η ζημία, ο εγκαλών αντελήφθη ότι τα υλικά δεν ήταν τα δέοντα σε ποσότητα και ποιότητα, ούτε ο τρόπος κατασκευής ήταν ο αρμόζων. Η κατασκευή αυτή δεν σήκωνε το βάρος της. Κατόπιν, ο εγκαλών κατασκεύασε το ίδιο έργο με μηχανικό και εργολάβο και του κόστισε επιπλέον το ποσό των 5.000.000 δρχ. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν μηχανικός. Το έκανε για να γλιτώσει τα λεφτά του μηχανικού. Τα υλικά δεν ήταν καλά. Η τιμή τους ήταν υπερβολική. Ο κατηγορούμενος έφερε στην ..... της ..... συνεργείο 8 ατόμων. Τις οδηγίες τις έδινε ο κατηγορούμενος. Τα χρήματα για την κατασκευή του έργου τα έλαβε ο κατηγορούμενος. Τα σίδερα λύγισαν. Την προσφορά την έδωσε στον εγκαλούντα ο κατηγορούμενος στην Αθήνα σε μάντρα σιδηρικών, που διατηρούσε. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον εγκαλούντα ότι ήταν μηχανικός και εργολήπτης δημοσίων έργων. Δεν έλαβε θέση ο κατηγορούμενος για τα σχέδια του πρώτου μηχανικού, αλλά ανέφερε στον εγκαλούντα ότι θα τα έκανε πιο στέρεα. Εάν έλεγε στον εγκαλούντα ότι δεν ήταν μηχανικός δεν θα του έδινε τη δουλειά. Στο κτίριο αυτό πήγαινε πολύς κόσμος. Ήταν κινηματογράφος και είχε και μαγαζιά. Το βάρος της πλάκας, του είπε ότι σήκωνε 700 με 800 κιλά ανά τετραγωνικό. Ο εγκαλών τοποθέτησε βάρος 200 κιλά. Δεν υπάρχει ειδικό συνεργείο τέτοιο στη ....., γι αυτό ο εγκαλών πήγε στην Αθήνα. Ο μηχανικός Β του σύστησε τον κατηγορούμενο Χ. Τα χρήματα τα έδωσε ο εγκαλών από τον Οκτώβριο του
3. Στην προσφορά δεν ήταν ο Α. Ο μηχανικός Β δεν είχε πει στον εγκαλούντα για τον Α, μόνο για τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος έφερε στο κατάστημα του εγκαλούντα τα σίδερα κολλημένα και βαμμένα. Ο πραγματογνώμονας ....., Πολιτικός Μηχανικός, ο οποίος διορίσθηκε με το υπ' αριθμ. ..... έγγραφο του ΤΕΕ Τμήματος Β.Α. Αιγαίου, μετά από την υπ' αριθμ. ..... σχετική αίτηση του εγκαλούντα Ψ, στην από Νοεμβρίου 2001 πραγματογνωμοσύνη του, αναφέρει τα ακόλουθα: Το εν λόγω έργο είναι επισκευή κτιρίου παλαιού κινηματογράφου, στην ..... της ..... . Το κτίσμα στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί ως νυχτερινό κέντρο διασκέδασης και μετά καταστράφηκε από φωτιά. Πρόκειται για κτίσμα λιθόκτιστο. Για την επισκευή του κτιρίου εκδόθηκε η υπ' αριθμ. ..... Οικοδομική Άδεια. Η συγκεκριμένη άδεια προέβλεπε την κατασκευή μεταλλικής στέγης, με επικάλυψη από πανέλα πολυουρεθάνης και παταριού με βοηθητική χρήση. Η στατική μελέτη της οικοδομικής άδειας προέβλεπε τη διαμόρφωση της στέγη με ζευκτά (επίπεδα δικτυώματα). Αντί των ζευκτών, κατασκευάστηκαν πλαίσια από ολόσωμες δοκούς ΙΡΝ 220 (ζυγώματα). Ο υπογράφων ζήτησε τη νέα στατική μελέτη, βάσει της οποίας έγινε η αλλαγή. Κατά δήλωση και των δύο αντιδίκων μερών, δεν συντάχθηκε στατική μελέτη για τον υπολογισμό της ολόσωμης κατασκευής. Δηλαδή, η αλλαγή των ζευκτών σε ολόσωμες, καθώς και οι συνδέσεις των κόμβων έγιναν κατ' εκτίμηση και χωρίς υπολογισμούς. Τα ζυγώματα της στέγης στηρίζονται τόσο πάνω στους περιμετρικούς λιθόκτιστους τοίχους, όσο και στις κολώνες τύπου ΗΕΑ 120, που ανεβαίνουν από το πατάρι. Το πατάρι αποτελείται από εσχάρα σιδηροδοκών με κύριες δοκούς τύπου ΙΡΝ 260 και δευτερεύουσες τεγίδες ΙΡΕ
4. Οι τεγίδες είναι τοποθετημένες ανομοιόμορφα, χωρίς σταθερή απόσταση μεταξύ τους και χωρίς καθετότητα με τις κύριες δοκούς. Μετά τη σκυροδέτηση του δαπέδου του παταριού με πλάκα πάχους 8 εκ. επί λαμαρίνας, τόσο οι τεγίδες, όσο και κάποιες από τις κύριες δοκούς παρουσίασαν μεγάλο βέλος κάμψης (>4 εκ.). Η κάμψη των κυρίων δοκών οδήγησε και τις αντίστοιχες κολώνες σε σημαντική απόκλιση από την κατακόρυφο. Η θεμελίωση των στύλων στήριξης του .παταριού έγινε με μεμονωμένα πέδιλα, διαστάσεων 60 * 60 * 60 εκ. από οπλισμένο σκυρόδεμα, χωρίς την παρεμβολή συνδετήριων δοκών. Όπως και η στέγη, το πατάρι κατασκευάστηκε χωρίς τη σύνταξη στατικής μελέτης. Κατόπιν των ανωτέρω, μπορούμε να συμπεράνουμε τα κάτωθι: 1) Επειδή η όλη κατασκευή (στέγη και πατάρι) κατασκευάστηκε χωρίς εγκεκριμένη ή άλλη στατική μελέτη και χωρίς κανένα στοιχειώδη υπολογισμό στατικό και αντισεισμικό, δεν είναι δυνατός ο έλεγχος επάρκειας των διατομών και των συνδέσεων. Για να είναι δυνατός ένας τέτοιος έλεγχος, απαιτείται πλήρης στατική μελέτη ελέγχου της επάρκειας της κατασκευής, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, μελέτη που δεν είναι στο αντικείμενο της παρούσας πραγματογνωμοσύνης. 2} Δεν εφαρμόσθηκε η στατική μελέτη της οικοδομικής άδειας. 3} Η θεμελίωση των στύλων του παταριού γίνεται με μεμονωμένα πέδιλα, χωρίς την απαραίτητη παρεμβολή συνδετήριων δοκών για την αντισεισμική θωράκιση της κατασκευής. 4) Μία από τις κεντρικές κύριες δοκούς του παταριού είναι "ματιστή", δηλαδή αποτελείται από δύο τμήματα μετωπικά συγκολλημένα, χωρίς την παρεμβολή λάμας ή κοχλίωσης, ώστε να εξασφαλίζεται η πλήρης συνέχεια της δοκού. Στο σημείο αυτό εμφανίζεται και το μεγαλύτερο βέλος κάμψης μετά τη φόρτιση του παταριού, λόγω σκυροδέτησης του δαπέδου. 5) Οι διατομές στύλων και κυρίων δοκών του παταριού είναι δυσανάλογου μεγέθους, (υπερδιπλάσιο στατικό ύψος δοκών από τις κολώνες), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη για ενίσχυση του κόμβου ένωσής τους. Τέτοια ενίσχυση έχει γίνει στον καρφιά της στέγης και στις στηρίξεις των ζυγωμάτων της. 6) Μεταξύ των στύλων του παταριού δεν έχουν τοποθετηθεί πλευρικοί σύνδεσμοι ακαμψίας, και7) Μεταξύ των πλαισίων της στέγης δεν έχουν τοποθετηθεί χιαστί αντιανεμικοί σύνδεσμοι. Ο Πολιτικός Μηχανικός Γ στην από 6-5-2001 τεχνική περιγραφή του αναφέρει ότι μετά από αυτοψία, που έγινε στο κτίριο του Ψ, καταγράφονται τα εξής: 1) Στο δάπεδο, το οποίο υπάρχει με φέροντα οργανισμό από μεταλλικά προφίλ, όλες παντελώς οι διατομές είναι ανεπαρκείς στατικά. 2) Ειδικότερα, οι δοκοί οι βασικοί δεν είναι διαστασιολογημένοι σωστά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να παραλάβουν ούτε το ίδιο βάρος. 3) Χρειάζεται ολική αντικατάσταση του δαπέδου. Να σημειωθεί εδώ ότι ο κατηγορούμενος στην προσφορά του προς τον εγκαλούντα στη σφραγίδα του στο τέλος αυτής αναφέρει: "Επίβλεψη-Κατασκευή Χ, Εργολήπτης Δημοσίων Έργων" και υπογράφει ο ίδιος, ενώ αυτός ήταν υπάλληλος στο τεχνικό γραφείο του Α και δεν ήταν εργολήπτης δημοσίων έργων. Το ως άνω συνολικό χρηματικό ποσό το παρέλαβε ο κατηγορούμενος και όχι ο Α και τις αποδείξεις είσπραξης ο κατηγορούμενος, όταν τις παρέδωσε στον εγκαλούντα, τις είχε εκ των προτέρων έτοιμες και υπογεγραμμένες για να μην μπορεί ο εγκαλών να διαπιστώσει ποιος πραγματικά υπέγραψε αυτές και αν οι εν λόγω αποδείξεις είσπραξης προέρχονται από το Α ή από τον κατηγορούμενο". Με βάση τις παραδοχές αυτές το πιο πάνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στην ....., στις 9-11-2000, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, η προξενηθείσα, δε, ζημία είναι ιδιαιτέρως μεγάλη. Ειδικότερα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, ήλθε σε επαφή με τον εγκαλούντα Ψ και του παρέστησε ψευδώς ότι είναι μεγάλος επιχειρηματίας μηχανικός, εργολήπτης δημοσίων έργων, με τεχνικό γραφείο μεταλλικών κατασκευών και ότι έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει με μεταλλική κατασκευή το καταστραφέν από πυρκαγιά κατάστημά του στην ....., με άριστα υλικά και να προβεί στην επίβλεψη αυτού, αλλά ήταν υπάλληλος στο τεχνικό γραφείο του Α, έναντι 14.000.000 δρχ., τα οποία υλικά και περιέγραψε ως ένα μεταλλικό σκελετό από κολώνες ΗΕΑ 120, ζεύκτρα ΙΡΝ 200, τεγίδες οροφής C 140 γαλβάνιζε, 2 δοκούς παταριού ΙΡΝ 260, τεγίδες παταριού ΙΡΝ
5. Τα ως άνω ήταν ψευδή, καθώς δεν ήταν μεγάλος επιχειρηματίας, ούτε μηχανικός, ούτε εργολήπτης δημοσίων έργων, δεν διατηρούσε τεχνικό γραφείο μεταλλικών κατασκευών και δεν είχε τις τεχνικές γνώσεις επίβλεψης και κατασκευής του ως άνω έργου, ούτε είχε στην κατοχή του τα ως άνω υλικά κατασκευής, αλλά κατείχε υλικά, τα οποία δεν ήταν τα δέοντα σε ποιότητα και ποσότητα, ούτε ο τρόπος κατασκευής ήταν ο αρμόζων, η συνολική τους, δε, αξία δεν ξεπερνούσε τις 300.000 δρχ. Με τις ψευδείς αυτές παραστάσεις, παρέπεισε τον ως άνω εγκαλούντα και του παρέδωσε το χρηματικό ποσό των 10.500.000 δρχ., προκειμένου να του τοποθετήσει τα ως άνω υλικά και να κατασκευάσει το κατάστημά του, καθώς επίσης να προβεί στην επίβλεψη, πράξη στην οποία δεν θα προέβαινε, αν γνώριζε ότι δεν ήταν επιχειρηματίας, μηχανικός, με δικό του τεχνικό γραφείο, ότι τα υλικά, που θα του τοποθετούσε, δεν ήταν τα δέοντα, η αξία τους δεν υπερέβαινε τις 300.000 δρχ. και η κατασκευή δεν ήταν η αρμόζουσα, χωρίς στατική μελέτη πολιτικού μηχανικού, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο εγκαλών με το ως άνω χρηματικό ποσό, το οποίο είναι ιδιαίτερα μεγάλο, με αντίστοιχη ωφέλεια του κατηγορουμένου". Με αυτά που δέχτηκε το Τριμελές Εφετείο αφενός μεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη ως άνω απόφασή του την υπό των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27 και 386 παρ. 1β,α του ΠΚ, τις οποίες ούτε ευθέως, αλλ' ούτε και εκ πλαγίου, με ασαφείς ή ελλιπείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις ή με άλλο τρόπο, παραβίασε. Ως προς τις περί του αντιθέτου δε προβαλλόμενες από τον αναιρεσείοντα αιτιάσεις παρατηρούνται τα εξής: Από το σύνολο των ως άνω παραδοχών του σκεπτικού, σε συνδυασμό με το διατακτικό, αιτιολογείται ο σκοπός του αναιρεσείοντος να περιποιήσει στον εαυτό του παράνομο περιουσιακό όφελος, είναι δε αβάσιμη η αιτίαση υπό στοιχείο α που υποστηρίζει τα αντίθετα. Αιτολογείται το ποσό της ζημίας, ανερχόμενο στο ποσό των 10.500.000 δρχ. και ότι η ζημία ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, είναι δε αβάσιμη η αιτίαση υπό στοιχείο β που υποστηρίζει τα αντίθετα. Αναφορικά με τα υλικά αξίας 300.000 δρχ. δέχεται κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση της ότι δεν ήταν τα δέοντα σε ποιότητα, με την περαιτέρω παραδοχή ότι η κατασκευή "έπεσε και κάθησε". Κατ' ακολουθία, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ο από το άρθο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' λόγος αναιρέσεως για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των πιο πάνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Κατά τα λοιπά, με τις αιτιάσεις υπό στοιχεία γ' και δ', με τις οποίες ο αναιρεσίων υποστηρίζει ότι τα υλικά τα οποία υποσχέθηκε στον εγκαλούντα να τοποθετήσει, τοποθετήθηκαν, και δεν αναφέρει σε τι συνίσταται η διαφοροποίηση των υλικών αυτών που υποσχέθηκε να τοποθετήσει και αυτών που τοποθέτησε, πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του ουσιαστικού Δικαστηρίου. Συνεπώς αυτές είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, αφού ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση τις παραδοχές αυτής και δεν συνιστά λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ, η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Κατ' ακολουθία τούτων, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 4-12-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6390/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι