ΑΠ 2210/2007 — ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 2210/2007 ()

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2210 / 2007 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αοριστία λόγου αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 2210/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Hρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατούμενου στην Κλειστή Φυλακή Πατρών, ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 525-526/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 725/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη με αριθμό 256/25.6.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγων ενώπιον του Συμβουλίου σας, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 509 § 1, 513 § 1 και 476 § 1 Κ.Π.Δ., την έκθεση αναιρέσεως με αριθ. 679/25-1-2007 του Χ1, που συνετάχθη νομοτύπως και εμπροθέσμως ενώπιον του Διευθυντού των Φυλακών-Κορυδαλλού, όπου κρατείται και καταχωρηθείσης εις τα οικεία βιβλία του αρμοδίου Τμήματος του Εφετείου Αθηνών με αριθ. 4/14-2-2007, κατά της υπ΄αριθ. 525-526/15-12-2006 αποφάσεως του Μικτού Εφετείου Αθηνών, δια της οποίας κατεδικάσθη εις συνολική ποινή καθείρξεως 12 ετών και 10 μηνών, κατ΄επαύξησιν της ποινής καθείρξεως των 12 ετών κατά 5 μήνες εξ εκάστης των δύο, ίσης διάρκειας ποινών και επάγομαι τα ακόλουθα: Ι) Από τις διατάξεις των άρθρων 148-153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1 και 509 § 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι, στην έκθεση που περιέχει τη δήλωση ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, πρέπει να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο. Διαφορετικά η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη. Απλή επανάληψη των διατάξεων του άρθρου 510 § 1 Κ.Π.Δ. που προβλέπει τους λόγους αναίρεσης, η περιγραφική απλώς αναφορά αυτών δεν αρκεί. Ειδικώτερον, για την πληρότητα των λόγων αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει, αν ελλείπει παντελώς αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία της απόφασης και αν υπάρχει αιτιολογία, να προσδιορίζεται επί πλέον σε τί συνίσταται η έλλειψη σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης. ΙΙ) Στη προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση πλήττεται η με αριθ. 525-526/2006 απόφασις του Α΄ Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών με την οποία εκηρύχθη ένοχος α) αποπείρας ανθρωποκτονίας που διεπράχθη σε ήρεμη ψυχική κατάσταση β) παρανόμου οπλοφορίας και γ) οπλοχρησίας, αφού απερρίφθησαν οι προβληθέντες δια του συνηγόρου του αυτοτελείς ισχυρισμοί που συνίστανται εις το ότι η πράξις της αποπείρας ανθρωποκτονίας ετελέσθη υπ΄αυτού, ευρισκόμενος σε κατάσταση αμύνης, κατ΄άρθρ. 28 Π.Κ. και μειωμένου καταλογισμού, λόγω μέθης, κατ΄άρθρ. 36 § 1 Π.Κ., και στην συνέχεια επεβλήθησαν εις τούτον για τις παραπάνω πράξεις οι προαναφερόμενες ποινές. Η αίτηση αναίρεσης ησκήθη με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, που περιέχεται στην υπ΄αριθ. ........ έκθεση του Διευθυντού των Φυλακών Κορυδαλλού, όπου κρατείται, με την οποίαν προβάλλονται κατά λέξη οι εξής λόγοι αναιρέσεως "...........διότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν περιέχει την κατά νόμο επιβαλλομένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Κατά την διάπραξη δε του αδικήματος ευρίσκετο σε άμυνα". ΄Όμως οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, όπως διατυπώθηκαν στην έκθεση, είναι τελείως αόριστοι και ως εκ τούτου απαράδεκτοι. Επομένως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως και να επιβληθούν εις τον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως του Χ1, κρατουμένου στην φυλακή Κορυδαλλού, κατά της υπ΄αριθμ. 525-526/15-12-2006 αποφάσεως του Α΄ Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν κατεδικάσθη εις συνολική ποινή καθείρξεως 12 ετών και 10 μηνών. Και Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήναι τη 30 Μαΐου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΑντώνιος Μύτης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από το με ημερομηνία ......... αποδεικτικό επίδοσης του υπαλλήλου της Κλειστής Φυλακής Πατρών ............, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αναιρεσείων, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, πρέπει στην δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορριπτέα (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια δεν αρκεί. Περαιτέρω για το ορισμένο του από το άνω άρθρο, 510 παρ. 1, στοιχ. δ' λόγου αναιρέσεως, για έλλειψη από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως πρέπει να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως σε τι συνίσταται αυτή η έλλειψη, ποίες οι ασάφειες ή οι ελλείψεις στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δε ελήφθησαν υπ' όψη (ολ. ΑΠ. 2/2002, 19/2001). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη από 25/1/2007 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 525 - 520/2006 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν ο αναιρεσείων κατεδικάσθη εις ποινές καθείρξεως δώδεκα