ΑΠ 2235/2007 — Ακυρότητα απόλυτη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2235 / 2007 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη. Περίληψη: Απόλυτη ακυρότητα της διαδικα-σίας γιατί παραβιάσθηκαν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (άρθρ. 171 παρ. 1δ, 510 παρ. 1Α ΚΠΔ). Παραδοχή της αποφάσεως ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να δικαστεί σαν να ήταν παρών (340 παρ. 3 ΚΠΔ), μολονότι δεν μνημονεύει αποδεικτικό επιδόσεως περί κλητεύσεως αυτού, με την ειδικότερη σκέψη ότι τούτο υπήρχε μεν κατά «την εκφώνηση της υποθέσεως, αλλά δεν υπάρχει κατά τη θεώρηση της αποφάσεως». Αναιρεί και παραπέμπει Αριθμός 2235/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Στρατή, για αναίρεση της με αριθμό 59635/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιουλίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1625/

1. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 171 παρ. 1 δ΄ ΚΠΔ, ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη, επιφέρει η μη τήρηση των διατάξεων που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται στις περιπτώσεις και με τις διατυπώσεις που επιβάλλει ο νόμος. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η άσκηση των προσηκόντων στον κατηγορούμενο δικαιωμάτων, αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, κατά τις οποίες υφίσταται από το νόμο υποχρέωση του δικαστή να δημιουργήσει οίκοθεν εκείνες τις προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την άσκηση των παραπάνω δικαιωμάτων, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη σχετική αίτηση του κατηγορουμένου, δημιουργουμένης διαφορετικά απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας. Ειδικότερα, η "εμφάνιση" του κατηγορουμένου αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες ο νόμος διασφαλίζει την προσωπική συμμετοχή αυτού, δηλαδή σε όλες τις περιπτώσεις, οι οποίες διαγράφουν ορισμένες διαδικαστικές πράξεις, τύπους και προϋποθέσεις τόπου και χρόνου, με σκοπό να καταστεί δυνατή η εμφάνιση του κατηγορουμένου στην ποινική διαδικασία. Εξ άλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 340 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ προκύπτει ότι προϋπόθεση εκδικάσεως της κατηγορίας με την απουσία του κατηγορουμένου είναι η νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση αυτού. Νομίμως δε θεωρείται κλητευθείς ο κατηγορούμενος, όταν, είτε εκοινοποιήθη εις αυτόν, εμπροθέσμως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321 και 177 ΚΠΔ κλήση ή κλητήριο θέσπισμα, είτε ανεβλήθη η δίκη σε ορισμένη δικάσιμο και ο κατηγορούμενος ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είτε το σημαντικό αίτιο αναγγέλθηκε από το συνήγορο ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του απόντος διαδίκου και η συζήτηση αναβλήθηκε σε ρητή δικάσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τον Πλημμελειοδίκη, δεν εμφανίστηκε και ο τελευταίος (Πλημμελειοδίκης) εξέδωσε την εξής απόφαση: "Από το αποδεικτικό επίδοσης που υπήρχε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης και το οποίο δεν υπάρχει πλέον στη δικογραφία κατά τη θεώρηση της παρούσης, για άγνωστους λόγους, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να εμφανισθεί σήμερα και εφόσον δεν εμφανίστηκε πρέπει να δικασθεί σαν να ήταν παρών (άρθρο. 340 παρ. 3 ΚΠΔ)". Εφόσον, κατά τις παραδοχές της παρεμπίπτουσας αυτής αποφάσεως, δεν υπάρχει στη δικογραφία το οικείο αποδεικτικό επιδόσεως, δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί αν ο κατηγορούμενος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και ειδικότερα (δεν δύναται να ελεγχθεί ο χρόνος της επιδόσεως, το όργανο που ενήργησε την επίδοση, αν ο κατηγορούμενος κλητεύθηκε ως γνωστής ή αγνώστου διαμονής και αν, στην τελευταία περίπτωση, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις κλητεύσεως αυτού ως αγνώστου διαμονής καθώς και εάν υπάρχουν τυπικές ελλείψεις στο οικείο αποδεικτικό επιδόσεως που καθιστούν άκυρη την επίδοση. Επομένως, η προσβαλλομένη απόφαση με το να δεχθεί ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να δικαστεί σαν να ήταν παρών (άρθρο 340 παρ. 3 ΚΠΔ), λόγω νομίμου κλητεύσεώς του, χωρίς όμως να παραθέσει τα αναγκαία εκείνα στοιχεία, όπως προαναπτύχθηκε, από τα οποία να προκύπτει η νόμιμη κλήτευση αυτού, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 510 παρ. Ι Α΄ σε συνδυασμό με άρθρο 179 παρ. 1 δ΄ ΚΠΔ, της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, γιατί παραβιάσθηκε το δικαίωμα του κατηγορουμένου προς εμφάνιση στο ακροατήριο και άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται από το νόμο και αναιρετέα την απόφασή του κατέστησε εκ του λόγου τούτου, κατά τον βάσιμο περί τούτου πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως. Αναιρουμένης της αποφάσεως, πρέπει η υπόθεση να παραπεμφθεί για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο, όμως, θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ΄αριθμ. 59635/2006 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτηθησόμενο από άλλο δικαστή. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου
2. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου
3. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ