ΑΠ 2245/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Πρόσθετοι λόγοι

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2245 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Πρόσθετοι λόγοι. Περίληψη: Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως με την επίκληση των λόγων της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Υπάρχει αιτιολογία. Απορρίπτει την αναίρεση. Απαράδεκτοι οι πρόσθετοι λόγοι. ΑΡΙΘΜΟΣ 2245/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Παλιοτζίκα, περί αναιρέσεως της 16/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Μαϊου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στους από 2 Σεπτεμβρίου 2008 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1014/2006. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα από αυτά. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ, λόγο αναιρέσεως, αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη δε ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή τέτοιας διάταξης συντρέχει όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αληθινά στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου για το λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης με αριθμό 16/2006 αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, και ειδικότερα από τις καταθέσεις των ενόρκως στο ακροατήριο εξετασθέντων μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής, και την όλη αποδεικτική διαδικασία ότι αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι "ο κατηγορούμενος 1) Στις ..... Βελγίου στις 4-10-2001 και στο συνοριακό σημείο εξόδου ..... του ..... στις 9-10-2001 αντίστοιχα, από κερδοσκοπία και με σκοπό τη συγκάλυψη της αληθινής προέλευσης περιουσίας, αποδέχθηκε στην κατοχή του και κατέστησε εαυτόν δικαιούχο περιουσίας που προέρχεται από εγκληματική δραστηριότητα (κλοπή ιδιαίτερα μεγάλης αξίας) και συγκεκριμένα, στους πιο πάνω τόπους και χρόνους, μολονότι γνώριζε ότι το με αριθμό πλαισίου ..... E.I.X. αυτοκίνητο μάρκας AUDI RS 4 Avant, έτους κατασκευής 2001, χρώματος μαύρου, αξίας 35.000.000 δραχμών, είχε κλαπεί την 14-8-2001 στη ..... από την ιδιοκτήτρια εταιρία αυτού με την επωνυμία ....., από άγνωστους δράστες και είχε υποστεί αλλοίωση του πιο πάνω αριθμού πλαισίου του με κατάλληλη επεξεργασία, ώστε να εμφανίζεται ως ....., αγόρασε, αποδέχθηκε στην κατοχή του και κατέστησε εαυτόν δικαιούχο αυτού του αυτοκινήτου την 4-10-2001 στις ....., από τους άγνωστους δράστες της κλοπής, με υπόδειξη του Α, α.λ.σ., ο οποίος τον εφοδίασε με τις με αριθμό ..... προσωρινές πινακίδες κυκλοφορίας, τη με αριθμό ..... προσωρινή άδεια κυκλοφορίας των Ολλανδικών Αρχών και τη με αριθμ. ..... κάρτα διεθνούς ασφάλισης, που έλαβε ο πιο πάνω Α μετά από εξαπάτηση των Ολλανδικών Αρχών, ως προς τη γνησιότητα της ..... άδειας κυκλοφορίας του πιο πάνω αυτοκινήτου, η οποία στην πραγματικότητα ήταν πλαστή και στη συνέχεια, την 9-10-2001 οδήγησε το πιο πάνω αυτοκίνητο στο Συνοριακό Σημείο εξόδου ....., προκειμένου να μεταβεί στη Ρωσία μέσω Τουρκίας. Τα πιο πάνω έπραξε με σκοπό τη συγκάλυψη της αληθινής προέλευσης του προαναφερόμενου αυτοκινήτου, αξίας 35.000.000 δραχμών και από κερδοσκοπία, η οποία συνίσταται στο να μεταπωλήσει το όχημα αυτό στη Ρωσία, όπου αυτός ασχολείται ως μάνατζερ πωλήσεων αυτοκινήτων. 2) Στη συνέχεια και με σκοπό να προσπορίζει στον εαυτό του περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον, με συνολική ζημία που υπερβαίνει τα 73.000 ευρώ, προσερχόμενος στο συνοριακό σημείο διελεύσεως ..... στις 9-10-2001, προκειμένου να εξέλθει στην Τουρκία, οδηγώντας το πιο πάνω αυτοκίνητο, χρησιμοποίησε ψευδείς βεβαιώσεις για να εξαπατήσει άλλον σχετικά με τον αναληθές περιστατικό που αναφέρεται σ' αυτές και συγκεκριμένα, επέδειξε στους αρμόδιους αστυνομικούς και τελωνειακούς υπαλλήλους τη με αριθμό 0068787 προσωρινή άδεια κυκλοφορίας, τις με αριθμό ..... προσωρινές πινακίδες κυκλοφορίας του πιο πάνω αυτοκινήτου, των Ολλανδικών Αρχών, καθώς και τη με αριθμό ..... κάρτα διεθνούς ασφάλισης, των οποίων την έκδοση είχε επιτύχει ο Α μετά από εξαπάτηση των Ολλανδικών Αρχών, ως προς τη γνησιότητα της ..... άδειας κυκλοφορίας του πιο πάνω αυτοκινήτου, η οποία στην πραγματικότητα ήταν πλαστή και έπραξε αυτό για να προσπορίζει στον εαυτό του το περιουσιακό όφελος κτήσης του Ε.Ι.Χ. αυτοκινήτου μάρκας AUDI RS 4 Avant, το οποίο προσπάθησε να εξάγει στην Τουρκία, βλάπτοντας την ιδιοκτήτρια αυτού εταιρία ....., με συνολική ζημία που υπερβαίνει τα 73.000 ευρώ. 3) Στον πιο πάνω αναφερόμενο τόπο και χρόνο (στο συνοριακό σημείο διελεύσεως ....., την 9-10-2001), εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστά έγγραφα, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του και σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτοντας τρίτον με συνολική ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ. Ειδικότερα, προσερχόμενος στο συνοριακό σημείο διελεύσεως ....., στις 9-10-2002, προκειμένου να εξέλθει στην Τουρκία, οδηγώντας το προαναφερόμενο αυτοκίνητο AUDI RS 4 Avant, το οποίο παρουσίασε με τον πλαστό αριθμό πλαισίου ....., επέδειξε τη με αριθμό .....άδεια κυκλοφορίας του πιο πάνω αυτοκινήτου, η οποία φέρεται ότι εκδόθηκε από τις Βελγικές Αρχές και η οποία ήταν πλαστή, καθόσον καταρτίστηκε από άγνωστους δράστες, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό της και σε άγνωστους δράστες της κλοπής του πιο πάνω αυτοκινήτου το παράνομο περιουσιακό όφελος της κτήσεως αυτού, βλάπτοντας την ιδιοκτήτρια εταιρία ....., με συνολική ζημία που υπερβαίνει το ποσό 73.000 ευρώ. Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά προέκυψαν τόσο από τις σαφείς και πειστικές καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας τελωνειακών υπαλλήλων, όσο και από την ανάγνωση των εγγράφων. Δεν αναιρούνται δε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος των παραπάνω πράξεων με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου (άρθρο 84 παρ.2α ΠΚ), αφού από τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος μέχρι το χρόνο τέλεσης των παραπάνω πράξεων έζησε έντιμη ατομική, επαγγελματική, οικογενειακή και γενικά κοινωνική ζωή". Στη συνέχεια το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο ένοχο των πράξεων α) της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, β) της χρησιμοποίησης υφαρπαγεισών ψευδών βεβαιώσεων και γ) της χρήσης πλαστών εγγράφων με σκοπό το όφελος με βλάβη τρίτου, που υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ και του επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 5 ετών και 3 μηνών. Με αυτά που δέχθηκε, το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, διέλαβε στην απόφασή του, την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα αποδειχθέντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, για τα οποία κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες αυτά προέκυψαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 14, 26 παρ.1 εδ α', 27 παρ.1 και 2, 51,53, 83, 84 παρ.2α του Π.Κ, 1, 2 παρ. 1,4,5 του Ν. 2331/2005 σε συνδυασμό με το άρθρο 372 παρ.1 του Π.Κ, 220 και 216 παρ.2-3 του ίδιου Κώδικα. Ειδικότερα, αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν την κρίση του δικαστηρίου, και συγκεκριμένα ότι ο αναιρεσείων από κερδοσκοπία και με σκοπό να συγκαλύψει την αληθινή προέλευση της περιουσίας του, δέχθηκε στην κατοχή του και κατέστησε τον ίδιο τον εαυτό του δικαιούχο αντικειμένου που προέρχεται από εγκληματική δραστηριότητα. Ειδικότερα, αιτιολογείται η παραδοχή σύμφωνα με την οποία, ενώ αυτός γνώριζε ότι το με στοιχεία AUDI RS Avant Ε.Ι.Χ αυτοκίνητο αξίας 35.000.000 δραχμών, είχε κλαπεί την 14-8-2001 στη ..... από άγνωστους δράστες από την ιδιοκτήτρια εταιρεία και ότι είχε αλλοιωθεί ο αριθμός του πλαισίου, παρόλα αυτά προέβη για λογαριασμό του στην αγορά του ως άνω αυτοκινήτου την 4-10-2001, στις ....., ενώ παράλληλα φρόντισε να εφοδιαστεί και με τα απαραίτητα συνοδευτικά του οχήματος δικαιολογητικά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένης της άδειας κυκλοφορίας, η οποία ήταν πλαστή, με τη διαμεσολάβηση τρίτου αλλοδαπού προσώπου. Ακόμη, αιτιολογείται η παραδοχή ότι ο αναιρεσείων, την 9-10-2001, οδήγησε ο ίδιος το συγκεκριμένο όχημα στο συνοριακό σημείο εξόδου των ..... του ....., με απώτερο σκοπό να μεταβεί δια μέσου της Τουρκίας στη Ρωσία, όπου επρόκειτο να το μεταπωλήσει, ενόψει της επαγγελματικής του ιδιότητας ως μάνατζερ πωλήσεων αυτοκινήτων. Επιπρόσθετα, αιτιολογείται η παραδοχή, σύμφωνα με την οποία ο αναιρεσείων είχε σκοπό μόνο να προσπορίσει στον εαυτό του παράνομο περιουσιακό όφελος με βλάβη τρίτου, με την από μέρους του χρήση, κατά τη διέλευσή του από το συνοριακό σημείο των ..... του ....., την 9-10-2001, ψευδών βεβαιώσεων και με απώτερο σκοπό την εξαπάτηση των αρμοδίων αρχών, αφού, εμφάνισε συγκεκριμένα πλαστά έγγραφα συνοδευτικά του οχήματος, ως αληθινά με αποτέλεσμα να προκληθεί βλάβη στην περιουσιακή κατάσταση της ιδιοκτήτριας εταιρείας, που υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ. Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, κατά το μέρος μεν που με το σχετικό λόγο, πλήττεται, με την επίκληση, κατ' επίφαση, της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η περί τα πράγματα, αναιρετικά ανέλεγκτη, κρίση του Δικαστηρίου, είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, ενώ κατά το μέρος που με την αιτίαση του πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα ότι το αιτιολογικό της αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού της, είναι αβάσιμος, γιατί δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται, όπως εν προκειμένω, στην επανάλειψη του διατακτικού της αποφάσεως το οποίο περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος αποτελούν αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς, για τους οποίους το δικαστήριο δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να διαλάβει ειδική αιτιολογία. Τέλος, οι, δι' ιδίου δικογράφου των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, γιατί ασκήθηκαν εκπρόθεσμα, δηλαδή δεν ασκήθηκαν εντός προθεσμίας 15 ημερών, πριν την ημέρα συζήτησης της αναιρέσεως, (17-9-2008), που στην προκείμενη περίπτωση έπρεπε να είχαν κατατεθεί μέχρι την 1-9-2008 και όχι την 2-9-2008, που κατατέθηκαν, όπως προκύπτει από τη σχετική επ' αυτών επισημείωση. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής ασκηθέντες πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ.1 του Κ.Π.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 25-5-2006 και με αριθμό καταθέσεως 20/2006 αίτηση του Χ και τους επ' αυτής από 2-9-2008 πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της υπ' αριθμό 16/23-02-2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι