← Ελλάδα

ΑΠ 2259/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Έκρηξη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2259 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Έκρηξη από αμέλεια. Περίληψη: Παράβαση άρθρου 11 παρ. 6 του Ν. 2168/

  1. Επαρκής αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως. Έκρηξη από αμέλεια (άρθρα 270, 272 ΠΚ). Αναίρεση για ελλιπή αιτιολογία. Δεν εκτίθενται παντάπασι στην καταδικαστική απόφαση πραγματικά περιστατικά δηλωτικά της αμελούς συμπεριφοράς του κατηγορουμένου. ΑΡΙΘΜΟΣ 2259/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σταμάτη, περί αναιρέσεως της 3174/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: Ψ1, Ψ2, Ψ3, Ψ4, Ψ5, Ψ6, Ψ7, Ψ8, Ψ9, Ψ0, Ψ11, Ψ12, Ψ13, Ψ14, Ψ15, Ψ16, Ψ17, Ψ18 και Ψ19, που δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 105/
  2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Στη διάταξη του άρθρου 11 παρ.6 του Ν. 2168/1993 ορίζεται ότι "κατά τη διενέργεια εκσκαφών μέσα σε κατοικημένες περιοχές γενικά και σε περιοχές όπου υπάρχουν οικοδομές, απαγορεύεται η χρήση εκρηκτικώv υλώv, εκτός εάν πρόκειται για έδαφος που δεν είναι δυνατόν να εκσκαφεί με σύγχρονα τεχνικά μέσα. Αυτό πιστοποιείται με υπεύθυνη δήλωση του επιβλέποντος διπλωματούχου μηχανικού, ο οποίος αναλαμβάνει και την ευθύνη για την ασφαλή χρήση των εκρηκτικών υλών και καθορίζει στη δήλωσή του τα ληπτέα προφυλακτικά μέτρα για το κοινό και για τις γειτονικές οικοδομές. Στην περίπτωση αυτήν, η άδεια αγοράς, μεταφοράς και κατανάλωσης των ανωτέρω υλών, χορηγείται από την αρμόδια αστυνομική αρχή, μετά προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας πολεοδομίας. Κατά δε την παρ.7 του ίδιου άρθρου, οι παραβάτες του παρόντος άρθρου, καθώς και της προβλεπόμενης από την παρ. 1 του άρθρου αυτού υπουργικής απόφασης τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών

(3)μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων (200.000) δραχμών". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 270 εδ. β' ΠΚ, "Όποιος με πρόθεση προξενεί έκρηξη με οποιονδήποτε τρόπο και ιδίως με τη χρήση εκρηκτικών υλών, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον 100.000 μεταλλικών δραχμών (290 ευρώ) αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο ή κίνδυνος σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη συγκρότηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, το οποίο αποτελεί έγκλημα συγκεκριμένης διακινδυνεύσεως, απαιτείται αντικειμενικώς μεν πρόκληση εκρήξεως με οποιονδήποτε τρόπο και ιδίως με τη χρήση εκρηκτικών υλών και από αυτήν (έκρηξη) πρόκληση κινδύνου για άνθρωπο ή σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας, υποκειμενικώς δε, δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει, αφενός, τη γνώση από το δράστη, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της εκρηκτικής ιδιότητας της χρησιμοποιούμενης ύλης και της καταλληλότητας αυτής (προσφορότητας - πιθανότητας) να προκαλέσει με την έκρηξη κίνδυνο για άνθρωπο ή σε εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας και, αφετέρου, τη θέληση ή αποδοχή να προκαλέσει έκρηξη και εξ αυτής διακινδύνευση των ανωτέρω εννόμων αγαθών. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 271 του ΠΚ η εξ αμελείας τέλεση της πράξεως του προηγουμένου άρθρου τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως. Αμέλεια, κατά την έννοια του άρθρου 28 Π.Κ. υπάρχει, όταν υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ο δράστης αφενός μεν δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος που βρίσκεται υπό τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική και αφετέρου δε είχε τη δυνατότητα, με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με τη πράξη του. ΙΙ.- Η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παράγρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παράγραφος 1 περ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, ειδικότερα, για την πληρότητα της αιτιολογίας, αρκεί ο προσδιορισμός τους γενικώς, κατά το είδος τους, χωρίς να προσαπαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προκύπτει από το καθένα χωριστά. Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα - και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του. Δεν αποτελεί όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 3.174/2007 αποφάσεώς του, δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, την οποία στήριξε στα αναφερόμενα γενικώς, κατά το είδος τους, αποδεικτικά μέσα, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "... Στα πλαίσια εκτελέσεως του έργου "Εγνατία οδός Κάθετοι άξονες-Περιφερειακή οδός Θεσ/νίκης- Ανισόπεδοι κόμβοι 45,47,48,49 και συνδετήρια οδός Κ4-Κ5(57,1-57,2) από την ανάδοχο εργοληπτική εταιρία "ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε." έλαβε χώρα στις 22-2-2003 και περί ώρα 12.30, έκρηξη προκειμένου να εξορυχθούν βραχώδη τμήματα από τα σημεία διέλευσης της κατασκευαζομένης οδού, στην περιοχή λατομείου "ΤΙΤΑΝ"- Ν. Ευκαρπίας. Την έκρηξη αυτή προκάλεσε ο δεύτερος κατηγορούμενος (Χ) ενεργώντας ως γομωτής, πυροδότης και ομόρρυθμος εταίρος της εταιρίας "..... ΟΕ", ενεργώντας για λογαριασμό της παραπάνω εργολήπτριας εταιρίας (ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε). Όμως η περιοχή στην οποία έλαβε χώρα η παραπάνω έκρηξη (με χρήση δυναμίτιδος, ζελατοδυναμίτιδας, καψύλια κοινά, καψύλια ANFO) ήτο κατοικημένη, αφού εγγύτατα του σημείου πραγματοποιήσεώς της υπήρχαν πολλές οικίες κατοικούμενες (οικισμός ..... Θεσσαλονίκης). Σημειωτέον δε ότι δεν απεδείχθη ότι ήτο αδύνατη η εκσκαφή με σύγχρονα τεχνικά μέσα. Άλλωστε δεν υπήρχε πιστοποίηση, με υπεύθυνη δήλωση του επιβλέποντος διπλωματούχου μηχανικού ότι πρόκειται για έδαφος, που δεν είναι δυνατόν να εκσκαφεί με σύγχρονα τεχνικά μέσα και ανάληψη ευθύνης εκ μέρους του ως άνω μηχανικού για την ασφαλή χρήση των εκρηκτικών υλών και καθορισμός στη δήλωσή του των ληπτέων προφυλακτικών μέτρων για το κοινό και τις οικοδομές. Έτσι λοιπόν, ο παραπάνω κατηγορούμενος πραγματοποίησε παρανόμως, κατά παράβαση του άρθρου 11 παρ. 6 Ν. 2168/1993, έκρηξη στην παραπάνω περιοχή. Περαιτέρω απεδείχθη ότι μολονότι, ο χώρος των παραπάνω εκρήξεων ευρίσκετο στην προαναφερθείσα κατοικημένη περιοχή, και ο αυτός κατηγορούμενος μπορούσε να προβλέψει ή αν τελικά προέβλεπε - λόγω της πείρας του στη χρήση εκρηκτικών υλών λόγω της ειδικότητάς του - ήτο εξαιρετικά πιθανό να προκύψει από την παραπάνω ενέργειά του οπωσδήποτε κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα (κατοικίες) και ανθρώπους, αμελώς φερόμενος, πραγματοποίησε τις εκρήξεις αυτές, με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τεμάχια βράχων και να καταπέσουν στον προαναφερθέντα οικισμό και να προκαλέσουν τις λεπτομερώς στο διατακτικό διαλαμβανόμενες βλάβες στα εκεί περιγραφόμενα ιδιωτικά κλπ. κτίσματα και αυτοκίνητα, μεταξύ των οποίων και σ' εκείνα των πολιτικώς εναγόντων και, επιπλέον, να προκληθεί κοινός κίνδυνος στους κατοίκους της περιοχής. Κατά συνέπεια θα πρέπει ο κατηγορούμενος αυτός να κηρυχθεί ένοχος τόσο της πράξεως της παράβασης του άρθρου 11 παρ. 6, 7 Ν. 2168/93, όσο και εκείνης της εξ αμελείας προκλήσεως εκρήξεως (Π.Κ 270,271), όπως εδέχθη και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο...". Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο τόσο για την πράξη της παραβάσεως του άρθρου 11 παρ.6 του Ν. 2168/1993 όσο και για εκείνη της έκρηξης από αμέλεια και επέβαλε σ' αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα
(9)μηνών και χρηματική ποινή 600 ευρώ. Με τις παραδοχές του αυτές το δικαστήριο της ουσίας, αναφορικά με την πρώτη πράξη διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του διωκομένου εγκλήματος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους, στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 11 παρ.6 του Ν. 2168/1993 την οποία εφήρμοσε, χωρίς να την παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου ώστε να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος. Για την πληρότητα της αιτιολογίας το δικαστήριο δεν ήταν αναγκαίο στην απόφασή του να κάνει συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση των αποδεικτικών μέσων. Η προβαλλόμενη αιτίαση ότι το δικαστήριο εκ των αναγνωσθέντων εγγράφων δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε, μεταξύ άλλων α) το υπ' αριθμ. πρωτ...... έγγραφο της εταιρίας ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε και β) την υπ'αριθμ. ..... άδεια αγοράς-μεταφοράς εκρηκτικών υλών η οποία εκδόθηκε από την Διεύθυνση Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, είναι αβάσιμη. Το δικαστήριο εκτίμησε και τα έγγραφα αυτά μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και με την παραδοχή του ότι δεν υπήρχε πιστοποίηση επιβλέποντος διπλωματούχου μηχανικού για το αδύνατο της εκσκαφής με σύγχρονα τεχνικά μέσα, αξιολόγησε το άνω έγγραφο της Εγνατίας Οδού και έκρινε ότι το περιεχόμενό του δεν συνιστά την κατά το νόμο πιστοποίηση. Οι λοιπές αιτιάσεις με τις οποίες, υπό την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, επιχειρείται η αντίθετη αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων και γενικώς αποδίδεται στην απόφαση σφάλμα περί την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτες διότι πλήττουν την περί τα πράγματα ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου. Αναφορικά όμως με την πράξη της έκρηξης από αμέλεια, για την οποία επίσης κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, το δικαστήριο διέλαβε στην απόφασή του, για το υποκειμενικό στοιχείο της αμέλειας, ελλειπή αιτιολογία. Ειδικότερα, ούτε στο σκεπτικό ούτε στο διατακτικό της αποφάσεως προσδιορίζεται, με την έκθεση πραγματικών περιστατικών, εις τι συνίσταται η αμελής συμπεριφορά την οποία δέχεται το δικαστήριο ότι επέδειξε ο κατηγορούμενος, αλλά απλώς διαλαμβάνεται ότι ο κατηγορούμενος προκάλεσε έκρηξη "αμελώς φερόμενος". Συνεπώς, για την πράξη αυτή, κατά παραδοχή ως βασίμου του από το άρθρο 510 παρ.1 εδαφ. Δ του Κ.Π.Δ λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και μόνο για την πράξη της έκρηξης από αμέλεια, συνακολούθως δε και κατά τη διάταξη αυτής περί της επιβολής συνολικής ποινής, παραπεμφθεί δε κατά τούτο η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 515 Κ.Π.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 3174/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς α) την καταδικαστική διάταξή της για την πράξη της έκρηξης από αμέλεια και β) τη διάταξή της περί επιβολής συνολικής ποινής. Παραπέμπει την υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο κατά το άνω μέρος της, στο ίδιο πιο πάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 2008. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΚΑΙ ΗΔΗ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.