Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2262 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Αναίρεση αποφάσεως για ελλιπή αιτιολογία. Δεν διευκρινίζεται η κατά το χρόνο βεβαιώσεως χρέους ανωνύμου εταιρίας προς το Δημόσιο, η ιδιότητα του κατηγορουμένου στην εταιρία. ΑΡΙΘΜΟΣ 2262/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Περικλή Σταυριανάκη, περί αναιρέσεως της 975/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λιβαδειάς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λιβαδειάς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαρτίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 584/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- 'Ελλειψη της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σε αυτήν πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που αποδείχτηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας: α) Είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο β) Αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τί προέκυψε από καθένα από αυτά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιό βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, και όχι μόνο μερικά από αυτά. Εξάλλου περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' του Κ.Π.Δ., συντρέχει όχι μόνον όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία έχει δεχθεί, στη διάταξη που εφαρμόστηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον 'Αρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. ΙΙ. Κατά το άρθρο 25 παρ.1 του Ν. 1882/1990, ως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 23 του Ν 2523/1997, η παραβίαση της προθεσμίας καταβολής, κατά τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά, των χρεών προς το Δημόσιο και τρίτους, πλην ιδιωτών, που εισπράττονται από τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες και τα τελωνεία, τα οποία είναι βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμά στις αρμόδιες υπηρεσίες, εφόσον αυτή αναφέρεται στη μη καταβολή τριών
(3)συνεχών δόσεων, ή προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται εφάπαξ σε καθυστέρηση καταβολής πέραν των δύο
(2)μηνών από τη λήξη του χρόνου καταβολής τους, διώκεται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου των ανωτέρω υπηρεσιών προς τον εισαγγελέα πρωτοδικών της έδρας τους και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης α) ...β) ...γ).... Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου 25, στις πιο κάτω περιπτώσεις οφειλετών του Δημοσίου και τρίτων πλην ιδιωτών, οι προβλεπόμενες ποινές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, επιβάλλονται και προκειμένου α) Για ημεδαπές ανώνυμες εταιρίες, στους προέδρους των Δ.Σ, στους διευθύνοντες ή εντεταλμένους ή συμπράττοντες συμβούλους ή διοικητές κ.λ.π. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το κατ' έφεση δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λιβαδειάς δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, ότι από τα κατ' είδος αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθησαν τα ακόλουθα: "... Με την υπ' αριθμ. ..... απόφαση του προέδρου του ΕΟΜΜΕΧ, εγκρίθηκε η υπαγωγή στις διατάξεις του Ν. 1892/1990 επένδυσης της επιχείρησης "..... ΑΒΕΕ", που αναφέρεται σε µονάδα κοπής και κατεργασίας λευκών µαρµάρων στον Άγιο Γεώργιο Βοιωτίας, ύψους παραγωγικής επένδυσης 70.000.000 δρχ και η επένδυση ολοκληρώθηκε µε την υπ' αριθµ. ..... απόφαση του προέδρου του Δ.Σ /ΕΟΜΜΕΧ στο ύψος των 69.500.000 δρχ. Ακολούθως η ΕΟΜΜΕΧ Α.Ε τµήµα χρηµατοπαραγωγικών έργων έλεγξε την ανωτέρω επιχείρηση, διαπίστωσε ότι αυτή δεν λειτουργεί και ότι, όπως της δήλωσε ο φερόµενος ως κύριος µέτοχος της επιχείρησης Α, οι µετοχές της εταιρίας είχαν µεταβιβασθεί µε το από 18-7-1997 προσύµφωνο µεταβιβάσεως µετοχών Α.Ε. και το από 20-2-1999 ιδιωτικό συµφωνητικό µεταβίβασης µετοχών µη εισηγµένων σε τρίτα πρόσωπα, δηλαδή στους Χ, στη σύζυγό του Β και στην από τον Χ εκπροσωπούµενη ανώνυµη εταιρία µε την επωνυµία "..... Α.Ε". Οι νέοι µέτοχοι προέβησαν σε τροποποιήσεις άρθρων του καταστατικού και συγκεκριµένα στην αλλαγή επωνυµίας από ..... ΑΒΕΕ σε "..... Βιοµ. Μαρµάρου ΑΒΕΕ", στην αλλαγή σκοπού της εταιρίας και στην αύξηση του µετοχικού κεφαλαίου. Σύµφωνα όµως µε το άρθρο 18 του Ν. 1892/1990, επιχειρήσεις των οποίων επενδύσεις είχαν υπαχθεί στο νόµο αυτό δεν µπορούν προτού παρέλθει δεκαετία από την ηµεροµηνία δηµοσίευσης της απόφασης ολοκλήρωσης της επένδυσης, να διακόψουν τη λειτουργία τους η, χωρίς προηγούµενη έγκριση του προέδρου του ΕΟΜΜΕΧ, να µεταβιβασθούν εκουσίως κατά κυριότητα η επικαρπία ή οι µέτοχοι αυτών να µεταβιβάσουν εκούσια µετοχές ή να µεταβάλουν τη νοµική µορφή τους, 'ή να µεταβιβάσουν εκουσίως πάγια περιουσιακά στοιχεία που είχαν συµπεριληφθεί στην επένδυση. Γι' αυτό δηλαδή, λόγω της παράβασης του άρθρου 18 του Ν. 1892/90, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, και µετά από την από 21-3-2002 οµόφωνη γνωµοδότηση της επιτροπής της παραγράφου 19 (γ) του άρθρου 8 του Ν. 2601/98 για την ανάκληση της υπ' αρ. ..... απόφασης του προέδρου ΕΟΜΜΕΧ, εξεδόθη η από 4-4-2002 απόφαση του προέδρου του ΕΟΜΜΕΧ µε την οποία ανεκλήθη η προαναφερθείσα απόφαση και διετάχθη η επιστροφή στο Δηµόσιο της καταβληθείσας επιχορήγησης µε τους νόµιµους τόκους. Η αξία δε της οφειλής αuτής προς το Δηµόσιο της εταιρίας "..... Βιοµηχανία Μαρµάρων ΑΒΕΕ" είναι το άθροισµα της καταβληθείσας επιχορήγησης (71.385,65 ευρώ) και των τόκων επ' αυτού του ποσού (70.570,66 ευρώ), δηλαδή σuνολικά 141.957,31 ευρώ. Επίσης στην ανωτέρω απόφαση αναγράφεται ότι για το διάστηµα από 5-4-2002 µέχρι συµπληρώσεως του χρηµατικού καταλόγου οι τόκοι θα υπολογισθούν από την υπηρεσία. Η οφειλή βεβαιώθηκε στη Δ.Ο.Υ στις 18-6-2002 παρά ταύτα ο κατηγορούµενος ουδέν ποσό κατέβαλε. Ειδικότερα την 1-12-02 παραβίασε την προθεσµία καταβολής κατά τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά, χρεών προς το Δηµόσιο που εισπράττονται από τις δηµόσιες οικονοµικές υπηρεσίες, τα οποία είναι βεβαιωµένα και ληξιπρόθεσµα, δηλαδή καθυστέρησε την καταβολή χρεών προς το Δηµόσιο για χρονικό διάστηµα µεγαλύτερο των 4 µηνών από τη λήξη του χρόνου καταβολής τους, το συνολικό ποσό των οποίων υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, συµπεριλαµβανοµένων τόκων και προσαυξήσεων. Συγκεκριµένα ο κατηγορούµενος παραβίασε την προθεσµία καταβολής οφειλής των ληξιπρόθεσµων χρεών του, τα οποία είναι βεβαιωµένα στη Δ.Ο.Υ Λειβαδιάς συνολικού ποσού 211.502,28 ευρώ, συµπεριλαµβανοµένων νόµιµων προσαυξήσεων. Ο αριθµός και η ηµεροµηνία βεβαίωσης, το οικονοµικό έτος και τα είδη του φόρου η ανάλυση του ποσού, το απαιτητό µέρος για κάθε ένα και σε σύνολο, ο τρόπος πληρωµής, ο αριθµός ληξιπρόθεσµων δόσεων και οι ηµεροµηνίες λήξης της πρώτης και της τελευταίας δόσης έχουν ως εξής... ". Με τις παραδοχές αυτές κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης τριών
(3)ετών. Με αυτά που δέχθηκε, ως άνω, το δικαστήριο, δεν διέλαβε στην απόφασή του την απαιτούμενη από το νόμο και το Σύνταγμα ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα ενώ δέχεται ότι το ποσό των 211.502,28 είναι χρέος προς το Δημόσιο της εταιρίας "..... Βιοµηχανία Μαρµάρων ΑΒΕΕ" δεν εκτίθενται στο σκεπτικό αυτής τα περιστατικά εκείνα από τα οποία προκύπτει η νομική θέση του κατηγορουμένου στην παραπάνω ανώνυμη εταιρία ώστε να ανακύπτει υποχρέωση αυτού να καταβάλλει το εταιρικό χρέος, δεδομένου ότι, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, το εν λόγω χρέος δεν ήταν ατομική οφειλή του κατηγορουμένου προς το Δημόσιο. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στη πληττόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή του, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 975/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λιβαδειάς. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 2008. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Οκτωβρίου 2008. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΚΑΙ ΗΔΗ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ