Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2269 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια. Περίληψη: Αναιρείται για έλλειψη αιτιολογίας, με την έννοια της αντιφάσεως, η προσβαλλόμενη απόφαση που απέρριψε έφεση της αναιρεσειούσης κατηγορουμένης, με την οποία ζητήθηκε η μεταρρύθμιση του αιτιολογικού της εκκαλουμένης αθωωτικής αποφάσεως επειδή θίγει την υπόληψη της εκκαλούσας χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο για την αιτιολόγηση της αθωώσεώς της. Αριθμός 2269/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη - Εισηγήτρια, Αναστάσιο Λιανό (ορισθέντα με την υπ' αριθ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελένη Σπίτσα (ορισθείσα με την υπ' αριθ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Παπαδόπουλο, περί αναιρέσεως της 5860/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε, όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19.7.2007 αίτησή της αναιρέσεως και στο από 11.3.2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1339/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως δημιουργεί η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η οποία επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ. Τέτοια έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει και 'όταν μεταξύ των εκτιθεμένων στο σκεπτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν παραδοχές της, στις οποίες στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, παρατηρείται ασάφεια ή αντίφαση. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση 5860/2007 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, όπως απ' αυτή προκύπτει, απορρίφθηκε η με αριθμό εκθέσεως 2369/2007 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 5563/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία είχε κηρύξει αθώα την αναιρεσείουσα των πράξεων της χρήσεως πλαστού εγγράφου και της απόπειρας υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως. Με την έφεση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπησή της, για την έρευνα της βασιμότητας αναιρετικού λόγου, είχε ζητήσει η εκκαλούσα - αναιρεσείουσα τη μεταρρύθμιση του αιτιολογικού της εκκαλουμένης αποφάσεως, επειδή θίγει την υπόληψή της χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο για τη δικαιολόγηση της αθωώσεώς της (άρθρο 486 παρ. 1 εδ. α' περ. β' ΚΠοινΔ). Δέχθηκε, ειδικότερα, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο, επαναλαμβάνοντας και ενσωματώνοντας έτσι στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του την αιτιολογία της πρωτόδικης αθωωτικής αποφάσεως, τα ακόλουθα: "Από την υπ' αριθ. 5563/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δείκνυται ότι μ' αυτή έγινε δεκτό ότι η κατηγορουμένη (εκκαλούσα) υπέβαλε προς το ΔΙΚΑΤΣΑ την από 1.10.1998 αίτησή της με τα σχετικά δικαιολογητικά, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί η ισοτιμία του τίτλου σπουδών του κρατικού Πανεπιστημίου ..... με αριθμό ..... . Στη συνέχεια η κατηγορουμένη, με την από 11.11.1998 αίτησή της ζήτησε να της επιστραφούν τα σχετικά δικαιολογητικά. Ακολούθως, με νέα αίτησή της που υπέβαλε στο ΔΙΚΑΤΣΑ την 21.3.2001 ζήτησε εκ νέου την αναγνώριση της ισοτιμίας του ανωτέρω τίτλου. Το ΔΙΚΑΤΣΑ από την πρώτη αίτηση ζήτησε από το ανωτέρω Πανεπιστήμιο τη βεβαίωση γνησιότητας του παραπάνω τίτλου. Σύμφωνα με το από 4.12.1998 έγγραφο του Πανεπιστημίου ....., το τελευταίο ενημέρωσε το ΔΙΚΑΤΣΑ ότι ο ανωτέρω τίτλος σπουδών, που η κατηγορουμένη είχε υποβάλει σ' αυτό για αναγνώριση, ουδέποτε είχε καταχωρηθεί. Στο έγγραφο αυτό δεν αναφέρεται ότι ο επίδικος τίτλος σπουδών είναι πλαστός και ότι οι αναγραφόμενες σ' αυτόν υπογραφές των αρμοδίων οργάνων δεν ήταν γνήσιες, όπως συμβαίνει σε ανάλογη περίπτωση που έχουν σχέση με πλαστότητα τίτλων σπουδών. Σύμφωνα, όμως, με τα προσκομιζόμενα από τον πληρεξούσιο της κατηγορουμένης και αναγνωσθέντα έγγραφα σε επικυρωμένα αντίγραφα α) από 21.9.2005 ..... βεβαίωση αρχείου του ως άνω Πανεπιστημίου ....., β) φωτοτυπία του επιδίκου διπλώματος και γ) προσάρτημα στο επίδικο δίπλωμα με αναλυτική βαθμολογία, προκύπτει ότι πράγματι στην κατηγορουμένη απονεμήθηκε το ανωτέρω δίπλωμα, το οποίο όμως δεν βρέθηκε λόγω απώλειας εγγράφων για 10 έτη. Στη συνέχεια, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε ότι με βάση τα ανωτέρω έγγραφα προκύπτουν αμφιβολίες στο δικαστήριο αυτό για τη γνησιότητα ή μη του προαναφερθέντος διπλώματος και κατά συνέπεια για το δόλο της κατηγορουμένης και ως εκ τούτου αυτή πρέπει να κηρυχθεί αθώα των αποδιδομένων κατηγοριών της χρήσης πλαστού εγγράφου και της απόπειρας υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως. Η εκκαλουμένη που έκρινε έτσι τελειωτικά (άρθρο 370 ΚΠΔ) και απεφάνθη την αθώωση της κατηγορουμένης διέλαβε αιτιολογία που δεν θίγει την υπόληψή της και δεν υπόκειται σε έφεση. Επομένως η υπό κρίση έφεση της κατηγορουμένης κατά της άνω απόφασης που δεν υπόκειται σε έφεση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, ελλείψει συμφέροντος". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για την απορριπτική της εφέσεως κρίση του, καθόσον το πόρισμά του ότι η αιτιολογία της πρωτόδικης αθωωτικής αποφάσεως δεν θίγει την υπόληψη της εκκαλούσας - αναιρεσείουσας το στήριξε στις ενσωματωθείσες στην αιτιολογία του παραδοχές της πρωτόδικης αποφάσεως, οι οποίες, όμως, είναι αντιφατικές και έτσι είναι αντιφατική και η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αφού δέχεται συγχρόνως την ύπαρξη αμφιβολιών ως προς τη συνδρομή των όρων της αντικειμενικής υποστάσεως των ανωτέρω εγκλημάτων και την ύπαρξη αμφιβολιών ως προς το δόλο της αναιρεσείουσας, ενώ η αθώωση λόγω αμφιβολιών ως προς το δόλο προϋποθέτει τη συνδρομή των όρων της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος. Επομένως, ενόψει και του ότι η έλλειψη εννόμου συμφέροντος, για την οποία απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση η έφεση της αναιρεσείουσας, δεν δημιουργεί τυπικό απαράδεκτο του ενδίκου αυτού μέσου, ο έλεγχος της ανωτέρω αιτιολογίας ως προς το έννομο συμφέρον της εκκαλούσας - αναιρεσείουσας επιβάλλεται και άρα παραδεκτώς προβάλλεται ο περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, λόγω της ανωτέρω αντιφατικότητας, συναφής λόγος της αιτήσεως και εκείνος των παραδεκτώς ασκηθέντων, με το από 13.3.2008 δικόγραφο, προσθέτων λόγων, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, οι οποίοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί ως κατ' ουσίαν βάσιμοι και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Ακολούθως η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για νέα κρίση στο ίδιο Δικαστήριο, δεδομένου ότι η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 5860/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Οκτωβρίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ήδη ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ