ΑΠ 2272/2007 — Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2272 / 2007 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης. Περίληψη: Η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατ’ αποφάσεως που εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Αριθμός 2272/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 , που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 68689/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτήν, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 715/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού με αριθμό 235/13.06.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την με αριθμ. 47/17-4-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κατά της με αριθμ 68689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η με αριθμ. 9897/2004 έφεση του κατά της με αριθμ. 133158/1997 απόφασης του Μον. Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 7 μηνών η οποία μετατράπηκε προς 1500 δρχ. ημερησίως και χρηματική ποινή 150.000 δρχ. για μη καταβολή εργατικών και εργοδοτικών εισφορών και εκθέτω τα παρακάτω. Από τις διατάξεις των άρθρων 473 § 1 και 476 § 1 ΚΠΔ κατά τις οποίες κατά μεν την πρώτη ΄΄& 1 ΄Οπου διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της απόφασης. ΄Αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης ..... και &
2. Η προθεσμία τα για την άσκηση αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού Δικαστηρίου......΄΄ κατά δε την δεύτερη ΄΄ Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή ... ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ή.... το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο(ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης του βουλεύματος που έχει προσβληθεί.. και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο .....΄΄ προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης κατά των αποφάσεων των δικαστηρίων είναι δέκα μέρες από την εκδίκαση της υπόθεσης αν ο δικαιούχος του ενδίκου μέσου ήταν παρών και σαν παρών θεωρείται και εκείνος που εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο κατά την εκδίκαση της κατ΄ αυτού κατηγορίας ή από την επίδοση της απόφασης είναι γνωστής διαμονής ή τριάντα ημερών, αν η διαμονή του είναι άγνωστη ή διαμένει στην αλλοδαπή και ότι η προθεσμίες αυτές αρχίζουν από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και ότι η προθεσμία αυτή δεν παρεκτείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στην αίτηση άσκησης αναίρεσης και να συνοδεύονται από τα υποστηρίζοντα την ύπαρξη της ανωτέρας βίας αποδεικτικά μέσα προκειμένου εξ αυτών να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει η όχι η επικαλουμένη κατάσταση ανωτέρας βίας, άλλως η ασκηθείσα Αναίρεση είναι απαράδεκτη σαν εκπρόθεσμη, και το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο την απορρίπτει σαν απαράδεκτη ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα αφού ακούσει τούς διαδίκους που θα εμφανιστούν και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος και επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σ΄ αυτόν που άσκησε το 'ένδικο μέσο (ΑΠ 1026/2004 ΠΧ ΝΕ 2005 - 436, ΑΠ 1876 Π.Χ ΝΕ 2005-716, ΑΠ 1976 /2004 ΠΧ ΝΕ 2005-726, ΑΠ 310/2005 ΠΧ ΝΕ 2005 2005-930, ΑΠ 477/2005 ΠΧ ΝΕ 2005-988). Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων άσκησε την με αριθμό 47/17-4-2007 αναίρεση του κατά της με αριθμ. 68689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατά την οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελισσάβετ Πούλιου και με την οποία απορρίφθηκε η αριθμ. 9897/2004 έφεση του κατά της με αριθμ. 133158/97 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών σαν απαράδεκτη λόγω του ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα Από δε την με αριθμ. 68689/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών προκύπτει ότι η απόφαση αυτή καθαρογράφηκε και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο τις 19-5-2005 όπως προκύπτει από σχετική επισημείωση επί της απόφασης αυτής, ο δε αναιρεσείων άσκησε την 17-4-2007 την υπό κρίση αναίρεση του, τουτέστιν μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας αφού η προθεσμία αυτή άρχιζε την 19-5-2005 αφού ο κατηγορούμενος εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τις διατάξεις του άρθρου 340 & 1-2 ΚΠΔ και θεωρείται παρών, και στην αίτηση αναίρεσης του δεν εκτίθενται περιστατικά ανωτέρας βίας ώστε να δικαιολογείται το εκπρόθεσμο της άσκησης της. Κατ΄ ακολουθία των παραπάνω η αίτηση - αναίρεσης του Χ1 πρέπει ν΄ απορριφθεί σαν απαράδεκτη και να του επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης. Δια ταύτα Προτείνω όπως: Α. Να κηρυχθεί απαράδεκτη ή με αριθμ. 47/17-4-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κατά της με αριθμ. 68689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών λόγω του ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Β. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της άσκησης της αναίρεσης στον παραπάνω Αθήνα την 21-5-2007 Ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠοινΔ, όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 48 παρ. 1 του ν. 3160/2003, "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη". Ορίζει δε η παράγραφος 2 του τελευταίου αυτού άρθρου, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 13 του ν. 3346/2005, ότι "Σε πταίσματα, πλημμελήματα και κακουργήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίο διορίζει με έγγραφη δήλωση του.... Στην περίπτωση αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορος του ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 473 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠοινΔ, "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης", ενώ κατά την παράγραφο 3 εδ. α' του ίδιου άρθρου, "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου". Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται, ότι η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε κατά του εκκαλούντος-κατηγορουμένου, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως, αλλά εκπροσωπήθηκε στη δίκη από συνήγορο, τον οποίο ο ίδιος έχει διορίσει με έγγραφη δήλωσή του, λογίζεται ότι δημοσιεύθηκε με την παρουσία του εκκαλούντος και ότι, στην περίπτωση αυτή, η τασσόμενη με τα άρθρα 507 παρ. 1 εδ. α' και 473 του ΚΠοινΔ προθεσμία των δέκα ημερών για την άσκηση αναίρεσης, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και δεν είναι αναγκαία η επίδοσή της στον εκκαλούντα. Τέλος, σύμφωνα με τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς, και της αναίρεσης, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτήν περίπτωση, όπως συνάγεται από τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να αναφέρει στη δήλωση ασκήσεώς του το λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή, τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος από τα οποία παρεμποδίστηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση τούτου, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν τη βασιμότητά τους, γιατί διαφορετικά, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με την 133158/1997 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 7 μηνών και χρηματική ποινή 150.000 δραχ. για μη καταβολή εργατικών και εργοδοτικών εισφορών. Κατά της πιο πάνω απόφασης ο κατηγορούμενος άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών έφεση, κατά την εκδίκαση της οποίας, που είχε οριστεί για τις 29-11-2004, αυτός δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως. Πλην, όμως, όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά, το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με παρεμπίπτουσα απόφασή του, επέτρεψε την εκπροσώπηση του τότε εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελισσάβετ Πούλιο. Στη συνέχεια, με την προσβαλλόμενη 68689/2004 απόφασή του, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της. Η απόφαση αυτή, που δημοσιεύθηκε στις 29-11-2004, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, λογίζεται ότι δημοσιεύτηκε με την παρουσία του εκκαλούντος, αφού αυτός εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του, καταχωρήθηκε δε στο προαναφερόμενο ειδικό βιβλίο στις 19-5-2005, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Αθηνών. Έτσι, κατά τα προεκτεθέντα, η προθεσμία για την άσκηση κατ' αυτής αναίρεσης από τον κατηγορούμενο άρχισε στις 20-5-2005 και δεν ήταν αναγκαία η επίδοση σ' αυτόν της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως ο κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του, την 17 Απριλίου 2007 ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, από τον οποίο και συντάχθηκε η υπ' αριθμό 47/17-4-2007 σχετική έκθεση. Έτσι όμως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε πολύ μετά την παρέλευση της πιο πάνω δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του ποινικού τμήματος του Πρωτοδικείου Αθηνών και για το λόγο αυτόν, είναι εκπρόθεσμη. Ο αναιρεσείων για την υποστήριξη του εμπροθέσμου της ασκήσεως της αιτήσεώς του, όπως από το περιεχόμενό της προκύπτει, δεν προβάλλει λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέβλητου κωλύματος για τον οποίο δεν την άσκησε εμπροθέσμως. Επομένως, εφόσον η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εκπρόθεσμα είναι απαράδεκτη. II.- Κατ' ακολουθίαν μετά την ειδοποίηση του αντικήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 17 Απριλίου 2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 68689/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και, Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι