Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2278 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Λαθρομεταναστών μεταφορά. Περίληψη: Ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και επάρκεια αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως για παράβαση του άρθρου 88 παρ. 1 του Ν. 3386/2005 (προώθηση λαθρομεταναστών). Αόριστη προβολή ισχυρισμού για αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων. Όχι υποχρέωση του δικαστηρίου να απαντήσει. Επαρκής προσδιορισμός ταυτότητας αναγνωσθέντων εγγράφων. Όχι απόλυτη ακυρότητα. Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 2278/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου χ1 και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Κομοτηνής, που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Ηλία Ηλιακόπουλο και Αθανάσιο Σανιδά, περί αναιρέσεως της 297/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1ης Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 313/2008. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 88 παρ. 1 περ. γ'του Ν.3386/2005 "...Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδούς μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτος μέλους της Ε.Ε ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν την μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη τιμωρούνται α) ...β).... γ) με κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον εκατόν χιλιάδων (100.000) ευρώ αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η ύπαρξη του δόλου, δεν είναι κατ' αρχή αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη γνώση και τη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία, στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, δεν υπάρχει ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους, ούτε αναφοράς των όσων προέκυψαν από καθένα, πρέπει όμως να υπάρχει βεβαιότητα, για την οποία αρκεί η μνεία όλων, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το σύνολο τούτων και όχι ορισμένα μόνον από αυτά, το γεγονός δε ότι εξαίρονται ορισμένα, δεν υποδηλώνει, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Τέλος, η αιτιολογία της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 297/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, για προώθηση λαθρομεταναστών από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος σε άνθρωπο και επιβλήθηκε σ' αυτόν ποινή κάθειρξης επτά
(7)ετών και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ. Για να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, το δικαστήριο δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του ότι από τα μνημονευόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: ".. Ο κατηγορούµενος στις 12-5-2006 στο .... του Νοµού Έβρου κατελήφθη από συνοριοφύλακες του τµήµατος Ορεστιάδας να προωθεί στο εσωτερικό της Χώρας υπηκόους τρίτων χωρών (εκτός Ε.Ε.), που δεν είχαν δικαίωµα εισόδου στην Ελληνική Επικράτεια, χωρίς να φέρουν τα προς τούτο νοµιµοποιητικά τους έγγραφα. Ειδικότερα ο άνω κατηγορούµενος οδηγώντας τον υπ' αριθ. ...... ΔΧ ελκυστήρα µε επικαθήµενο (καρότσα) µάρκας ...., ιδιοκτησίας αγνώστου, επιβίβασε σε ειδικώς διαµορφωµένη στην καρότσα του αυτοκινήτου κρύπτη, επιµελώς κατασκευασµένη ώστε να µην γίνεται αντιληπτή από τα αρµόδια όργανα που τυχόν θα προέβαιναν σε έλεγχο, 60 αλλοδαπούς, υπηκόους Αφγανιστάν, Πακιστάν, Παλαιστίνης, Σοµαλίας, Αιθιοπίας, που λεπτοµερώς περιγράφονται τα στοιχεία τους στο διατακτικό, µε σκοπό να τους µεταφέρει (προωθήσει) από τη ... στην Αθήνα. Οι άνω αλλοδαποί εισήλθαν λάθρα στις 12-5-2006 στην Ελλάδα από την αγροτική περιοχή .... Ν. Έβρου προερχόµενοι από την Τουρκία χωρίς να φέρουν κατά τα προεκτεθέντα νοµιµοποιητικά έγγραφα, επιβιβάσθηκαν δε στην κρύπτη από άνοιγµα (καταπακτή) που υπήρχε στο κάτω µέρος της καρότσας του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο ήταν έµφορτο ζωοτροφών, ώστε να µην γίνεται αντιληπτή η ειδικώς διαµορφωµένη κρύπτη, χωρίς ο κατηγορούµενος οδηγός να φέρει τα έγγραφα φορτωτικής κλπ, η δε άδεια κυκλοφορίας του άνω αυτοκινήτου ήταν πλαστή ο δε φερόµενος ως ιδιοκτήτης αυτού (αυτοκινήτου) απεδείχθη ότι δεν είχε καµία σχέση µε το άνω αυτοκίνητο. Ο κατηγορούµενος αρνείται ότι γνώριζε την µεταφορά των λαθροµεταναστών, επικαλούµενος ότι αυτός κατ' εντολή γνωστού του, τον οποίο όµως δεν κατονοµάζει, θα µετέφερε το φορτηγό έµφορτο ζωοτροφών από .... στην Αθήνα. Όµως η γνώση του πλήρως απεδείχθη από τα αποδεικτικά στοιχεία ενισχύεται δε και από την οµολογία του ιδίου. Οι απαντήσεις που έδωσε περί αγνοίας του δεν είναι πειστικές. Διανυκτέρευσε σε περιοχή ..... όπου εµφανίζει ελάχιστη κίνηση, αποµακρυσµένη (κοντά στο Νεκροταφείο) σε θέση δε µάλιστα που δεν ήταν ορατές οι κινήσεις του. Δεν εξηγεί δε για ποιό λόγο ενώ φόρτωσε στην ...., διανυκτέρευσε στη ..... ήτοι κατεύθυνση αντίθετη από τον προορισµό του προς Αθήνα. Ο ίδιος βοήθησε να ανευρεθεί η καταπακτή απ' όπου εισήλθαν στην κρύπτη οι αλλοδαποί. Ο άνω κατηγορούµενος τέλεσε την πράξη αυτή προς πορισµό εισοδήµατος, καθώς όπως απεδείχθη έλαβε προκαταβολή 200 ευρώ το δε υπόλοιπο της αµοιβής του, το οποίο δεν προσδιόρισε, θα το ελάµβανε µετά το πέρας της µεταφοράς. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο άνω κατηγορούµενος ενήργησε κατά τρόπο που µπορούσε να προξενήσει κίνδυνο στους προαναφερόµενους αλλοδαπούς, στην ειδικά διαµορφωµένη κρύπτη, στην οποία δεν υπήρχαν αεραγωγοί που να επιτρέπουν την είσοδο οξυγόνου, στο χώρο που ήταν στιβαγµένοι, παρά µόνο ένα άνοιγµα στο εµπρόσθιο τµήµα της κρύπτης, διαστάσεως 15 εκατοστών Χ 2 µέτρων που ως αεραγωγός λειτουργούσε µέχρι την οροφή του επικαθήµενου, το οποίο (επικαθήµενο) λόγω των ζωοτροφών που ήταν φορτωµένο κατά το λοιπό τµήµα του, ήταν σκεπασµένο µε πλαστικό κάλυµµα (µουσαµά), πλην από το άνω άνοιγµα δεν ήταν ευχερής η είσοδος καθαρού αέρα (οξυγόνου) στην κρύπτη, σε συνδυασµό δε με την µικρή χωρητικότητα της κρύπτης εν σχέσει µε τα µεταφερόµενα 60 άτοµα και µε την µη πραγµατοποίηση στάσεων κατά την διαδροµή από τη .... στην Αθήνα, προκειµένου να µη γίνουν αντιληπτοί οι λαθροµετανάστες, µπορούσε να προκύψει κίνδυνος αυτών, που συνίσταται στην πιθανότητα ασφυξίας τους... ". Με τις παραδοχές του αυτές, το Δικαστήριο διέλαβε στην απόφασή του την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για την συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της διευκόλυνσης παράνομης προώθησης αλλοδαπών λαθρομεταναστών στο εσωτερικό της Ελλάδας, οι αποδείξεις, που τα θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή του αναιρεσείοντος, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα παραπάνω περιστατικά που έγιναν δεκτά στις ουσιαστικού ποινικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 88 παρ.1 περ. γ' του Ν.3386/2005 τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, το δε πόρισμα της απόφασης, ως συνδυασμός αιτιολογικού και διατακτικού δεν είναι ασαφές, αντιφατικό ή με λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Ειδικότερα στην προσβαλλόμενη απόφαση μνημονεύονται ρητώς, κατ' είδος, τα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και οι μάρτυρες και τα έγγραφα, από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα αναφερόμενα περιστατικά και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, ειδικώς δε, αλλά και με τις εκ του πράγματος παραδοχές, αιτιολογείται και η γνώση του κατηγορουμένου για το παράνομο της μεταφοράς των αλλοδαπών προσώπων. Η αιτίαση ότι από τις μαρτυρικές καταθέσεις δεν δικαιολογείται το αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου, είναι απαράδεκτη γιατί πλήττει την περί τα πράγματα ουσιαστική του κρίση. ως απαράδεκτες είναι και οι λοιπές αιτιάσεις δια των οποίων ο αναιρεσείων αρνείται την τέλεση της πράξης. ΙΙ.- Η κατά τις ανωτέρω διατάξεις αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής. Όμως το δικαστήριο της ουσίας δεν υποχρεούται να απαντήσει και, επιπλέον, να διαλάβει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία προς απόκρουση προτεινομένων κατά τα ανωτέρω άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 Κ.Π.Δ αυτοτελών ισχυρισμών, αν αυτοί δεν είναι σαφείς και ορισμένοι και δεν συνοδεύονται από αναφορά των πραγματικών περιστατικών που τους θεμελιώνουν. Στην προκείμενη περίπτωση, ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε δια του συνηγόρου του, να αναγνωρισθούν σ' αυτόν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ.2δ και 2ε' του Π.Κ χωρίς, κατά τα προκύπτοντα από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης, να επικαλείται παντάπασι πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τη συνδρομή των άνω ελαφρυντικών περιστάσεων, ο σχετικός ισχυρισμός του ήταν παντελώς αόριστος και το δικαστήριο δεν είχε για τον λόγο αυτό υποχρέωση να απαντήσει, πολύ δε περισσότερο να διαλάβει στην απόφασή του ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. ΙΙΙ.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 364 παρ. 1 και 369 Κ.Ποιν.Δ προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, επάγεται απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του Κώδικα λόγο αναιρέσεως, διότι έτσι παραβιάζεται η άσκηση του κατά το άρθρο 358 Κ.Ποιν.Δ δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Στα πρακτικά της δημόσιας συζήτησης που συντάσσονται, δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται σε ποιό αποδεικτικό θέμα αφορά το έγγραφο, ούτε να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε. Αρκεί να αναφέρονται στα πρακτικά τα στοιχεία που προσδιορίζουν την ταυτότητά του, σε τρόπο που να μπορεί να διαγνωσθεί ότι αναγνώσθηκε το συγκεκριμένο έγγραφο και ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας πλήρως την ταυτότητά του, να έχει την ευχέρεια να ασκήσει τα από το άρθρο 358 Κ.Ποιν.Δ ως άνω δικαιώματά του, ως προς το περιεχόμενό του. Αν η ταυτότητα του εγγράφου δεν προσδιορίζεται με επάρκεια και τούτο ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την περί ενοχής του αναιρεσείοντος κρίση του και στα αναγνωσθέντα έγγραφα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και α) το αρ..... πιστοποιητικό διαγωγής β) το αρ. .... πιστοποιητικό εξιτήριο του Γ.Ν. Πατρών και γ) η από ..... απόδειξη είσπραξης. Με την αναφορά αυτή των εν λόγω τριών εγγράφων, επαρκώς προσδιορίζεται η ταυτότητά τους και δεν ήταν αναγκαία ειδικότερη αναφορά πρόσθετων στοιχείων προσδιορισμού τους, αφού με την ανάγνωσή τους στην επ' ακροατηρίου διαδικασία κατέστη γνωστό το περιεχόμενό τους στον αναιρεσείοντα, και είχε αυτός τη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενό τους, γεγονός που δεν εξαρτήθηκε πάντως από τον τρόπο προσδιορισμού τους στα πρακτικά της δίκης, ενόψει και του ότι δεν δημιουργήθηκε αμφιβολία για το αναλλοίωτο της ταυτότητάς τους, ενώ εξάλλου, πρόδηλον είναι ότι τα έγγραφα αυτά προσκομίσθηκαν από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα, αφού από την επισκόπηση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας αποφάσεως, προκύπτει ότι αυτά δεν περιελαμβάνονταν στα εκεί αναγνωσθέντα έγγραφα. Επομένως, ορθώς έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας τα ως άνω έγγραφα, ο δε σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Τέλος, αβάσιμος, ως επί αναληθούς προϋποθέσεως ερειδόμενος, είναι και ο για υπέρβαση εξουσίας από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του Κ.Ποιν.Δ λόγος αναιρέσεως, συνιστάμενος στην αναφορά στην απόφαση του εδαφ. β' του άρθρου 88 παρ.1 του Ν.3386/2005 που προβλέπει την κατ' επάγγελμα τέλεση της πράξης, αφού από το συνδυασμό του σκεπτικού και του διατακτικού της αποφάσεως ουδόλως προκύπτει ότι ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για την κατ' επάγγελμα τέλεση της πράξης, η δε αναφορά στις εφαρμοσθείσες διατάξεις και εκείνης του εδαφ. β' του άρθρου 88 παρ.1 του Ν.3386/2005 πρόδηλο είναι ότι οφείλεται σε προφανή παραδρομή. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 Κ.Π.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ.4/1-2-2008 αίτηση του χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ.297/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Οκτωβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ