ΑΠ 2287/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Σωματική βλάβη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2287 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για σωματική βλάβη από αμέλεια από υπόχρεο σε ιδιαίτερη επιμέλεια (υπεύθυνο μηχανικό για την επίβλεψη του έργου ανέγερσης οικοδομής). Ιδιαίτερη νομική υποχρέωση για την λήψη μέτρων ασφαλείας για την πρόληψη ατυχημάτων από τη χρήση ικριωμάτων κατά τα άρθρα 14 §§ 5 και 6 και 13 § 6 του π.δ. 1073/12/16-9-1981 και 111 του π.δ. 1073/

1. Απόρριψη λόγων αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. ΑΡΙΘΜΟΣ 2287/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Δημητράτο, περί αναιρέσεως της 1468/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Με συγκατηγορούμενο τον Ψ ... Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Μαρτίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 427/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 314 παρ.1 εδάφ. α' του Π.Κ., "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών". Από το συνδυασμό της διατάξεως αυτής με εκείνη του άρθρου 28 του Π.Κ., κατά την οποία από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν, προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση του αδικήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη, κατά αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα της σωματικής βλάβης, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη, ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, αφού το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. Όταν, όμως, η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της σωματικής βλάβης, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του Π.Κ. Από την τελευταία διάταξη συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου, ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Σ' αυτή την περίπτωση, πρέπει στην αιτιολογία της αποφάσεως να αναφέρεται και η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης και, αν πηγάζει από επιτακτικό κανόνα δικαίου, να προσδιορίζεται και ο κανόνας αυτός. Όταν το έγκλημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια είναι απότοκο συνδρομής αμέλειας πολλών προσώπων, το καθένα από αυτά κρίνεται και ευθύνεται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως των άλλων, κατά το λόγο της αμέλειας που αυτό επέδειξε και, πάντως, εφόσον το επελθόν αποτέλεσμα τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο προ αυτή. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 111 του π.δ. 1073/1981 "περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν εργασιών εις εργοτάξια οικοδομών και πάσης φύσεως έργων αρμοδιότητος πολιτικού μηχανικού", "διά την διαρκή επίβλεψιν και επιμέλειαν της εφαρμογής του παρόντος ως και του Π. Δ/τος 778/80 "περί των μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν οικοδομικών εργασιών" εις τας οικοδομικάς και εν γένει εργοταξιακάς εργασίας, παρίστανται, ανελλιπώς καθ` όλην την διάρκειαν της ημερησίας εργασίας οι νόμω υπόχρεοι εργοδόται ή οι εκπρόσωποι τούτων. Το προσωπικόν εκάστου συνεργείου πρέπει να επιθεωρήται τουλάχιστον άπαξ της ημέρας υπό του επικεφαλής του υπεργολάβου, άπαξ δε της εβδομάδος, υπό του εργολάβου, εφ όσον έχει ειδικάς γνώσεις, ή υπό καταλλήλου εκπροσώπου του. Οι υπεργολάβοι και εργολάβοι, οφείλουν διαρκώς να καθοδηγούν τους εργαζομένους περί των, κατά φάσιν εργασίας, απαιτουμένων μέτρων ασφαλείας". Τέλος, στα άρθρα 2 έως 15 του π.δ. 778/1980 "μέτρα ασφάλειας κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών" προβλέπεται, στα πλαίσια λήψης μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών, η χρήση ικριωμάτων (σταθερών, κινητών, μεταλλικών, ξύλινων κ.λπ.) και ο τρόπος κατασκευής και τοποθέτησής τους στην ανεγειρόμενη οικοδομή, ενώ στο άρθρο 22 παρ. 1 του ίδιου π.δ. ορίζεται ότι "πάσα παράβασις των διατάξεων του παρόντος, διώκεται και τιμωρείται συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 3 του Β. Δ/τος 25.8/5.9.1920 "περί κωδικοποιήσεως των περί υγιεινής και ασφαλείας των εργατών διατάξεων", ως αύται αντικατεστάθησαν δια του άρθρου 1 εδ. β` του Ν. 2943/22 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως εργατικών τινων νόμων". Στο αυτό β. δ/μα παραπέμπει και η διάταξη του άρθρου 117 του π.δ. 1073/1981 όσον αφορά τις παραβάσεις των διατάξεων εκείνου. Οι κυρώσεις δε του άρθρου 3 του ως άνω β. δ/τος επιβάλλονται, όπως ρητά ορίζεται σ` αυτό, αν δεν υπάρχει περίπτωση εφαρμογής αυστηροτέρων διατάξεων του Ποινικού Νόμου, ήδη των προαναφερομένων διατάξεων του ΠΚ. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της. Ειδικώς, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του απόφαση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά. Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό δικανικής κρίσεως. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Δεν αποτελεί, όμως, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αξιολογήσεως και αναφοράς κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του συμβουλίου ή του δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ` αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και να μην έχει η απόφαση νόμιμη βάση (Ολ. ΑΠ 3/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 1468/2008 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Θράκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, ως εκπρόσωπο της εταιρίας "Δομική Ξάνθης ΑΕ" και υπεύθυνο μηχανικό για την επίβλεψη του έργου της ανέγερσης οικοδομής, που ανέλαβε η εταιρία αυτή ως γενικός εργολάβος, (και τον συγκατηγορούμενό του Ψ ως εκπρόσωπο της εταιρίας "... ΑΕ", η οποία ανέλαβε ως υπεργολάβος την τοποθέτηση κουφωμάτων αλουμινίου στην οικοδομή) σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο σε ιδιαίτερη επιμέλεια σε βάρος του ..., πράξη που τέλεσε με την ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου, και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως 4 μηνών, την οποία ανέστειλε για μία τριετία. Στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "Στις 7-1-2003 ο παθών ..., εργάζονταν σε οικοδομή που αναγείρονταν σε οικόπεδο που βρίσκονταν στο δεύτερο χιλιόμετρο της Ε.Ο. Ξάνθης Κομοτηνής. Συγκεκριμένα, είχε προσληφθεί ως εργάτης με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας σε προγενέστερο χρόνο από την εταιρία "... ΑΕ", η οποία ανέλαβε ως υπεργολάβος την τοποθέτηση κουφωμάτων αλουμινίου στην παραπάνω οικοδομή κατόπιν ανάθεσης της παραπάνω υπεργολαβίας από την εταιρία "Δομική Ξάνθης ΑΕ", που ανέλαβε την κατασκευή της εν λόγω οικοδομής, ως γενικός εργολάβος και η οποία είχε ορίσει υπεύθυνο μηχανικό για την επίβλεψη του έργου, τον δεύτερο κατηγορούμενο Ψ. Την παραπάνω ημερομηνία, ο παθών και ο βοηθός του ... - μάρτυρας κατηγορίας, εργάζονταν στην οικοδομή αυτή τοποθετώντας ψευτόκασες. Για τις ανάγκες της εργασίας του και ειδικότερα για την τοποθέτηση κουφωμάτων σε φεγγίτες του κτιρίου που βρίσκονταν σε απόσταση τεσσάρων περίπου μέτρων από το έδαφος, ο παθών και ο βοηθός του χρησιμοποίησαν κινητό μεταλλικό ικρίωμα-πύργο, ιδιοκτησίας της εργολάβου εταιρίας με κάτοψη διαστάσεων 2 μ. Χ 1,5 που είχε ως δάπεδο εργασίας ένα μαδέρι πλάτους 25 εκατοστών και μήκους 3 μέτρων χωρίς κουπαστή και ράβδο μεσοδιαστήματος. Κατά την ώρα της εργασίας του, το μαδέρι που αποτελούσε το δάπεδο εργασίας του μεταλλικού ικριώματος, ξέφυγε από το ένα σημείο στήριξης και έπεσε, με αποτέλεσμα και οι δύο εργαζόμενοι να πέσουν στο έδαφος από ύψος 4 μέτρων. Από την πτώση του στο έδαφος ο ως άνω εργάτης τραυματίσθηκε και υπέστη κάταγμα αστραγάλου, κάταγμα πτέρνας (ΔΕ) ποδός, αποτέλεσμα που οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά των κατηγορουμένων. Συγκεκριμένα, ο παθών έλαβε την εντολή για την εκτέλεση του παραπάνω έργου από το δεύτερο κατηγορούμενο εκπρόσωπο της υπεργολάβου εταιρίας "... ΑΕ", εν γνώσει και του πρώτου, κατά το χρόνο δε του ατυχήματος απουσίαζαν από το έργο τόσο ο πρώτος των κατηγορουμένων, όσο και ο δεύτερος ο οποίος ήταν ο επιβλέπων μηχανικός που όρισε η εργολάβος εταιρία "Δομική ΑΕ", παρά το γεγονός ότι όφειλαν να παρευρίσκονται στο έργο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 111 του π.δ 1073/1981 "περί εργασίας αρμοδιότητας μηχανικού". Περαιτέρω, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι με τις παραπάνω ιδιότητες, ήταν εκ του νόμου υπόχρεοι να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 5,6 και 13 παρ. 6 του ΠΔ 778/1980, σύμφωνα με τις οποίες τα δάπεδα ικριωμάτων που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι πρέπει να αποτελούνται από τρία τουλάχιστον μαδέρια ελαχίστου πάχους πέντε εκατοστών του μέτρου, συνολικού πλάτους τουλάχιστον εξήντα εκατοστών του μέτρου, επίσης τα δάπεδα εργασίας πρέπει να φέρουν εσωτερικά και εξωτερικά κράσπεδα από σανίδα (θωράκιο) πλάτους δεκαπέντε εκατοστών του μέτρου, σε ύψος ενός μέτρου από το δάπεδο εργασίας και κατά την εξωτερική πλευρά του ικριώματος να τοποθετείται χειρολισθήρας που αποτελείται από διπλοσανίδα, εν τούτοις δεν έλαβαν υπόψη τους τις πιο πάνω επιταγές του νόμου και χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες του έργου κινητό μεταλλικό ικρίωμα-πύργο ύψους τεσσάρων μέτρων που ανήκε στην εργολάβο εταιρία "Δομική Ξάνθης ΑΕ", που δεν ήταν ασφαλής κατά τη χρήση του, εξ αιτίας δε των παραπάνω παραλείψεών τους, που οφείλονται σε αμελή συμπεριφορά τους, διότι δεν πρόβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα που προήλθε από την παράλειψή τους αν και μπορούσαν να το προβλέψουν με βάση τις προσωπικές τους γνώσεις και δυνατότητες, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του προαναφερόμενου εργαζόμενου. Τα ανωτέρω προέκυψαν από την όλη αποδεικτική διαδικασία, αλλά κυρίως από την έκθεση αυτοψίας που αναγνώσθηκε στο ακροατήριο και από τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και δεν αναιρείται από την απολογία του παρόντος πρώτου κατηγορουμένου ο οποίος ισχυρίσθηκε ότι δεν γνώριζε ότι κατά την ημέρα του ατυχήματος εκτελούνταν εργασίες στην οικοδομή. Επομένως, ανεξαρτήτως της συνυπαιτιότητας του παθόντος, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της σωματικής βλάβης από αμέλεια που τους αποδίδεται με το κατηγορητήριο". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο, διέλαβε στη προσβαλλόμενη απόφασή του, με συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, που παραδεκτώς συμπληρώνουν την αιτιολογία της, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο σε ιδιαίτερη επιμέλεια, για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του Π.Κ. και των Π.Δ. 1037/1981 και 778/1980 που προπαρατέθηκαν, τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση εξειδικεύεται η στη συγκεκριμένη περίπτωση ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του αναιρεσειόντος που πηγάζει από τη διάταξη του άρθρου 111 του ΠΔ 1073/1981 και η διαπιστωθείσα παράλειψη της υποχρέωσης τήρησης αυτής, αναφορικά με το επελθόν αποτέλεσμα. Επίσης προσδιορίζεται το είδος της αμέλειας του αναιρεσειόντος και παρατίθενται όλα τα επί μέρους περιστατικά που συγκροτούν τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς αυτού και του επελθόντος αποτελέσματος της σωματικής βλάβης του παθόντος. Ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, είχε, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, τη νόμιμη υποχρέωση να παρευρίσκεται στο έργο και να λαμβάνει όλα τα επιβαλλόμενα μέτρα που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 5, 6 και 13 παρ. 6 του π.δ. 778/1980 ως προς τον τρόπο κατασκευής και τοποθέτησης ικριωμάτων στην ανεγειρόμενη οικοδομή, ώστε να είναι η χρήση τους ασφαλής, και την υποχρέωσή του αυτή παραβίασε με το πιο πάνω αποτέλεσμα. Επομένως, οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Οι μερικότερες αιτιάσεις α)ότι το σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι απλή επανάληψη του κατηγορητηρίου χωρίς να γίνεται αξιολογική συσχέτιση των μαρτυρικών καταθέσεων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων, β) ότι έγινε αξιολογική επίκληση και εκτίμηση ορισμένων μόνο αποδεικτικών μέσων που κατονομάζονται ειδικά και επιλεκτικά και ότι, ειδικότερα, το Δικαστήριο της ουσίας δεν εξετίμησε τις ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου καταθέσεις του παθόντος και του μάρτυρα υπερασπίσεως ..., καθώς και την απολογία του αναιρεσείοντος ενώπιον του Πρωτοβαθμίου και του Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, και γ) ότι αυθαιρέτως κρίθηκε ότι ο αναιρεσείων γνώριζε ότι την 7.1.2003 η υπεργολάβος εταιρία θα εκτελούσε εργασίες τοποθέτησης κουφωμάτων είναι αβάσιμες, αφού, όπως αναφέρθηκε, προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, η ενδεχόμενη δε εσφαλμένη αξιολόγηση των αποδείξεων αφορά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Ακόμη, η μερικότερη αιτίαση ότι δεν διευκρινίζεται αν η αμελής συμπεριφορά και οι παραλείψεις του αναιρεσείοντος και του συγκατηγορουμένου του ήταν ικανές αυτοτελώς ή απαιτείτο να συντρέχει σωρευτικά η αμελής συμπεριφορά αμφοτέρων ώστε να επέλθει το αξιόποινο αποτέλεσμα, σε περίπτωση δε αυτοτελούς αμελούς συμπεριφοράς θα έπρεπε να αναφέρεται ποια ακριβώς ήταν η παράλειψη του καθενός και σε ποιο βαθμό συνετέλεσε στην επέλευση του αποτελέσματος, είναι αβάσιμη, αφού στην απόφαση διευκρινίζεται ότι η σωματική βλάβη του παθόντος οφειλόταν σε αμέλεια αμφοτέρων των κατηγορουμένων, οι οποίοι, με τις ιδιότητες που αναφέρονται, ήταν εκ του νόμου υπόχρεοι να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα ώστε η χρήση των ικριωμάτων στην οικοδομή να είναι ασφαλής. Από το αναφερόμενο δε στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι η εργολάβος "Δομική ΑΕ" είχε ορίσει υπεύθυνο μηχανικό για την επίβλεψη του έργου τον Ψ, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν ο εκπρόσωπος της υπεργολάβου εταιρείας "... ΑΕ", δεν δημιουργείται καμιά ασάφεια και καμιά σύγχυση ως προς το ποιος ήταν ο επιβλέπων μηχανικός και ποιος ο υπεργολάβος, αφού στο διατακτικό διευκρινίζεται ότι ο αναιρεσείων ήταν εκπρόσωπος της γενικής εργολάβου "Δομική Ξάνθης ΑΕ" και υπεύθυνος μηχανικός για την επίβλεψη του έργου, ενώ ο συγκατηγορούμενός του Ψ ήταν εκπρόσωπος της υπεργολάβου "... ΑΕ", διευκρινίζεται, δηλαδή, ότι και οι δύο ήταν επιβλέποντες και υπεύθυνοι για την επίβλεψη του έργου και, επομένως, είχαν και τις ίδιες ευθύνες και η περί του αντιθέτου μερικότερη αιτίαση είναι αβάσιμη. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 4 Μαρτίου 2009 (υπ' αριθ. πρωτ. 1985/2009) αίτηση του Χ την αναίρεση της υπ` αριθ. 1468/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι