ΑΠ 229/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 229 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική και δεν υπόκειται σε αναίρεση (προδήλως με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου). Απορρίπτει την αναίρεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 229/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της με αριθμό 303/2001 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Μαρτίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 686/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 278/3.7.2007 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 23-3-2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1, κατά της υπ' αριθμ. 303/2001 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, εκθέτω τα εξής:Εκ του συνδυασμού των διατάξεων των άρθρων 507 § 1, 473 § § 1 και 3 και 474 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία προς άσκηση του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, δια δηλώσεως στον γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε, είναι δεκαήμερη από της νομίμου επιδόσεώς της στον έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, δικαιούμενο σε αναίρεση, που ήταν απών κατά την απαγγελία της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς όμως να αρχίζη η προθεσμία αυτή πριν από την καταχώρηση της τελεσιδίκου αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο καθαρογεγραμμένων αποφάσεων, που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Εξ'άλλου, κατά το άρθρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο που ασκήθηκε εκπροθέσμως απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Τότε μόνο συγχωρείται εκπρόθεσμη άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, όταν στην κατά το άρθρ. 474 Κ.Π.Δ. συντασσομένη έκθεση ασκήσεώς της γίνεται επίκληση περιστατικών συνιστώντων ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά (ΑΠ 836/2005, εις ΠΧ/ΝΣΤ'/36). Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλομένη απόφαση επεδόθη στον αναιρεσείοντα την 21-8-2001, δια θυροκολλήσεως, ως τούτο προκύπτει εκ του υπό την ιδία ημερομηνία αποδεικτικού επιδόσεως, αλλά αυτός ισχυρίζεται ότι η εν λόγω επίδοση είναι άκυρη, διότι στο ανωτέρω αποδεικτικό αναφέρεται, ότι εθυροκολλήθη στην κατοικία του, όχι η ανωτέρω απόφαση, αλλά κλήση και κατάλογος μαρτύρων.Όμως, στο ως άνω αποδεικτικό επιδόσεως ο συντάξας αυτό αναφέρει, συν τοις άλλοις: "πήγα να επιδώσω στον Χ1 ο οποίος μετέβαλε κατοικία χωρίς να δηλώση την μεταβολή αυτή...... την με αριθμ. 303/2001 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών για να λάβη γνώση. Και μη ευρών τον ίδιο ο οποίος δεν κατοικεί ήδη στην κατοικία αυτή, εκόλλησα την άνω κλήση και τον άνω κατάλογο μαρτύρων στην πόρτα της οικίας...". Εκ του ανωτέρω περιεχομένου του αποδεικτικού επιδόσεως, αδιστάκτως προκύπτει ότι επεδόθη στο αναιρεσείοντα η ως άνω προσβαλλομένη απόφαση και από παραδρομή του επιδόσαντος δεν αντικατεστάθη η προεκτυπωμένη στο αποδεικτικό φράση "την άνω κλήση και τον άνω κατάλογο μαρτύρων" δια της φράσεως "την άνω απόφαση". Λαμβανομένου δε υπ'όψη και ότι το ανωτέρω αποδεικτικό φέρει όλα τα απαιτούμενα από το άρθρ. 161 § 1 Κ.Π.Δ. στοιχεία, η έλλειψη των οποίων απειλείται με ποινή ακυρότητος της επιδόσεως, ως τούτο προκύπτει εκ της επισκοπήσεώς του, είναι προφανές ότι η ως άνω επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως στον αναιρεσείοντα είναι νόμιμη. Αλλά η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ησκήθη την 23-3-2007, δηλαδή μετά την παρέλευση της ως άνω προθεσμίας, από της νομίμου επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως στο αναιρεσείοντα (21-8-2001), ο οποίος ουδέν περιστατικό ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της, επεκαλέσθη. Κατ'ακολουθία, πρέπει αυτή, εκπροθέσμως ασκηθείσα, να απορριφθή ως απαράδεκτη και να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, συμφώνως προς το άρθρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ. Για τους λόγους αυτούς-Προτείνω Να απορριφθή η από 23-3-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1.Και να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήναι 4 Ιουνίου 2007 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός". Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω έγγραφη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 Κ.Ποιν.Δ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι 1Οήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της, όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρισή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Ποιν.Δ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Ποιν.Δ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου, γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεσηαπορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, προκύπτει, ότι, με την υπ' αριθμό 303/21-2-2001 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, και με απόντα τον εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα, απορρίφθηκε η έφεσή του, ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση αυτή, που εκδόθηκε στις 21-2-2001, με απόντα τον κατηγορούμενο, και χωρίς να εκπροσωπηθεί αυτός από πληρεξούσιο συνήγορο, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο δημοσιεύσεων των αποφάσεων, στις 28 Μαρτίου 2001, με αριθμό καταχώρισης 273, σύμφωνα με την από ....... υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα, του Ποινικού τμήματος του Εφετείου Αθηνών. Η απόφαση αυτή, κοινοποιήθηκε νομίμως στον ήδη αναιρεσείοντα, την ......., με θυροκόλληση στην, επί της οδού ........., τελευταία κατοικία του, όπως προκύπτει από το σχετικό αποδεικτικό επιδόσεως, του αρχιφύλακα του Α.Τ.Αλεξανδρούπολης, ......., και στον αντίκλητο πληρεξούσιο δικηγόρο του, Φώτιο Μήτση, όπως προκύπτει από το με χρονολογία ...... αποδεικτικό επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή .......... Ωστόσο, ο αναιρεσείων, άσκησε την κρινόμενη αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως, με δήλωση ενώπιον της γραμματέως του Ποινικού τμήματος του Εφετείου Αθηνών, μετά την παρέλευση της δεκαήμερης προθεσμίας, που προβλέπει η διάταξη του άρθρου 473 παρ.1 του Κ.Π.Δ, και συγκεκριμένα, την 23η Μαρτίου 2007, ήτοι μετά παρέλευση