Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2290 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πλαστογραφία. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για κατοχή και χρήση πλαστού διαβατηρίου και παράνομη έξοδο από τη Χώρα. Αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας ως προς το σκοπό παραπλάνησης και για εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 216 § 2 ΠΚ και παραπομπή. Αριθμός 2290/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Κακαρούνα, περί αναιρέσεως της 61128/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Μαρτίου 2009 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 632/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 83 §1 εδ. α του ν. 3386/2005 "είσοδος, διαμονή κ.λπ. υπηκόων τρίτων χωρών", "ο υπήκοος τρίτης χώρας, που εξέρχεται ή επιχειρεί να εξέλθει από το ελληνικό έδαφος ή εισέρχεται ή επιχειρεί να εισέλθει σε αυτό χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 87 § 7 εδ. γ του ίδιου νόμου, όποιος κατέχει ή χρησιμοποιεί πλαστό διαβατήριο ή άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι
(6)μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Η τελευταία αυτή διάταξη εφαρμόζεται πάντοτε σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 216 §§2 και 1 ΠΚ, κατά τις οποίες τιμωρείται με τις ποινές που αναφέρονται σ` αυτές όποιος "με σκοπό να παραπλανήσει άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες" εν γνώσει χρησιμοποιεί πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο. Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 216 παρ. 2 ΠΚ, για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου απαιτείται, ως πρόσθετο υποκειμενικό στοιχείο, και σκοπός του δράστη με την χρήση του πλαστού εγγράφου, να παραπλανήσει άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ` αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και να μην έχει η απόφαση νόμιμη βάση (Ολ. ΑΠ 3/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 61128/2008 απόφασή του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα για παράνομη κατοχή και χρήση πλαστού διαβατηρίου και παράνομη είσοδο στη Χώρα, πράξεις που τέλεσε με την ελαφρυντική περίσταση των μη ταπεινών αιτίων, και την καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλακίσεως 4 μηνών, την οποία ανέστειλε για μια τριετία. Κατά το διατακτικό της εν λόγω αποφάσεως, η αναιρεσείουσα κηρύχθηκε ένοχη γιατί στις 2.10.2008 1) κατείχε και χρησιμοποίησε πλαστό ταξιδιωτικό έγγραφο και συγκεκριμένα προσήλθε στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και κατείχε την υπ` αριθ. ... πλαστή βεβαίωση κατάθεσης αίτησης για έκδοση αδείας διαμονής με τα στοιχεία της, που είχε συμπληρωθεί από άλλον και όχι από τις αρμόδιες Αρχές και 2) επιχείρησε να εξέλθει από το Ελληνικό Έδαφος χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις και, συγκεκριμένα, κάνοντας χρήση της ως άνω πλαστής βεβαίωσης, επιχείρησε να ταξιδέψει με την πτήση ... για Τυφλίδα Γεωργίας. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Πλημμελειοδικείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "Στις 2.10.2008, η κατηγορουμένη προσήλθε στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών για να ταξιδέψει με την πτήση ... για Τυφλίδα Γεωργίας, έχοντας στην κατοχή της την με αριθμό... πλαστή βεβαίωση κατάθεσης αίτησης για έκδοση άδειας διαμονής με στοιχεία κατόχου Χ1 γεν. την..., η οποία είχε συμπληρωθεί από άλλο άγνωστο άτομο και όχι από τις αρμόδιες Αρχές, και όπως διαπιστώθηκε από τη Δ/ση Αστυν/σης Αερ/να Αθηνών το έγγραφο αυτό ανήκει σε σειρά κλεμμένων από το Υπουργείο Εσωτερικών και ασυμπλήρωτων εγγράφων, η δε κατηγορουμένη γνώριζε ότι αυτό είναι πλαστό και παρά ταύτα έκανε χρήση τούτου, προκειμένου να ταξιδέψει και να επανέλθει στην Ελλάδα από τη Γεωργία. Αποδεικνύονται από τα παραπάνω τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ποινική υπόσταση των δύο αξιοποίνων πράξεων που της αποδίδονται με το κατηγορητήριο και διαλαμβάνονται κατωτέρω στο διατακτικό". Με τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο της ουσίας στέρησε την απόφασή του της προβλεπομένης από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αφού δεν αναφέρει, ούτε στο σκεπτικό ούτε στο διατακτικό, ότι η αναιρεσείουσα, με τη χρήση της ως άνω πλαστής βεβαιώσεως, είχε σκοπό να παραπλανήσει τρίτους ούτε αναφέρει πραγματικά περιστατικά από τα οποία να συνάγεται ο σκοπός αυτός, ενώ εσφαλμένα εφάρμοσε την ανωτέρω ουσιαστική διάταξη του άρθρου 216 §2 ΠΚ, την οποία παραβίασε εκ πλαγίου, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και να μην έχει η απόφαση νόμιμη βάση. Επομένως, ο δεύτερος, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ` αριθ. 61128/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2009. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου 2009. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ