Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2299 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης. ΑΡΙΘΜΟΣ 2299/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια-Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. ΑΤ 4198/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Μαρτίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 393/
- Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου, με αριθμό 250/21-6-07, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α΄ του Κ.Π.Δ., την από 9-3-2007 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ1 , κατά της υπ΄αριθ. 4198/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλη/κείου Πειραιά και εκθέτω τα εξής: Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 773 παρ.1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ΄ αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της στο δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ.3 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ., ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιά στις 9-3-2007, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία δημοσιεύθηκε απόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 20-10-2006 και επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα με θυροκόλληση στις 21-12-2006 και στον αντίκλητο δικηγόρο του Ιωάννη Νέστορα, που όρισε ως τέτοιο με την υπ΄αρ. 175/22-1-2004 έφεσή του κατά της ΒΜ 7042/2003 αποφάσεως του Β΄ Μον/λούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, εφής εξεδόθη η προσβαλλόμενη απόφαση, στις 17-1-
- Συνεπώς η αίτηση αυτή αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 513 παρ.1α και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ.). Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι "δεν επεδόθη στον πληρεξούσιο δικηγόρο του και υπογράφοντα την αίτηση αναιρέσεως (Σοφία Μ. Χουβαρδά), αλλά σε άλλο δικηγόρο ονόματι Ιωαν. Νέστορα με αποτέλεσμα να μη λάβει ποτέ γνώση της απόφασης ούτε ο αναιρεσείων ούτε και ο δικηγόρος του, ο οποίος σημειωτέον είχε καταθέσει και εκδικάσει την από 15-5-2006 αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας κατά της υπ΄αριθ. 2272/05 απόφασης του Τ/λούς Πλημ/κείου Πειραιώς, με την οποία είχε απορριφθεί αρχικά ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της ΒΜ 7042/03 απόφασης του Μ/λούς Πλημ/κείου Πειραιώς, η οποία και έγινε δεκτή ενώ είχε ορισθεί ρητή δικάσιμος για την 05-07-2006", είναι αβάσιμος και δεν μπορεί να στηρίξει λόγο ανωτέρας βίας, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση επεδόθη συννόμως στον διορισθέντα κατά τα παραπάνω με την υπ΄αριθ. 175/22-1-2004 έφεση του αναιρεσείοντος, αντίκλητο δικηγόρο του Ιωάννη Νέστορα (άρθρο 498 και 155 παρ.2 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί η υπ΄αριθ. 4/2007 από 9-3-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 κατά της υπ΄αριθ. 4198/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιά και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 18-5-2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΥΡΟΣ Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, από τα άρθρα 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατ΄ αποφάσεως είναι δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοση της αποφάσεως με παρόντα τον κατηγορούμενο, διαφορετικά από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διανομή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρισή της στο βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων της παραγράφου 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ προκύπτει ότι εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει να αναφέρει, στην έκθεση ασκήσεώς του, τον λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του. Δηλαδή τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίστηκε στην εμπρόθεσμη άσκησή του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν τη βασιμότητά τους. Διαφορετικά, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων άσκησε την αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του γραμματέως του Πρωτοδικείου Πειραιώς στις 9 Μαρτίου 2007, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία δημοσιεύθηκε με απόντα τον αναιρεσείοντα, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο στις 20 Οκτωβρίου 2006 και επιδόθηκε σ΄ αυτόν με θυροκόλληση στις 21 Δεκεμβρίου 2006 και στον αντίκλητο δικηγόρο του, Ιωάννη Νέστορα, που όρισε ως τέτοιο με την 175/22-1-2004 έφεσή του κατά της ΒΜ 7042/2003 αποφάσεως του Β΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στις 17 Ιανουαρίου
- Συνεπώς, η αίτηση αυτή είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ο δε αναιρεσείων να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 §1 ΚΠΔ). Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, ότι δεν επιδόθηκε στην πληρεξούσια δικηγόρο του και υπογράφουσα την αίτηση αναιρέσεως (Σοφία Χουβαρδά), αλλά σε άλλο δικηγόρο και ειδικότερα στον Ιωάννη Νέστορα, με αποτέλεσμα να μη λάβει ποτέ γνώση της αποφάσεως ούτε ο αναιρεσείων ούτε η ως άνω δικηγόρος του είναι αβάσιμος και δεν θεμελιώνει λόγο ανώτερης βίας, αφού η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε νομίμως στον διορισθέντα, σύμφωνα με τα παραπάνω, με την 175/2004 έφεση του αναιρεσείοντος, αντίκλητο δικηγόρο του Ιωάννη Νέστορα (άρθρο 498 και 155 § 2 ΚΠΔ). ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9 Μαρτίου 2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1 κατά της 4198/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου
- Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ