Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2303 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών (αρθ. 1 ΑΝ 86/1967). Για να είναι αξιόποινη η πράξη πρέπει, κατά το άρθρο 33 του Ν. 3346/2005, το σύνολο των οφειλόμενων εισφορών (εργοδοτικών και εργατικών) και όχι των κατά μήνα οφειλόμενων, να υπερβαίνει το ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) Ευρώ. Αναιρείται για εσφαλμένη ερμηνεία των ανωτέρω διατάξεων η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία αθωώθηκε ο κατηγορούμενος με την αιτιολογία ότι το σύνολο των κατά μήνα οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες ευρώ, ενώ το σύνολο των οφειλόμενων εισφορών ανερχόταν σε 60.142,10 Ευρώ. Αριθμός 2303/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Γιαννιτσών, περί αναιρέσεως της 88/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών. Με κατηγορούμενο τον Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαδημητράκη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Πρωτοδικών Γιαννιτσών, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία ... έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών ... και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 352/
- Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παράγρ. 1 του άρθρου 1 του Α.Ν 86/1967, τιμωρείται με τις στη διάταξη αυτή οριζόμενες αθροιστικώς ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτών ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών) ασχέτως ποσού, προς τους εις το Υπουργείο Εργασίας υπαγόμενος κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, ενώ κατά την παράγρ. 2 του ίδιου άρθρου τιμωρείται για υπεξαίρεση με τις στη διάταξη αυτή προβλεπόμενες αθροιστικώς ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εις αυτόν εργαζομένων με σκοπό να τις αποδώσει στους ανωτέρω κατά την παράγρ. 1 Οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω Οργανισμούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Εξάλλου με τη διάταξη του άρθρου 33 του Ν. 3346/2005 ορίζεεται ότι για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του Α.Ν. 86/1967 απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών), καθώς και των παρακρατούμενων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων να υπερβαίνει συνολικώς τα δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι για να καταστεί ανέγκλητη πράξη καθυστέρησης καταβολής ασφαλιστικών εισφορών του άρθρου 1 του Α.Ν 86/1967, απαιτείται το συνολικό ποσό των οφειλόμενων εισφορών (εργοδοτικών και εργατικών) και όχι το κατά μήνα οφειλόμενο, να μην υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ. Περαιτέρω λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ συνιστά η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα περιστατικά που δέχτηκε, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Τέλος κατά το άρθρο 506 του ΚΠΔ, την αναίρεση αθωωτικών αποφάσεων μπορεί να ζητήσει και ο εισαγγελέας του πλημμελειοδικείου για τις αποφάσεις του δικαστηρίου όπου είναι τοποθετημένος, αν η αθώωση οφείλεται σε εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 88/2009 απόφασή του κήρυξε κατά πλειοψηφίαν αθώο τον κατηγορούμενο Χ για τις πράξεις της καθυστέρησης καταβολής εργοδοτικών εισφορών ύψους 38.359,34 Ευρώ και εργατικών εισφορών ύψους 21.872,76 ευρώ, δηλαδή συνολικού ύφους 60.232,13 Ευρώ. Στο σκεπτικό της πλειοψηφίας διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: "Κατά το άρθρο 1 του ΑΝ 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτόν ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους εις τον Υπουργό Εργασίας υπαγομένους πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή ειδικού Λογαριασμού και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητές προς τους ως άνω Οργανισμούς, τιμωρείται ....κλπ. Κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εις αυτόν εργαζομένων με σκοπό απόδοσης στους κατά την παρ. 1 οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω οργανισμούς εντός μηνός αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση κλπ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός, εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του ΑΝ 1846/1951, ο υπόχρεος, πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ, μέχρι το τέλος του επόμενου μηνός από το χρόνο που έχει οριστεί. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών απαιτείται να προσδιορίζεται συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τους εργαζόμενους σ' αυτόν. Πρόκειται δηλαδή για γνήσια εγκλήματα παραλείψεως που συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα που παρασχέθηκε η εργασία (ΑΠ 1486/1998 Ποιν.Χρον. ΜΘ' 1991, 831), ενώ επίσης προκύπτει ότι κάθε μία μισθολογική περίοδος μη καταβολής των ανωτέρω εισφορών αποτελεί μερικότερη πράξη που διατηρεί την αυτοτέλειά της και συνακόλουθα, εάν συντρέχει λόγος παραγραφής ή άλλος λόγος εξάλειψης του αξιοποίνου της μερικότερης αυτής πράξης, πρέπει το Δικαστήριο να παύσει ως προς αυτή την ποινική δίωξη ή να κηρύξει αθώο τον κατηγορούμενο σε περίπτωση που μετά την τέλεση της πράξης ίσχυσε άλλος επιεικέστερος νόμος για την αντιμετώπιση του αξιοποίνου αυτής(πράξης), ήτοι οι μερικότερες πράξεις παρά την προκύπτουσα από το ενιαίο της ποινής ενότητά τους, διατηρούν παράλληλα την αυτοτέλειά τους και υφίσταται ανάγκη εξειδίκευσης των μερικότερων πράξεων στις παραπάνω περιπτώσεις (παραγραφής ή εξάλειψης του αξιοποίνου). Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 541, 511 του ΚΠΔ που εφαρμόζονται, αναλογικά και στην κατ' έφεση δίκη, καθ' όσον δεν καθίσταται χειρότερη η θέση του κατηγορουμένου, προκύπτει ότι στην περίπτωση που η αξιόποινη πράξη κατέστη ανέγκλητη μετά τη δημοσίευση της απόφασης που προσβάλλεται, το Δικαστήριο, εφαρμόζει αυτεπάγγελτα, κατ' άρθρο 2 παρ. 1 ΠΚ τον επιεικέστερο νόμο, και αφού προχωρήσει στην εκδίκαση της υποθέσεως, τον κηρύσσει αθώο. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 33 Ν. 3346/2005 για την εφαρμογή των παρ. 1 και 2 του άρθρο 21 του Α.Ν 86/1967 απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο εργοδότη καθώς και των παρακρατουμένων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων, να υπερβαίνει συνολικά τις δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι για οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές κάτω των 2.000 ευρώ, δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη. Στην προκειμένη περίπτωση ο εκκαλών κατηγορούμενος διώκεται διότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-5-2002 έως και 31-7-2006, ως εργοδότης επιχείρησης με την επωνυμία Χ και είδος επιχείρησης "εργοστάσιο γεωργικών μηχανημάτων", δεν κατέβαλε στο ΙΚΑ, εργοδοτικές εισφορές που βάρυναν τον ίδιο, ύψους 38.359,34 ευρώ και εργατικές εισφορές για τους εργαζόμενους σε αυτήν (επιχείρηση) ύψους 21.872,76 ευρώ τις οποίες παρακράτησε και δεν απέδωσε στον παραπάνω οργανισμό μέσα σ' ένα μήνα αφότου κατέστησαν απαιτητές. Όπως δε προκύπτει από τον αναγνωσθέντα στο δικαστήριο, χρηματικό κατάλογο-πράξη επιβολής εισφορών με αριθμό 11578/06 πράξη επιβολής εισφορών (εκ τεσσάρων σελίδων) τα οφειλόμενα ποσά για εργοδοτικές εισφορές και εργατικές εισφορές που δεν κατέβαλε ο κατηγορούμενος για κάθε μισθολογική περίοδο του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, δεν υπερβαίνουν το ποσό των 2.000 ευρώ συνολικά (για εργοδοτικές και εργατικές εισφορές) και συγκεκριμένα το μεγαλύτερο ποσό ανέρχεται σε 1983,90 ευρώ (αφορά το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2002) και το μικρότερο σε 47,61 ευρώ (αφορά το μήνα Μάϊο του έτους 2002). Σύμφωνα επομένως με τα προαναφερόμενα, πρέπει, εφόσον τα οφειλόμενα ποσά εκάστης μισθολογικής περιόδου του ανωτέρω χρονικού διαστήματος είναι κατώτερα των 2.000 ευρώ, να κηρυχθεί αθώος ο κατηγορούμενος, λόγω κατάργησης του αξιοποίνου κατ' εφαρμογή της παραπάνω διάταξης του άρθρου 33 του Ν. 3346/2005". Με αυτά που δέχτηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, απέδωσε στις εφαρμοσθείσες από αυτό ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1 του ΑΝ 86/1967 και 33 του Ν. 3346/2005 διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχουν, με το να δεχτεί ότι η πράξη της καθυστέρησης ασφαλιστικών εισφορών του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 καθίσταται ανέλεγκτη όταν το σύνολο των κατά μήνα οφειλόμενων εισφορών (εργοδοτικών και εργατικών) δεν υπερβαίνει το ποσό των 2.000 ευρώ. Επομένως εσφαλμένα ερμήνευσε τις ανωτέρω διατάξεις και οδηγήθηκε στην αθώωση του κατηγορουμένου και έτσι ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών είναι βάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθ. 519 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθ. 88/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών. Και Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ