ΑΠ 2310/2007 — Έκδοση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2310 / 2007 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση. Περίληψη: Απαράδεκτη η έφεση κατά αποφάσεως Προέδρου Εφετών που εκδόθηκε μετά την συγκατάθεση του εκζητούμενου να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος συλλήψεως Αριθμός 2310/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή, Βιολέτα Κυτέα και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 και 20 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου Χ1 , κρατουμένου στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λιάπη κατά της υπ' αριθμ. 57/2007 απόφασης του Προέδρου Εφετών Αθηνών. Ο Πρόεδρος Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του, αποφάνθηκε την μη εκτέλεση του 122.1513/07-187AR-100-07/8.10.2007 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που εκδόθηκε από την Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου Duisburg (Ντούισμπουργκ) Γερμανίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 237/29.10.2007 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ΄ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών, Αικατερίνης Σωφρόνη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1836/2007. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του εκκαλούντος-εκζητουμένου, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεσή του και να εκδοθεί στο Κράτος της Γερμανίας και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, άλλως ως αβάσιμη η υπό κρίση έφεση. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, τροποποίηση του Ν. 2928/2001 για τις εγκληματικές οργανώσεις και άλλες διατάξεις", όταν ο εκζητούμενος συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι ο πρόεδρος εφετών στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος. Κατά δε την παρ. 3 του ιδίου άρθρου, όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το συμβούλιο εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 του ως άνω νόμου, σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κώδικα ποινικής Δικονομίας. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών. Από τις διατάξεις αυτές, που είναι ειδικές και καθορίζουν την αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, προκύπτει ότι, ενόψει και του επιδιωκόμενου σκοπού της ταχείας εκδόσεως της απόφασης για την εκτέλεση αυτού (ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης), επιτρέπεται στον εκζητούμενο η άσκηση εφέσεως μόνο κατά οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, η οποία εκδίδεται στην περίπτωση κατά την οποία δεν συγκατατίθεται ο εκζητούμενος να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος και όχι και κατά της απόφασης του προέδρου εφετών, η έκδοση της οποίας προϋποθέτει την ύπαρξη προηγούμενης συγκατάθεσης του εκζητουμένου. Περαιτέρω οι διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος, 6 παρ. 1 και 2 της Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης "δια την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών" ως και του Διεθνούς Συμφώνου της Ν. Υόρκης (κυρ. Ν. 1532/1985) για τα οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα και του Διεθνούς Συμφώνου (κυρ. ν. 2462/1997) για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας και το συνακόλουθο δικαίωμα να δικάζεται τούτο δίκαια, δημόσια και αμερόληπτα και ειδικά για τον κατηγορούμενο τα υπερασπιστικά του δικαιώματα, δεν διασφαλίζουν και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων κατά των αποφάσεων και βουλευμάτων, που θα εκδοθούν. Απόκειται δε στον κοινό εθνικό νομοθέτη να προβλέπει ή όχι και να περιορίζει ή καταργεί τα ένδικα μέσα σε ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων, με σκοπό την ταχύτερη διεξαγωγή των δικών και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της δικαιοσύνης, χάριν της κοινωνικής γαλήνης την οποία σκοπεί η απονομή αυτής. Έπεται ότι η άνω διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3251/2004 η οποία δεν προβλέπει το ένδικο μέσο της εφέσεως κατά της προεκτεθείσης αποφάσεως του Προέδρου Εφετών δεν αντίκειται στις παραπάνω διατάξεις, ώστε να θεωρείται ανίσχυρη και ο προβαλλόμενος με το υπόμνημα του εκκαλούντος περί του αντιθέτου ισχυρισμός είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη υπ'αριθμ. 237/29-10-2007 έφεσή του ο εκζητούμενος Έλλην υπήκοος Χ1, προσβάλλει τη με αριθμ. 57/25-10-2007 απόφαση του Προέδρου Εφετών Αθηνών, η οποία εκδόθηκε μετά την συγκατάθεση αυτού να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος και με την οποία αποφάνθηκε ο τελευταίος ότι δεν πρέπει να εκτελεσθεί το υπ' αριθμ. 122.1513/07-187ΑΒ-100-07/8-10-2007 Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, που εκδόθηκε από την Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου Duisburg (Ντούισμπουργκ) Γερμανίας, κατ' αυτού, και διέταξε την άρση της διαταχθείσης δυνάμει της υπ' αριθμ. Πρωτ. 37/ΕΚΔ 2338/17-10-2007 παραγγελίας του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών προσωρινής κρατήσεώς του, και ζητεί να εξαφανισθεί αυτή για τους αναφερομένους στην έφεση λόγους. Η έφεση, όμως, αυτή, εφόσον στρέφεται κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Προέδρου Εφετών, είναι απαράδεκτη, κατά τα προεκτεθέντα, και πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, και να καταδικαστεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 237/29-10-2007, έφεση του Χ1 Έλληνα υπηκόου, κατά της με αριθμ. 57/25-10-2007 απόφασης του Προέδρου Εφετών Αθηνών, με την οποία αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να εκτελεσθεί το υπ' αριθμ. 122.1513/07-187ΑR-100- 07/8-10-2007 Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, που εκδόθηκε από την Εισαγγελέα του Πρωτοδικείου Duisburg (Ντούισμπουργκ) Γερμανίας, κατά του εκκαλούντος. Και Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι