ΑΠ 2310/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2310 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη των δύο αναιρέσεων ως απαράδεκτων, λόγω παντελούς ελλείψεως λόγων αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 2310/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη , Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσείοντων- κατηγορουμένων: 1) Χ1 και 2) Χ2 κρατουμένων στις Δικαστικές Φυλακές ..., που δεν παρέστησαν στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 880/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Mε συγκατηγορούμενο τον Χ

1. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 22 Μαρτίου 2009 δύο χωριστές αιτήσεις τους, οι οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 901/
2. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λέκκου με αριθμό ..., στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, τις από 22-3-2009 αιτήσεις αναιρέσεως, α) του κατηγορουμένου Χ1 και β) του κατηγορουμένου Χ2, κατά της υπ'αριθμ. 880/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, διά της οποίας κατεδικάσθησαν εις συνολική ποινή καθείρξεως 7 ετών και 4 μηνών ο καθένας, διά ληστείες από κοινού και συμμορία, εκθέτω τα εξής: Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 § 2, 474 § 2, 476 § 1 και 509 § 1 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι διά το κύρος και κατ'ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχωνται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι διά τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικώς στα άρθρα 484 και 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναιρέσεως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (βλ ΑΠ 417/2006, ΑΠ 406/2006, εις ΠΧ/ΝΣΤ'/909, 906). Στην προκειμένη περίπτωση, ως προκύπτει από τις εκθέσεις των υπό κρίση αιτήσεων αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες ουδένα λόγο αναιρέσεως, εκ των υπό του άρθρ. 510 Κ.Π.Δ. προβλεπομένων, προβάλλουν. Επομένως, πρέπει αυτές να απορριφθούν ως απαράδεκτες και οι αναιρεσείοντες να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς-προτείνω Να απορριφθούν οι από 22-3-2009 αιτήσεις αναιρέσεως των α) Χ1,Χ2, κατοίκων Αθηνών, κατά της υπ'αριθμ. 880/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα. Αθήναι 19 Ιουνίου 2009 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.2 του ΚΠοινΔ στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως ή βουλεύματος πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι να περιέχεται στην έκθεση ασκήσεώς της ένας τουλάχιστον νόμιμος λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και σε κάθε περίπτωση ο προβαλλόμενος λόγος πρέπει να διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, άλλως, η αίτηση κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠοινΔ, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με τις με αριθ. εκθ. ... αντίστοιχες αιτήσεις τους, οι αναιρεσείοντες ζητούν την αναίρεση της ιδίας με αριθμό 880/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν καταδικάστηκαν για ληστεία από κοινού και για σύσταση και συμμορία. Στις κρινόμενες δύο αιτήσεις, οι οποίες συντάχθηκαν ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ..., διαλαμβάνονται τα ακόλουθα, κατά λέξη "... κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου, για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει.", χωρίς όμως περαιτέρω να αναφέρεται κάποιος λόγος αναιρέσεως. Είναι σαφές ότι στις άνω, κατά το άρθρο 474 του ΚΠοινΔ, συνταχθείσες εκθέσεις, οι αναιρεσείοντες ουδόλως πλήττουν την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση, με κάποιο σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του ΚΠοινΔ. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως, ως μη περιέχουσες κανένα από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, είναι απαράδεκτες και πρέπει να απορριφθούν, επιβληθούν δε στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 , 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις με αριθμ. εκθ. .. αιτήσεις των Χ1 και Χ2 αντίστοιχα, περί αναιρέσεως της 880/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι