ΑΠ 2312/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2312 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Επίδοση με θυροκόλληση στον αντίκλητο στην πραγματική του κατοικία, εφόσον από έγγραφο προκύπτει ότι μετώκησε από εκείνη που αναφέρεται στην έφεση. Απορρίπτει αναίρεση ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη). ΑΡΙΘΜΟΣ 2312/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 43191/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Μαΐου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1055/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 312/3-9-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α του ΚΠΔ, την από 29-5-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ'αριθ. 43191/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα : Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/
2. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε. εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως είναι 10ήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιουμένου, άλλως από της νομίμου επιδόσεως της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από τη καταχώριση της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ.3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών στις 29-5-2007, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία δημοσιεύθηκε απόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 28-8-2002 και επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 4-10-2003 με θυροκόλληση στην δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας του με την από 27-6-2000 έφεση του κατά της υπ' 78351/30-6-99 αποφάσεως, εφής εξεδόθη η προσβαλλόμενη η υπ' αριθ. 43191/2002 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με θυροκόλληση επίσης επιδόθηκε στις 9-10-2003 στην αντίκλητο δικηγόρο του αναιρεσείοντος Μαρία Τζαναβάρα η απόφαση αυτή, όπως προκύπτει από τα από 4-10-2003 και 9-10-2003 αντίστοιχα αποδεικτικά επιδόσεως του αρχ-κα ..... του Α.Τ Καλλιθέας Αττικής και του αρχ-κα ..... του Α.Τ Αμπελοκήπων, αντίστοιχα. Ο τελευταίος δε ανεζήτησε την πιο πάνω δικηγόρο στην δηλωθείσα στην έφεση του αναιρεσείοντος διεύθυνση της κατοικίας της στην οδό ..... και επειδή μετώκησε αυτή στην οδό ..... στο ....., όπως βεβαιώνει στην από 2-10-2003 βεβαίωση του, η οποία επιτρεπτώς επισκοπείται, θυροκόλλησε την προσβαλλόμενη απόφαση στην νέα πιο πάνω διεύθυνση της στη θύρα της νέας κατοικίας της μη εχούσης εν προκειμένω εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 273 παρ. 1 γ' Κ.Π.Δ., η οποία αναφέρεται αποκλειστικά σε πρόσωπο που έχει την ιδιότητα του κατηγορουμένου. Να σημειωθεί ότι στην έκθεση αναιρέσεως δεν επικαλείται ο αναιρεσείων περιστατικά που συνιστούν ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της κρινόμενης αναιρέσεως του. Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως αυτή είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1,513 παρ. 1 α και 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 29-5-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ' αριθ. 43191/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 26-6-2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ενώπιον του Συμβουλίου τούτου εμφανίστηκε ο δικηγόρος Νικόλαος Κελαϊδής και ζήτησε για λογαριασμό του αναιρεσείοντος την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης, για το λόγο ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του βρίσκεται στο εξωτερικό για οικογενειακούς λόγους. Το αίτημα τούτο πρέπει να απορριφθεί γιατί δεν προέκυψαν συγκεκριμένοι βάσιμοι λόγοι, συνιστώντες ανωτέρα βία, εκ της οποίας να καθίσταται ανέφικτη η εμφάνισή του, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι η συζήτηση της υπόθεσης έχει ήδη αναβληθεί δύο φορές (όπως προκύπτει από το έκθεμα). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ. 1 και 3 και 507 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία αναιρέσεως του κατηγορούμενου, όταν αυτή ασκείται (είτε αυτοπροσώπως, είτε δι' αντιπροσώπου κατά το άρθρο 465 Κ.Π.Δ.), με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ αυτός απολειπόταν κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είναι δεκαήμερη και αρχίζει από την επομένη, είτε της επιδόσεως αυτής (αποφάσεως), είτε της καταχωρήσεώς της καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, αναλόγως ποία χρονολογία είναι μεταγενέστερη. Δύναται όμως ο αναιρεσείων, κατά γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που στηρίζουν τον λόγο αυτόν. Αν ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανένα τέτοιο λόγο ή ο επικαλούμενος λόγος δεν είναι βάσιμος, η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. . Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, παραδεκτά επισκοπούμενα, κατά την έρευνα του παραδεκτού της αναιρέσεως, η προσβαλλόμενη με αριθμό 43191/2002 ερήμην απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, η έφεση του κατηγορούμενου κατά της υπ' αριθμό 78351/30-6-1999 καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο την 26-8-2002, όπως προκύπτει από την υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα και επιδόθηκε σ" αυτόν (κατηγορούμενο) με θυροκόλληση, την 4-10-2003, κατά το υπό την αυτή χρονολογία αποδεικτικό επιδόσεως του αρχιφύλακα ..... . Με θυροκόλληση επίσης επιδόθηκε στις 9-10-2003 στην αντίκλητο δικηγόρο του αναιρεσείοντος Μαρία Τζαναβάρα η απόφαση αυτή, όπως προκύπτει από το από 9-10-2003 αποδεικτικό επιδόσεως του αρχιφύλακα ..... . Πρέπει να σημειωθεί ότι ο τελευταίος αναζήτησε την παραπάνω δικηγόρο στη δηλωθείσα στην έφεση διεύθυνση της κατοικίας της στην οδό ..... και επειδή μετώκησε αυτή στην οδό ..... στο ....., όπως βεβαιώνει στην από 2-10-2003 βεβαίωσή του, η οποία, επιτρεπτώς επισκοπείται, θυροκόλλησε την προσβαλλομένη απόφαση στη νέα πιο πάνω διεύθυνση της, στη θύρα της νέας κατοικίας της. Η επίδοση αυτή είναι νόμιμη, γιατί δεν έχει στην περίπτωση αυτή εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 273 παρ.γ ΚΠΔ, η οποία αναφέρεται αποκλειστικά σε πρόσωπο που έχει την ιδιότητα του κατηγορουμένου. Η επίδοση βέβαια και στον αντίκλητο πρέπει να γίνεται στην κατοικία που δήλωσε ο διορίσας, όπου και μόνο είναι νόμιμη η επί δόση, εκτός αν βεβαιώνεται από έγγραφο που βρίσκεται στη δικογραφία, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, ότι αυτή έχει μεταβληθεί. Εφόσον επομένως μεταγενέστερος χρόνος είναι εκείνος της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως στον αντίκλητο του αναιρεσείοντος, ο χρόνος αυτός θα ληφθεί υπόψη για την έναρξη της προθεσμίας αναιρέσεως. Εξάλλου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σωτήρη Παγώνα, με δήλωση στη γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, την 29-5-2007, δηλαδή μετά την παρέλευση της δεκαήμερης προθεσμίας που ορίζεται στο νόμο, για την άσκηση αναιρέσεως. Ενόψει δε του ότι δεν εκτίθεται στη σχετική έκθεση (αναιρέσεως) λόγος ανωτέρας βίας, που να δικαιολογεί την καθυστέρηση αυτή, η αίτηση αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του ορισθέντος αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά τη σχετική επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα) την εμφάνιση του ανωτέρω δικηγόρου ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σε συμβούλιο), την υποβολή αιτήματος αναβολής και την απόρριψή του, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 29-5-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμό 43191/2002 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι