← Ελλάδα

ΑΠ 2314/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή, Ποινή, Παραπομπής Δικαστήριο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2314 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή, Ποινή, Παραπομπής Δικαστήριο. Περίληψη: Μη καταβολή βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο. Καταδικαστική απόφαση του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου (μετ' αναίρεση μόνο ως προς την ποινή προηγούμενης αποφάσεως ) μετ' απόρριψη ισχυρισμού της υπεράσπισης του κατηγορουμένου ότι η αποδιδόμενη στον τελευταίο πράξη είχε υποκύψει σε παραγραφή λόγω συμπληρώσεως οκταετίας ενόσω η υπόθεση εκκρεμούσε στον Άρειο Πάγο συνεπεία της προηγούμενης αιτήσεως αναιρέσεως κατά της προηγούμενης καταδικαστικής αποφάσεως, καθόσον η απόφαση εκείνη μετά την απόρριψη με την επ' αυτής προηγούμενη απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε τους λόγους αναιρέσεως που αφορούσαν το περί ενοχής κεφάλαιο δεν ήταν δυνατό να προσβληθεί με νέα αίτηση αναιρέσεως. Απόρριψη της κρινόμενης νέας αιτήσεως αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ) καθόσον αιτιολογημένα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι δεν είχε εξουσία να ερευνήσει εκ νέου τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου για εξάλειψη του αξιοποίνου λόγου παραγραφής. Αριθμός 2314/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέργιο Γιαλαόγλου, περί αναιρέσεως της 764/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ΑΛεξανδρούπολης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αλεξανδρούπολης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1651/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 519 του ΚΠοινΔ αν η αναίρεση έγινε για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α', Β', Γ', Δ', και Η', ο Άρειος Πάγος αποφασίζει μόνο για την αναίρεση... και, αν συντρέχει περίπτωση, παραπέμπει έπειτα τη δίκη για νέα συζήτηση σε ομοειδές και ισόβαθμο δικαστήριο... ή στο ίδιο αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει την υπόθεση. Κατά τα οριζόμενα δε στο άρθρο 524 παρ.1 ΚΠοινΔ η συζήτηση στο δικαστήριο όπου παραπέμφθηκε η υπόθεση κατά τα άρθρα 518 παρ.2 και 519 γίνεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα. Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι το δικαστήριο της παραπομπής επιβάλλεται να συμμορφωθεί προς την αναιρετική απόφαση, από την οποία καθορίζονται και τα όρια της εξουσίας του. Κατά τα οριζόμενα δε στην παράγραφο 2 του άνω άρθρου, αν η νέα συζήτηση διατάχθηκε ύστερα από αναίρεση που ασκήθηκε μόνο από εκείνον που καταδικάσθηκε ή σε όφελός του, το δικαστήριο της παραπομπής δεσμεύεται από την απαγόρευση του άρθρου 470 δηλαδή δεν επιτρέπεται να χειροτερεύσει τη θέση του κατηγορουμένου αυτού. Σε περίπτωση παράβασης της αρχής της μη χειροτερεύσεως της θέσεως του κατηγορουμένου ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Κ' για υπέρβαση εξουσίας. Αν αναιρεθεί η καταδικαστική απόφαση μόνον ως προς την ποινή, έχει κριθεί πλέον αμετάκλητα η ενοχή ως προς την πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων και συνεπώς δεν τίθεται θέμα παραγραφής της. Το δικαστήριο της ουσίας στο οποίο παραπέμπεται κατά το άρθρο 519 ΚΠοινΔ η υπόθεση, περιορίζεται στην περίπτωση αυτή στην επιβολή νέας ποινής και δεν έχει εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ενοχή του κατηγορουμένου (ή την εξάλειψη του αξιοποίνου δια της παραγραφής), ως προς το έγκλημα ή ως προς τις μερικότερες πράξεις, για τις οποίες η κρίση περί ενοχής έχει καταστεί αμετάκλητη, επί κατ'εξακολούθηση εγκλήματος. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε με την 16/2007 απόφαση του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρουπόλεως για την πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, σε ποινή φυλάκισης δεκατριών

(13)μηνών που ανεστάλη επί τριετία. Η απόφαση αυτή αναιρέθηκε με την 337/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου μόνον ως προς την ποινή και παραπέμφθηκε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, ως προς το μέρος που αναιρέθηκε για να επιβληθεί νέα ποινή, ενώ απερρίφθηκαν οι άλλοι λόγοι αναιρέσεως. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αλεξανδρούπολης, ως δικαστήριο της παραπομπής, με την προσβαλλομένη απόφαση επέβαλε στον κατηγορούμενο για την πράξη της μη καταβολής βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο ποινή φυλακίσεως δέκα 910) μηνών. Το ίδιο Δικαστήριο πριν εκδώσει αυτήν την απόφαση περί της επιβλητέας ποινής εξέτασε τον ισχυρισμό που προβλήθηκε στο ακροατήριο από τον συνήγορο κατηγορουμένου ότι η αποδιδόμενη στον τελευταίο πράξη είχε υποκύψει σε παραγραφή, λόγω παρόδου οκταετίας, η οποία συμπληρώθηκε ενόσω η υπόθεση εκκρεμούσε λόγω της αναιρέσεως κατά της προηγούμενης 16/2007 αποφάσεως του ίδιου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου. Τα άνω Τριμελές Πλημμελειοδικείο όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, με σκέψεις όμοιες με τις παρατιθέμενες στην αρχή της παρούσης δεν δέχθηκε τον άνω ισχυρισμό. Ειδικότερα το Δικαστήριο εκείνο έκρινε ότι ο ισχυρισμός για εξάλειψη του αξιοποίνου για την πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, που τελούσε ο κατηγορούμενος, λόγω παραγραφής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος προβληθείς στο Δικαστήριο της παραπομπής εφόσον στρεφόταν εναντίον του καταδικαστικού κεφαλαίου την από 16/11-1-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρουπόλεως με την οποία είχε κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για παράβαση του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 23 παρ.1 ν. 2523/1997 και ως προς το κεφάλαιο εκείνο η άνω απόφαση είχε καταστεί αμετάκλητη μετά την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου με την 337/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου και το δικαστήριο της ουσίας στο οποίο παραπέμφθηκε κατά το άρθρο 519 ΚΠοινΔ η υπόθεση ως προς το περί της ποινής αναιρεθέν μέρος περιορίζεται στην επιβολή νέας ποινής και δεν είχε εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ενοχή του κατηγορουμένου ή την εξάλειψη του αξιοποίνου δια της παραγραφής ως προς το έγκλημα αυτό. Η απόφαση αυτή του δικαστηρίου της παραπομπής για απόρριψη ως απαραδέκτου με την άνω αιτιολογία του ισχυρισμού που προβλήθηκε από τον συνήγορο του αναιρεσείοντος περί εξαλείψεως του αξιοποίνου της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο λόγω παραγραφής, εν όψει του ότι είχε καταστεί αμετάκλητη η απόφαση 16/2007 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρούπολης με την οποία είχε κηρυχθεί ένοχος για την πράξη αυτή ο κατηγορούμενος μετά την απόρριψη με την 337/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου της από 7/2/2007 προηγούμενης αιτήσεως αναιρέσεως του κατηγορουμένου των λόγων αναιρέσεων που αφορούσαν το περί ενοχής κεφάλαιο της αποφάσεως εκείνης, δεν ήταν δυνατό να προσβληθεί με νέα αίτηση αναιρέσεως για κάποιον από τους λόγους αναιρέσεως που δύνανται να προταθούν από το άρθρο 510 παρ.1 ΚΠοινΔ και ειδικότερα για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρ 93 του Συντάγματος και το άρθρο 139 ΚΠοινΔ και απαιτείται και όταν το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να απαντήσει σε αυτοτελείς ισχυρισμούς που προτείνονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του στο δικαστήριο της ουσίας και συγκροτούνται από πραγματικά γεγονότα που ασκούν καταλυτική επίδραση από νομική άποψη στη στοιχειοθέτηση κάποιου ουσιαστικού στοιχείου της έννοιας του εγκλήματος όπως στην άρση του άδικου, τον αποκλεισμό ή τη μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό, στη εξάλειψη του αξιοποίνου, στον αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο κλπ. Επομένως είναι απορριπτέοι οι λόγοι αναιρέσεως ότι στερείται της επιβαλλόμενης ειδικής αιτιολογίας η προσβαλλόμενη απόφαση με όσα άνω δέχθηκε, ότι δεν είχε εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ένσταση περί εξαλείψεως του αξιοποίνου δια της παραγραφής ως προς το έγκλημα που τέλεσε ο αναιρεσείων, παρά το ότι την 7/2/2008 ημέρα δημοσίευσης της 337/2008 απόφασης του Αρείου Πάγου είχε ήδη συμπληρωθεί η οκταετία από την τέλεση του αδικήματος και (κατ'εκτίμηση) ότι υπερέβη αρνητικώς την εξουσία του, το δικαστήριο της ουσίας με το να μην εξετάσει αν και δεν δεσμευόταν εκ νέου το ζήτημα της παραγραφής. Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 22/9/2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της 764/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρούπολης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.