Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2323 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Έγγραφα. Περίληψη: 1) Αόριστοι οι λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ποινικής διάταξης (ΟλΑΠ 2/2002 - 19/2001). 2) Αβάσιμος ο λόγος για ακυρότητα της διαδικασίας, διότι λήφθηκαν υπόψη χωρίς να αναγνωσθούν τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και η έκθεση εφέσεως. Η τελευταία συνιστά διαδικαστικό και όχι αποδεικτικό έγγραφο και παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη χωρίς να αναφέρεται στα αναγνωσθέντα (ΑΠ 206/2007). 3) Αβάσιμος ο λόγος έλλειψης ακροάσεως, διότι δεν αναγνώσθηκαν τα έγγραφα που προσκόμισε η κατηγορουμένη, αφού δε προκύπτει από τα πρακτικά ότι ζητήθηκε η ανάγνωσή τους. 4) Αβάσιμος ο λόγος ότι δεν αναγνώσθηκαν συγκεκριμένα έγγραφα, διότι από τα πρακτικά δεν προκύπτει ότι υποβλήθηκε σχετικό αίτημα της κατηγορουμένης. Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 2323/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Μηλιόρδο, περί αναιρέσεως της 5523/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ, που δεν παραστάθηκε. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1706/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠοινΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σε αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης, που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με το υποβαλλόμενο υπόμνημα. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το Δικαστήριο της ουσίας (Ολ.ΑΠ 2/2002). Περαιτέρω, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, ως λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ, υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει σε αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται όταν το Δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε, πράγμα που συμβαίνει και όταν υπήγαγε τα περιστατικά σε άλλη διάταξη νόμου, που δεν αρμόζει στην περίπτωση. Παράβαση δε κανόνα ουσιαστικού δικαίου εκ πλαγίου με τη μορφή της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, συντρέχει και όταν στην απόφαση υπάρχουν ασάφεια ή αντιφατικότητα ή λογικά κενά. Για το ορισμένο δε του λόγου αυτού αναιρέσεως, πρέπει να γίνεται μνεία στο αναιρετήριο, ποίες είναι οι παραβιασθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, ποίες είναι οι νομικές πλημμέλειες της αποφάσεως, δηλαδή σε τι συνίσταται η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή της εφαρμοσθείσας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και σε περίπτωση εκ πλαγίου παραβάσεως, ποίες οι ασάφειες ή αντιφάσεις ή τα λογικά κενά στην απόφαση που πλήττεται. Στην προκειμένη περίπτωση, με τη με αρ. 343/28-9-2007 αίτηση της αναιρεσείουσας, πλήττεται η με αριθ. 5523/2007 κατ'έφεση εκδοθείσα απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία αυτή καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως
(4)μηνών, για συκοφαντική δυσφήμηση, διότι: "ελλείπει και δεν περιέχει την κατά το Σύνταγμα και το άρθρο 139 ΚΠοινΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης και καθιστά τούτο λόγο αναιρέσεως, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, διότι στην αναιρετέα απόφαση δεν αναφέρονται ρητώς στο σκεπτικό αυτής, ως επιβάλλεται, τα αποδειχθέντα περιστατικά τα συνιστώντα την υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος του άρθρου 363 του ΠΚ και δεν περιέχει την ειδική αιτιολογία περί υπαγωγής των αποδειχθέντων γεγονότων στις διατάξεις του άρθρου 363 κλπ, δεν αναφέρονται τα απαιτούμενα συγκεκριμένα στοιχεία και περιστατικά που θεμελιώνουν την ύπαρξη της αμελείας, δεν αιτιολογείται και αναφέρεται καθόλου στην ύπαρξη δόλου, στο είδος της πράξεως και της προσωπικότητας της κατηγορουμένης και αναιρετέα είναι η απόφαση επίσης, διότι δεν εφάρμοσε ερμήνευσε ορθά και ουσιαστικά τη διάταξη του ποινικού δικαίου περί συκοφαντικής δυσφημίσεως, που παραβίασε εκ πλαγίου και ευθέως και είναι αναιρετέα η απόφαση κατά το άρθρο 510 παρ.1 Ε του ΚΠοινΔ". Με αυτό όμως το περιεχόμενο, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, οι παραπάνω λόγοι είναι αόριστοι, αποτελούν απλώς αντιγραφή της έννοιας της ελλείψεως της ειδικής αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, όπως ερμηνεύονται από τη νομολογία και δεν προσδιορίζεται στην κρινόμενη αίτηση της αναιρεσείουσας, σε τι συνίστανται οι αποδιδόμενες στην πληττόμενη απόφαση και σε ποία συγκεκριμένα κεφάλαια αυτής, νομικές πλημμέλειες και αιτιάσεις, ποίες οι ασάφειες, ποιες οι ελλείψεις, τα λογικά κενά και οι αντιφάσεις. Είναι επομένως ασαφείς και εντελώς αόριστες και ανεπίδεκτες δικαστικής εκτιμήσεως οι αιτιάσεις της αναιρεσείουσας για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και συνεπώς είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠοινΔ λόγοι αναιρέσεως. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 171 παρ. 1 στοιχ. δ', 329, 331, 358, 364 παρ. 1 και 369 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, αν το Δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της κρίσεως του, αναφορικά με την ενοχή του κατηγορουμένου, έλαβε υπόψη του έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε, γιατί έτσι παραβιάζεται η άσκηση του παρεχόμενου σε αυτόν από το άρθρο 358 ΚΠοινΔ δικαιώματος, να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Όμως, η ανάγνωση του εγγράφου, δεν απαιτείται να προκύπτει μόνο από τη ρητή μνεία στο οικείο μέρος των πρακτικών, όπου αναφέρονται τα αναγνωσθέντα έγγραφα, αλλά αρκεί να προκύπτει αυτή (ανάγνωση) από το όλο περιεχόμενο των πρακτικών της δίκης ή από τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Εξάλλου, η ακυρότητα αυτή αποτρέπεται αν το περιεχόμενο του εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο πρόκυπτε από άλλα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο ή από άλλα αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, απολογία κατηγορουμένου κλπ). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Τριμελές Εφετείο έλαβε υπόψη του τα πρακτικά και την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και την έκθεση εφέσεως, χωρίς αυτά να αναγνωσθούν. Όμως από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι η μεν απόφαση και τα με αρ. 63265/2005 πρακτικά του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αναγνώσθηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, η δε έκθεση εφέσεως δεν αναγνώσθηκε, πλην όμως δεν είναι έγγραφο αποδεικτικό, αλλά διαδικαστικό και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπάγγελτα και χωρίς να αναφέρεται στα αναγνωσθέντα έγγραφα. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' και Γ' του ΚΠοινΔ σχετικοί λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο και της παραβάσεως των περί δημοσιότητας της διαδικασίας διατάξεων, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Από τη διάταξη του άρθρου 364 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η μη ανάγνωση εγγράφου που υποβλήθηκε κατά τη διάρκεια της αποδεικτικής διαδικασίας συνιστά, κατά το άρθρο 170 παρ. 2 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, έλλειψη ακροάσεως, η οποία αποτελεί τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Β' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, εφόσον από τα πρακτικά της δίκης προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας ή ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορος του ζήτησαν την ανάγνωση του και το δικαστήριο την αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί επί του σχετικού αιτήματος. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι ζήτησε και παρά ταύτα δεν αναγνώσθηκαν από το δικαστήριο συγκεκριμένα έγγραφα και δη τα παρακάτω: η 699/2004 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών, τα, από 28/4/2002, 9/5/2002, 13/1/2004, 28/2/2004 και 14/10/2005 κατηγορητήρια, απόφαση προσωρινής Διαταγής του Προέδρου Πρωτοδικών, αίτηση και απόφαση ανακλήσεως ασφαλιστικών μέτρων, έγγραφο του Εισαγγελέα Παντελή Στραγάλη, οι κλήσεις της Αστυνομίας προς τη μηνύτρια, έγγραφα της Άμεσης Δράσης, οι ένορκες καταθέσεις μαρτύρων και κατ/νης στον Πταισματοδίκη Ανακριτή. Από τα επισκοπούμενα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει μεν ότι δεν αναγνώσθηκαν έγγραφα με τα στοιχεία αυτά, πλην όμως, δεν προκύπτει ότι ζητήθηκε η ανάγνωση των πιο πάνω εγγράφων από την αναιρεσείουσα ή τον παριστάμενο συνήγορο αυτής. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, τόσον κατά το σκέλος του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Β' και Γ' του ΚΠοινΔ, περί απόλυτης ακυρότητας, περί ελλείψεως ακροάσεως και παραβίασης διατάξεων για τη δημοσιότητα, εκ του ότι το δικαστήριο δεν ανέγνωσε τα παραπάνω έγγραφα και δεν αποφάνθηκε επί αιτήματος της αναιρεσείουσας περί αναγνώσεως των εν λόγω εγγράφων, όσον και κατά το σκέλος του της ελλείψεως αιτιολογίας, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ, εκ της μη αναγνώσεως και μη λήψεως υπόψη των ιδίων εγγράφων, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Συναφώς απορριπτέοι είναι και οι λόγοι: α) εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Ε' και Η' ΚΠοινΔ, για το λόγο ότι "δεν αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα σχετικά άρθρα του ΠΚ και του ΚΠοινΔ", ως αβάσιμος, διότι αυτά, τα προσήκοντα άρθρα 26 παρ.Ια,27,362 και 363 του ΠΚ, σημειώνονται στην απόφαση, β) ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πολιτική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, υπαγόμενη στην αποκλειστική αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' ΚΠοινΔ),ως αόριστος, διότι δεν εκτίθεται ποία συγκεκριμένη απόφαση έλαβε υπόψη του το Τριμελές Εφετείο και ποίο αστικό ζήτημα έλυσε προκαταρκτικά το εν λόγω Δικαστήριο, γ) ότι δεν επετράπη στην κατηγορουμένη να απολογηθεί πλήρως και να επικοινωνεί με το συνήγορο της και ότι δεν επετράπη στο συνήγορο αυτής να υποβάλει ερωτήσεις προς τους μάρτυρες και να αγορεύσει, ως αβάσιμος, γιατί από τα πρακτικά προκύπτει ότι δόθηκε κανονικά ο λόγος στην κατηγορουμένη και το συνήγορο της για να ασκήσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματα τους και δεν υποβλήθηκε κάποια σχετική ένσταση ή αίτημα που να μην απαντήθηκε από το δικαστήριο, η κατηγορουμένη απολογήθηκε και ο συνήγορος της λάμβανε το λόγο κανονικά μετά από την ανάγνωση των εγγράφων και την εξέταση κάθε μάρτυρα για παρατηρήσεις και ερωτήσεις και αγόρευσε τελευταίος και ζήτησε την απαλλαγή της κατηγορουμένης, η δε κατηγορουμένη τελευταία ρωτήθηκε από τον Πρόεδρο αν έχει να προσθέσει τίποτε για την υπεράσπιση της και αυτή απάντησε αρνητικά. Κατά τα λοιπά, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως η προσβαλλόμενη απόφαση πλήττεται απαράδεκτος, α) για ακυρότητα της διαδικασίας λόγω ακυρότητας του κατηγορητηρίου, για το λόγο ότι "εκτός του ότι προέρχεται από μία ψευδή μήνυση, δεν υπάρχει καμία σχέση αυτού με το χρόνο της 6-6-2001, που εσφαλμένα αναφέρεται ως χρόνος τελέσεως του δήθεν εγκλήματος", διότι, ανεξάρτητα του ότι προκύπτει, από τα επισκοπούμενα πρακτικά του Δικαστηρίου ότι δεν προτάθηκε στο ακροατήριο καμία τέτοια ακυρότητα ή αντίρρηση προόδου της διαδικασίας, κατά τα άρθρα 173, 174, 321 ΚΠοινΔ, ο λόγος αυτός είναι παντελώς αόριστος και β) για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, διότι δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, όπως αιτιάται η αναιρεσείουσα, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Κατά συνέπεια, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί η ανάιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αρ. 343/28-9-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της με αριθ. 5523/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει την ανάιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Οκτωβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ