ΑΠ 2336/2007 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2336 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αναιρέσεως προθεσμία άσκησης. Περίληψη: Απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη. Μη επίκληση λόγου ανώτερης βίας. Απορρίπτει αναίρεση Αριθμός 2336/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: Χ1 που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 8812/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Μαΐου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1023/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος - Πρίαμος Λεκκός, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη, με αριθμό 251/21-6-2007 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1,4 , 138 παρ. 2β, 476 Κ.Π.Δ, την υπ' αριθμ.221/07 αίτηση αναιρέσεως (δια δηλώσεως ενώπιον του Γραμματέα Εφετείου Αθηνών του Χ1 κατά της υπ' αριθμ. 8812/21-9-05 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/κών Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα: Με την υπ'αριθμ.102083/2001 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών ο αναιρεσείων κατεδικάσθη σε συνολική ποινή φυλακίσεως 20 μηνών για επικίνδυνη σωματική βλάβη, οπλοφορία, οπλοχρησία. Κατά της άνω ερήμην εκδοθείσας αποφάσεως άσκησε έφεση την 28-4-05 η οποία προσδιορίστηκε στο Τριμελές εφετείο Αθηνών (Πλημ/των) για την δικάσιμο της 21-9-
2. Η κλήτευση του για την ανωτέρω δικάσιμο έγινε στην σύνοικο ενήλικο Σ1) ως και στην αντίκλητο δικηγόρο του με θυροκόλληση (δείτε αποδεικτικό). Κατά την δικάσιμο της 21-2-2005 ο κατηγορούμενος δεν ενεφανίσθη ενώπιον του δικαστηρίου, το οποίο με την υπ' αριθμ. 8812/2005 (προσβαλλομένη) απόφαση απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη . Η απόφαση αυτή κατεχωρήθη καθαρογραμμένη εις το σχετικό βιβλίο την 5/10/2005 και επεδόθη στον καταδικασθέντα την 9-10-06 και στην αντίκλητο την 12-12-05 με θυροκόλληση στις αναγραφόμενες στην έφεση διευθύνσεις. Ο αιτών υπέβαλε την υπό κρίση δήλωση αναιρέσεως την 10-5-2007 επικαλούμενος υπέρβαση εξουσίας λόγω ακυρότητας της κλητεύσεως του, διότι δεν προκύπτει σε ποιο συγκεκριμένο πρόσωπο επιδόθηκε η κλήση, αφού ο επιδίδων αστυφύλακας βεβαιώνει επί λέξει "βρήκα τον ίδιο παρέδωσα την κλήση στην σύνοικο ενήλικο Σ1 ετών 27 επάγγελμα φοιτήτρια..". Επίσης η δια θυροκολλήσεως επίδοση της κλήσεως 2005/2818 προς την αντίκλητο δικηγόρο του αναιρεσείοντος Α. Ζάκκα, διότι από το αποδεικτικό δεν προκύπτουν τα στοιχεία τού μάρτυρα και ειδικότερα η κατοικία αυτού. Είναι προφανές από το αποδεικτικό ότι η μη αναγραφή του αρνητικού μορίου "δεν" οφείλεται σε παραδρομή από την χρήση ειδικού εντύπου ,πράγμα το οποίο επιρρωνύεται από τα ακολουθούντα περί επιδόσεως στην σύνοικο ανήλικο κλπ., διότι δεν θα υπήρχε λόγος επιδόσεως σ' αυτήν στην περίπτωση ανευρεύσεως του ιδίου. Περαιτέρω εις την δια θυροκολλήσεως επίδοση στην αντίκλητο δικηγόρο δεν ήταν απαραίτητη η αναγραφή διευθύνσεως (κατοικίας) του μάρτυρα που παρέστη κατά την θυροκόλληση. Κατά συνέπεια η κλήτευση του κατηγορουμένου ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ήταν σύννομη, όπως επίσης νόμιμη ήταν και η επίδοση της απορριπτικής της εφέσεως υπ' αριθμ. 8812/2005 αποφάσεως του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. Επίσης εις την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως δεν διατυπούται λόγος ανωτέρας βίας για την εκπρόθεσμη άσκησή της την 10-5-2007 και για τους λόγους αυτούς (αρθ.476 παρ.1 Κ.Π.Δ.) η υπό κρίση αίτηση πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα . Για τους λόγους αυτούς Προτείνω Ι) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 221/10-5-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κατά της υπ' αριθμ. 8812/2005 αποφάσεως του Β' Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. ΙΙ) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος . Αθήνα 15-6-2007 Ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των άρθρων 462, 473 παρ.1 και 3 και 507 παρ.1 εδ.α ΚΠΔ, προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ, εφόσον ο δικαιούμενος ήταν παρών κατά τη δημοσίευσή της, και είναι δέκα ημέρες. Αν ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευσή της, αλλά γνωστής στην ημεδαπή διαμονής η δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, σύμφωνα με τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου, συνεπώς και της αναιρέσεως, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, όπως συνάγεται από τα άρθρα 473 παρ.2 και 474 παρ.2 ΚΠΔ, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο, οφείλει να αναφέρει στη δήλωση ασκήσεώς του το λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, δηλαδή τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, από τα οποία παρεμποδίστηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση αυτού, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά τους, γιατί διαφορετικά, σύμφωνα και με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 476 ΚΠΔ το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποτραπεί και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως. Ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, με την προσβαλλόμενη 8812/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε ερήμην του κατηγορουμένου, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεση αυτού κατά της 102083/2001 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία αυτός είχε καταδικασθεί ερήμην σε συνολική ποινή φυλάκισης 20 μηνών , που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως, για τα αδικήματα της σωματικής βλάβης, παράνομης οπλοχρησίας κα οπλοφορίας. Η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο βιβλίο καθαρογραφής αποφάσεων του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠΔ στις 5-10-2005 με αριθμό 8378 και του επιδόθηκε στις 19/10/2005 καθώς και στην αντίκλητο αυτού δικηγόρο Αλεξάνδρα Ζάκκα στις 12/12/2005 (βλ. από ..... και .....αποδεικτικά επιδόσεως των αρμοδίων δικαστικών επιμελητών της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών .... και ....., αντίστοιχα). Ο αναιρεσείων όμως άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως εκπρόθεσμα και, συγκεκριμένα, την 10/5/2007, ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών, για την οποία συντάχθηκε η 221/2007 σχετική έκθεση. Στην έκθεση αυτή αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε μετά την οριζόμενη, κατά τα προεκτεθέντα, δεκαήμερη προθεσμία αναιρέσεως, δεν μνημονεύονται περιστατικά ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε ο αναιρεσείων εμπρόθεσμα την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ούτε γίνεται επίκληση αποδεικτικών μέσων από τα οποία να αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά. Επομένως, η αίτηση αυτή, ως εκπρόθεσμη, είναι απαράδεκτη. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την 221/10-5-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κατά της 8812/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι