ΑΠ 2337/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Κ.Ο.Κ

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2337 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Κ.Ο.Κ.. Περίληψη: Αναίρεση από Εισαγγελέα Εφετών για καταδικαστική απόφαση Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της περιφέρειάς του. Παράβαση άρθρου 32 παρ. 12 ΚΟΚ. Αναίρεση απόφασης για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 2337/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποιν.Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (λόγω κωλύματος του Εισαγγελέα) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέως Εφετών Πατρών, για αναίρεση της 148/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ζακύνθου. Με κατηγορούμενο τον Χ, που δεν παρέστη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ζακύνθου με την υπ' αριθμ. 148/2007 απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Εφετών Πατρών ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Αυγούστου 2007 αίτησή του, που συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Πατρών Ανδρομάχης Ανδρικοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1521/2007. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον Αντεισαγγελέα ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 505 παρ.1 περ.δ' ΚΠΔ ο Εισαγγελέας Εφετών μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης οιουδήποτε τριμελούς πλημμελειοδικείου που ανήκει στην περιφέρειά του. Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 507 παρ.1 εδ β' του ίδιου Κώδικα η προθεσμία για την αναίρεση για τον Εισαγγελέα που δεν υπηρετεί στο δικαστήριο που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεκαπενθήμερη από τη δημοσίευση της απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση κατά της υπ'αριθμ. 148/3-8-2007 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ζακύνθου ο Εισαγγελέας Εφετών Πατρών με την από 20-8-2007 (ημέρα Δευτέρα) αίτησή του ζητεί την αναίρεση της για τους σ'αυτήν αναφερόμενους λόγους. Επομένως η αίτηση αναίρεσης του ως άνω Εισαγγελέα που ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω. Η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, καίτοι δεν εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος, παρότι νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητεύθηκε, όπως προκύπτει από το από 11-3-2008 αποδεικτικό επίδοσης του αρμόδιου επιμελητή δικαστηρίων της Εισαγγελίας Ζακύνθου ..... (άρθρο 515 παρ.2 ΚΠΔ). Το άρθρο 34 παρ.12 εδ.α' και β' του ΚΟΚ (ν.2696/1999) ορίζει ότι "απαγορεύεται η κατάληψη με οποιοδήποτε μέσο και για οποιονδήποτε λόγο μέρους ή ολοκλήρου του οδοστρώματος των εθνικών, επαρχιακών και δημοτικών ή κοινοτικών οδών δια των οποίων διεξάγεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων και μη οχημάτων. Αυτοί που παραβαίνουν με πρόθεση τη διάταξη του προμνημονευομένου εδαφίου τιμωρούνται με τις ποινές της παρ.1 του άρθρου 292 του Ποινικού Κώδικα". Εξάλλου ο δόλος, ως υποκειμενικό στοιχείο ενυπάρχει, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1 και 27 παρ.1 του ΠΚ, στη θέληση της παραγωγής των συγκροτούντων την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος πραγματικών περιστατικών και εξυπακούεται, ότι υπάρχει αυτός από την πραγμάτωση αυτών. 'Ετσι δεν απαιτείται, με βάση τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ (για τα οποία γίνεται λόγος αμέσως κατωτέρω) ιδιαίτερη αιτιολογία, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξή του ή ενέχει τη μορφή του ενδεχόμενου δόλου. Περαιτέρω η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν σ'αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι νομικές σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, αρκεί δε να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, ούτε να απαιτείται η αξιολογική συσχέτιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, αρκεί να προκύπτει, ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής, έλαβε υπόψη του και εκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μερικά από αυτά. Τέλος, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Ε' του ΚΠΔ, η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη (ουσιαστικού δικαίου) που εφαρμόστηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού και του διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ζακύνθου, με την προσβαλλόμενη από τον Εισαγγελέα Εφετών Πατρών, με την από 20-8-2007 κρινόμενη αναίρεσή του, υπ'αριθμ. 148/3-8-2007 απόφασή του, όπως προκύπτει από το συμπληρούμενο παραδεκτώς από το διατακτικό σκεπτικό της, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, ότι από τα μνημονευόμενα στο σκεπτικό κατ'είδος αποδεικτικά μέσα, ήτοι την κατάθεση του μάρτυρα της υπεράσπισης που εξετάσθηκε ενόρκως στο ακροατήριο, τα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά ως αναγνωσθέντα καθώς και από την απολογία του κατηγορουμένου και όλη γενικά την αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν για τον κατηγορούμενο Ιωάννη Χ τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στη ..... στις 31-07-2007 και ώρα 20.30 μ.μ. κατελήφθη στον ..... ως οδηγός του υπ'αριθμ. ..... ζωήλατου οχήματος (άμαξα) με πρόθεση παρέβη τη διάταξη του άρθρου 34 παρ.12 ΚΟΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 292 παρ.1 ΠΚ κατά την οποία ... και συγκεκριμένα στάθμισε το παραπάνω ζωήλατο όχημα σε δημοτική οδό διαφορετική από αυτή που είχε ορίσει με απόφαση του ο Δήμος ..... καταλαμβάνοντας μέρος του οδοστρώματος και έτσι παρεμπόδιζε την κυκλοφορία των οχημάτων από την παραπάνω οδό και ειδικότερα κατέλαβε το οδόστρωμα στην οδό ".....". Και ενώ αυτά αναφέρονται με κάποια σαφήνεια στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στο σκεπτικό αυτής αναφέρεται σε σχέση με την κυκλοφορία των ζωήλατων αμαξών κατά την τουριστική περίοδο του 2007 στη ζώνη "..... ενόψει της έκδοσης της υπ'αριθμ. ..... άδειας του Δημάρχου ..... ότι "... ενώ οι ζωήλατες άμαξες αυτού του τύπου ξεκινούν τη διαδρομή από συγκεκριμένη αφετηρία και δεν σταματούν στα νεύματα των περαστικών και ενδιαμέσως ακριβώς για να μην παρεμποδίζεται η κυκλοφορία αφενός, αφετέρου ο ίδιος μάρτυρας καταθέτει ότι εστάθμευσαν στο "....." περιοχή εντός της απαγορευμένης, σύμφωνα με την προαναφερόμενη υπ'αριθμ. ....., ζώνης "....." καταλαμβάνοντας εκ προθέσεως διαφορετικό επομένως χώρο και παρεμποδίζοντας τη λειτουργία της συγκοινωνίας". Ακολούθως το ως άνω δικαστήριο με τις αντιφατικές κατά ένα μέρος παραδοχές αυτές κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου, και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τριάντα