ΑΠ 2346/2007 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2346 / 2007 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις. Περίληψη: Eρήμην εξ αναβολής για τον δεύτερο αναιρεσείοντα. Απορρίπτει την αίτησή του. Αιτιολογημένη καταδίκη του πρώτου για παράβαση του άρθρου 55 παρ. 1β του Ν. 2190/

1. Αόριστη υποβολή αιτήματος για αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων. Αριθμός 2346/2007 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε΄ Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσείοντων - κατηγορουμένων 1) Χ1 κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή Χαλκίδας, που δεν παρέστη και 2) Χ2 κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή Αλικαρνασσού , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Πελέκη, περί αναιρέσεως της 3/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Το Τριμελές Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 11 Ιανουαρίου 2006 δύο αυτοτελείς αιτήσεις τους αναιρέσεως και στο από 17 Σεπτεμβρίου 2007 δικόγραφο προσθέτων λόγων, του δευτέρου των αναιρεσειόντων τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1063/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του δεύτερου αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να α) να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η από 11 Ιανουαρίου 2006 αίτηση αναιρέσεως του πρώτου αναιρεσείοντος και β) να απορριφθεί ως αβάσιμη εκείνη του δευτέρου. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η από 11-1-2006 αίτηση του Χ1 και η από 11-1-2006 αίτηση ως και οι από 17-9-2007 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως του Χ2 κατά της υπ' αριθμ. 3/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και πρέπει να συνεκδικασθούν. Ι.- Επί της αιτήσεως του Χ1 1.- Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. γ΄ Κ.Ποιν.Δ., ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου
3. Εξάλλου σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 515 παρ.1, αν αναβληθεί η συζήτηση της υποθέσεως σε ρητή δικάσιμο, όλοι οι διάδικοι οφείλουν να εμφανισθούν κατ' αυτή, χωρίς νέα κλήτευση και αν ακόμη δεν ήσαν παρόντες κατά τη δημοσίευση της αναβλητικής αποφάσεως. Τέλος κατά το άρθρο 514 εδ. α΄ του ίδιου Κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται. 2.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία .... αποδεικτικό επιδόσεως του ...., υπαλλήλου της Κ.Φ. Χαλκίδας ο αναιρεσείων, κρατούμενος στην άνω φυλακή, κλητεύθηκε, με επίδοση της κλήσης στον ίδιο προσωπικά, από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 9ης Φεβρουαρίου
4. Στη δικάσιμο εκείνη, κατά παραδοχή αιτήματός του, με την υπ' αριθμ. 274/2007 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης , πλην όμως δεν εμφανίσθηκε κατ΄ αυτήν και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.) ΙΙ.- Επί της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως του Χ2 1.- ΄Έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ΄ του ΚΠΔ, υπάρχει, όταν δεν εκτίθεται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή του κατηγορουμένου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους, ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία - και όχι μόνο μερικά απ' αυτά κατ' επιλογή - όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ.(Ολ.ΑΠ 1/2005). Περαιτέρω, η κατά τα ανωτέρω αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής, ως είναι οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ.2 του ΠΚ. Όμως το δικαστήριο της ουσίας δεν υποχρεούται να απαντήσει και, επιπλέον, να διαλάβει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία προς απόκρουση προτεινομένων κατά τα ανωτέρω άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ αυτοτελών ισχυρισμών, αν αυτοί δεν είναι σαφείς και ορισμένοι και δεν συνοδεύονται από αναφορά των πραγματικών περιστατικών που τους θεμελιώνουν. 2.- Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με την αίτηση και τον πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ λόγο της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Η προσβαλλόμενη απόφαση, με μνεία κατ' είδος όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία έλαβε υπόψη της, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση της τα ακόλουθα περιστατικά: "...οι κατηγορούμενοι στη θαλάσσια περιοχή ....., στις ....., ο πρώτος ως κυβερνήτης και ο δεύτερος ως μηχανικός του αλιευτικού σκάφους ".....", νηολογίου ...., λιμένος ...., μετέφεραν με αυτό από το ανωτέρω λιμάνι .... στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, στην παραπάνω περιοχή .....,149 αλλοδαπούς, προερχόμενους από την Αίγυπτο, οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα να εισέλθουν στο ελληνικό έδαφος διότι στερούνται των νομίμων ταξιδιωτικών εγγράφων, στην δε πράξη τους αυτή προέβησαν από κοινού με σκοπό το παράνομο κέρδος και συγκεκριμένα, εισέπραξαν από κάθε λαθρομετανάστη, το ποσό των 500 έως των 10.000 δολλαρίων Η.Π.Α. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι ενώ ψάρευαν με το καράβι του πρώτου νύκτα ανοιχτά της Αιγύπτου, τους πλησίασε ένα φουσκωτό σκάφος και αφού οι ναύτες του, τους απείλησαν με όπλο και τους έδεσαν, επιβίβασαν στο καράβι τους λαθρομετανάστες και τους ανάγκασαν (τους κατηγορουμένους) να τους μεταφέρουν στη ...., δεν αποδείχθηκε, διότι εάν πράγματι συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε οι κατηγορούμενοι θα αποβίβαζαν τους λαθρομετανάστες σε ασφαλές λιμάνι της νότιας .... και όχι σε ερημική τοποθεσία και θα ειδοποιούσαν τις Λιμενικές αρχές της ... με τον ασύρματο του καραβιού τους ή με τα κινητά τηλέφωνα που κατείχαν (βρέθηκαν πάνω τους και κατασχέθηκαν από τον Λιμενάρχη .... δύο κινητά τηλέφωνα) για τη μεταφορά αυτή, που υπό την απειλή όπλου αναγκάστηκαν να προβούν, όπως ισχυρίζονται. Αυτοί όμως δεν έπραξαν τα παραπάνω αλλά, μετά την αποβίβαση των λαθρομεταναστών, απομακρύνθηκαν αμέσως από τα κρητικά παράλια με κατεύθυνση προς Αίγυπτο. Πρέπει λοιπόν να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι της παραπάνω πράξης. Η συνήγορος της υπεράσπισης προέβαλε το αίτημα να αναγνωρισθούν στους κατηγορουμένους τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ.2 α,β,δ Π.Κ Ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται ως αόριστος διότι δεν επικαλέστηκε πραγματικά που τον αποδεικνύουν. Πρέπει λοιπόν να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι της παραπάνω πράξης...." Με τις παραδοχές αυτές, στο διατακτικό της κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για παράβαση του άρθρου 55 παρ.1β του Ν.2910/2001 (προώθηση λαθρομεταναστών) και επέβαλε σ' αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα