ΑΠ 2359/2009 — Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2359 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Αναιρεί. Ασφαλιστικές εισφορές προς το ΙΚΑ κλπ ασφαλιστικούς Οργανισμούς. Μη αξιόποινη πράξη η καθυστέρηση συνολικής οφειλής μέχρι το ποσό των 5.000 ευρώ από της 16-9-2009 και εντεύθεν. Αίτηση αναίρεσης. Αν είναι τυπικά δεκτή και υπάρχει ένας παραδεκτός λόγος αναίρεσης, αναιρείται η προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση που αφορά εισφορές μέχρι 5.000 ευρώ και κηρύσσεται αθώος ο αναιρεσείων. ΑΡΙΘΜΟΣ 2359/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή, Γεώργιο Μπατζαλέξη, Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης X, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πανταζή, περί αναιρέσεως της 2055/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κορίνθου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα -κατηγορούμενη ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Δεκεμβρίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 89/09. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παραγ. 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 τιμωρείται με τις στην διάταξη αυτή ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους οργανισμούς αυτούς, εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση, με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν (εργατικές) με σκοπό αποδόσεως τους στους κατά την παραγ. 1 Οργανισμούς, και δεν καταβάλλει ή δεν αποδώσει αυτές στους Οργανισμούς αυτούς, εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 33 του ν. 3346/2005, που ορίζει ότι, για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών) καθώς και των παρακρατούμενων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων να υπερβαίνει συνολικώς τα 2000 ευρώ και ήδη από τις 16-9-2009 και εντεύθεν τα 5000 ευρώ, κατ' άρθρο 4 της ΠΝΠ της 16-9-2009, που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 1 του Συντάγματος, προκύπτει ότι α) το όριο των 2010 ευρώ και ήδη 5000 ευρώ αναφέρεται στο συνολικό ποσό των κατά περίπτωση εισφορών εργοδοτικών ή εργατικών, αφού πρόκειται για δύο αυτοτελή εγκλήματα, η αντικειμενική υπόσταση των οποίων συγκροτείται από διαφορετικά περιστατικά, β) αν το συνολικώς οφειλόμενο ποσόν εισφορών, εργοδοτικών ή εργατικών, είναι μικρότερο των 2000 ευρώ και από τις 16-9-2009 και εντεύθεν των 5000 ευρώ, δεν θεμελιώνεται αξιόποινη πράξη μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών ή παρακρατήσεως εισφορών, γ) η εν λόγω διάταξη είναι επιεικέστερη από την προηγούμενη, αφού απαιτεί επιπροσθέτως επιπλέον η οφειλή να υπερβαίνει το ποσόν των 5000 ευρώ, και επομένως, ενόψει της διατάξεως του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ, εφαρμόζεται και γιατί πράξεις που τελέσθηκαν πριν από τη θέ3ση της σε ισχύ στις 16-9-2009 και δ) το συνολικό ποσό της οφειλής προσδιορίζεται από το συνολικό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο υπόχρεος καθυστερεί την καταβολή των εισφορών και όχι από το 'θψος της κατά μήνα οφειλής. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων 2 ΠΚ, 511 εδ. γ, 514 εδ γ, περ. β και 518 παρ. 1 του ΚΠΔ, σαφώς προκύπτει ότι, εάν μετά την καταδίκη του κατηγορουμένου, επακολουθήσει νεότερος νόμος, ο οποίος χαρακτηρίζει την πράξη, για την οποία εχώρησε καταδίκη, ως μη αξιόποινη, τότε ο Αρειος Πάγος, αν η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά δεκτή, εφαρμόζεται αυτεπαγγέλτως το νεότερο νόμο και κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 2055/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε σύμφωνα με το σκεπτικό - διατακτικό της ως άνω απόφασης, για μη έγκαιρη καταβολή προς το Ταμείο Ασφάλισης Επαγγελματικών και Βιοτεχνών Ελλάδος (ΤΕΒΕ), που υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας και ήδη Κοινωνικών Υπηρεσιών των βαρυνουσών την ίδια εργοδοτικών εισφορών, οι οποίες αφορούσαν το χρονικό διάστημα από 2/2003 έως 4/2004 και ανερχόνταν στο ποσό των 3468,96 ευρώ, και μικρότερο του ορίου των 5000 ευρώ για το μη αξιόποινο πλέον της εν λόγω πράξης, σε ποινή φυλάκισης πέντε