← Ελλάδα

ΑΠ 2409/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Πολιτική αγωγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2409 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Πολιτική αγωγή. Περίληψη: Απάτη, με αγορά 2 Η/Υ με πιστωτική κάρτα άλλου, με το όνομα του οποίου εμφανίστηκε ως αγοραστής 386 § 1α ΠΚ.

  1. Απορριπτέος ως αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
  2. Απορριπτέος και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος αναφέρεται στην έλλειψη εξουσίας εκπροσωπήσεως της πολιτικώς ενάγουσας ΑΕ, από το φυσικό πρόσωπο, που προέβη στη δήλωση παραστάσεως στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και στο διορισμό πληρεξουσίων δικηγόρων, ως απαράδεκτος, αφού απόλυτη ακυρότητα δεν δημιουργείται όταν η αιτίαση αναφέρεται στην έλλειψη εξουσίας εκπροσωπήσεως από τον εμφανισθέντα ως εκπρόσωπο, η δε επικαλούμενη στο δικόγραφο της αναιρέσεως προβολή σχετικής ενστάσεως απαραδέκτου της πολιτικής αγωγής, δεν προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι προβλήθηκε και επομένως το δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να ερευνήσει αυτεπάγγελτα τα νομιμοποιητικά της εκπροσώπου της εταιρείας έγγραφα και οιαδήποτε τυχόν σχετική ακυρότητα από ελλείψεις στην εκπροσώπηση της πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης εταιρείας εκ μέρους της εκπροσώπου καλύφθηκε (ΑΠ 2266/2002). Απορρίπτει αίτηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 2409/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρίστο Ψαρράκη, περί αναιρέσεως της 2109/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "RAINBOW COMPUTER AE", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και που στο ακροατήριο δεν παρέστη. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαΐου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 814/
  3. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 386 παρ. 1 ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να είναι αναγκαία και η πραγμάτωση του οφέλους αυτού, β) η εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή η αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον συμπεριφορά και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις του δράστη και η οποία υπάρχει και σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση προς αποκατάστασή της. Ως γεγονότα νοούνται τα πραγματικά περιστατικά που ανάγονται στο παρελθόν ή το παρόν και όχι εκείνα που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον, όπως είναι οι απλές υποσχέσεις ή συμβατικές υποχρεώσεις. Όταν όμως οι τελευταίες συνοδεύονται ταυτόχρονα με ψευδείς διαβεβαιώσεις και παραστάσεις άλλων ψευδών γεγονότων που αναφέρονται στο παρόν ή το παρελθόν, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργούν την εντύπωση της μελλοντικής εκπλήρωσης με βάση της εμφανιζόμενη ήδη στο παρόν ψευδή κατάσταση πραγμάτων από το δράστη που έχει ειλημμένη την πρόθεση να μην εκπληρώσει την υποχρέωσή του, τότε θεμελιώνεται το έγκλημα της απάτης. Εξάλλου, η, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδείχθηκαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των δεκτών γενόμενων πραγματικών περιστατικών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ως προς τις αποδείξεις, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση κατ' είδος, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, που γενικώς κατ' είδος αναφέρει αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στην ..., στις 24-10-2002, ο κατ/νος απέστειλε μέσω του διαδικτύου στην εγκαλούσα εταιρία με την επωνυμία "RAINBOW COMPUTER - Προϊόντων Υψηλής Τεχνολογίας Α.Ε.", παραγγελία για αγορά ενός

(1)ηλεκτρονικού υπολογιστή ΑΡΡLΕ Imac 800 17" G4/800/256/80, αξίας 2.539,36 ευρώ, ενός πληκτρολογίου WHITE GREEK KEYBOARD PRO αξίας 132,16 ευρώ, ενός
(1)προγράμματος υποδομής γραμματοσειρών αξίας 35,40 ευρώ, ενός
(1)προγράμματος υποδομής ορθογραφίας αξίας 82,60 ευρώ και ενός προγράμματος σε CD αξίας 23,60 ευρώ. Το τελικό τίμημα ανήλθε, συνυπολογιζομένων και των εξόδων μεταφοράς, σε 2.851,12 ευρώ. Ο κατ/νος έδωσε στον υπάλληλο της πιο πάνω εταιρίας, ως στοιχεία παραγγέλοντος "ΑΑ" και χρεώνοντας την παραγγελία στην υπ'αριθμ. ΑΑ πιστωτική κάρτα της Εμπορικής Τράπεζας, παριστάνοντας, έτσι, ψευδώς στον εν λόγω αρμόδιο για την παραλαβή της παραγγελίας αυτής υπάλληλο της εγκαλούσας εταιρίας ότι ονομάζεται ΑΑ, ότι η ανωτέρω πιστωτική κάρτα έχει εκδοθεί από την παραπάνω Τράπεζα στο όνομα του (Τάσος ΑΑ) και ότι είναι δικαιούχος και νόμιμος κάτοχος της πιστωτικής αυτής κάρτας, γεγονότα, τα οποία ο κατ/νος γνώριζε ότι είναι ψευδή, καθότι, αφενός, μεν, τα στοιχεία ταυτότητας του δεν ήταν τα ανωτέρω (ΑΑ), αφετέρου, δε, δικαιούχος και νόμιμος κάτοχος της πιστωτικής κάρτας αυτής ήταν η ..., στο όνομα της οποίας και είχε εκδοθεί από την παραπάνω Τράπεζα η ανωτέρω πιστωτική κάρτα. Ακόμη, στις 31/10/2002 ο κατ/νος απέστειλε μέσω του διαδικτύου στην ίδια ως άνω εγκαλούσα εταιρία άλλη παραγγελία για αγορά ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή ΑΡΡLΕ Ιmac 700 G4/256/406/CΟΜΒΟ, αξίας 1.801,86 ευρώ, ενός
(1)πληκτρολογίου WHITE GREEK KEYBOARD PRO, αξίας 132,16 ευρώ, ενός
(1)προγράμματος υποδομής γραμματοσειρών, αξίας 35,40 ευρώ, ενός
(1)προγράμματος υποδομής ορθογραφίας, αξίας 82,60 ευρώ, του προγράμματος "Τα Βήματα στον Αθλητισμό" σε CD, αξίας 23,60 ευρώ. Το συνολικό τίμημα ανήλθε, συνυπολογιζομένων και των εξόδων μεταφοράς, σε 2.113,62 ευρώ. Ο κατ/νος έδωσε στοιχεία πάλι παραγγέλοντος "ΑΑ" και χρέωσε την παραγγελία στην υπ'αριθμ. ... πιστωτική κάρτα της Εμπορικής Τράπεζας, παριστάνοντας, έτσι, ψευδώς στον αρμόδιο για την παραλαβή της παραγγελίας αυτής υπάλληλο της εγκαλούσας εταιρίας ότι ονομάζεται ΑΑ, ότι η ανωτέρω πιστωτική κάρτα έχει εκδοθεί από την παραπάνω Τράπεζα στο όνομα του (ΑΑ) και ότι είναι δικαιούχος και νόμιμος κάτοχος της πιστωτικής αυτής κάρτας, γεγονότα, τα οποία ο κατ/νος γνώριζε ότι είναι ψευδή, καθόσον, αφενός, μεν, τα στοιχεία ταυτότητας του δεν ήταν τα ανωτέρω (ΑΑ), αφετέρου, δε, δικαιούχος και νόμιμος κάτοχος της πιστωτικής κάρτας αυτής ήταν η ..., στο όνομα της οποίας και είχε εκδοθεί από την Τράπεζα η ανωτέρω πιστωτική κάρτα. Με τις ως άνω ψευδείς παραστάσεις του, έπεισε ο κατ/νος τους αρμοδίους για τη διεκπεραίωση των ανωτέρω παραγγελιών υπαλλήλους της εγκαλούσας εταιρίας να του αποστείλουν στις 25-10-2002 τα ανωτέρω παραγγελθέντα πράγματα. Με τον τρόπο αυτό, ο κατ/νος απεκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος 4.964,74 ευρώ (συνολική αξία όλων των ως άνω παραγγελθέντων πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων μεταφοράς), όπως είχε άλλωστε σκοπό, βλάπτοντας κατ' αντίστοιχο ποσό την περιουσία της εγκαλούσας εταιρίας, αφού οι ως άνω χρεώσεις των παραπάνω πιστωτικών καρτών ακυρώθηκαν από την Εμπορική Τράπεζα, λόγω αμφισβήτησης των ανωτέρω συναλλαγών από τους παραπάνω δικαιούχους των πιστωτικών καρτών, οι, δε, εκπρόσωποι, ως και οι υπάλληλοι της εγκαλούσας εταιρίας, αν γνώριζαν τα αληθή, δεν θα προέβαιναν στη διεκπεραίωση των ανωτέρω παραγγελιών και αποστολής στον κατ/νο των παραπάνω πραγμάτων. Ειδικότερα, αρχές του 2004, ο ΒΒ, ο οποίος ήταν τότε 17 ετών και φοιτούσε στο Τεχνικό λύκειο, έφερε στην εγκαλούσα εταιρία έναν από τους πιο πάνω ηλεκτρονικούς υπολογιστές για αναβάθμιση και του ανακοινώθηκε ότι ο πιο πάνω ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν προϊόν απάτης. Ο πατέρας του ΒΒ τον αγόρασε το έτος 2003 αντί τιμήματος 1.000.000 δρχ. από το ΓΓ, ο οποίος ήταν οικογενειακός του φίλος. Ο ΓΓ τον αγόρασε τέλη του έτους 2002 από τον κατ/νο αντί τιμήματος 2.000.000 δρχ. Ο κατ/νος ισχυρίζεται ότι αγόρασε τον πιο πάνω ηλεκτρονικό υπολογιστή από ένα φοιτητή της Παντείου Σχολής. Η συνάντηση έγινε στο κατ/μα "Everest", όπου τον δοκίμασε και διεπίστωσε ότι λειτουργούσε, και του έδωσε, ως τίμημα, το ποσό των 2.000.000 δρχ. χωρίς απόδειξη. Όμως, ο πιο πάνω ισχυρισμός του κατ/νου δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι είχε γνώσεις από ηλεκτρονικούς υπολογιστές και δεν είναι δυνατόν η αγορά αυτών να γίνεται εκτός κατ/των, που πωλούν αυτούς, με συναντήσεις σε κατ/μα, όπως το "Εverest", όπου τους δοκιμάζει και τους αγοράζει καταβάλλοντος 2.000.000 δρχ., χωρίς απόδειξη σ' ένα φοιτητή, που δεν γνωρίζει το ονοματεπώνυμο του ούτε το τηλέφωνο του, αν υπήρχε κάποιο τεχνικό πρόβλημα με τον υπολογιστή, χωρίς να υποπτευθεί ότι ο εν λόγω ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να είναι προϊόν κλοπής ή απάτης. Εξάλλου, ο κατ/νος προσκόμισε στο Δικαστήριο αποδείξεις αγοράς διαφόρων εμπορευμάτων από κατ/τα, όπως ο Κωστόβολος, ο Κορασίδης, η Cosmodata και για μικρότερα ποσά, για την ένδικη περίπτωση, όμως δεν ζήτησε απόδειξη. Ο μάρτυρας κατηγορίας ΓΓ, στην κατάθεση του στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου αναφέρει ότι σ' ένα τηλεφώνημα, που έκανε στον κατ/νο εκ των υστέρων, δηλαδή, αφού είχε ειδοποιηθεί από την εγκαλούσα εταιρία, ότι ο εν λόγω ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν προϊόν απάτης, λέγοντας του να επικοινωνήσει με το Δικηγόρο της πιο πάνω εταιρίας και να τους εξηγήσει, από ποίον τον αγόρασε, αυτός του απήντησε "αυτοί οι άνθρωποι είναι νομικοί, αλλιώς τα βλέπουν τα πράγματα" και διεπίστωσε ότι ήταν φοβισμένος ο κατ/νος. Όταν έγιναν οι συναλλαγές με τον κατ/νο με διαφορά μίας εβδομάδας η μία από την άλλη, η εγκαλούσα εταιρία δεν είχε τη δυνατότητα να ελέγξει, αν οι πιστωτικές κάρτες ήταν του κατ/νου ή άλλου, μόνο η Τράπεζα μπορούσε να ελέγξει αυτό. Ο κατ/νος πήγε σ' ένα κέντρο επίδειξης της εγκαλούσας εταιρίας και άνοιξε κωδικό και στη συνέχεια εμφανίστηκε δύο
(2)φορές σε υπάλληλο αυτής και έδωσε ψευδή στοιχεία, ως ΑΑ. Ο υπάλληλος, που είχε δει τον κατ/νο, δεν εργάζεται πλέον στην πιο πάνω εταιρία. Η εταιρία ΑCS παρέδωσε τα παραγγελθέντα εμπορεύματα στον κατ/νο. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο κατ/νος ήταν αυτός, που τέλεσε την αξιόποινη πράξη, για την οποία κατηγορείται και ότι ενήργησε με τον τρόπο, που προαναφέρθηκε, εξαπατώντας τους υπαλλήλους της εγκαλούσας εταιρίας, με σκοπό να ιδιοποιηθεί παράνομα τα εμπορεύματα, που παρήγγειλε απ' αυτή, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος από τα ως άνω πράγματα, με αντίστοιχη ζημία της εγκαλούσας εταιρίας. O πιο πάνω, δε, ισχυρισμός του πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος κατ' ουσίαν. Επομένως, ο κατ/νος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την αξιόποινη πράξη, για την οποία κατηγορείται". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τις αποδείξεις και συνιστούν τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος της απάτης και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27, 98, 386 παρ. 1α ΠΚ, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με την παραδοχή ασαφών, ελλιπών ή αντιφατικών αιτιολογιών και έτσι η απόφαση δεν στερείται νομίμου βάσεως. Επομένως ο προβαλλόμενος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ δεύτερος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, απόλυτη ακυρότητα η οποία λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη, προκαλείται αν ο πολιτικώς ενάγων παρέστη παράνομα στη διαδικασία του ακροατηρίου. Κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 63, 64 και 68 του ιδίου Κώδικα, παράνομη είναι η παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος στο ακροατήριο, όταν υπάρχει έλλειψη ως προς το χρόνο και τον τρόπο ασκήσεώς της ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου ή ως προς την ενεργητική ή παθητική νομιμοποίηση του δικαιούχου, όχι δε και για πλημμέλειες της εκπροσωπήσεως. Από την ως άνω απόλυτη ακυρότητα ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του ΚΠοινΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως. Εξάλλου είναι αυτονόητο ότι η ακυρότητα αυτή δεν καλύπτεται από τη μη προβολή αντιρρήσεως κατά της παράνομης παραστάσεως του πολιτικώς ενάγοντος, αν από την ίδια τη διαδικασία προκύπτει έλλειψη νομιμοποιήσεως, η οποία ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Ειδικότερα κατά το άρθρο 63 ΚΠοινΔ η πολιτική αγωγή για την αποζημίωση και την αποκατάσταση από το έγκλημα και για την χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, μπορεί να ασκηθεί στο ποινικό δικαστήριο από τους δικαιουμένους σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία και το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Δικαιούχος της χρηματικής αυτής ικανοποιήσεως είναι μόνο ο φορέας του δικαιώματος ή εννόμου συμφέροντος που έχει προσβληθεί. 'Ετσι δικαίωμα παραστάσεως πολιτικής αγωγής, έχουν και τα νομικά πρόσωπα για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που αφορά την πίστη και το κύρος του νομικού προσώπου έναντι τρίτων. Η δήλωση παραστάσεως πρέπει, κατά το άρθρο 84 ΚΠοινΔ να γίνεται από το νόμιμο εκπρόσωπο και να περιλαμβάνει συνοπτική έκθεση της υποθέσεως για την οποία δηλώνεται η παράσταση και τους λόγους στους οποίους στηρίζεται, δηλαδή αν πρόκειται για υλική ζημία ή χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 171 παρ. 2,174 παρ.1, 63 και 68 παρ. 2 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι απόλυτη ακυρότητα δεν δημιουργείται όταν ο παραστάς, ως εκπρόσωπος ή αντιπρόσωπος άλλου, δεν είχε την αναγκαία εξουσία εκπροσωπήσεως ή αντιπροσωπεύσεως, αλλά προκαλείται σχετική ακυρότητα ( άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Β ΚΠοινΔ), η οποία καλύπτεται αν δεν προβληθεί σχετική αντίρρηση του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά την εκδίκαση της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου, όπου είχε αχθεί κατόπιν εφέσεως του καταδικασθέντος για απάτη κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, εμφανίστηκε στην αρχή της διαδικασίας και δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής η Ψ, ως νόμιμη εκπρόσωπος της πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "RAINBOW COMPUTER AE", αξιώνοντας, ως χρηματική ικανοποίηση της εταιρείας για την ηθική βλάβη που υπέστη από την κρινόμενη πράξη, το πρωτοδίκως επιδικασθέν ποσό των 30 ευρώ με επιφύλαξη και διόρισε ως πληρεξούσιο δικηγόρο της πολιτικώς ενάγουσας εταιρείας τον Δημήτριο Δρούτσα, ενώ μετά διακοπή της δίκης, από 27-2-2009 για τις 12-3-2009, η ιδία ως άνω εκπρόσωπος της εταιρείας, κατά τη τελευταία νέα συνεδρίαση δήλωσε στο δικαστήριο, ότι, λόγω ασθενείας του άνω αρχικά διορισθέντος δικηγόρου, διορίζει έτερο δικηγόρο, την Δρούτσα Ευνίκη, ως πληρεξουσία της παριστάμενης πολιτικώς ενάγουσας εταιρείας. Το Εφετείο, χωρίς προβολή καμίας αντιρρήσεως του κατηγορουμένου, περί απαραδέκτου της ήδη ασκηθείσας από 27-2-2009 πολιτικής αγωγής και δη περί ελλείψεως εκπροσωπήσεως και σχετικής εξουσιοδοτήσεως της Ψ από την άνω ανώνυμη εταιρεία για δήλωση παραστάσεως και για διορισμό δικηγόρων, όπως διατείνεται με την αναίρεση, παρά με μόνη τη δηλωθείσα στις 12-3-2009, μετά το διορισμό νέου δικηγόρου, αντίρρησή της ότι " θάπρεπε να αναφέρεται το όνομα της πληρεξουσίας δικηγόρου της πολιτικώς ενάγουσας στο καταστατικό της εταιρείας", δέχθηκε ως νόμιμη και βάσιμη τη δήλωση αυτή πολιτικής αγωγής και διορισμού νέου δικηγόρου, ενώ εκ περισσού ερεύνησε και δέχθηκε, με επαρκή αιτιολογία (σελ. 4), ότι από το από 9-3-2009 πρακτικό του Δ.Σ. της εγκαλούσας ανώνυμης εταιρείας προκύπτει ότι η Ψ έχει εξουσία εκπροσωπήσεως της εταιρείας και δικαίωμα διορισμού δικηγόρου και παραστάσεως πολιτικής αγωγής και στο τέλος επιδίκασε στην άνω νομίμως παραστάσα πολιτικώς ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που είχε υποστεί από το σε βάρος της έγκλημα του κατηγορουμένου το άνω ποσό που είχε ζητηθεί. Ενόψει αυτών που προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη και των παραπάνω, έπεται ότι η πολιτικώς ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία δεν παρέστη παράνομα στη διαδικασία του ακροατηρίου, ενώ ουδεμία ένσταση προβλήθηκε στο Εφετείο από τον κατηγορούμενο για ελλείψεις στην ως άνω δηλωθείσα εκπροσώπηση της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας ανώνυμης εταιρείας. Επομένως, ο πρώτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ο οποίος αναφέρεται στην έλλειψη εξουσιοδοτήσεως και δη εξουσίας εκπροσωπήσεως της πολιτικώς ενάγουσας από το ως άνω φυσικό πρόσωπο, που προέβη στη δήλωση παραστάσεώς της στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και στο διορισμό πληρεξουσίων δικηγόρων, πρέπει να απορριφθεί. Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 14-5-2009 Αίτηση - Δήλωση του Χπερί αναιρέσεως της με αριθμό 2109/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.