← Ελλάδα

ΑΠ 2427/2009 — Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2427 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή. Περίληψη: Αίτηση για συγχώνευση ποινών. Τέλεση νέου εγκλήματος και καταδίκη του δράστη κατά το στάδιο της υφ' όρο αναστολής της εκτέλεσης της προηγούμενης ποινής. Εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου για την παραδοχή μιας τέτοιας αίτησης συγχώνευσης. Αίτηση αναίρεσης από Εισαγγελέα Εφετών κατά της απόφασης που προέβη εσφαλμένα σε νέα επιμέτρηση ποινών. Αναίρεση απόφασης και απόρριψη σχετικής αίτησης για συγχώνευση ποινών από Άρειο Πάγο. Αναίρεση της απόφασης με την οποία συγχωνεύθηκε στην ανασταλείσα συγχωνευτική ποινή, η ποινή που επιβλήθηκε κατά τη διάρκεια της υφ' όρο αναστολής αυτής, για εσφαλμένη του νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Αριθμός 2427/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης, περί αναιρέσεως της 114/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Με κατηγορούμενο τον Χ, ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., ο οποίος δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Εφετών Θράκης, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 16/11-6-2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Θράκης, Χρήστου Αρβανιτίδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 920/2009. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την υπ' αριθμ. 16/11-6-2009 αίτησή του, ο Εισαγγελέας Εφετών Θράκης ζητεί, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, την αναίρεση της υπ' αριθμ. 114/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, με την οποία το δικαστήριο αυτό έκρινε παραδεκτά και βάσιμη την από 21-5-2009 αίτηση του καταδίκου Χ, περί καθορισμού συνολικής ποινής του. Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατ' ουσίαν. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 105, 108 και 109 του Π.Κ., αν από την απόλυση του καταδικασθέντος σε στερητική της ελευθερίας ποινή υπό τον όρο της ανάκλησης, περάσει το χρονικό διάστημα της ποινής το οποίο υπολειπόταν για έκτιση, σε όσες περιπτώσεις αυτό είναι ανώτερο από τρία έτη ή αν περάσουν τρία έτη χωρίς να γίνει ανάκληση (αν δεν πρόκειται για ισόβια κάθειρξη για την οποία απαιτείται να περάσουν δέκα χρόνια) η ποινή θεωρείται ότι έχει εκτιθεί. Αν όμως μέσα στο χρονικό αυτό διάστημα εκείνος που απολύθηκε διαπράξει έγκλημα από δόλο για το οποίο του επιβλήθηκε αμετακλήτως οποτεδήποτε ποινή φυλάκισης ανώτερη από έξι μήνες εκτίει αθροιστικά και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγουμένης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απόλυσης. Η απόλυση δηλαδή υπό τον όρο ανάκλησης, δεν αποτελεί απαλλαγή από την ποινή, αλλά στάδιο εκτελέσεως της που επιδιώκει την αποτροπή της υποτροπής με τη βελτίωση του καταδίκου και την κοινωνική του αποκατάσταση (Ολ. ΑΠ 106/1991). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 97 του ΠΚ, οι διατάξεις του άρθρου 94 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, για τον καθορισμό εκτιτέας συνολικής ποινής σε περίπτωση συρροής εγκλημάτων που πραγματώθηκαν με δύο ή περισσότερες πράξεις και τιμωρούνται με πρόσκαιρες στερητικές της ελευθερίας ποινές, εφαρμόζονται και όταν κάποιος, προτού εκτιθεί ολοκληρωτικά ή παραγραφεί ή χαριστεί η ποινή που του επιβλήθηκε για κάποια αξιόποινη πράξη, καταδικασθεί για άλλη αξιόποινη πράξη, οποτεδήποτε και αν τελέσθηκε αυτή. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και με εκείνη του άρθρου 551 παρ. 1 του ΚΠΔ, η οποία ορίζει ότι "αν πρόκειται να εκτελεστούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες, καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του ποινικού κώδικα για τη συρροή", συνάγεται ότι, αν, κατά το στάδιο της δοκιμασίας εκείνου που απολύθηκε υπό όρο, συμπέσει ποινή ανώτερη των έξι μηνών που επιβλήθηκε για μία ή περισσότερες πράξεις, παρόλο ότι η ποινή που είχε ανασταλεί υπό όρο και οι νέες συναντώνται κατά την εκτέλεση, δεν επιτρέπεται να καθοριστεί συνολική ποινή με συνυπολογισμό της ποινής που είχε ανασταλεί υπό τον όρο της ανάκλησης, καθόσον το υπόλοιπο της τελευταίας εκτίεται αθροιστικά, αφότου καταστεί αμετάκλητη η απόφαση που επέβαλε στον απολυθέντα υπό όρον ποινή φυλάκισης ανώτερη από έξι μήνες για έγκλημα που αυτός διέπραξε από δόλο εντός του χρόνου της δοκιμασίας του κατά τις διακρίσεις του άρθρου 108 ΠΚ. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος για την έρευνα της βασιμότητας του από το άρθρο 510 παρ. 1 παρ. ε' του ΚΠΔ προβαλλόμενου λόγου, προκύπτουν τα εξής: Μετά από παραδοχή της από 21-5-2009 αίτησης του καταδίκου Χ καθορίστηκε με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 114/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, συνολική, εκτιτέα από τον ως άνω κατάδικο, ποινή καθείρξεως εννέα

(9)ετών, είκοσι
(20)μηνών και δέκα πέντε
(15)ημερών, κατ' επαύξηση της βαρύτερης συνολικής ποινής κάθειρξης των εννέα
(9)ετών, δέκα
(10)μηνών και δέκα πέντε
(15)ημερών, (εκτός της χρηματικής ποινής των 300.000 δραχμών), που είχε επιβληθεί σ' αυτόν με την υπ' αριθμ. 272/2003 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου (Πενταμελούς Εφετείου Θράκης) κατά δέκα
(10)μήνες από την ποινή φυλάκισης των είκοσι εννέα
(29)μηνών που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 1152/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Ως προς την πρώτη των ανωτέρω ποινών όμως ο προαναφερόμενος κατάδικος είχε τύχει του ευεργετήματος της υφ' όρον απόλυσης του με το υπ' αριθμ. 70/2004 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ροδόπης και αποφυλακίσθηκε την 28-4-2004, με το εναπομένων υπόλοιπο της προς έκτιση ποινής του να ανέρχεται σε τρία
(3)έτη, δέκα
(10)μήνες και είκοσι δύο
(22)ημέρες. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα την 4-2-2008, δηλαδή εντός του χρόνου της δοκιμασίας από την απόλυση του (28-2-2008) ο εν λόγω κατάδικος διέπραξε νέο έγκλημα από δόλο και ειδικότερα αυτό της παράβασης του άρθρου 88 παρ. 1α του ν. 3386/2005 από κοινού και κατά συρροή, πράξη για την οποία καταδικάσθηκε αμετακλήτως με την υπ' αριθμ. 1152/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης σε ποινή φυλάκισης είκοσι εννέα
(29)μηνών. Το τελευταίο όμως αυτό γεγονός επάγεται την άρση της κατά τα άνω απόλυσης του καταδίκου και την αθροιστική πλέον έκτιση ολοκλήρου του υπολοίπου της ποινής που τον είχε επιβληθεί με την προηγούμενη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, ήτοι της ποινής των τριών
(3)ετών, δέκα
(10)μηνών και είκοσι δύο
(22)ημερών και της ποινής των είκοσι εννέα
(29)μηνών που επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 1152/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Παρά ταύτα το Πενταμελές Εφετείο Θράκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του ενώ ο αιτών κατάδικος Χ είχε τελέσει νέο εκ δόλου έγκλημα κατά το στάδιο της δοκιμασίας της υπ όρο απόλυσής του προέβη σε νέα συγχώνευση των ποινών, κατά παραδοχή της από 21-5-2009 σχετικής αίτησής του. Με αυτά όμως που δέχθηκε το ως άνω Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 94, 97, 105, 106 και 107 του ΠΚ και 551 παρ. 1 του ΚΠΔ, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης είναι βάσιμη, πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Περίπτωση παραπομπής της υπόθεσης δεν συντρέχει και κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 518 παρ. 1 του ΚΠΔ πρέπει η ως άνω αίτηση για καθορισμό συνολικής ποινής για την οποία έκρινε η προσβαλλόμενη απόφαση να απορριφθεί από τον Άρειο Πάγο ως απαράδεκτη. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 114/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και Απορρίπτει την από 21 Μαΐου 2009 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για τον καθορισμό συνολικής ποινής. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2009. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2009. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.