Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2447 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτο αιτήσεως αναιρέσεως. Για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως εκπρόθεσμο πρέπει να διαλαμβάνεται ο χρόνος της επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως και εκείνος της ασκήσεως του ένδικου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση. Αιτιολογημένη απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης και ως εκ τούτου απαράδεκτης. Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι η επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης ήταν άκυρη διότι έπρεπε να θυροκολληθεί στη δηλωθείσα διεύθυνση, ανεξαρτήτως του ότι δεν προβλήθηκε με την έφεση και δεν απετέλεσε αντικείμενο έρευνας από το Δικαστήριο, είναι μη νόμιμος, διότι η θυροκόλληση δεν προβλέπεται στην ένδικη περίπτωση, αφού ο επιχείρων την επίδοση βεβαίωσε ότι στη συγκεκριμένη διεύθυνση δεν ήταν η κατοικία του προς ον η επίδοση. Απορρίπτει. ΑΡΙΘΜΟΣ 2447/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Μιχαήλ Δέτση), Θεοδώρα Γκοΐνη, Νικόλαο Ζαΐρη (ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη (η οποία ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιγνάτιο Παππά, περί αναιρέσεως της 642/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Καρδίτσας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Ιουνίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1140/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ.1 και 2 του Κ.Ποιν.Δ., όπως η πρώτη παράγραφος αντικαταστάθηκε με το άρθρο 38 του ν.3160/2003, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων και λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς του. Κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία της, με την προϋπόθεση, ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης για το απαράδεκτο. Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ.1 Δ' του ίδιου Κώδικα λόγος αναιρέσεως, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση αποφάσεως αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου και εκείνου της ασκήσεως αυτής, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων της εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επιδόσεως, εκτός αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επιδόσεως ή ανώτερης βίας, λόγω της οποίας απωλέσθηκε η προθεσμία (του άρθρου 473 παρ.1 του ΚΠΔ), οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά (Ολ.ΑΠ 6 και 7/1994 και 4/1995). Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επιδόσεως οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση, είναι και η επίδοση "ως άγνωστης διαμονής", χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών-κατηγορούμενος είχε "γνωστή διαμονή". Επίσης, πρέπει να προβάλλεται υποχρεωτικά με την έφεση και ο λόγος ανώτερης βίας, ως εκ της οποίας ο εκκαλών παρακωλύθηκε στην εμπρόθεσμη άσκησή της, στην έννοια όμως της οποίας (ανώτερης βίας) δεν εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επιδόσεως ως άγνωστης διαμονής και εντεύθεν μη γνώσεως από μέρους του εκκαλούντος της εκκαλούμενης απόφασης, διότι στην περίπτωση αυτή ο τελευταίος μάχεται κατά του κύρους της επιδόσεως και εντεύθεν μη έναρξη καν της προθεσμίας ασκήσεως της εφέσεως. Ως άγνωστης διαμονής θεωρείται, κατά τις διατάξεις των άρθρων 156 παρ.1 και 2 του ίδιου ως άνω Κώδικα, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη, για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή που έχει εκδώσει το προοριζόμενο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη εισαγγελική αρχή ή και η Αστυνομική Αρχή. Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος που έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ.1 του ΚΠΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανισθεί κατ` αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που ο κατηγορούμενος είχε καταστήσει γνωστό στο μηνυτή και αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 642/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Καρδίτσας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, του αναιρεσείοντος και εκκαλούντος-κατηγορουμένου εκπροσωπηθέντος στη δίκη εκείνη από το συνήγορό του, όπως προκύπτει από αυτή, απορρίφθηκε κατά πλειοψηφία ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της 1792/1997 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Καρδίτσας, με την οποία αυτός είχε καταδικασθεί για την παράβαση του ν. για επιταγές (άρθρ. 79 ν. 5960/1933) σε ποινή φυλάκισης δέκα
(10)μηνών και χρηματική ποινή 200.000 δραχμών. Από τη σχετική υπ` αριθ. 7/18-1-2007 έκθεση εφέσεως, η οποία παραδεκτά επισκοπείται από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, κατά την έρευνα του παραδεκτού και βασίμου των λόγων της αναιρέσεως, προκύπτει ότι ο εκκαλών, φερόμενος στην έφεση ως κάτοικος ....., (.....), προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς του, είχε προβάλει με αυτή ότι, "λόγω ανώτερης βίας που διήρκεσε από την επίδοση της απόφασης μέχρι την ημερομηνία ασκήσεως της εφέσεως, δεν μπόρεσε να ασκήσει τα επιτρεπόμενα κατ' αυτής ένδικα μέσα, καθόσον, ως διαμένων μόνιμα στη ..... και στην παραπάνω διεύθυνση, ουδέποτε πληροφορήθηκε την άσκηση κατ' αυτού της συγκεκριμένης ποινικής δίωξης και ουδέποτε έλαβε γνώση τόσο της εκδίκασης της εν λόγω ποινικής του υπόθεσης κατά την 30-5-1997, όσο και της εκδοθείσας και προσβαλλόμενης παραπάνω αποφάσεως, δεδομένου ότι η κλήση και η προσβαλλόμενη απόφαση έχουν επιδοθεί ως αγνώστου διαμονής, μολονότι εκείνος είχε την παραπάνω γνωστή διεύθυνση στη .....". Είχε δηλαδή προβάλει με την έφεσή του ακυρότητα της επίδοσης ως αγνώστου διαμονής και όχι λόγους ανώτερης βίας για τους οποίους απώλεσε την προθεσμία ασκήσεως της εφέσεως, στους οποίους δεν εμπίπτει, όπως προαναφέρθηκε και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επιδόσεως ως άγνωστης διαμονής και ως εκ τούτου μη γνώση από αυτόν της εκκαλούμενης αποφάσεως. Δεν αναφέρει όμως στην έφεσή του, αν τη φερόμενη αυτή ως τελευταία γνωστή κατοικία του, είχε δηλώσει καθ` οιονδήποτε τρόπο στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, περιοριζόμενος στην αόριστη αναφορά ότι η τελευταία αυτή διεύθυνση της κατοικίας του ήταν γνωστή. Περαιτέρω, με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά κατά πλειοψηφία τα εξής: "Όπως προκύπτει από την ανάγνωση της υπ' αριθμ. 7/18-1-2007 έκθεση εφέσεως κατά της παραπάνω απόφασης σε συνδυασμό με τους αυτοτελείς ισχυρισμούς του, ο εκκαλών προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της έφεσης του, προέβαλε ακυρότητα της επίδοσης της εκκαλούμενης αποφάσεως η οποία επιδόθηκε μετά από άκαρπη αναζήτηση του, στην οδό ..... (εννοείται ο αριθμός ...) στην ....., διότι αυτός είχε γνωστή διαμονή στην ....., στην πόλη ..... . Όμως, από το από 22-9-1997 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχιφύλακα ..... του Α.Τ. Καρδίτσας, που υπάρχει στο φάκελο της δικογραφίας, αποδεικνύεται ότι η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε νόμιμα στον εγκαλούντα ως άγνωστης διαμονής, καθώς ο ως άνω αστυνομικός αναζήτησε αυτόν στην οδό ..... (εννοείται ο αριθμός ...) στην ....., τελευταία γνωστή στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή διεύθυνση του από τη μηνυτήρια αναφορά της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ ΑΕ", βάσει της οποίας διώκεται ποινικώς ο εκκαλών για την ως άνω αξιόποινη πράξη και διαπιστώθηκε ότι ο εκκαλών δεν βρίσκονταν εκεί και ότι είχε μετοικήσει σε άγνωστη διεύθυνση. Έτσι ο αστυνομικός, αφού βεβαίωσε το άγνωστο της διαμονής του εκκαλούντος, επέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση στον αρμόδιο υπάλληλο του Δήμου ..... σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 156 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ. Ο εκκαλών ούτε αναφέρει στην έφεση του ή στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του, ούτε αποδεικνύεται ότι είχε δηλώσει τη νέα του διεύθυνση στη ....., στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή. Επομένως η επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης προς αυτόν ως άγνωστης διαμονής στις 22-9-1997 είναι έγκυρη και νόμιμη. Απορριπτέος είναι δε και ο ισχυρισμός του εκκαλούντα ότι παρακωλύθηκε στην εμπρόθεσμη άσκηση της έφεσης λόγω ανωτέρας βίας, διότι δεν επικαλείται λόγο ανωτέρας βίας, αλλά ακυρότητα επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος και της εκκαλούμενης απόφασης, η οποία (ακυρότητα) δεν εμπίπτει στην έννοια της ανώτερης βίας. Εξάλλου και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι η επίδοση σ' αυτόν του κλητηρίου θεσπίσματος και της εκκαλούμενης αποφάσεως ως αγνώστου διαμονής, ενώ ήταν γνωστής, συνιστά ανώτερη βία συνεπεία της οποίας δεν έλαβε γνώση της σε βάρος του άσκησης της ποινικής δίωξης και στη συνέχεια δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπρόθεσμα έφεση κατά της εκκαλούμενης αποφάσεως, και πάλι η έφεση του είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι ενώ από το φάκελο της δικογραφίας προκύπτει ότι έλαβε γνώση τουλάχιστον στις 27-9-2006, ημέρα κατά την οποία άσκησε την υπ' αριθμ. 59/27-9-2006 αίτηση ακυρώσεως διαδικασίας κατά της εκκαλούμενης η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 171/6-10-2006 απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Καρδίτσας, στην υπ' αριθμ. 7/18-1-2007 έκθεση εφέσεώς του δεν αναφέρει τους λόγους που τον εμπόδισαν να ασκήσει την έφεση μετά την απόρριψη της αίτησης ακυρώσεως διαδικασίας και τον εξανάγκασαν να την ασκήσει μετά την παρέλευση χρονικού διαστήματος τριών και πλέον μηνών, ήτοι στις 18-11-2007. Κατά συνέπεια η έφεση κατ' αυτής που ασκήθηκε μετά την παρέλευση των τριάντα
(30)ημερών που τάσσεται με το άρθρο 473 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., ήτοι στις 18-1-2007 είναι κατά την άποψη της πλειοψηφίας του Δικαστηρίου απορριπτέα ως εκπρόθεσμη, όπως απορριπτέοι είναι και οι σχετικοί αυτοτελείς ισχυρισμοί του εκκαλούντα. Μετά δε την απόρριψη της υπό κρίση εφέσεως ως εκπρόθεσμης παρέλκει η έρευνα του αυτοτελούς ισχυρισμού του εκκαλούντα περί απαραδέκτου της ποινικής δίωξης σε βάρος του, λόγω μη υποβολής έγκλησης". Η αιτιολογία αυτή της απορριπτικής της εφέσεως κατά της ως άνω αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας αποφάσεως ως εκπρόθεσμης και ως εκ τούτου απαράδεκτης είναι η απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού σ` αυτήν εκτίθενται όλα τα στοιχεία που αναφέρθηκαν ως αναγκαία για την πληρότητά της, εκτείνεται δηλαδή στην εγκυρότητα της επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης ως αγνώστου διαμονής και διαλαμβάνει το χρόνο της επίδοσης, το αποδεικτικό από το οποίο αυτή προκύπτει και το χρόνο άσκησης της εφέσεως. Εφόσον δε ο εκκαλών δεν προέβαλε με την έφεση ότι είχε καταστήσει γνωστή και στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο κατέστησε γνωστή τη διεύθυνση της κατοικίας του στη ..... και περιορίστηκε στην αόριστη αναφορά ότι αυτή ήταν γνωστή, νομίμως αναζητήθηκε (χωρίς αποτέλεσμα) στη διεύθυνση της κατοικίας του που αναφέρεται στη μήνυση ως τελευταία γνωστή κατοικία του και δεν ήταν απαραίτητο να διαλάβει αιτιολογία σε σχέση με το αν αυτός διέμενε ή όχι στη ....., εκ περισσού δε εξετάστηκε για το ζήτημα αυτό και μάρτυρας στο ακροατήριο, ενώ με επάλληλη αιτιολογία που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό, απέρριψε επίσης εκ περισσού, και τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί συνδρομής ανώτερης βίας. Επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ' του Κ.Ποιν Δ. με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Τα προβαλλόμενα με τον ίδιο λόγο, όπως εκτιμώνται, ότι η επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως ήταν άκυρη, διότι αυτή έπρεπε να θυροκολληθεί στη "δηλωθείσα και γνωστή διεύθυνση του επί της οδού .....", κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 155 ΚΠοινΔ ανεξαρτήτως του ότι δεν προβλήθηκαν με την έφεση και επομένως δεν αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας από το Τριμελές Πλημμελειδικείο Καρδίτσας, η προσβαλλόμενη απόφαση του οποίου ελέγχεται αναιρετικά για την ορθότητα της κρίσεώς της, ως προς την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, με βάση τα δια του εφετηρίου ως άνω προβληθέντα, είναι μη νόμιμα, διότι η θυροκόλληση του επιδοτέου εγγράφου δεν προβλέπεται σε κάθε περίπτωση μη ανευρέσεως του προς ον η επίδοση, συνοίκων του κ.λ.π. αλλά μόνον αν ο επιχειρών την επίδοση βεβαιώσει ότι στη συγκεκριμένη διεύθυνση είναι η κατοικία του εν λόγω προσώπου, ενώ στην υπόψη περίπτωση, όπως προκύπτει από το ανωτέρω αποδεικτικό επιδόσεως του αρχιφύλακα ....., ο εν λόγω αστυνομικός μετέβη κατά την 22-9-1997, για να επιδόσει στον κατηγορούμενο ήδη αναιρεσείοντα την 1799/1997 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας, στην επί της οδού ..... της ..... κατοικία του, στην ίδια δηλαδή, διεύθυνση που ισχυρίζεται αυτός ανωτέρω ως διεύθυνση της κατοικίας του κατά το χρόνο της εν λόγω επιδόσεως και "αφού δεν βρήκε αυτού ο οποίος είναι απών από τον τόπο της κατοικίας του και ήδη άγνωστης διαμονής" και περαιτέρω "αφού διαπίστωσε ύστερα από έρευνα ότι δεν υπάρχει στην κατοικία αυτή ή άλλου πρόσωπο σχετικό από τα αναφερόμενα στο άρθρο 156 παρ. 1 ΚΠοινΔ για να επιδώσει την απόφαση" επέδωσε την απόφαση αυτή στο Δήμαρχο ....., δηλαδή βεβαιώνεται αντιθέτως ότι στην οδό ..... δεν είχε κατοικία κατά τον ως άνω χρόνο ο αναιρεσείων. Εξάλλου, μετά την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο δεν είχε εξουσία να ερευνήσει τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί απαραδέκτου της ποινικής δίωξης λόγω μη υποβολής εγκλήσεως και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης είναι αβάσιμα και απορριπτέος είναι και ο λόγος αυτός. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 12 Ιουνίου 2007 αίτηση του Χ περί αναιρέσεως της 642/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καρδίτσας. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Νοεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ