Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2485 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Συνδικαλιστικές ελευθερίες. Περίληψη: Παράβαση του άρθρου 14 ν. 1264/1982 περί συνδικαλιστικών ελευθεριών. Βάσιμοι οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄ του ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, για ασάφεια και αντιφάσεις μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού. Υπάρχει ασάφεια και αντίφαση ως προς το αν τελικά ο κατηγορούμενος, με τις ενέργειες του, παρεμπόδισε τη μη ίδρυση σωματείου εργαζομένων στην εταιρεία που εκπροσωπούσε ή αν παρεμπόδισε τη συμμετοχή των εργαζομένων σε ήδη συσταθέν σωματείο, ήτοι αν συντρέχει παραβίαση του εδαφίου α΄ ή του εδαφίου στ΄ του άνω άρθρου 14 παρ.2 του ν. 1264/1982, καθιστά ανέφικτο τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 14 παρ.2 α, στ και 23 παρ.1 του ν. 1264/1982 και έτσι η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Αναιρεί και παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 2485/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταμάτιο Τερεζάκη, περί αναιρέσεως της 681/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαρτίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 518/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 2 εδ. α και στ του ν. 1264/1982, "απαγορεύεται στους εργοδότες, σε πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό τους και σε οποιοδήποτε τρίτο να προβαίνουν σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη που κατατείνει στην παρακώλυση της άσκησης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και ιδιαίτερα α) ν' ασκούν επιρροή στους εργαζομένους, για την ίδρυση ή μη ίδρυση συνδικαλιστικής οργάνωσης, ..., στ) να μεταχειρίζονται με ευμένεια ή δυσμένεια τους εργαζομένους, ανάλογα με τη συμμετοχή τους σε ορισμένη συνδικαλιστική οργάνωση". Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά, που αποδείχθηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και, σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Για την αιτιολόγηση της τελέσεως του παραπάνω εγκλήματος της παραβάσεως των άρθρων 14 παρ.2 α, στ , που τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος, κατ' άρθρο 23 παρ.1 του ανωτέρω ν. 1264/1982, δεν απαιτείται ιδιαίτερη αιτιολογία για το υποκειμενικό στοιχείο του δόλου, αφού ο άνω νόμος δεν αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξή του. Ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση του δράστη να πραγματώσει τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και επομένως εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το Δικαστήριο αποδίδει σε αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το δικάσαν κατ' έφεση Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, δέχθηκε στο αιτιολογικό του, κατά την πλειοψηφήσασα γνώμη των μελών του, τα εξής: "Επειδή από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο, τις μαρτυρίες των μαρτύρων, κατηγορίας που εξετάσθηκαν ένορκα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος στη ..., κατά το χρονικό διάστημα από 7-5-2003 έως 30-5-2003 ως νόμιμος εκπρόσωπος της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Προστασίας Οικήσεως Ερμής Α.Ε.Ε. - Ιδιωτική Επιχείρηση Παροχής Υπηρεσιών Ασφάλειας" και το διακριτικό τίτλο "ΕΡΜΗΣ SECURITY Α.Ε." προσπαθώντας να επηρεάσει το προσωπικό του ενταύθα υποκαταστήματος της εταιρίας και να το αποτρέψει από τη συμμετοχή τους στο νεοσυσταθέν Σωματείο με την επωνυμία "Σωματείο Εργαζομένων Ερμής Θεσσαλονίκης" ζητούσε πιεστικά από τους εργαζομένους μέσω του διευθυντή του τοπικού υποκαταστήματος ..., στον οποίο έδωσε τη σχετική εντολή, να μην συμμετέχουν στο σωματείο, τέσσερα δε από τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου δέχθηκαν απειλές απόλυσης και ειδικότερα οι εργαζόμενοι ΑΑ και ΒΒ, ΓΓ και ΔΔ, από τους οποίους οι δύο πρώτοι απολύθηκαν στις 7-5-2003 και 30-5-2003 αντίστοιχα. Περί των πιέσεων και των απειλών που δέχθηκαν τα ιδρυτικά μέλη για να μην συμμετέχουν στο σωματείο καταθέτουν με σαφήνεια οι τρεις πρώτοι από τους ανωτέρω εργαζομένους, οι οποίοι εξετάστηκαν ως μάρτυρες πρωτοδίκως, οι δύο δε πρώτοι και στο ακροατήριο του παρόντος Δικατηρίου. Επομένως, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την πράξη για την οποία κατηγορείται". Στη συνέχεια το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατά πλειοψηφία, κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι : "Στη ... κατά το χρονικό διάστημα από 7-5-2003 έως 30-5-2003 με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου αδικήματος ως νόμιμος εκπρόσωπος της παρακάτω εργοδότριας ανώνυμης εταιρίας και έχων την αποκλειστική ευθύνη τήρησης της εργατικής νομοθεσίας εκ μέρους της ανωνύμου εταιρίας, προέβη σε πράξεις που κατέτειναν στην παρακώλυση της άσκησης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων σε αυτήν ασκώντας επιρροή σε αυτούς για τη μη ίδρυση συνδικαλιστικής οργάνωσης και μεταχειριζόμενος με δυσμένεια τους εργαζόμενους ανάλογα με την συμμετοχή τους σε ορισμένη συνδικαλιστική οργάνωση. Συγκεκριμένα νόμιμος εκπρόσωπος τυγχάνων της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Προστασίας Οικήσεως Ερμής Α.Ε.Ε. - Ιδιωτική Επιχείρηση Παροχής Υπηρεσιών Ασφάλειας" και το διακριτικό τίτλο "ΕΡΜΗΣ SECURITY Α.Ε." προσπαθώντας να επηρεάσει το προσωπικό του ενταύθα υποκαταστήματος και να το αποτρέψει από τη συμμετοχή τους στο νεοσυσταθέν Σωματείο με την επωνυμία "Σωματείο Εργαζομένων Ερμής Θεσσαλονίκης" ζήτησε από το προσωπικό να υπογραφούν δηλώσεις περί μη συμμετοχής τους και επιπλέον συμπεριφέρθηκε με δυσμένεια στους κάτωθι εργαζόμενους καθώς α) την 7-5-2003 απέλυσε τον εργαζόμενο και ιδρυτικό μέλος του εν λόγο Σωματείου, ΑΑ και β) την 30-5-2003 απέλυσε τον εργαζόμενο και ιδρυτικό μέλος του εν λόγω Σωματείου, ΒΒ, και ειδοποίησε τους επίσης εργαζόμενους και ιδρυτικά μέλη αυτού του Σωματείου ΓΓ και ΔΔ ότι πρόκειται να απολυθούν λόγω της συμμετοχής όλων των παραπάνω σε αυτήν την συνδικαλιστική οργάνωση". Η άνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, είναι ασαφής και αντιφατική. Ειδικότερα, το Δικαστήριο της ουσίας, ενώ στο αιτιολογικό του δέχεται ότι ο κατηγορούμενος ως νόμιμος εκπρόσωπος ανώνυμης εταιρείας, προέβη σε ενέργειες που αποσκοπούσαν στο να επηρεάσει το προσωπικό του στη ... υποκαταστήματος της εταιρείας και να το αποτρέψει από τη συμμετοχή του στο "νεοσυσταθέν σωματείο" εργαζομένων, τέσσερα δε από τα ιδρυτικά μέλη δέχθηκαν απειλές απολύσεως και δύο από αυτούς απολύθηκαν, στο διατακτικό δέχεται ότι ο αναιρεσείων προέβη σε πράξεις που κατέτειναν στην παρακώλυση ασκήσεως των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, ασκώντας επιρροή σε αυτούς "για τη μη ίδρυση συνδικαλιστικής οργανώσεως" και ταυτόχρονα ότι μεταχειριζόταν με δυσμένεια τους εργαζόμενους, ανάλογα με τη συμμετοχή τους σε ορισμένη (ήδη συσταθείσα) συνδικαλιστική οργάνωση, ζήτησε μάλιστα από το προσωπικό να υπογραφούν και δηλώσεις περί μη συμμετοχής τους σε αυτή, παράβαση (η τελευταία) που εμπίπτει όμως αυτοτελώς στην περίπτωση γ' του άνω άρθρου 14 παρ. 2 του ν. 1264/1982, για την οποία δε διώχθηκε ούτε καταδικάστηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος. Η άνω ασάφεια και αντίφαση ως προς το αν τελικά ο κατηγορούμενος, με τις παραπάνω ενέργειές του, άσκησε επιρροή για τη μη συμμετοχή των εργαζομένων σε ήδη συσταθέν σωματείο ή επηρέασε τους εργαζομένους για τη μη ίδρυση σωματείου στην εταιρεία που εκπροσωπούσε, καθιστά ανέφικτο τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 14 παρ.2 περ. α, στ και 23 παρ.1 του ν. 1264/1982 και έτσι η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Επομένως, οι συναφείς από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε του ΚΠοινΔ, λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι βάσιμοι. Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 681/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και. Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Δεκεμβρίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ