ΑΠ 2486/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2486 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Ανεπάρκεια αιτιολογίας αθωωτικής αποφάσεως για σωματική βλάβη εξ αμελείας από υπόχρεο. Αναιρεί και παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 2486/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 3611/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενο τον X, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Δημακόπουλο. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 23/9-4-2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 667/

1. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 505 παρ.2 του ΚΠοινΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ.2, δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ.1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Ειδικά προκειμένου για αθωωτική απόφαση ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/74), τέτοια έλλειψη αιτιολογίας που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, συντρέχει όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά της αξιόποινης πράξεως και οι λόγοι από τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος πραγμάτωσε την αντικειμενική ή υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που του αποδίδεται. Εξάλλου εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι δεν εκτίθενται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή, πλήρη και ορισμένο τα πραγματικά περιστατικά, είτε κατά την έκθεσή τους υπάρχει αντίφαση ή λογικά κενά, με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που την εξέδωσε, κήρυξε με αυτή αθώο τον κατηγορούμενο από την κατηγορία της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο (άρθρ.26 παρ. 1β, 28,314 παρ.1α και 315 παρ.1β Π.Κ.), με την εξής κατά πιστή αντιγραφή αιτιολογία: "Επειδή από την ανωμοτί κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπερασπίσεως που εξετάστηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής ,την απολογία του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και την όλη αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκε ότι η αποσύνδεση του μεταλλικού καλύμματος του συστήματος συγκράτησης του πύρου στο πάνω μέρος του κουφώματος της δίφυλλης πόρτας που παρεμβάλλεται μεταξύ του διαδρόμου του ισογείου και του Καρδιολογικού Τμήματος της κλινικής "Κ ΔΑΝΙΗΛΙΔΗ Η ΠΑΝΑΓΙΑ" (Β' ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΚΑ) δεν ήταν αποτέλεσμα ελλειπούς συντήρησης αυτής εκ μέρους του κατηγορουμένου, που ως τεχνικός ασφαλείας της εταιρίας "EUROMEDIKA Ανώνυμη εταιρία παροχής ιατρικών Υπηρεσιών", είχε την υποχρέωση να επιθεωρεί τακτικά τους τόπους εργασίας της ανωτέρω κλινικής από πλευράς υγιεινής και ασφαλείας και να προτείνει μέτρα αντιμετώπισης, αλλά σταδιακή από τη συνεχή χρήση της και για το λόγο αυτό να μη μπορεί να είναι ορατή και ευχερώς διαπιστώσιμη κατά τη διάρκεια του ελέγχου οιαδήποτε προσοχή και αν κατέβαλε ο κατηγορούμενος ως μέσος συνετός άνθρωπος ώστε να αποκατασταθεί εγκαίρως απ' αυτόν και να αποτραπεί έτσι η πτώση του φύλλου της πόρτας. Συνεπώς εφόσον δεν προκύπτει με βάση τα περιστατικά αυτά αμέλεια του κατηγορουμένου, πρέπει αυτός να κηρυχθεί αθώος της πράξεως της σωματικής βλάβης της παθούσας που του αποδίδεται". Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την έννοια που αναπτύχθηκε στη νομική σκέψη, ενώ περιέχει αντιφάσεις και λογικά κενά. Ειδικότερα ενώ δέχεται ότι η αποσύνδεση του μεταλλικού καλύμματος του συστήματος συγκράτησης του πύρου στο πάνω μέρος της δίφυλλης πόρτας δεν ήταν αποτέλεσμα ελλειπούς συντήρησης ,αλλά ήταν σταδιακή από τη συνεχή χρήση στη συνέχεια αντιφατικά δέχεται ότι η αποσύνδεση αυτή δεν ήταν ορατή και ευχερώς διαπιστώσιμη κατά τη διάρκεια του ελέγχου χωρίς περαιτέρω α) να εξηγεί πως έγινε η αποσύνδεση του μεταλλικού καλύμματος του συστήματος συγκράτησης του πύρου και β) να εκθέτει τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει γιατί ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε υπό την ως άνω ιδιότητά του, να προβλέψει και να αποφύγει το επελθόν αποτέλεσμα οποιαδήποτε προσοχή και επιμέλεια και αν επιδείκνυε. Επί πλέον ενώ δέχεται ότι ο κατηγορούμενος είχε την υποχρέωση να επιθεωρεί τακτικά τους τόπους εργασίας της κλινικής από πλευράς υγιεινής και ασφαλείας δεν εκθέτει τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει ότι ο τραυματισμός της παθούσας δεν οφείλετο σε αμέλεια αυτού, δηλαδή σε παράλειψή του ως τεχνικού ασφαλείας να ελέγχει τακτικά τους τόπους εργασίας της κλινικής και να συντηρεί προληπτικά το μεταλλικό κάλυμμα του συστήματος συγκράτησης του πύρου, ούτε δε εξηγεί γιατί η έγκαιρη και περιοδική συντήρηση αυτού δεν θα απέτρεπε το επελθόν αποτέλεσμα. Με αυτές όμως τις αντιφάσεις και τα λογικά κενά δεν καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 26 παρ. 1β, 28, 314 παρ.1α και 315 παρ.1β του Π.Κ. που εφαρμόσθηκαν, με συνέπεια να στερείται η απόφαση νομίμου βάσεως. Επομένως, είναι βάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο όμως από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ.) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 3611/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, δικαστές. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου
2. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου
3. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ