Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2495 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Απόπειρα, Ανθρωποκτονία από πρόθεση. Περίληψη: Επάρκεια αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Απορρίπτει. Αριθμός 2495/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Πέτσα, περί αναιρέσεως της 163, 170, 171/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ζ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13.6.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1158/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 299 ΠΚ, όπως ισχύει μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής με το άρθρο 33 του ν. 2172/1993, όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον, τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη. Κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής επιβάλλεται η ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης. Από τη διατύπωση της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 299 Π.Κ. προκύπτει, ότι για την ποινική μεταχείριση του δράστη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση γίνεται διάκριση του δόλου σε προμελετημένο και απρομελέτητο. Και στη μεν πρώτη περίπτωση απαιτείται ψυχική ηρεμία του δράστη είτε κατά την απόφαση είτε κατά την εκτέλεση της πράξεως, στη δεύτερη δε περίπτωση απαιτείται ο δράστης να βρίσκεται σε βρασμό ψυχικής ορμής και κατά τη λήψη της αποφάσεως και κατά την εκτέλεση της ανθρωποκτονίας. Αν λείπει ο βρασμός ψυχικής ορμής σε ένα από τα στάδια αυτά δεν υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής της παραγράφου 2 του άρθρου 299 Π.Κ. Εξάλλου κατά το άρθρο 42 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, όποιος, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως, τιμωρείται, αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83). Τέτοια απόπειρα υπάρχει όταν ο δράστης που αποφάσισε να εκτελέσει την ανθρωποκτονία, επιχειρεί πράξη που περιέχει αρχή εκτελέσεως του εγκλήματος αυτού, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε από εξωτερικά εμπόδια και όχι από δική του θέληση. Αρχή εκτελέσεως του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, υπάρχει όταν έχει αρχίσει η πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεώς του, πράγμα που συμβαίνει και όταν η επιχειρούμενη πράξη περιέχει κάποια ενέργεια του δράστη που βρίσκεται σε τέτοια σχέση και συνάφεια με την αποφασισθείσα πράξη, ώστε κατά τη φυσική σειρά των πραγμάτων να θεωρείται εκείνη μέρος της εγκληματικής πράξης που αποφασίστηκε. Περαιτέρω η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν και που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η κατά τα ανωτέρω αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής ,υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προβλήθηκαν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο με την επίκληση των πραγματικών περιστατικών που τους θεμελιώνουν γιατί διαφορετικά το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει. Τέλος εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ., λόγο αναιρέσεως υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει σ' αυτή έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή, όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ,το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, ότι από τα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν κατά πιστή μεταφορά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο πολιτικώς ενάγων διέμεναν στην ίδια πολυκατοικία επί της οδού .... Ειδικότερα στο ένα από τα δύο διαμερίσματα του πέμπτου ορόφου της πολυκατοικίας αυτής διέμενε ο κατηγορούμενος με τη σύζυγό του και στο άλλο ο πολιτικώς ενάγων Ζ με τη σύζυγό του και τα δύο ανήλικα τέκνα του. Η είσοδος του διαμερίσματος του πολιτικώς ενάγοντος ήταν παραπλεύρως της πόρτας του ανελκυστήρα, σε γωνία και απέναντι ακριβώς από την είσοδο του διαμερίσματος που διέμενε ο κατηγορούμενος σε απόσταση 2,5 μέτρων. Στο διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου της ίδιας πολυκατοικίας κάτω ακριβώς από το διαμέρισμα του κατηγορουμένου διέμενε η οικογένεια .... Οι σχέσεις του κατηγορουμένου ήταν τεταμένες τόσο με τον παθόντα όσο και με τον ..., λόγω προστριβών που είχαν λάβει διαστάσεις δικαστικών διενέξεων με την υποβολή εκατέρωθεν αιτήσεων για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για ρύθμιση καταστάσεως, αλλά και την υποβολή μηνύσεων. Επίσης τεταμένες ήταν οι σχέσεις του κατηγορουμένου και με την οικογένεια της προηγουμένης ενοίκου της πολυκατοικίας και δικαιοπαρόχου του διαμερίσματος του παθόντος, ..., αλλά και με τους λοιπούς ενοίκους της πολυκατοικίας. Μάλιστα, η ως άνω προηγούμενη ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος ... αναγκάστηκε να μετακομίσει και να πωλήσει το διαμέρισμα αυτό και δη σε χαμηλή τιμή, ακριβώς λόγω των προστριβών και των προβλημάτων που δημιουργούσε ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο πολιτικώς ενάγων την 22.5.2002 και περί ώρα 16.50 κοινοποίησε με δικαστικό επιμελητή στον κατηγορούμενο δικόγραφο αίτησης περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων για προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης. Το γεγονός αυτό εξαγρίωσε τον κατηγορούμενο, ο οποίο και έλαβε την απόφαση να σκοτώσει τον παθόντα. Έτσι, το πρωί της επόμενης ημέρας, ήτοι την 23.5.2002, ο κατηγορούμενος μετέφερε τη σύζυγό του στην οικία της αδελφής της ... και στη συνέχεια περί ώρα 10.00 μετέβη στο κατάστημα κυνηγετικών ειδών της εταιρείας Σπυρίδων και Γεώργιος Θεοδωράκος ΑΕ με τον διακριτικό τίτλο "ASOSPORT" στη Λεωφόρο .... Εκεί αγόρασε το με στοιχεία ... κυνηγετικό όπλο (καραμπίνα), διαμετρήματος 12 cal, μάρκας LUIGI FRANCHI, για το οποίο δεν είχε άδεια κατοχής, ενώ επίσης αγόρασε και ένα κουτί με 25 φυσίγγια. Στη συνέχεια μετέβη σε ερημική περιοχή για να δοκιμάσει το όπλο και μάλιστα κατά τη δοκιμή του όπλου στα πλαίσια σκοποβολής με τον πυροβολισμό προκλήθηκε τρύπα στον εμπρόσθιο ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου του, στο οποίο αυτοκίνητο βρέθηκαν αργότερα τρία φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, εκ των οποίων τα δύο άδεια και το ένα γεμάτο (βλ. την από 23.5.2002 έκθεση έρευνας μεταφορικού μέσου και κατασχέσεως). Ακολούθως και αφού εξόπλισε το κυνητετικό όπλο με ένα φυσίγγιο, επέστρεψε στο διαμέρισμά του, όπου και ανέμενε τον Ζ να εξέλθει από το διπλανό διαμέρισμά του. Εδώ ας σημειωθεί ότι ο παθών Ζ ήταν πιλότος της Ολυμπιακής Αεροπορίας και την περίοδο εκείνη βρισκόταν σε άδεια για να πραγματοποιήσει τις καθιερωμένες και απαραίτητες από την υπηρεσία του ιατρικές εξετάσεις, εκμεταλλευόμενος δε την άδειά του την περίοδο εκείνη περί ώρα 12.00 με 12.30 έβγαζε βόλτα τα δύο ανήλικα τέκνα του ηλικίας 2 και 3 ετών, αντίστοιχα. Το γεγονός αυτό της εξόδου του κατηγορουμένου συγκεκριμένη ώρα με τα τέκνα του εγνώριζε ο κατηγορούμενος. Πράγματι περί ώρα 12.30 ο Ζ εξήλθε από το διαμέρισμά του κρατώντας τα δύο ανήλικα τέκνα του και στάθηκε μπροστά στην πόρτα του ανελκυστήρα πιέζοντας το κουμπί κλήσεως. Η πόρτα του διαμερίσματος του Ζ παρέμενε ακόμη ανοικτή, ώστε μέσα από την πόρτα να τους χαιρετήσουν κατά την είσοδο στο ασσανσέρ η πεθερά του και η σύζυγός του. Τη στιγμή κατά την οποία ο παθών ανέμενε την άφιξη του ανελκυστήρα με τα νώτα του προς την είσοδο του διαμερίσματος του κατηγορουμένου, ο τελευταίος, ο οποίος παραφύλαγε και ανέμενε την έξοδο του παθόντος από το διαμέρισμά του, άνοιξε αιφνιδίως την πόρτα του διαμερίσματός του, έστρεψε το όπλο του προς την κεφαλή του παθόντος και τον πυροβόλησε από απόσταση 2,50 μέτρων περίπου με σκοπό να τον σκοτώσει. Τα περισσότερα σκάγια έπληξαν τον παθόντα στο οπίσθιο μέρος της κεφαλής του και του προκάλεσαν υποσκληρίδιο αιμάτωμα, θλάση της αριστερής κροταφικής χώρας, έλλειμμα άνω πτερυγίου ωτός και έλλειμμα δέρματος αριστερής ινιακής χώρας (βλ. βεβαίωση του Νοσοκομείου "Γεώργιος Γεννηματάς"). Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος έστρεψε το όπλο του για εκφοβισμό στα δύο ανήλικα τέκνα του παθόντος και τη σύζυγο του τελευταίου .... Μάλιστα, μόλις η τελευταία με τη βοήθεια της μητέρας της πήρε τα ανήλικα τέκνα της και επιχείρησε να εισέλθει στο διαμέρισμά της μαζί με τον τραυματισθέντα σύζυγό της, ο κατηγορούμενος την εμπόδισε να κλείσει την πόρτα της εισόδου του διαμερίσματος παρεμβάλλοντας την κάνη του όπλου του. Στο μεταξύ, η εξετασθείσα μάρτυρας ..., ακούγοντας τον θόρυβο, εξήλθε από το διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου, όπου διέμενε, στο κλιμακοστάσιο, για να μάθει τι συμβαίνει, οπότε ο κατηγορούμενος έστρεψε απειλητικά την καραμπίνα του προς αυτήν. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος εισήλθε στο διαμέρισμά του, όπου άφησε το όπλο μαζί με ένα σημείωμα απευθυνόμενο στη σύζυγό του και τράπηκε σε φυγή, πιστεύοντας ότι είχε σκοτώσει τον παθόντα. Περί ώρα 13.30 ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικά με την αδελφή της συζύγου του, λέγοντας ότι έκανε κάτι κακό και ότι πάει να σκοτωθεί. Συνέχισε να περιπλανιέται με το αυτοκίνητό του στην περιοχή του ... και της ..., όταν όμως αργότερα άκουσε στο ραδιόφωνο ότι ο Ζ ζει, μετέβη στο αστυνομικό τμήμα Πεντέλης, όπου ομολόγησε την πράξη του και συνελήφθη. Στο μεταξύ ο παθών αμέσως μετά τον τραυματισμό του διεκομίσθη στο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου υποβλήθηκε σε θεραπευτική αγωγή, λόγω του ότι το υποσκληρίδιο αιμάτωμα ήταν μικρό και μη χειρουργήσιμο. Συγκεκριμένα, έχουν σφηνωθεί στο κεφάλι του παθόντος οκτώ
(8)σκάγια, όλοι δε οι νευροχειρουργοί που επισκέφθηκε του δήλωσαν κατηγορηματικά ότι θα υποστεί χειρότερη ζημιά αν επιχειρηθεί η έξοδος αυτών με χειρουργική επέμβαση. Ο παθών, μετά την έξοδό του από το Νοσοκομείο, πραγματοποίησε επισκέψεις κατά διαστήματα στο ΚΑΤ και υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία, εγκεφαλογράφημα, λάμβανε τακτικά φάρμακα και παρακολουθείτο η αποκατάσταση του αυτιού του. Τελικά όμως, μερικούς μήνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, το έτος 2003 του ανακοινώθηκε από την υπηρεσία του στην Ολυμπιακή ότι δεν μπορεί πλέον να εργαστεί, κριθείς ακατάλληλος για την εργασία του πιλότου. Έτσι ο κατηγορούμενος δεν πέτυχε να ολοκληρώσει την πράξη του και να σκοτώσει τον παθόντα, καθόσον ο πυροβολισμός τελικά έπληξε μεν τον παθόντα στο κεφάλι, δεν έπληξε όμως ζωτικά σημεία του εγκεφάλου του, τραυματισθείς όμως σοβαρά. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι πρόθεσή του ήταν να εκφοβίσει με ακραίο τρόπο την οικογένεια του κατηγορουμένου και επομένως δεν είχε ανθρωποκτόνο σκοπό, ότι πρόκειται για σωματική βλάβη από αμέλεια, άλλως ότι πρόκειται για επικίνδυνη σωματική βλάβη και ότι σε κάθε περίπτωση ότι η πράξη διαπράχθηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής. Η ουσιαστική βασιμότητα των ισχυρισμών αυτών ουδόλως αποδείχθηκε. Ειδικότερα, δεν αποδείχθηκε πρόθεση του κατηγορουμένου να εκφοβίσει απλά τον παθόντα, έστω και με ακραίο τρόπο, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, ο παθών επλήγη από τα βλήματα κυνηγετικής καραμπίνας στο κεφάλι από απόσταση 2,5 μέτρων, που είναι θέση επιλογής για θανατηφόρο αποτέλεσμα και δεν επλήγη σε κάποιο μη ιδιαίτερα ευπαθές μέρος του σώματος, όπως τα χέρια ή τα πόδια, η προς τα οποία στόχευση ενδεχομένως αν υποδήλωνε πρόθεση εκφοβισμού και έλλειψη ανθρωποκτόνου προθέσεως. Η ανθρωποκτόνος πρόθεση του κατηγορουμένου δεν αναιρείται από το γεγονός ότι είχε τοποθετήσει στην καραμπίνα ένα μόνο φυσίγγιο, δεδομένου ότι είχε ήδη εξασκηθεί στη σκοποβολή, δοκιμάζοντας το κυνηγετικό όπλο και από την οποία δοκιμή προκλήθηκε τρύπα στον εμπρόσθιο ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου του. Αυτό το τελευταίο γεγονός, ως προς τις συνέπειες ενός πυροβολισμού με καραμπίνα και ως προς τον έλεγχο του τρόπου πυροβολισμού, αλλά και τον τρόπο του επικαλούμενου εκφοβισμού, έπρεπε να καταστήσει προσεκτικότερο τον κατηγορούμενο και να μη στοχεύσει. Ο κατηγορούμενος, μόλις αντιλήφθηκε ότι ο παθών εξέρχεται του διαμερίσματός του, δεν του απηύθυνε καν το λόγο, δεν τον κάλεσε να απέχει από κάποιες ενέργειες, δεν τον απείλησε για να τον φοβίσει, ούτε τον κάλεσε να στρέψει το πρόσωπό του προς αυτόν, αλλά τον πυροβόλησε στο κεφάλι καθ' όν χρόνο είχε στραμμένα τα νώτα του και ανέμενε τον ανελκυστήρα μαζί με τα παιδιά του. Όσον αφορά δε στο επιχείρημα για το είδος και τη βλητική δύναμη των βολίδων, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος με το πλήθος των αιμοφόρων αγγείων στον οποίο συγκεντρώνονται οι περισσότερες ανθρώπινες λειτουργίες είναι ιδιαίτερα ευπαθής, ακόμη και σε πλήγματα ασθενούς εντάσεως, πολύ δε περισσότερο σε πλήγματα προερχόμενα από εκτόξευση βλημάτων οποιουδήποτε διαμετρήματος ή βεληνεκούς καραμπίνας. Τα μικρά βλήματα (σκάγια) που προέρχονται από φυσίγγια κυνηγετικού όπλου σχηματίζουν κατά την εκτόξευσή τους με τον πυροβολισμό δέσμη που πλήττει επιφάνεια πολύ ευρύτερη από εκείνη που καταλαμβάνει μια σφαίρα προερχόμενη από όπλο με ραβδωτή κάνη, αφού έτσι επέρχεται μεγάλος διασκορπισμός των βλημάτων ιδιαίτερα επικίνδυνος, καθόσον, όπως και στην κρινόμενη περίπτωση, είναι τεχνικά δύσκολο να αφαιρεθούν χωρίς να πλήξουν ανεπανόρθωτα ζωτικά όργανα και αγγεία. Η ανθρωποκτόνος πρόθεση του κατηγορουμένου δεν αναιρείται ούτε και από το γεγονός ότι αυτός επέλεξε τον χώρο του σπιτιού του για την πράξη του. Αντίθετα, τούτο δείχνει την αποφασιστικότητά του να προβεί στην ενέργειά του, επιλέγοντας τον χώρο αυτόν, αναμένοντας τον παθόντα αθέατος και σε σημείο από όπου με βεβαιότητα διερχόταν, κατά τη συνήθη και γνωστή σ' αυτόν τακτική του παθόντος που θα είχε στραμμένα τα νώτα προς αυτόν, έστω και με την πιθανή παρουσία και τρίτων προσώπων. Μάλιστα, δεν τον απέτρεψε από τον ανθρωποκτόνο σκοπό του ούτε η παρουσία των δύο μικρών ανηλίκων τέκνων, που και αυτά είχαν στραμμένα τα νώτα τους προς αυτόν, ενώ και μετά τον πυροβολισμό ο κατηγορούμενος απείλησε τα ανήλικα τέκνα, τη σύζυγο του παθόντος, την πεθερά του καθώς και την ..., αποβλέποντας στο να τρομοκρατηθούν τα πρόσωπα αυτά και να αποσυρθούν στα διαμερίσματά τους, όπως και συνέβη, ώστε να καταστεί ευχερής η σιγή του από τον τόπο του συμβάντος. Επίσης πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι πρόκειται για σωματική βλάβη από αμέλεια. Το όπλο δεν εκπυρσοκρότησε από αμέλεια του κατηγορουμένου, αλλά αντίθετα αυτός σήκωσε το όπλο, στόχευσε στο κεφάλι του παθόντος και πυροβόλησε με ανθρωποκτόνο σκοπό, έχοντας ήδη εξασκηθεί στη σκοποβολή δοκιμάζοντας το όπλο, κατά τα προαναφερθέντα. Ενόψει όλων αυτών αλλά και του γεγονότος ότι το εάν μία επίθεση κατά προσώπου θα θεωρηθεί ανθρωποκτονία ή απόπειρα ανθρωποκτονίας ή σωματική βλάβη δεν εξαρτάται από το αποτέλεσμα αλλά από την πρόθεση του δράστη, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για απόπειρα ανθρωποκτονίας και όχι για επικίνδυνη σωματική βλάβη ή βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη. Επομένως, πρέπει να απορριφθούν οι προβληθέντες από τον κατηγορούμενο ισχυρισμοί και το αίτημά του για μετατροπή της κατηγορίας. Επίσης, πρέπει να απορριφθεί και ο ισχυρισμός του ότι η πράξη του αποφασίστηκε και τελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής κατά πλειοψηφία, διότι, σύμφωνα με τα ως άνω αποδειχθέντα, η πράξη του κατηγορουμένου αποφασίστηκε και τελέσθηκε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αγανάκτησε με την κοινοποίηση σ' αυτόν της αιτήσεως περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων την 22.5.2002, σε συνδυασμό με την όλη προηγηθείσα υβριστική και απαξιωτική συμπεριφορά του παθόντος απέναντί του και με το γεγονός ότι το ίδιο βράδυ, μετά την ως άνω κοινοποίηση, ο παθών δημιουργούσε επίτηδες συνεχώς θορύβους, με αποτέλεσμα τόσον αυτός όσο και η σύζυγός του να μη μπορέσουν να κοιμηθούν όλη τη νύκτα. Το περιεχόμενο της αίτησης μπορεί να σηματοδότησε διέγερση του συναισθήματος του εγωισμού του που πληγώθηκε λόγω της δικαστικής αντεπιθέσεως εκ μέρους του παθόντος, πλην όμως δεν τον οδήγησε σε τέτοια ψυχική κατάσταση που να αποκλείει την ήρεμη σκέψη, αφού τόσο το είδος της ταραχής και η έκτασή της όσο και η ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου, που βρισκόταν κοντά στην απόφαση, τελούσε υπό τον απόλυτο έλεγχο του κατηγορουμένου. Ούτε όμως και η ταραχή που τυχόν προκλήθηκε περί ώρα 16.50 της προηγουμένης ήταν τόσο έντονη ώστε να διαρκεί μέχρι την επόμενη ημέρα που έλαβε χώρα η εγκληματική ενέργεια. Εξάλλου, ο βρασμός ψυχικής ορμής δεν ταυτίζεται προς τις αψιθυμίες που δημιουργούνται από τα καθημερινά μικροεπεισόδια. Και καθόλου δεν αποδείχθηκε ότι ο παθών όλο το προηγούμενο βράδυ δημιουργούσε επίτηδες έντονους θορύβους προς ενόχληση του κατηγορουμένου και της συζύγου του, αφού μάλιστα αυτός (παθών) είχε ανήλικα νήπια τέκνα. Περαιτέρω, η προπαρασκευή της εκτέλεσης της πράξης και δη η απομάκρυνση της συζύγου του μαζί με το σκυλάκι τους, η αγορά μιας κυνηγετικής καραμπίνας με 25 φυσίγγια, η δοκιμή και προετοιμασία αυτής και μάλιστα με τρόπο που διαπίστωσε τη μεγάλη βλάβη που μπορούσε να προκληθεί, με τη θραύση και την πρόκληση τρύπας στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου του, η παρακολούθηση του παθόντος και κυρίως ο πυροβολισμός τη στιγμή που ο παθών είχε τα νώτα του προς την είσοδο του διαμερίσματος του κατηγορουμένου, διασφαλίζοντας έτσι τη θέση του θύματος στο πεδίο βολής του, συνηγορούν υπέρ της ήρεμης σκέψης του κατηγορουμένου. Η ήρεμη σκέψη του κατηγορουμένου και κατά την εκτέλεση της πράξης επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι προχώρησε στον πυροβολισμό του παθόντος χωρίς να τον αποτρέψει από την ενέργειά του αυτή ούτε το γεγονός ότι ο παθών συνοδευόταν από τα δύο νήπια τέκνα του. Ένα μέλος, όμως, του Δικαστηρίου και δη ο ένορκος έχει τη γνώμη ότι έπρεπε να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι αποφάσισε και τέλεσε την πράξη σε βρασμό ψυχικής ορμής, καθόσον ειδικότερα αποδείχθηκε ότι η επίδοση στον κατηγορούμενο της αίτησης λήψεως ασφαλιστικών μέτρων σε βάρος του με απαξιωτικό και καταφρονητικό περιεχόμενο ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι με την μακρά και συνεχή περιφρονητική συμπεριφορά του παθόντος προς αυτόν που έθιγε τον εγωισμό του, με αποτέλεσμα, λόγω και των έντονων και συνεχών θορύβων, που επίτηδες προκαλούσε ο παθών όλη τη νύκτα για να μη μπορέσει να κοιμηθεί ο κατηγορούμενος και η σύζυγός του, αυτός (κατηγορούμενος) να βρεθεί σε τέτοια ψυχική υπερδιέγερση από την απότομη υπερένταση του αισθήματος της οργής του και της ταραχής του, ήτοι να φθάσει σε ψυχική κατάσταση αποκλείουσα τη δυνατότητα στάθμισης των αιτίων που τον κινούσαν στην πράξη και απωθούσαν από αυτή. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά τον ως άνω τόπο και χρόνο ο κατηγορούμενος έφερε μαζί του την ως άνω κυνηγετική καραμπίνα παράνομα και χωρίς άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής, διέπραξε δε με τη χρήση αυτής την προαναφερθείσα πράξη της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε βάρος του παθόντος Ζ. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της απόπειρας ανθρωποκτονίας με πρόθεση, αποφασισθείσας και τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας. Πρέπει, όμως, να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ, καθόσον αποδείχθηκε ότι για μακρό διάστημα μετά την πράξη του συμπεριφέρθηκε καλώς". Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα άνω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού α) παραθέτει, κατά το είδος και την κατηγορία τους, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα παραπάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, που, όπως προκύπτει από την απόφαση, ελήφθησαν όλα υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμήθηκαν για να στηριχθεί η περί ενοχής κρίση του και β) εκθέτει με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, όλα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση, και τις ενέργειες του δράστη που συνιστούν την αρχή εκτελέσεως του εγκλήματος της απόπειρας ανθρωποκτονίας, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, καθώς και τις σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις σχετικές ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 299 παρ. 1, και 42 Π.Κ. τις οποίες εφάρμοσε ορθά, χωρίς να τις παραβιάσει εκ πλαγίου και να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αιτιολογείται πλήρως στην απόφαση, η ανθρωποκτόνος πρόθεση του αναιρεσείοντος, ήτοι η βούλησή του να φονεύσει τον παθόντα Ζ πυροβολώντας αυτόν με κυνηγετική καραμπίνα. Ότι η ενέργειά του αυτή ήταν απολύτως ικανή να επιφέρει το θάνατο του παθόντος, ο οποίος τελικά δεν επήλθε από λόγους ανεξαρτήτους της βουλήσεως του δράστη, ήτοι γιατί, η σφαίρα δεν κτύπησε αυτόν σε καίριο σημείο και τον τραυμάτισε σοβαρά στο κεφάλι. Εκτίθεται ακόμη στην απόφαση, ότι ο αναιρεσείων αποφάσισε και εκτέλεσε την πράξη του, ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, παρατίθενται δε τα περιστατικά από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε την κρίση του αυτή. Περαιτέρω την απαιτούμενη ως άνω αιτιολογία περιέχει η προσβαλλόμενη απόφαση και κατά το μέρος, με το οποίο απέρριψε τους αυτοτελείς ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος περί μετατροπής της κατηγορίας σε επικίνδυνη σωματική βλάβη και ότι αποφάσισε και εκτέλεσε την ανθρωποκτονία σε βρασμό ψυχικής ορμής. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους προβάλλεται η έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των παραπάνω ουσιαστικών διατάξεων, είναι αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά οι ίδιοι λόγοι, με τους οποίους, υπό την επίκληση της έλλειψης αιτιολογίας και νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, επιχειρείται αντίθετη αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων ή αμφισβητείται η κρίση του Δικαστηρίου ως προς τι προκύπτει από κάθε αποδεικτικό στοιχείο, περιέχουν ανεπίτρεπτη προσβολή της αναγόμενης σε πράγματα κρίσης του Δικαστηρίου, και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι. Μετά από αυτά αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα αιτούντα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 13 Ιουνίου 2008 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 163,170,171/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και, Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ