ΑΠ 2500/2008 — Φοροδιαφυγή, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Παύση οριστική ποινικής διώξεως, Παραγραφή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2500 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Φοροδιαφυγή, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Παύση οριστική ποινικής διώξεως, Παραγραφή. Περίληψη: Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων. Έναρξη παραγραφής από την ημερομηνία θεώρησης του πορίσματος φορολογικού ελέγχου. Αναίρεση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου αποφάσεως η οποία έκρινε ότι η παραγραφή αρχίζει από την τέλεση της πράξης (έκδοση των εικονικών φορολογικών) έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής. Αριθμός 2500 /2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποιν.Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (λόγω κωλύματος του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 55/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιώς. Με κατηγορούμενους τους Χ1, Χ2 και Χ3, που δεν παρέστησαν στο ακροατήριο και πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιώς με την υπ' αριθμ. 55/2008 απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιουνίου 2008 αίτησή της, που συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίας Στεφανοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1079/

1. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Την Αντεισαγγελέα η οποία ζήτησε να γίνει δεκτή και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των κατηγορουμένων, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.-Με την υπ' αριθμ. 35/9-6-2008 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 55/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς με την οποία το δικαστήριο αυτό έπαυσε οριστικά, λόγω παραγραφής, την ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων Χ1, Χ2 και Χ
2. H αίτηση αναιρέσεως, με λόγο την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, έχει νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθεί και πρέπει να ερευνηθεί κατ' ουσίαν, ως εάν ήσαν παρόντες οι απολειπόμενοι αναιρεσιβλήτοι - κατηγορουμένοι, οι οποίοι, ως προκύπτει από τις προσκομζόμενες με ημερομηνία 18-9-2008 τρείς εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή ....., νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητεύθηκαν να εμφανισθούν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως. (άρθρο 515 παρ.2 Κ.Π.Δ). ΙΙ.- Στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1 έως 4 του ν. 2523/1997 ''περί διοικητικών και ποινικών κυρώσεων στη φορολογική νομοθεσία'', όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση αυτού με το άρθρο 40 παρ. 1 του ν. 3220/2004, ορίζονται τα επόμενα. " Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. (παρ.1). Το αδίκημα του άρθρου αυτού είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται με τις λοιπές ποινικές διατάξεις του παρόντος νόμου (παρ.2). Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 10 του ίδιου νόμου, ορίζεται ότι η παραγραφή των αδικημάτων του παρόντος νόμου, αρχίζει από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, λόγω παρόδου της προθεσμίας προς άσκησή της. Η διάταξη αυτή του άρθρου 21 παρ. 10 για το χρόνο έναρξης της παραγραφής, ισχύει, εφόσον ο νόμος δεν κάνει διάκριση και επί των εγκλημάτων του άρθρου 19 του νόμου έστω και αν για τα εγκλήματα αυτά, η ποινική δίωξη ασκείται άμεσα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 2 εδ. 3 του ν. 2523/1997, με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά και δεν είχε προϋπόθεση, όπως ισχύει για τα αδικήματα των άρθρων 17 και 18, την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου επί της ασκηθείσης προσφυγής και σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, με την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής κατά της εγγραφής αυτής (άρθρο 21 παρ. 2 εδ. 1 ν. 2523/1997). Από το γεγονός ότι στην περί παραγραφής διάταξη του άρθρου 21 παρ. 10 εδαφ. α' ο νόμος θέτει ως αφετηρία της παραγραφής την τελεσιδικία της αποφάσεως επί της ασκηθείσης προσφυγής κ.λ.π. και κατά τούτο εναρμονίζεται με τη τιθέμενη στο άρθρο 21 παρ.2 εδαφ.α' δικονομική προϋπόθεση της άσκησης ποινικής διώξεως για τα αδικήματα των άρθρων 17 και 18 του νόμου, δεν προκύπτει ότι για το αδίκημα του άρθρου 19 για το οποίο τίθεται διάφορη προϋπόθεση για την άσκηση ποινικής δίωξης, ο νόμος με ηθελημένο κενό αφήκε αρρύθμιστο το θέμα της παραγραφής του τελευταίου αυτού αδικήματος, ώστε επί αυτού, αναφορικά με τον χρόνο τέλεσης, να ισχύουν οι γενικές περί παραγραφής διατάξεις του ΠΚ. Με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 8 του ν. 2954/2001 ''περί φορολογικών ρυθμίσεων κ.λ.π.'', στην παρ. 10 του άρθρου 21 του ν. 2523/1997, προστέθηκε διάταξη (δεύτερο εδάφιο) κατά την οποία, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του παρόντος νόμου, η παραγραφή αρχίζει από το χρόνο διαπίστωσης του αδικήματος, ο οποίος προσδιορίζεται από την ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου, από τον προϊστάμενο της Αρχής που ενήργησε τον έλεγχο. Η τελευταία όμως αυτή μεταγενέστερη ρύθμιση, που δεν ήρθε να καλύψει, κατά τα προεκτεθέντα, νομικό κενό, είναι ευμενέστερη εκείνης του προηγούμενου δικαίου, κατά την οποία η παραγραφή άρχιζε από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε σχετικά και σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, αφού καθορίζει προγενέστερο χρόνο για την έναρξη αυτής και επομένως θα τύχει εφαρμογής, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Π.Κ. και για τα εγκλήματα που τελέσθηκαν προ της ισχύος της την 2α Νοεμβρίου
3. Κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόµενη υπ' αριθμ. 55/2008 απόφαση του Τριµελούς Εφετείου Πειραιώς έπαυσε οριστικώς, λόγω παραγραφής, την ασκηθείσα κατά των κατηγορουµένων Χ2, Χ2 και Χ3, ποινική δίωξη για την πράξη της παράβασης του άρθρου 19 του Ν.2523/97 κατ' εξακολούθηση (έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων) φερομένη ως τελεσθείσα κατά το χρονικό διάστηµα των διαχειριστικών περιόδων των ετών 1997-1998 και
4. Δέχθηκε το δικαστήριο στο σκεπτικό της αποφάσεώς του ότι η παραγραφή του άρθρου 21 παρ.10 του Ν. 2523/1997 δεν έχει εφαρµογή στα πληµµελήµατα που προβλέπονται στο άρθρο 19 του Ν.2523/97 για τα οποία, κατ' εφαρµογή του άρθρου 21 παρ. 12 του ίδιου νόµου, εφαρµόζονται οι γενικές διατάξεις των άρθρων 17, 111 και 112 του Π.Κ και περαιτέρω ότι η µε το άρθρο 2 παρ. 8 του Ν.2954/2001 προσθήκη στο άρθρο 21 παρ. 10 του Ν.2523/97 συνιστά επιμήκυνση του χρόνου της παραγραφής των εγκληµάτων του άρθρου 19 του Ν.2523/97, αφού η έναρξή της, αντί του χρόνου τέλεσης της πράξης, που έως τότε ίσχυε αφετηριάζεται στο µετέπειτα χρόνο διαπίστωσης αυτής, µε αποτέλεσµα η συµπλήρωση του χρόνου της παραγραφής και η εξάλειψη του αξιοποίνου να επέρχεται βραδύτερα από ό,τι προβλεπόταν στις προηγούµενες διατάξεις, και συνεπώς δεν εφαρμόζεται σε πράξεις που τελέστηκαν από την έναρξη ισχύος του Ν.2523/97 έως την έναρξη ισχύος του Ν.2954/2001, αφού οι ρυθµίσεις του τελευταίου αυτού νόµου είναι δυσµενέστερες ως προς το θέµα της παραγραφής για τον κατηγορούµενο και δεν εφαρµόζονται σύµφωνα µε το άρθρο 2 παρ. 1 Π.Κ..." Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόµενη απόφαση ως προς τις µερικότερες πράξεις, που φέρεται ότι τελέστηκαν κατά το χρονικό διάστηµα των διαχειριστικών περιόδων των ετών 1997,1998 και 1999, και ως συνέπεια των παραδοχών αυτών έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων, εσφαλµένα ερµήνευσε και εφάρµοσε το νόμο, κατά τα εκτιθέμενα στην αρχή της παρούσης, και είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε Κ.Ποιν.Δ. λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Συνεπώς, πρέπει, να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόµενη απόφαση και να παραπεµφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, καθόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουµένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Ι. Αναιρεί την υπ' αριθμ. 55/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και. ΙΙ. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο άνω δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου
5. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου
6. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ