← Ελλάδα

ΑΠ 2512/2009 — Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2512 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Αναιρεί και παραπέμπει. Μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών ΙΚΑ (εργοδοτικών και εργατικών) από δύο κατηγορουμένους ως νομίμους εκπροσώπους ανώνυμης εταιρείας που συμπροσβάλλουν την καταδικαστική απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου με αίτηση αναιρέσεως για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας καθώς και για απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία. Γίνεται δεκτός ο λόγος αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο (ΚΠΔ 510 παρ. 1 στοιχ. Α και 171 παρ. 1) καθόσον ελήφθη υπόψη στο αιτιολογικό της πλειοψηφίας της προβαλλόμενης αποφάσεως έγγραφο (και αντλήθηκαν από αυτό συμπεράσματα) χωρίς αυτό να περιλαμβάνεται στα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο κατά την ακροαματική διαδικασία και έτσι στερήθηκε ο συνήγορος των ήδη αναιρεσειόντων που τους εκπροσωπούσε στην κατ' έφεση δίκη του δικαιώματος να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με εκείνο το έγγραφο κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 358 ΚΠΔ και έτσι αναιρείται η απόφαση (παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων) και παραπέμπεται η υπόθεση στο ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο προς νέα συζήτηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 2512/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων:

  1. ... και
  2. ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπύρο Λάλα, περί αναιρέσεως της 1560/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Ιανουαρίου 2009 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 329/
  3. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 364 παρ. 2 και 369 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη δημόσια και προφορική συζήτηση στο ακροατήριο συνιστά απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ. σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, διότι έτσι παραβιάζεται η άσκηση του κατά το άρθρου 358 του ιδίου Κώδικα δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Η ακυρότητα αυτή δεν επέρχεται αν το περιεχόμενο του εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο προκύπτει από άλλα έγγραφα που αναγνώσθηκαν ή από άλλα αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, απολογία κατηγορουμένου κλπ.) ή το παραπάνω έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο αναφέρεται απλώς ιστορικά στο αιτιολογικό της απόφασης χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης σε σχέση με τη συνδρομή περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο. Δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στα πρακτικά της δίκης το περιεχόμενο των εγγράφων που αναγνώσθηκαν, πλην όμως είναι αναγκαίο να αναφέρονται σ' αυτά τα στοιχεία από τα οποία προσδιορίζονται τα έγγραφα, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για την ταυτότητα των εγγράφων που αναγνώσθηκαν και λήφθηκαν υπόψη, και να προκύπτει σε ποια έγγραφα στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου, γιατί διαφορετικά παραβιάζονται οι πιο πάνω διατάξεις που επιβάλλουν την ανάγνωση στο ακροατήριο των εγγράφων τα οποία έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση υπ' αριθμό 1560/2008 το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνης κήρυξε, με αναγνώριση υπέρ αυτών ελαφρυντικού από το άρθρο 84 παρ. 2β Π.Κ., ενόχους κατά πλειοψηφία τους ήδη αναιρεσείοντες από τους κατηγορουμένους για την πράξη της μη καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στο ΙΚΑ και ειδικότερα του ότι στο ...στις 5/2/2003 ως εργοδότες της επιχείρησης με την επωνυμία ΑΜΝΙΣΣΟΣ ΞΤΕ ΑΕ, είδος επιχείρησης ξενοδοχείο, αφού απασχόλησαν κατά τη χρονική περίοδο από 10/2002 έως 12/2002 στην επιχείρησή τους, προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ, δηλαδή σε Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης, υπαγόμενο στο Υπουργείο Εργασίας και ήδη Υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλαν για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλουν στο ΙΚΑ τις παρακάτω εισφορές ποσού 17980,97 ευρώ, μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για την καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ...ΠΕΕ στην οποία αναγράφονται μισθωτοί και ύψος αποδοχών 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τους ίδιους (εργοδοτικών) ασφαλιστικών εισφορών (και ποσό για τον ειδικό λογαριασμό Δώρου Χριστουγέννων και Πάσχα των απασχοληθέντων οικοδόμων βάσει των ημερών απασχόλησης), ποσού 11987,67 ευρώ, δεν κατέβαλαν αυτές στον παραπάνω Οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές. 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές αυτών που εργάστηκαν στην επιχείρησή τους (εργατικές) ποσού 5993,33 ευρώ με σκοπό να αποδώσουν αυτές στον παραπάνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλαν σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές, κατέστησαν γι' αυτές τιμωρητέοι για υπεξαίρεση, και κατεδίκασε σε ποινή φυλάκισης 4 μηνών τον καθένα για κάθε πράξη καθόρισε δε τη συνολική ποινή για καθένα των καταδικασθέντων κατηγορουμένων σε φυλάκιση 6 μηνών. Το πιο πάνω Δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στη μνημονευόμενη περί ενοχής των αναιρεσειόντων κατηγορουμένων κατά πλειοψηφία κρίση του, έλαβε υπόψη του όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του και συνεκτίμησε, κατά τα αναφερόμενα στο εισαγωγικό μέρος του σκεπτικού του την σχετική με την απόδειξη κύρια διαδικασία, την εξέταση των μαρτύρων τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και την όλη συζήτηση της υπόθεσης. Στο αιτιολογικό της άνω αποφάσεως του το δευτεροβάθμιο δικαστήριο προκειμένου να απορρίψει ως αβάσιμο ισχυρισμό προβληθέντα και αναπτυχθέντα από τον συνήγορο υπερασπίσεως των ήδη αναιρεσειόντων κατηγορουμένων (που εισήχθησαν στη δίκη υπό την ιδιότητά τους ως νομίμων εκπροσώπων της παραπάνω ανώνυμης ξενοδοχειακής, τεχνικής εταιρείας ΑΜΝΙΣΣΟΣ Α.Ε) ότι ουδεμία ποινική ευθύνη είχαν οι ίδιοι για τη μη καταβολή των άνω ασφαλιστικών εισφορών, καθόσον με το από ... ιδιωτικό συμφωνητικό το ξενοδοχείο ΑΜΝΙΣΣΟΣ είχε εκμισθωθεί από την ανωτέρω ημερομηνία μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 2004 στην εταιρεία ΚΡΕΤΟΤΕΛ ΕΠΕ και η διαχείρισή του είχε ανατεθεί στην τελευταία αυτήν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με εταίρους τους ... και ... και υπεύθυνη για την πρόσληψη και πληρωμή (και συνεπώς και για την ασφάλιση του προσωπικού) ήταν η εταιρεία ΚΡΕΤΟΤΕΛ ΕΠΕ, δέχθηκε ότι από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και δη την υπ' αριθμ. ... ΠΕΕ και των από 20.7.2001 αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού (δηλαδή έγγραφα που συντάχθηκαν και υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της άνω μίσθωσης), προέκυψε ότι αυτά υπογράφηκαν από τους νομίμους εκπροσώπους της ΑΜΝΙΣΣΟΣ Α.Ε. και για λογαριασμό της τελευταίας ενώ σε κανένα από τα έγγραφα αυτά δεν υπάρχει η σφραγίδα και η υπογραφή των νομίμων εκπροσώπων της ως άνω μισθώτριας εταιρείας ΚΡΕΤΟΤΕΛ ΕΠΕ, όπως θα έπρεπε για να θεμελιώνεται και η δική της ευθύνη. Από τα επισκοπούμενα πρακτικά της δίκης επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που την εξέδωσε η από 20/7/2001 αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού ούτε προκύπτει η ταυτότητα του εγγράφου και ειδικότερα σε ποιον μισθωτό αφορούσε και σε ποια αρχή ή σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο απευθυνόταν, από την αναφορά του αιτιολογικό της αποφάσεως προκειμένου να στηριχθεί η κρίση της πλειοψηφίας για την απόρριψη του άνω ισχυρισμού των κατηγορουμένων και για την ενοχή των. Το έγγραφο αυτό δεν είχε αναγνωσθεί ούτε στη δίκη στον πρώτο βαθμό καθόσον από τον έλεγχο των αναγνωσθέντων πρακτικών της 1309/2006 καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνης για τους κατηγορουμένους που δικάσθηκαν ερήμην, προκύπτει ότι δεν αναγνώσθηκαν, πέραν των διαδικαστικών άλλα έγγραφα. Δεν παραπονούνται οι αναιρεσείοντες ότι δεν αναγνώσθη η αναφερόμενη στο αιτιολογικό της πλειοψηφίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως αναγνωσθείσα ΠΕΕ ... η οποία δεν αναγραφόταν στο κατηγορητήριο, αλλά με όσα ισχυρίζονται ότι το δικαστήριο της ουσίας άντλησε από το έγγραφο αυτό συμπεράσματα για την ενοχή των ενώ ήταν άσχετο και απρόσφορο πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα αναιρετικώς ουσιαστική κρίση του με τη διαφορετική εκ μέρους των εκτίμηση αποδεικτικού μέσου. Νομίμως αντίθετα ελήφθη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς να αναγνωσθεί η ΠΕΕ ..που περιέχεται στην κατηγορία και αναφέρει όλα τα στοιχεία που συγκροτούν αυτήν ως προς τη χρονική περίοδο τον αριθμό των εργαζομένων και το ύψος των εργοδοτικών και των εργατικών εισφορών. Όσον αφορά την τελευταία αυτών ΠΕΕ οι ήδη αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι εγνώριζαν το περιεχόμενό της και είχαν την ευχέρεια και άσκησαν το παρεχόμενο σ' αυτούς από το άρθρο 358 Κ.Ποιν.Δ. δικαίωμά τους και δεν ήταν αναγκαίο παρά τις περί του αντιθέτου αβάσιμες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων να γίνει πρόσθετη αναφορά στα πρακτικά της προσβαλλομένης ότι αναγνώσθηκε για να ληφθεί υπόψη. Εφόσον δεν αναγνώσθηκε το κείμενο της από 20/7/2001 αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού στο ακροατήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά ούτε και πρωτοδίκως και με τη μη ανάγνωση αυτού του εγγράφου κατά την ακροαματική διαδικασία δεν κατέστη γνωστό αυτό στον συνήγορο υπεράσπισης που εκπροσωπούσε τους ήδη αναιρεσείοντες κατηγορουμένους ώστε αυτός να έχει την πλήρη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενό τους και δεν προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης και από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι το περιεχόμενο της άνω από 20/7/2001 αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού προέκυψε από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα που έλαβε υπόψη του και εκτίμησε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έπεται ότι παραβιάσθηκε το δικαίωμα υπεράσπισης του κατηγορουμένου να λαμβάνει γνώση του περιεχομένου κάθε αναγιγνωσκομένου εγγράφου και να προβεί κατ' άρθρο 358 Κ.Ποιν.Δ. σε δηλώσεις και παρατηρήσεις και να αντικρούσει το σε βάρος του χρησιμοποιηθέν περιεχόμενο του άνω εγγράφου. Επομένως ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια της κατά το άρθρο 171 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. απόλυτης ακυρότητας κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως και πρέπει να αναιρεθεί κατά το μέρος που αναφέρεται στους ήδη αναιρεσείοντες από τους κατηγορουμένους η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (αρθρ. 519 Κ.Ποιν.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 1560/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνης, κατά το μέρος που αφορά τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους ... και .... Και Παραπέμπει προς εκδίκαση την υπόθεση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου
  4. Η ANTIΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Δεκεμβρίου
  5. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.