ΑΠ 255/2009 — Έκδοση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 255 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση. Περίληψη: Απορρίπτει έφεση κατά απόφασης Συμβουλίου που γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσης του εκκαλούντος στην Ρωσία. Αριθμός 255/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 και 30 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος -εκζητουμένου X, Ρώσου υπηκόου, ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή ..., που παρέστη στο ακροατήριο με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Σοφία Σαριπανίδου και Κωνσταντίνο Κούρκουλο κατά της υπ'αριθμ. 14/2008 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στο κράτος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 168/05.12.2008 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Θράκης, Χρήστου Αρβανιτίδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1970/2008. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τους πληρεξουσίους δικηγόρους του που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκζητουμένου. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 451 του Κ.Ποιν.Δ., κατά της οριστικής αποφάσεως του συμβουλίου εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, με τη σύνταξη εκθέσεως από τον γραμματέα εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως η κρινόμενη έφεση του εκκαλούντος εκζητουμένου X, Ρώσου υπηκόου, κατά της υπ' αριθμό 14/2008 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με το οποίο αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του, στις Αρχές του κράτους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ασκηθείσα νομοτύπως και εμπροθέσμως την 5η Δεκεμβρίου 2008 (η προσβαλλόμενη απόφαση φέρεται δημοσιευθείσα, κατά το σχετικό πρακτικό, την 4η Δεκεμβρίου 2008), ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Θράκης, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί στην ουσία. Από τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 ΚΠΔ προκύπτει, ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνον των μερών της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως. Τούτο ισχύει και επί του ενδίκου μέσου της εφέσεως ενώπιον του κατ'άρθρο 451 παρ. 1 ΚΠΔ αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου, εναντίον της περί εκδόσεως απόφασης του Συμβουλίου Εφετών. Συνεπώς, η υπό κρίση έφεση θα εξετασθεί μόνον ως προς το βάσιμο των με αυτή προβαλλομένων λόγων. Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, οι όροι και η διαδικασία έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών, αν δεν υπάρχει σύμβαση, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Εξάλλου, η από 21-5-1981 Σύμβαση δικαστικής αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της άλλοτε Ενώσεως των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 1242/1982 και εξακολουθεί να ισχύει τις επόμενες πενταετείς περιόδους από την ημερομηνία θέσεώς της σε ισχύ και να έχει εφαρμογή και ως προς τη Ρωσική Ομοσπονδία (Ρ.Ο.), αφού δεν καταγγέλθηκε ούτε από αυτή μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ (ΑΠ 155/2000 και 2015/2001), ορίζει στα άρθρα 37 και 42 αυτής, τα εξής: 1) Τα Συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται μετά από αίτηση και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συμβάσεως να εκδίδουν αμοιβαίως πρόσωπα που ευρίσκονται στο έδαφός τους, για άσκηση ποινικής διώξεως ή εκτέλεση ποινής. Η έκδοση πραγματοποιείται για πράξεις που, σύμφωνα με τη νομοθεσία και των συμβαλλομένων μερών, αποτελούν εγκλήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του ενός έτους ή βαρύτερη (37 παρ. 1, 2 εδ. α'), 2) Η αίτηση εκδόσεως πρέπει να συντάσσεται εγγράφως και να περιλαμβάνει α) την ονομασία του οργάνου από το οποίο προέρχεται η αίτηση, β) το κείμενο του νόμου του Συμβαλλόμενου Μέρους από το οποίο προέρχεται η αίτηση που χαρακτηρίζει την πράξη ως έγκλημα, γ) το ονοματεπώνυμο του προσώπου του οποίου ζητείται η έκδοση, πληροφορίες για την υπηκοότητά του, τον τόπο κατοικίας ή διαμονής του και άλλες πληροφορίες για το πρόσωπο του όπως και, αν είναι δυνατό, περιγραφή της εξωτερικής του εμφανίσεως, φωτογραφία και τα δακτυλικά του αποτυπώματα, δ) εκτίμηση του μεγέθους της ζημίας, εφόσον το έγκλημα προκάλεσε υλική ζημία (42 παρ. 1), 3) Στην αίτηση εκδόσεως για άσκηση ποινικής διώξεως επισυνάπτεται κυρωμένο αντίγραφο της δικαστικής αποφάσεως που διατάσσει προσωρινή κράτηση και περιγραφή των πραγματικών περιστατικών που συνιστούν την εγκληματική πράξη (42 παρ. 2). 4) Το Συμβαλλόμενο Μέρος από το οποίο προέρχεται η αίτηση, δεν υποχρεούται να επισυνάψει στην αίτηση εκδόσεως τις αποδείξεις ενοχής του εκζητουμένου (42 παρ. 3). Από τις διατάξεις αυτές της πιο πάνω Συμβάσεως και τη διάταξη του άρθρου 12 της από 13/12/1957 Ευρωπαϊκής Σύμβασης εκδόσεως που κυρώθηκε από την Ελλάδα με τον ν. 4165/1961 και από την άλλοτε Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) με νόμο, του οποίου η ισχύς άρχισε στις 7/11/1966, οι οποίες ενόψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης ημεδαπού νόμου, προκύπτει ότι στην περίπτωση κατά την οποία ζητείται η έκδοση αλλοδαπού εκζητουμένου για αξιόποινη πράξη, το Συμβούλιο, που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, δεν συγχωρείται να προβεί στην έρευνα αν υπάρχουν ή όχι στοιχεία ενοχής του εκζητουμένου ως προς την αποδιδόμενη σ'αυτόν κατηγορία, αφού όχι μόνο οι παραπάνω Συμβάσεις δεν διαλαμβάνουν, μεταξύ των δικαιολογητικών που πρέπει να συνοδεύον την αίτηση εκδόσεως και τα αποδεικτικά στοιχεία ενοχής του εκζητουμένου, αλλά ρητώς ορίζει το αντίθετο το προαναφερόμενο άρθρο 42 παρ. 3 της διμερούς σύμβασης (Ν. 1242/1982). Επομένως, ο λόγος της εφέσεως, κατ' εκτίμηση του οποίου προβάλλεται ότι οι κατηγορίες που αποδίδονται στον εκκαλούντα- εκζητούμενο είναι ουσιαστικά αβάσιμες και εσφαλμένως το πρωτοβάθμιο Συμβούλιο Εφετών εκτίμησε τα υπάρχοντα στη δικογραφία στοιχεία, προεχόντως στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, διότι το Συμβούλιο εκείνο δεν ερεύνησε, ούτε ήταν επιτρεπτό να ερευνήσει, την ουσία των αποδιδόμενων στον εκκαλούντα κατηγοριών και κατόπιν τούτου, ο ανωτέρω λόγος εφέσεως πρέπει να απορριφθεί. Κατά το άρθρο 38 της παραπάνω Διμερούς Σύμβασης (Ν. 1242/1982) "Έκδοση δεν λαμβάνει χώρα αν: 1) Το πρόσωπο για το οποίο έγινε η αίτηση εκδόσεως είναι υπήκοος του Συμβαλλόμενου Μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση ή πρόσωπο στο οποίο έχει χορηγηθεί από το κράτος αυτό το δικαίωμα του ασύλου. 2) Η έκδοση δεν επιτρέπεται από την νομοθεσία του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. 3) Το έγκλημα για το οποίο ζητείται η έκδοση διώκεται, κατά την νομοθεσία και των δύο Συμβαλλομένων Μερών, μόνο κατ' έγκληση 4) Κατά τη στιγμή της λήψεως της αιτήσεως η ποινική δίωξη δεν μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Συμβαλλόμενου Μέρους από το οποίο προέρχεται η αίτηση ή η απόφαση δεν μπορεί να εκτελεστεί λόγω παραγραφής ή για άλλη νόμιμη αιτία ...". Εξάλλου, κατά το άρθρο 438 ΚΠΔ, το οποίο, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο 38 παρ. 2 της ως άνω Διμερούς Συμβάσεως, έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, "Η έκδοση απαγορεύεται: α) αν εκείνος για τον οποίο ζητείται ήταν ημεδαπός όταν τελέστηκε η πράξη, β) ..., γ) αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται πολιτικό ... ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει την δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο και ε) αν πιθανολογείται ότι εκείνος για τον οποίο ζητείται η έκδοση θα καταδιωχθεί από το κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση". Κατά την έννοια της πιο πάνω διατάξεως της περ. γ του άρθρο 438 ΚΠΔ, πολιτικοί είναι οι λόγοι, όταν με την έκδοση η Κυβέρνηση του εκζητούντος Κράτους επιδιώκει να εκδικηθεί ή να καταστείλει την αντίδραση πολιτικού της αντιπάλου, εξαιτίας της αντιθέσεώς του προς αυτήν. Για τη διαπίστωση της υπάρξεως ή μη τέτοιου λόγου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Συμβούλιο, εκτός από το είδος και τη βαρύτητα των πράξεων που αποδίδονται στον εκζητούμενο και των περιστάσεων υπό τις οποίες φέρονται ότι τελέστηκαν αυτές, και οι πολιτικές του ιδέες, η αντίθεσή του προς την Κυβέρνηση του κράτους που ζητεί την έκδοσή του και αν με πράξεις του εκδήλωσε την αντίθεσή του αυτή στο εσωτερικό ή εξωτερικό. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις καταθέσεις των ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου εξετασθέντων μαρτύρων του εκζητουμένου, που περιέχονται στα ταυτάριθμα προς την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεώς του, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία από τα οποία τα αλλοδαπά προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση, από τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό και με όσα εξέθεσαν ο παραστάς εκζητούμενος και οι συνήγοροί του προφορικώς και με το ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου έγγραφο υπόμνημά τους, προέκυψαν τα εξής: Το Κράτος της Ρωσικής Ομοσπονδίας με το υπ' αριθμ. 81/3-434-08 από 17-11-2008 αίτημα του Γενικού Εισαγγελέα του Κράτους αυτού, το οποίο διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θράκης με το υπ' αριθμ. ... έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ζήτησε την έκδοση στις δικαστικές αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας του ήδη εκκαλούντος ρώσου υπηκόου X, που γεννήθηκε το έτος ... στη ... και διώκεται με την από 21-11-2007 απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου Λενίσκι της πόλεως Rostov-On-Don της Ρωσίας για τις αξιόποινες πράξεις 1) της ληστείας από οργανωμένη εγκληματική ομάδα, 2) της κλοπής και απόπειρας κλοπής από οργανωμένη εγκληματική ομάδα και 3)απειλής για τη ζωή από οργανωμένη εγκληματική ομάδα. Από τα ίδια ανωτέρω στοιχεία προκύπτει, ότι ο εκκαλών, ο οποίος κατά τις ενώπιον του Συμβουλίου τούτου εξηγήσεις παραδέχεται ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον εκζητούμενο και επιβεβαίωσε τα ανωτέρω στοιχεία ταυτότητας κατηγορείται ότι τέλεσε τις πιο κάτω πράξεις: Το έτος ... στην πόλη ... με σκοπό τη διεκπεραίωση των σχεδίων του ίδρυσε εγκληματική οργάνωση με τους ομοεθνείς του ..., ..., ..., ..., ... και άλλα άγνωστα πρόσωπα. Κατά την περίοδο από το έτος 2002 έως την 18-5-2006 ο εκζητούμενος από κοινού με τους συνεργούς του διέπραξαν πολλά αδικήματα στην πόλη ... . Ειδικότερα 1) Στις 11-1-2002 οι ..., ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του σταθμού των λεωφορείων (οδός ...) επιτέθηκαν στον ... προκαλώντας του ελαφρές σωματικές βλάβες στην προσπάθειά τους να του αφαιρέσουν χρήματα, 2) Στις 7-6-2002 ο ... και άλλα άγνωστα πρόσωπα, στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παλτό του ... το κινητό του τηλέφωνο "Sagem 936", αξίας 3.000 ρουβλίων, 3) Στις 25-7-2002 οι ..., ..., ... και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παντελονιού της ..., το πορτοφόλι της αξίας 3.500 ρουβλίων, το περιεχόμενό του 2.000 ρούβλια και το διαβατήριό της προκαλώντας της σημαντική ζημία, 4) Τον Ιούλιο του 2003 οι ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του πουκαμίσου του ... το ποσό των 1.000 δολλαρίων ΗΠΑ που αντιστοιχούσε σε 30.534,9 ρούβλια, 5) Τον Ιούλιο του 2003 οι ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παντελονιού του ... πορτοφόλι αξίας 500 ρουβλίων και το περιεχόμενό του 3.000 ρούβλια, τρεις εικόνες αξίας 10 ρουβλίων η κάθε μία, δηλαδή η αξία των αγαθών που εκλάπησαν από αυτόν ανέρχεται σε 3.180 ρούβλια, 6) Στις 5-8-2004 οι ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του πουκαμίσου του ... το ποσό των 12.000 ρουβλίων, 7) Στις 5-4-2005 οι ..., ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παλτό του ... το ποσό των 1.800 ρουβλιών στη συνέχεια δε τον απειλούσαν ότι θα σκότωναν αυτόν και τους συγγενείς του και θα του προξενούσαν σοβαρές σωματικές βλάβες, 8) Στις 31-5-2005, οι ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παντελονιού του ... το πορτοφόλι του αξίας 500 ρουβλίων και το περιεχόμενό του 4.500 ρούβλια, κάρτα της τράπεζας Σμπέρμπανκ, αντικείμενο αξίας 100 ρουβλίων, δηλαδή η αξία των αγαθών που εκλάπησαν από αυτόν ανέρχεται σε 5.700 ρούβλια, 9) Στις 13-1-2006 οι ..., ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παλτό του ... το πορτοφόλι του με το περιεχόμενό του 1.600 ρούβλια, 10) Στις 16-2-2006 οι ..., ..., ..., και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παλτό του ... κινητό τηλέφωνο "NOKIA 7610", αξίας 12.432 ρουβλίων 11) Στις 15-3-2006 ο ... και άλλα άγνωστα πρόσωπα στην περιοχή του ΕΠΕ "..." αφαίρεσαν από την τσέπη του παντελονιού και του παλτό του .... το ποσό των 3.110 ρουβλίων. Οι πιο πάνω πράξεις προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 162 παρ. 3α (ληστεία από οργανωμένη εγκληματική ομάδα) 158 παρ. 4α (κλοπή και απόπειρα κλοπής από οργανωμένη εγκληματική ομάδα) 119 (απειλή για δολοφονία και πρόκληση σοβαρής σωματικής βλάβης) του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας με ποινή φυλάκισης από 8 μέχρι 15 έτη η πρώτη, με ποινή φυλάκισης από 5 μέχρι 10 έτη η δεύτερη και με ποινή φυλάκισης έως δύο χρόνια η τρίτη. Οι πράξεις αυτές, για τις οποίες ζητείται η έκδοση του εκκαλούντος, είναι επίσης αξιόποινες και κατά την Ελληνική νομοθεσία (εγκληματική οργάνωση). Ειδικότερα, οι πράξεις αυτές προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 187 παρ. 1 και 3 περ. β' του Π.Κ. με ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα ετών η συγκρότηση ή συμμετοχή σε οργάνωση για τη διάπραξη ληστείας και διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπής και με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών η ένωση για τη διάπραξη πλημμελήματος με το οποίο επιδιώκεται η προσβολή της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας. Περαιτέρω, από όλα τα προσκομιζόμενα στοιχεία δεν προέκυψε ότι στην αίτηση εκδόσεως του εκκαλούντος υποκρύπτεται πρόθεση του αιτούντος Κράτους διώξεώς του, εξαιτίας εθνοτικών και φυλετικών διακρίσεων σε βάρος του λόγω της Κουρδικής καταγωγής του και της πολιτικής δράσης που είχε αναπτύξει κατά το διάστημα της παραμονής του στην Ελλάδα με την συλλογή και αποστολή χρημάτων στην πόλη ... της Ρωσίας για τις ανάγκες του αυτονομιστικού κινήματος των Κούρδων. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα δεν προέκυψε ότι ήταν πολιτικός αντίπαλος της Κυβερνήσεως της Ρωσικής Ομοσπονδίας και κυρίως ότι είχε εκδηλώσει αντίθεση προς την Κυβέρνηση αυτή με συγκεκριμένες πράξεις. Η επικαλούμενη συλλογή και αποστολή χρημάτων για τις ανάγκες του κουρδικού κινήματος, δεν αρκεί για να αγάγει το Συμβούλιο σε διαφορετική κρίση. Επίσης, ακόμη και αν είναι αληθές ότι ο εκζητούμενος συνέλεγε και απέστελνε χρήματα για τον παραπάνω σκοπό, όπως για πρώτη φορά διατείνεται στην έφεσή του και όχι και στο Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο, το γεγονός αυτό είτε μόνο του, είτε και συνδυαζόμενο με τις καταθέσεις των μαρτύρων, δεν μπορεί να καταστήσει πιθανό ότι, υποκρύπτεται πρόθεση του αιτούντος Κράτους να διωχθεί εξαιτίας αυτού. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 του Π.Δ. 90/2008, η ισχύς του οποίου σύμφωνα με το άρθρο 33 αυτού, αρχίζει από 1-12-2007 και με το οποίο καθορίζονται οι διαδικασίες χορήγησης- ανάκλησης του καθεστώτος του πρόσφυγα, ορίζεται στην παρ. 1 αυτής "ότι οι αιτούντες άσυλο επιτρέπεται να παραμείνουν στη Χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης της αίτησης και δεν απομακρύνονται με οποιοδήποτε τρόπο. Περαιτέρω, κατά την παρ. 2 της ως άνω διάταξης, ορίζεται ότι η προηγούμενη παράγραφος δεν εφαρμόζεται α. στις περιπτώσεις όπου οι αρχές παραδίδουν ή εκδίδουν τον ενδιαφερόμενο είτε σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3251/2004, είτε σε Τρίτη χώρα ή σε διεθνή ποινικά δικαστήρια, με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η σύλληψη ή η έκδοση δεν πρέπει να οδηγεί σε επαναπροώθηση του ενδιαφερόμενου, που είναι αντίθετη με το άρθρο 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης. Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί τη αιτήσεως του, εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος. Από τη διάταξη αυτή προκύπτουν τα ακόλουθα: 1) Όταν οι αιτούντες άσυλο παραδίδονται ή εκδίδονται σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3251/2004 (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης), είτε σε Τρίτη χώρα με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, δεν μπορούν να παραμείνουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής εξέτασης της αίτησης και 2) όταν η έκδοση οδηγεί σε επαναπροώθηση του πρόσφυγα στα σύνορα εδαφών όπου η ζωή ή ελευθερία αυτού απειλούνται δια λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης τότε στη περίπτωση αυτή ο αιτών άσυλο δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεώς του και εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος. Στην προκείμενη περίπτωση, ο εκζητούμενος κατέθεσε στο Τμήμα Ασφαλείας Κομοτηνής την υπ' αριθμ. 5401/1 από 29-11-2008 αίτηση χορήγησης πολιτικού ασύλου και αναγνώρισης στο πρόσωπο του της ιδιότητας του πρόσφυγα, το οποίο υποβλήθηκε με το υπ' αριθμ. ... από 14-11-2008 έγγραφο στο Α.Ε.Α./Κ.Α.Τ./Δ/ΝΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ/Γ/1 (τμήμα πολιτικού ασύλου) την 19-11-2008 η οποία και εκκρεμεί. Επομένως εφόσον δεν έχει χορηγηθεί στον εκκαλούντα άσυλο δεν απαγορεύεται η έκδοσή του σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 38 της ανωτέρω διμερούς συμβάσεως (Ν. 1242/1982). Εξάλλου δεν εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του Π.Δ. 90/2008 να παραμείνει δηλαδή ο εκκαλών στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης της αίτησής του διότι η έκδοση λαμβάνει χώρα με βάση τις παραπάνω διεθνείς συμβάσεις της χώρας (Ελλάδας) ούτε και η παρ. 1α του ιδίου Π.Δ. ότι δηλαδή δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεώς του, εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος ενόψει του ότι δεν πρόκειται περί πρόσφυγα αλλά και αν ακόμη ήθελε υποτεθεί ότι εφαρμόζεται δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση ο φόβος δίωξης στο εκζητούν κράτος όπως αναφέρθηκε παραπάνω ο οποίος και εξετάζεται από το Συμβούλιο. Ενόψει των ανωτέρω, εφόσον ο εκκαλών ταυτίζεται με τον συλληφθέντα, υπάρχουν όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά έγγραφα, ο εκκαλών είναι από τα πρόσωπα που μπορούν να εκδοθούν και τα παραπάνω εγκλήματα για τα οποία διώκεται ο ίδιος είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δεν υπάρχουν, κατά τους νόμους τόσον του αιτούντος κράτους όσον και κατά τους ημεδαπούς λόγοι που να εμποδίζουν την δίωξη ή να αποκλείουν ή να εξαλείφουν το αξιόποινο, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του εκκαλούντος. Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης που, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε τα ίδια αν και με διαφορετική κατά ένα μέρος αιτιολογία αντικαθισταμένη με την παρούσα και γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος δεν υπέπεσε σε νομικό ή πραγματικό σφάλμα και η έφεση αυτού, με τους λόγους της οποίας υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται κατά τους τύπους και απορρίπτει κατ' ουσίαν την υπ' αριθμ. 168/5.12.2008 έφεση του εκζητουμένου X, υπηκόου Ρωσίας κατά της υπ' αριθμ. 14/2008 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Και Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι