ΑΠ 2560/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2560 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη ως αόριστη αίτηση αναίρεσης κρατουμένου στις φυλακές, που ασκήθηκε με έγγραφο που επισυνάπτεται στην έκθεση, χωρίς να υπογράφεται από τον Διευθυντή των φυλακών και χωρίς να περιέχει ορισμένους λόγους αναίρεσης. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 2560/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1159/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17.4.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 966/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου, με αριθμό 407/14.8.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., την από 17-4-2008 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., κατά της υπ'αριθ. 1159/1-6-2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, μαζί με τη σχετική δικογραφία και εκθέτω τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ'αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται (ΑΠ 2/2002 (ολομ.) Π.Χρ. ΝΒ/691). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 17-4-2008 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ'αριθ. 1159/2007 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε φυλάκιση δύο μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, για τις αξιόποινες πράξεις α) της προμήθειας και β) της κατοχής ηρωΐνης για αποκλειστικά δική του χρήση (άρθρο 29 παρ. 1 Ν. 3459/06). Από το περιεχόμενο της αιτήσεως αυτής αναίρεσης η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης Ιωαννίνων, προκύπτει ότι δεν περιέχει αυτή κανένα σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης και συνεπώς είναι απαράδεκτη. Η αναφορά δε στην έκθεση αναίρεσης της φράσης: "για τους λόγους που αυτός αναφέρει στην αίτησή του", δεν την καθιστά ορισμένη, αφού πέραν του ότι η αίτηση αυτή, από 18-4-2008, είναι έγγραφο έξω από την έκθεση αναιρέσεως, δεν περιέχει και αυτή συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης. Η μνεία δε στην αίτηση αυτή της παραβίασης του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, παραβιάσθηκε λέγει το δικαίωμά του ως κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη, εκτός της αοριστίας της και του εντεύθεν απαραδέκτου αυτής, είναι επίσης απαράδεκτη γιατί οι διατάξεις του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, δεν έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο, ενώ και η παραβίασή τους καθ'εαυτή δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως (ΑΠ 544/2005 Π.Χρ. ΝΣΤ/19). Κατ'ακολουθία των παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 17-4-2008 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά της υπ'αριθ. 1159/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 6 Ιουλίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΝικόλαος Μαύρος Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από το με ημερομηνία 23 Σεπτεμβρίου 2008 αποδεικτικό επίδοσης της Γραμματέως του Καταστήματος Κράτησης Λάρισας ..., ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αναιρεσείων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 509 παρ.1α και 474 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως από εκείνον που κρατείται στις φυλακές, μπορεί να γίνει και στον διευθύνοντα τη φυλακή, με δήλωση, για την οποία συντάσσεται έκθεση, όπου διατυπώνονται οι λόγοι ασκήσεως του ενδίκου τούτου μέσου και που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που την δέχεται . Οι διατάξεις δε αυτές, που προβλέπουν ρητώς τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως από τον κρατούμενο στις φυλακές, ως ειδικές, κατισχύουν της γενικής διατάξεως του άρθρου 74 του ίδιου Κώδικα, κατά την οποία οι αιτήσεις και δηλώσεις των κρατουμένων υποβάλλονται σε έγγραφο που εγχειρίζεται στον διευθυντή του καταστήματος, όπου κρατούνται, ο οποίος και συντάσσει σχετική έκθεση. Συνεπώς από τις πιο πάνω διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 148 επ. ΚΠΔ, με τις οποίες καθορίζεται ο τρόπος σύνταξης των εκθέσεων, προκύπτει ότι το ένδικο μέσο της αναίρεσης, δεν μπορεί να ασκηθεί με δικόγραφο, το οποίο έχει κατατεθεί στον διευθυντή των φυλακών, όπου κρατείται ο αναιρεσείων, παρά μόνο με έκθεση που συντάσσεται ενώπιόν του και στην οποία πρέπει να μνημονεύονται οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως. Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση. Επομένως, λόγοι αναιρέσεως που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο και δη σε υπόμνημα δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ενώ η απλή συρραφή του υπομνήματος στην έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ' αυτό λόγους στην έκθεση και πολύ περισσότερο όταν το υπόμνημα δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο της αναίρεσης. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, πλην άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται για την άσκησή του από το νόμο, τότε το αρμόδιο να κρίνει γι' αυτό Συμβούλιο ή Δικαστήριο το απορρίπτει, ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 17-4-2008 αίτηση αναίρεσης ο ..., άσκησε αναίρεση, με δήλωσή του ενώπιον του Προϊσταμένου Δ/νσης του Καταστήματος, κατά της 1159/1-6-2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε φυλάκιση δύο μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, για τις αξιόποινες πράξεις α) της προμήθειας και β) της κατοχής ηρωίνης για αποκλειστικά δική του χρήση (άρθρο 29 παρ. 1 Ν. 3459/06). Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την έκθεση αναίρεσης , ο αναιρεσείων κρατούμενος παρουσιάστηκε στις 17/4/2008 στον πιο πάνω Προϊστάμενο και δήλωσε ότι "κάνει αναίρεση κατά της με αριθμό 1159/1/6/2007 ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΛΗΜ/ΚΕΙΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ με την οποία καταδικάσθηκε για ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ σε ΦΥΛΑΚΙΣΗ μήνες 2 και στα έξοδα και τέλη της δίκης. Αιτούμενος την αναίρεση της εκκαλούμενης απόφασης για τους λόγους που αυτός αναφέρει στην αίτηση του. Περαιτέρω ο εκκαλών εδήλωσε ότι δεν διορίζει αντίκλητο λόγω οικονομικής αδυναμίας". Στην πιο πάνω έκθεση φέρεται επισυναπτόμενο χειρόγραφο έγγραφο, στην πρώτη σελίδα του οποίου έχει τεθεί (ενδεχομένως από το Κατάστημα Κράτησης) ημερομηνία 18/4/
2. Το γεγονός όμως ότι η έκθεση αναίρεση συντάχθηκε ενώπιον του Προϊσταμένου του Καταστήματος Κράτησης Ιωαννίνων, στις 17/4/2008, αποκλείει να είχε επισυναφθεί το έγγραφο αυτό κατά το χρόνο σύνταξης της έκθεση αναίρεσης ενώπιον του πιο πάνω Προϊσταμένου. Επιπλέον το εν λόγω έγγραφο δεν φέρει την σφραγίδα της υπηρεσίας ούτε την υπογραφή του Προϊσταμένου ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, ώστε να θεωρηθεί ότι ενσωματώθηκε το έγγραφο αυτό στην έκθεση αναίρεσης. Έτσι, με το πιο πάνω περιεχόμενο, η ένδικη αίτηση είναι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, απαράδεκτη, αφού ουδείς λόγος αναίρεσης διαλαμβάνεται σε αυτήν ούτε μπορούν να συμπληρωθούν οι ελλείποντες λόγοι με στοιχεία που βρίσκονται σε άλλο έγγραφο, έξω από την ένδικη δήλωση αναίρεσης. Περαιτέρω, ανεξαρτήτως του ότι οι λόγοι αναίρεσης που αναφέρονται στο από 18-4-2008 έγγραφο του αναιρεσείοντος δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, πρέπει να παρατηρηθεί, ότι ούτε στο εν λόγω υπόμνημα διαλαμβάνονται ορισμένοι λόγοι αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ. Ειδικότερα το εμπεριεχόμενο στο έγγραφο αυτό αίτημα "να απορριφθεί η απόφαση ...... επειδή παραβιάστηκε το δικαίωμά μου ως κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη το οποίο καθιερώνεται από το άρθρο 6 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ....", χωρίς να προσδιορίζονται οι συγκεκριμένες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν συνιστά ορισμένο λόγο αναίρεσης. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 17-4-2008 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., για αναίρεση της 1159/1-6-2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου. Και, Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι