← Ελλάδα

ΑΠ 2630/2008 — Υπέρβαση εξουσίας, Τραπεζική επιταγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 2630 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Τραπεζική επιταγή. Περίληψη: Έκδοση ακάλυπτης επιταγής. Το αξιόποινο αυτής δεν επηρεάζεται από την έλλειψη κάθε αιτίας ή οφειλής του εκδότη, ενόψει της φύσεως της επιταγής ως χρηματικού μέσου πληρωμής και της ανάγκης προστασίας των συναλλαγών. Υπέρβαση εξουσίας. Διάκριση σε θετική και αρνητική. Πότε υπάρχει η κάθε περίπτωση. Απορρίπτει. Αριθμός 2630/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Καββάγια, για αναίρεση της 41029/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1584/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 1 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ν.δ. 1325/1972, προκύπτει ότι το έγκλημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής είναι τυπικό και γι' αυτό απαιτείται, για τη στοιχειοθέτησή του, αφενός έκδοση έγκυρης επιταγής, που συντελείται με τη συμπλήρωση στο έντυπο των στοιχείων που απαιτεί ο νόμος και με τη θέση της υπογραφής του εκδότη και αφετέρου έλλειψη αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων στον πληρωτή, κατά το χρόνο οπωσδήποτε της πληρωμής, και γνώση του εκδότη για την έλλειψη αυτή, χωρίς να εξετάζεται το έγκυρο ή άκυρο ή υποστατό της υποκείμενης σχέσης. Το αξιόποινο του εγκλήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής δεν επηρεάζεται από την έλλειψη κάθε αιτίας ή οφειλής του εκδότη, για το έγκλημα αυτό, ενόψει της φύσεως της επιταγής, ως χρηματικού μέσου πληρωμής και της ανάγκης προστασίας των συναλλαγών, πραγματώνεται με μόνη την έκδοση ή μη πληρωμή της ακάλυπτης επιταγής, χωρίς να ασκεί επιρροή η εσωτερική σχέση μεταξύ εκδότη και λήπτη της επιταγής, δεδομένου ότι στο πεδίο του ποινικού δικαίου δεν ερευνάται η αιτία της εκδόσεως. Ούτε αίρεται το άδικο της πράξεως αν η ενσωματωμένη στην επιταγή απαίτηση είναι μη αγώγιμη ή δεν μπορεί να αντιταχθεί κατά του εκδότη λόγω του ανύπαρκτου ή παράνομου της αιτίας. Αρκεί η επιταγή ως αξιόγραφο να έχει τα τυπικά στοιχεία της εγκυρότητας. Περαιτέρω, υπέρβαση εξουσίας, που συνιστά τον κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, υπάρχει, με βάση το γενικό ορισμό, όταν το Δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος. Στα πλαίσια του ορισμού αυτού γίνεται διάκριση της υπερβάσεως σε θετική και αρνητική. Στην πρώτη περίπτωση το δικαστήριο αποφασίζει κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση παραλείπει να αποφασίσει κάτι, για το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 41.029/07 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, Χ, καταδικάστηκε για έκδοση ακάλυπτης επιταγής και συγκεκριμένα, της με αριθμό ..... επιταγής που εκδόθηκε απ' αυτόν (κατηγορούμενο) στην Αθήνα στις 5-7-2003 για να πληρωθεί από την Τράπεζα Εργασίας ποσού 10.000 ΕΥΡΩ, σε διαταγή του εγκαλούντος, Ψ, η οποία παρουσιάστηκε στις 8-7-2003 (εμπρόθεσμα) στην πληρώτρια Τράπεζα προς πληρωμή, αλλά δεν πληρώθηκε, λόγω ανακλήσεως της εντολής προς πληρωμή από τον αναιρεσείοντα πληρωτή της, που ισοδυναμεί με έλλειψη αντιστοίχων κεφαλαίων στο λογαριασμό του στην άνω Τράπεζα, το γεγονός δε αυτό βεβαιώθηκε επί του σώματος της επιταγής. Από τα πρακτικά δε της αυτής αποφάσεως, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δια του πληρεξουσίου συνηγόρου του, που τον εξεπροσώπησε κατ' άρθρο 340 § 2 ΚΠΔ, υπέβαλε αίτημα αναβολής της δίκης, για το λόγο ότι κατά του εγκαλούντος κομιστή της επιταγής είχε ασκήσει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αγωγή, διότι η εν λόγω επιταγή εκδόθηκε και παραδόθηκε στον εγκαλούντα για αιτία που δεν επακολούθησε, ζήτησε δε να υποχρεωθεί ο τελευταίος να του επιστρέψει το σώμα της επιταγής, διότι το ποσό αυτής δεν οφείλεται. Το Δικαστήριο εκείνο, απέρριψε το αίτημα αναβολής με την αιτιολογία ότι "αυτό κρίνεται ως αβάσιμο κατ' ουσίαν, δεδομένου ότι το αξιόποινο της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής δεν επηρεάζεται από την έλλειψη της αιτίας, όπως επίσης δεν ασκεί επιρροή η εσωτερική σχέση μεταξύ έκδότη και λήπτη της επιταγής". Κατόπιν αυτών, η αιτίαση του αναιρεσείοντος με την αίτησή του, που αποτελεί το μοναδικό από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Η' Κ.Ποιν.Δ λόγο αναιρέσεως, ότι το άνω Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του προέβη σε υπέρβαση εξουσίας, διότι αποφάσισε για υπόθεση και έλυσε προκαταρκτικό ζήτημα, που υπάγεται στη δικαιοδοσία του πολιτικού Δικαστηρίου, είναι ουσιαστικά αβάσιμη και πρέπει, όπως και ο στηρίζων αυτή μοναδικός από το άνω άρθρο λόγος αναιρέσεως, να απορριφθεί, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 585 § 1). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 10 Σεπτεμβρίου 2007 (αριθμ. καταθ. 107/2007) αίτηση του Χ για αναίρεση της με αριθμό 41.029/07 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου
  1. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.