Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 267 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Φοροδιαφυγή. Υποβολή ανακριβούς δήλωσης φόρου εισοδήματος. Υποβολή ανακριβούς δήλωσης για απόδοση στο Δημόσιο του ΦΠΑ. Ποινική ευθύνη οφειλέτη. Υπερχειλής υποκειμενική υπόσταση. Δόλος. Απαιτείται ιδιαίτερη αιτιολόγηση του δόλου. Πραγματικά περιστατικά. Τέλεση των ως άνω αδικημάτων από Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο Α.Ε. Λόγοι αναίρεσης: Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ορθή και αιτιολογημένη η απόφαση. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης. ΑΡΙΘΜΟΣ 267/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη - Εισηγήτρια και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Παντιώρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Μ. του Φ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Νικολάου, περί αναιρέσεως της με αριθμό 2375-2376/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από την Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κωνσταντίνα Νασοπούλου. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Ιανουαρίου 2012 αίτησή του η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 179/12. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ο νόμος 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις" τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18) και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών και τη νόθευση τέτοιων στοιχείων (άρθρο 19). Ειδικότερα, το άρθρο 17 παρ. 1, 2α και β του πιο πάνω νόμου, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, όπως αυτό ίσχυε στην αρχική του έκδοση, πριν από την τροποποίησή του με την παρ.2 α' και β' του άρθρου 2 ν. 3943/2011, ορίζει ότι: "1. Αδίκημα φοροδιαφυγής στη φορολογία εισοδήματος διαπράττει, όποιος, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος, παραλείπει να υποβάλλει δήλωση, ή υποβάλλει ανακριβή δήλωση, αποκρύπτοντας καθαρά εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή εισοδήματος. Ως απόκρυψη καθαρών εισοδημάτων νοείται και η περίπτωση κατά την οποία καταχωρούνται στα βιβλία εικονικές ολικά ή μερικά δαπάνες ή γίνεται επίκληση στη φορολογική δήλωση τέτοιων δαπανών, ώστε να μην εμφανίζονται καθαρά εισοδήματα ή να εμφανίζονται αυτά μειωμένα. 2. Ο δράστης του αδικήματος αυτού τιμωρείται: α) με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός
(1)έτους, εφόσον ο φόρος που αναλογεί στα καθαρά εισοδήματα που έχουν αποκρυβεί υπερβαίνει σε κάθε διαχειριστική περίοδο το ποσό των πέντε εκατομμυρίων (5.000.000) δραχμών ήδη 15.000 € και β) με ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα
(10)ετών, εφόσον ο φόρος που αναλογεί στα καθαρά εισοδήματα που έχουν αποκρυβεί υπερβαίνει σε κάθε διαχειριστική περίοδο το ποσό των πενήντα εκατομμυρίων (50.000.000) δραχμών ήδη 150.000 €". Τα παραπάνω όρια, των 15.000 ευρώ και των 150.000 ευρώ, καθορίσθηκαν με το άρθρο 21 παρ. 1 περ. η' του Ν. 2948/2001, από 1.1.
- Εξάλλου, στο άρθρο 18 παρ.1α του ίδιου ως άνω νόμου, που επίσης ενδιαφέρει εν προκειμένω, όπως αυτό ίσχυε στην αρχική του έκδοση, πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 16 παρ.1 του ν. 3888/2010 και στη συνέχεια με την παρ.2 δ' και ε' του άρθρου 2 ν. 3943/2011, ορίζεται ότι:
- Αδίκημα μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας, του φόρου κύκλου - εργασιών και των παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών διαπράττει ο φορολογούμενος ο οποίος προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή αυτών δεν απέδωσε ή απέδωσε ανακριβώς τους άνω φόρους, τέλη ή εισφορές ή συμψήφισε ή εξαπατώντας τη φορολογική αρχή έλαβε επιστροφή Φ.Π.Α, τιμωρούμενος: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός
(1)έτους, εφόσον το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς ή το ποσό του Φ.Π.Α. που συμψηφίσθηκε ή επιστράφηκε ή δεν αποδόθηκε, υπερβαίνει σε ετήσια βάση το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών ήδη 3.000 Ευρώ και β) με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει σε ετήσια βάση τα είκοσι πέντε εκατομμύρια (25.000.000) δραχμές ήδη ... Ευρώ". Τα παραπάνω όρια, των 3.000 ευρώ και των ... ευρώ, καθορίσθηκαν με το άρθρο 21 παρ. 1 περ.θ' του Ν. 2948/2001, από 1.1.2002. Στις ως άνω διατάξεις, περιγράφεται με σαφήνεια, η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος φοροδιαφυγής, που τελείται με τη μορφή της παράλειψης υποβολής δήλωσης ή με την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17) ή με την μη απόδοση ή ανακριβή απόδοση στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. (άρθρο 18). Ειδικότερα, περιγράφεται η υποκειμενική υπόσταση των οικείων εγκλημάτων, κατά την οποία η παράλειψη υποβολής ή η υποβολή ανακριβούς δήλωσης φόρου εισοδήματος, ή η μη απόδοση ή ανακριβής απόδοση στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. στοιχειοθετείται μόνο, αν ο φορολογούμενος ενήργησε "προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος", ή προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου προστιθέμενης αξίας ή να πληρώσει λιγότερο φόρο. Από τη χρήση της λέξης "προκειμένου" στο κείμενο του νόμου, συνάγεται ότι στην περιπτώσεις αυτές διαπλάθεται έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης (έγκλημα σκοπού) και ο φορολογούμενος πρέπει να ενεργεί με υπερχειλή δόλο (άρθρο 27 παρ. 2 ΠΚ) και συγκεκριμένα, θα πρέπει με την πράξη της υποβολής ανακριβούς δήλωσης ή την παράλειψη της υποβολής δήλωσης, ή με τη μη απόδοση ή ανακριβή απόδοση φόρου προστιθέμενης αξίας, να αποκρύπτει καθαρά εισοδήματα, γνωρίζοντας και επιδιώκοντας να αποφύγει την πληρωμή του φόρου εισοδήματος ή του φόρου προστιθέμενης αξίας. Αν δεν υπάρχει ο ανωτέρω εγκληματικός σκοπός στο πρόσωπο του φορολογουμένου, δεν πληρούται η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δεν στοιχειοθετούνται τα αδικήματα των άρθρων 17 και 18 του ανωτέρω νόμου. Επομένως, θα πρέπει στην καταδικαστική απόφαση για τις ανωτέρω πράξεις να περιέχεται πλήρης και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφενός της αντικειμενικής υπόστασης που θεμελιώνουν τα άνω αδικήματα, κυρίως όμως, να αιτιολογείται ο συγκεκριμένος σκοπός (αποφυγής πληρωμής φόρου εισοδήματος ή φόρου προστιθέμενης αξίας), ο οποίος πρέπει να αναφέρεται και να εξειδικεύεται ρητά και με σαφήνεια, αφού πρόκειται για στοιχείο της υποκειμενικής υποστάσεως των αδικημάτων των άρθρων 17 και 18 του ως άνω ν. 2523/1997 (Α.Π. 1231/2011). Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις (αποδεικτικά μέσα) που τα θεμελίωσαν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, αρκεί να αναφέρονται γενικώς και κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε η αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους, ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης, εκ του ότι δε εξαίρονται ορισμένα δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ούτε εκτίμησε τα άλλα. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι λήφθηκαν υπόψη και εκτιμήθηκαν όλα και όχι μερικά από αυτά κατ` επιλογή για το σχηματισμό της δικανικής πεποιθήσεως Ειδικώς, όταν για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος ο νόμος απαιτεί να έχει τελεστεί η πράξη εν γνώσει ορισμένου περιστατικού (άμεσος δόλος) ή με σκοπό επελεύσεως ορισμένου εγκληματικού αποτελέσματος (υπερχειλής δόλος), η ύπαρξη τέτοιου δόλου πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς με παράθεση περιστατικών που δικαιολογούν τη γνώση αυτή ή το σκοπό επελεύσεως του εγκληματικού αποτελέσματος, αλλιώς υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, ως προς την ύπαρξη του στοιχείου αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη, υπ` αριθμό 2375-2376/2011 απόφαση του, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, για φοροδιαφυγή και ειδικότερα, για παράβαση των άρθρων 17 παρ.1, 2α και 18 παρ.1β του Ν. 2523/1997 (ανακριβής δήλωση και μη υποβολή δήλωσης για την απόδοση στο Δημόσιο του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, κατ` εξακολούθηση, σε βαθμό κακουργήματος και ανακριβής δήλωση και μη υποβολή δήλωσης φόρου εισοδήματος, κατ` εξακολούθηση, σε βαθμό πλημμελήματος) και του επέβαλε συνολική ποινή καθείρξεως έξι
(6)ετών. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, ήτοι, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων και των εγγράφων που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, κατά λέξη, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η επιχείρηση ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΕ είχε νόμιμη φορολογική αποθήκη εγκεκριμένη από το Β' Τελωνείο Θεσσαλονίκης. Έτσι είχε το δικαίωμα να αποθηκεύσει προϊόντα (αλκοολούχα ποτά) και να τα διαθέτει σε πελάτες. Η διακίνηση των αλκοολούχων αυτών ποτών γινόταν μέσω πλαστών και εικονικών τιμολογίων. Δηλαδή συστήνονταν εικονικές επιχειρήσεις μόνο για την έκδοση πλαστών φορολογικών στοιχείων για να δικαιολογείται η παράνομη διάθεση των ποτών που προμηθεύονταν από ενδοκοινοτικές χώρες. Η διακίνηση γινόταν ως εξής: Αγόραζε αλκοολούχα ποτά από μεγάλες ή μικρές επιχειρήσεις οι οποίες δεν φαινόταν καθόλου. Στη συνέχεια λάμβανε πλαστά τιμολόγια από εικονικές επιχειρήσεις για τη νομιμοποίηση των προϊόντων, δηλαδή να φαίνονται ότι αγοράστηκαν από τις εικονικές και στη συνέχεια τα διέθεταν σε τρίτους χωρίς να μπαίνουν στη φορολογική αποθήκη. Για να δικαιολογηθούν οι συναλλαγές έναντι του Τελωνείου εξέδιδαν εικονικά φορολογικά στοιχεία (Τ.Π.Δ.Α) και στη συνέχεια τα ακύρωναν με την έκδοση πιστωτικών τιμολογίων επειδή ήταν εικονικές. Με το πιστωτικό τιμολόγιο και το δελτίο πιστωτικής ποσοτικής παραλαβής ακυρώνονταν η συναλλαγή. Ο έλεγχος που έγινε στην εν λόγω εταιρία χαρακτήρισε τα βιβλία ανακριβή και ανεπαρκή λόγω μη προσκόμισης των βιβλίων και στοιχείων αν και κλήθηκε η επιχείρηση νομίμως και προσδιόρισε τα αποτελέσματα εξωλογιστικά, με την εφαρμογή το οικείου μοναδικού προβλεπόμενου από τον Υπουργείο συντελεστού, προσαυξημένου λόγω της ανεπάρκειας και ανακρίβειας αντίστοιχα. Τα μέλη του ΔΣ της παραπάνω εταιρείας και υπεύθυνοι για το ελεγχόμενο διάστημα από 2-4-1999 μέχρι και 23-12-1999 ήταν οι :1) Μ. Ι. (κατηγορούμενος) σαν πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, εκπρόσωπος σύμφωνα με το νόμο της εταιρείας "ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΕ", 2) Μ. Μ., αντιπρόεδρος και 3) Κ. Μ., μέλος. Ο κατηγορούμενος με την ιδιότητα του Προέδρου της εταιρίας είχε υποχρέωση να υποβάλει δήλωση εισοδήματος και δήλωση ΦΠΑ, για μεν τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-1998 έως και 31-12-1998, έως τις 10-5-1999, για δε τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-199 έως 31-12-1999 έως τις 10-5-2000. Επομένως το γεγονός της αποχώρησής του από την εταιρία στις 27-12-1999 δεν τον απάλλασσε από την υποχρέωσή του να υποβάλει δήλωση φόρου εισοδήματος για τη χρήση 1-1-1999 έως 31-12-1999 αφού στο παραπάνω χρονικό διάστημα είχε την ιδιότητα του προέδρου της εταιρίας και ήταν αρμόδιος και υπεύθυνος για την υποβολή της εν λόγω δηλώσεως, απορριπτόμενου του σχετικού αυτοτελούς ισχυρισμού του με τον οποίο υποστηρίζει τα αντίθετα. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση έως και του αυτού εγκλήματος και έχοντας ως σκοπό να διαπράξει το αδίκημα της μη απόδοσης στο Ελληνικό Δημόσιο του αναλογούντος φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) δεν απέδωσε τον ως άνω φόρο. Συγκεκριμένα: α) την 6-5-1999 όσον αφορά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-1998 έως και 31-12-1998 υπέβαλε ανακριβή, εκκαθαριστική δήλωση απόδοσης του ΦΠΑ προς την αρμόδια φορολογική αρχή (ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσ/νίκης) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του με αποτέλεσμα τον υπολογισμό αυτού (οφειλόμενου ΦΠΑ) στο ποσό των 62563500 δρχ (183605,28 ευρώ) χρεωστικό υπόλοιπο, αντί του εμφανισθέντος από αυτού με την ανωτέρω ιδιότητα του, με την εκκαθαριστική δήλωση ΦΠΑ που υπέβαλε ποσού πιστωτικού υπολοίπου 2.949.065 δρχ (8654,62 ευρώ) όπως αυτό ειδικότερα προκύπτει από τη με αριθμό 58/13-7-2004 πράξη προσδιορισμού ΦΠΑ του ΠΕΚ Θεσ/νίκη). Β) την 4-10-2000 όσον αφορά τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-1999 έως και 31-12-2000 υπέβαλε εκπρόθεσμη ( ενώ έπρεπε μέχρι 10-5-2000) και πάλι ανακριβή εκκαθαριστική δήλωση απόδοσης του ως άνω φόρου προς τη ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσ/νίκης, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του, με αποτέλεσμα τον κατά νόμο εξωλογιστικό υπολογισμό αυτού (οφειλόμενου ΦΠΑ) στο ποσό των 87794405 δρχ (257650,49 ευρώ) (χρεωστικό υπόλοιπο) αντί του εμφανισθέντος από αυτού με την ανωτέρω ιδιότητα του με τη με αριθμό 2639/4-10-2000 (εκπρόθεσμη) εκκαθαριστική δήλωση ΦΠΑ που υπέβαλε ποσού πιστωτικού υπολοίπου 331262 δρχ (972,15 ευρώ) όπως ειδικότερα προκύπτει από τη με αριθμό 26/13-7-2004 πράξη προσδιορισμού ΦΠΑ του ΠΕΚ Θεσ/νίκης δηλαδή ποσά οφειλόμενου ΦΠΑ που υπερβαίνουν ανά ετήσια βάση το ποσό των 75000 ευρώ. 2) Στη Θεσ/νίκη κατά το χρονικό διάστημα από 18/5/1999 - 4/10/2000 ενεργώντας με πρόθεση και έχοντας ως σκοπό να διαπράξει το αδίκημα της φοροδιαφυγής στη φορολογία εισοδήματος προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και αυτού εγκλήματος υπέβαλε ανακριβείς δηλώσεις αποκρύπτοντας καθαρά εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή εισοδήματος. Συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη με την ιδιότητα του προέδρου, διευθύνοντος συμβούλου και νόμιμου εκπροσώπου της προαναφερομένης εταιρίας και με αντικείμενο εργασιών την εμπορία οινοπνευματώδη ποτών, α) την 18-5-999 υπέβαλε στην αρμόδια ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης ανακριβή δήλωση απόδοσης φόρου για τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-1998 έως 31-12-1998 (δήλωση οικ. έτους 1999, χρήση 1998) οπότε και υπολογίστηκε ο φόρος στο ποσό των 11.403.189 δρχ (33464,97 ευρώ) αντί του δηλωθέντος από αυτού με την προαναφερόμενη ιδιότητα του με την με αριθμό 1815/18-5-1999 δήλωση φορολογίας εισοδήματος ποσού φορολογητέου εισοδήματος από 2935536 δρχ (8614,92 ευρώ) επί του οποίου το ποσό φόρου με βάση της δήλωση του υπολογίστηκε σε 23980 δρχ (70,37 ευρώ), δηλαδή διαφορά ποσού φόρου σε σχέση με το ποσό του διενεργηθέντος ελέγχου 11379209 δρχ (33394,59 ευρώ) όπως ειδικότερα προκύπτει από το με αριθμό 105/13-7-2004 φύλλο ελέγχου εισοδήματος της ΠΕΚ Θεσ/νίκης και β) την 4-10-2000 υπέβαλε εκπρόθεσμη ( ενώ έπρεπε μέχρι 10-5-2000) στην αρμόδια ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσ/νίκης ανακριβή δήλωση απόδοσης φόρου για τη διαχειριστική περίοδο από 1-1-1999 έως και 31-12-1999 (δήλωση οικ. έτους 2000, χρήση 1999) οπότε και υπολογίστηκε ο φόρος αυτός στο ποσό των 14850078 δρχ (43580,56 ευρώ) αντί του δηλωθέντος από αυτού με την ανωτέρω ιδιότητα του, με τη με αριθμό 2700/4-10-2000 δήλωση φορολογίας εισοδήματος, ποσού ζημίας 4510336 δρχ (13236,49 ευρώ) όπως ειδικότερα προκύπτει αυτό από το με αριθμό 73/13-7-2004 φύλλο ελέγχου της ΠΕΚ Θεσ/νίκης, δηλαδή ποσό μη αποδοθέντος φόρου που υπερβαίνουν ανά διαχειριστική περίοδο το ποσό των 15000 ευρώ. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν στοιχειοθετείται στο πρόσωπο του η υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων ανακριβής δήλωση ΦΠΑ και δήλωση φόρου εισοδήματος έλλειψη δόλου πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Και τούτο διότι κατά το ελεγχόμενο διάστημα που αναφέρεται στο διατακτικό της παρούσας είχε την ιδιότητα του προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της προαναφερομένης εταιρίας, της οποίας ήταν εκπρόσωπος σύμφωνα με το νόμο. Ως εκ τούτου όφειλε να λαμβάνει γνώση όλων των πεπραγμένων της εταιρίας, να ελέγχει τις αγορές και πωλήσεις των ποτών, να παρακολουθεί ανελλιπώς τις εργασίες της επιχείρησης και να τηρεί βιβλία Γ' κατηγορίας του Κ.Β.Σ συγκεκριμένα: 1) το ημερολόγιο πώλησης, 2) το ημερολόγιο αγορών, 3) το ημερολόγιο διαφόρων πράξεων, 4) το ημερολόγιο ταμείου, 5) το ισοζύγιο λογιστικής και 6) το Γενικό καθολικό. Αν ο κατηγορούμενος ανταποκρινόταν στις απορρέουσες από το νόμο υποχρεώσεις του θα είχε τη δυνατότητα να γνωρίζει επακριβώς τις δραστηριότητες της εταιρίας και την πραγματική οικονομική κατάσταση και θα είχε τη δυνατότητα του ελέγχου των υποβληθέντων δηλώσεων, δηλαδή αν αυτές ήταν ορθές και ανακριβείς. Επομένως εφόσον αυτός δεν τήρησε τις ως άνω κατά νόμο υποχρεώσεις του δεν θα μπορούσε να πιστεύει και εύλογα όπως ισχυρίζεται πως οι δηλώσεις ΦΠΑ και εισοδήματος που υποβλήθηκαν για την ανωτέρω διαχειριστική περίοδο ότι ήταν ορθές και ακριβής. Συνεπώς στοιχειοθετείται στο πρόσωπο του κατηγορουμένου για όλους τους παραπάνω λόγους και η υποκειμενική υπόσταση των ως άνω αδικημάτων για τα οποία πρέπει να κηρυχθεί ένοχος κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Ακολούθως, κατά το διατακτικό της ανωτέρω αποφάσεως, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος του ότι: " Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: Με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα που προβλέπονται τιμωρούνται από το νόμο με στερητικές της ελευθερίας ποινές. Ειδικότερα: 1.- Στην Θεσσαλονίκη, κατά το χρονικό διάστημα 6/5/1999 - 4/10/2000, ενεργώντας με πρόθεση, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος και έχοντας ως σκοπό να διαπράξει το αδίκημα της μη απόδοσης στο (Ελληνικό) Δημόσιο του αναλογούντος φόρου προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.), προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του, δεν απέδωσε τον ως άνω φόρο (Φ.Π.Α.) και συγκεκριμένα, στη Θεσσαλονίκη, όντας πρόεδρος του Δ.Σ., Δ/νων Σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εδρευούσης στο ... εταιρείας με τον τίτλο "ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." (βλ, ειδικότερα στο εδάφιο Α.2 του παρόντος): α) την 6/5/09, όσον αφορά τη διαχειριστική περίοδο από 01.01.1998 έως και 31.12.1998, υπέβαλε ανακριβή εκκαθαριστική δήλωση απόδοσης του φόρου προστιθέμενης αξίας προς την αρμόδια φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε, Θεσσαλονίκης), προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του, με αποτέλεσμα τον υπολογισμό αυτού (οφειλόμενου Φ.Π.Α.) στο ποσό των 62.563.500 δραχμών (183.605,28 ΕΥΡΩ) (χρεωστικό υπόλοιπο), αντί του εμφανισθέντος από αυτόν με την ανωτέρω ιδιότητά του, με την εκκαθαριστική δήλωση Φ.Π.Α. που υπέβαλε, ποσού πιστωτικού υπολοίπου 2.949.065 δραχμών (8.654,62 ΕΥΡΩ), όπως ειδικότερα προκύπτει από τη με αριθμό 58/13.07.2004 πράξη προσδιορισμού Φ.Π.Α. του Π.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης και β) την 4/10/2000, όσον αφορά τη διαχειριστική περίοδο από 01.01.1999 έως και 31.12.1999, υπέβαλε εκπροθέσμως (ενώ έπρεπε μέχρι 10/5/2000) και πάλι ανακριβή εκκαθαριστική δήλωση απόδοσης του ως άνω φόρου προς την αρμόδια φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Θεσσαλονίκης), προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του, με αποτέλεσμα τον κατά νόμο εξωλογιστικό υπολογισμό αυτού (οφειλόμενου Φ.Π.Α.) στο ποσό των 87.794.405 δραχμών (257.650,49 ΕΥΡΩ) (χρεωστικό υπόλοιπο), αντί του εμφανισθέντος από αυτόν με την ανωτέρω ιδιότητά του, με τη με αριθμό 2639/04.10.2000 (εκπρόθεσμη) εκκαθαριστική δήλωση Φ.Π.Α. που υπέβαλε, ποσού πιστωτικού υπολοίπου 331.262 δραχμών (972,15 ΕΥΡΩ), όπως ειδικότερα προκύπτει από τη με αριθμό 26/13.07.2004 πράξη προσδιορισμού Φ.Π.Α. του Π.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, δηλαδή ποσά οφειλόμενου Φ.Π.Α. που υπερβαίνουν ανά ετήσια βάση το ποσό των 75.000,00 ΕΥΡ.Ω. 2) - Στην Θεσσαλονίκη, κατά το χρονικό διάστημα 18/5/99 - 4/10/2000 ενεργώντας με πρόθεση και έχοντας ως σκοπό να διαπράξει το αδίκημα της φοροδιαφυγής στη φορολογία εισοδήματος, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος, υπέβαλε ανακριβείς δηλώσεις, αποκρύπτοντας καθαρά εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή εισοδήματος και συγκεκριμένα, στη Θεσσαλονίκη, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εδρεύουσας στο ... ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" (Α.Φ.Μ. ...), το διακριτικό τίτλο "ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." και αντικείμενο εργασιών την εμπορία οινοπνευματωδών ποτών, α) την 18/5/99 υπέβαλε στην αρμόδια φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Θεσσαλονίκης) ανακριβή δήλωση απόδοσης φόρου για τη διαχειριστική περίοδο από 01.01.1998 έως και 31.12.1998 (δήλωση οικ. έτους 1999 - χρήση 1998), οπότε και υπολογίστηκε αυτός (ο φόρος) στο ποσό των 11.403.189 δραχμών (33.464,97 ΕΥΡΩ), αντί του δηλωθέντος από αυτόν με την ανωτέρω ιδιότητά του, με τη με αριθμό 1815/18.05.1999 δήλωση φορολογίας εισοδήματος, ποσού φορολογητέου εισοδήματος εκ 2.935.536 δραχμών (8.614,92 ΕΥΡΩ), επί του οποίου το ποσό φόρου με βάση τη δήλωσή του υπολογίσθηκε σε 23.980 δραχμές (70,37 ΕΥΡΩ), ήτοι διαφορά ποσού φόρου σε σχέση με το ποσό του διενεργηθέντος ελέγχου 11.379.209 δραχμών (33.394,59 ΕΥΡΩ), όπως ειδικότερα προκύπτει από το με αριθμό 105/13.07.2004 φύλλο ελέγχου φόρου εισοδήματος της Π.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης και β) την 4/10/2000, υπέβαλε εκπροθέσμως (ενώ έπρεπε μέχρι 10 Μαΐου 2000) στην αρμόδια φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Θεσσαλονίκης) ανακριβή δήλωση απόδοσης φόρου για τη διαχειριστική περίοδο από 01.01.1999 έως και 31.12.1999 (δήλωση οικ. έτους 2000 - χρήση 1999), οπότε και υπολογίστηκε αυτός ο φόρος στο ποσό των 14.850.078 δραχμών (43.580,56 ΕΥΡΏ), αντί του δηλωθέντος από αυτόν με την ανωτέρω ιδιότητά του, με τη με αριθμό 2700/04.10.2000 δήλωση φορολογίας εισοδήματος, ποσού ζημίας 4.510.336 δραχμών (13.236,49 ΕΥΡΩ), όπως ειδικότερα προκύπτει από το με αριθμό 73/13.07.2004 φύλλο ελέγχου της Π.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, δηλαδή ποσά μη αποδοθέντος φόρου που υπερβαίνουν ανά διαχειριστική περίοδο το ποσό των 15.000,00 ΕΥΡΩ. Με αυτά που δέχθηκε το δικάσαν δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ` αυτήν, κατά την παραδεκτή ως άνω αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1α, 27 παρ 2, 98 ΠΚ και 17 παρ.1, 2α και 18 παρ.1β Ν. 2523/1997, τις οποίες διατάξεις, κατά την προεκτεθείσα έννοια, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, το Δικαστήριο δέχθηκε αιτιολογημένα συνδρομή όλων των ανωτέρω υποκειμενικών και αντικειμενικών στοιχείων των πράξεων για τις οποίες κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα. Ειδικότερα αναφέρεται στο σκεπτικό της προσβαλλομένης απόφασης ότι ο κατηγορούμενος, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα είχε την ιδιότητα του Προέδρου του Δ.Σ, Διευθύνοντα Συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία "ΚΟΣΜΟΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." και προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του Φ.Π.Α. και του φόρου Εισοδήματος υπέβαλε, και μάλιστα εκπροθέσμως, ανακριβείς δηλώσεις στην φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ, ΦΑΕ Θεσ/νίκης), αναφέροντας το χρονικό διάστημα και τα ποσά που έπρεπε να αποδώσει για Φ.Π.Α. και φόρο Εισοδήματος, καθώς και τα ποσά που αυτός δήλωσε ανακριβώς. Αιτιολογεί δε και το δόλο του κατηγορουμένου, αφού πέραν της αναφοράς στο διατακτικό, που αλληλοσυμπληρώνει το σκεπτικό, ότι ενήργησε με πρόθεση, αναφέρει μεταξύ των άλλων, στο σκεπτικό, ότι η επιχείρηση που εκπροσωπούσε είχε νόμιμη φορολογική αποθήκη και έτσι είχε το δικαίωμα να αποθηκεύει προϊόντα (αλκοολούχα ποτά) και να τα διαθέτει σε πελάτες. Προκειμένου δε να αποφύγει την πληρωμή του φόρου εισοδήματος και του Φ.Π.Α. συστήνονταν εικονικές επιχειρήσεις μόνο για την έκδοση πλαστών φορολογικών στοιχείων για να δικαιολογείται η παράνομη διάθεση των ποτών που προμηθευόταν από ενδοκοινοτικές χώρες και στη συνέχεια αναφέρει αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η διακίνηση των προϊόντων. Περαιτέρω, δέχεται ότι ο κατηγορούμενος δεν τηρούσε βιβλία Γ' κατηγορίας του Κ.Β.Σ. ούτε προσκόμισε τα βιβλία και στοιχεία της επιχείρησής του όταν κλήθηκε προς τούτο αρμοδίως. Επομένως, υπάρχει πλήρης αιτιολογία ως προς το δόλο του κατηγορουμένου. Συνεπώς ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντα, περί εσφαλμένης καταδίκης του, λόγω πλημμελούς εκτίμησης των αποδείξεων και ειδικότερα λόγω εσφαλμένης αξιολόγησης των καταθέσεων των μαρτύρων, είναι απαράδεκτες, και πρέπει να απορριφθούν, γιατί υπό την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η περί τα πράγματα ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος, Ελληνικού Δημοσίου ( άρθρα 176,183 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 22 παρ.1 του Ν. 2693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ.18 Εισ.Ν.Κ.Πολ.Δ, 5 παρ.12 του Ν. 1738/1987 και 2 της Υ.Α. 134423/1992 των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24-1-2012 υπ` αριθμό πρωτ. 2/2012 αίτηση του Ι. Μ. του Φ., κατοίκου ..., περί αναιρέσεως της υπ` αριθ. 2375-2376/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα
(250)ευρώ καθώς και στα έξοδα του παραστάντος Πολιτικώς ενάγοντος, Ελληνικού Δημοσίου, εκ τριακοσίων
(300)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Φεβρουαρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ