← Ελλάδα

ΑΠ 285/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 285 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Στην απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως, ως εκπρόθεσμο, πρέπει να διαλαμβάνεται ο χρόνος επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, εκείνος της ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση. Αιτιολογημένη η προσβαλλομένη απόφαση. Απορρίπτει αναίρεση. Η περιεχομένη στην έφεση φράση «Ουδέποτε έλαβα γνώση της κλήσης ή της απόφασης, όπως με μάρτυρες και έγγραφα θα αποδείξω» δε συνιστά περιστατικά ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος. Αριθμός 285/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ......., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Πάλλα, περί αναιρέσεως της 6103/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Μαρτίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 684/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 476 § 2 και 510 § 1Δ ΚΠΔ προκύπτει ότι, κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση, ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, μπορεί ο εκκαλών να ασκήσει αναίρεση και να προβάλει, ως λόγο αυτής, την έλλειψη της από τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ελλείψη δε αυτής της αιτιολογίας υπάρχει, όταν στην απόφαση που απορρίπτει την έφεση, ως εκπρόθεσμη και εντεύθεν απαράδεκτη, δεν εκτίθεται ο χρόνος της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως και της ασκήσεως της εφέσεως καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, χωρίς ειδικότερα προσδιορισμού τούτου ή μνεία των κατά το άρθρο 161 § 1 ΚΠΔ στοιχείων της εγκυρότητας της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση ισχυρισμός, ότι η επίδοση είναι για κάποιο συγκεκριμένο λόγο άκυρη και ως εκ τούτου δεν άρχισε η προθεσμία της εφέσεως, οπότε η αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να εκτείνεται και στη βασιμότητα ή μη του ισχυρισμού αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως απ' αυτήν προκύπτει, δικάζοντας την με αριθμό 11067/26-9-2006 έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου κατά της 58549/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλακίσεως πέντε

(5)ετών για χρέη προς το Δημόσιο, απέρριψε αυτήν, ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, με την εξής αιτιολογία: "Από τη διάταξη του άρθρου 473 § 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως είναι δέκα ημέρες, η οποία για τον απόντα κατά την απαγγελία της αποφάσεως κατηγορούμενο, αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Όταν το ένδικο μέσο ασκείται εκπρόθεσμα, απορρίπτεται τούτο ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης της ερήμην εκκαλουμένης υπ' αριθ. 58549/02 αποφάσεως που συνέταξε ο Επιμελητής Δικαστηρίων ....., η εκκαλουμένη επιδόθηκε στον εκκαλούντα δια θυροκολλήσεως στην κατοικία του στο ....., στις 11-8-2004. Από τότε μέχρι την άσκηση της ένδικης έφεσης στις 26-9-2006, παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ημερών και συνεπώς η έφεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο επίδοσης της εκκαλουμένης διέμενε στην οδό ..... δεν αποδεικνύεται δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από την επισυναπτόμενη στο ως άνω αποδεικτικό επιδόσεως βεβαίωση του ως άνω Επιμελητή Δικαστηρίων ο κατηγορούμενος διέμενε τότε στην οδό ....... Η κατάθεση του πιο πάνω μάρτυρος δεν συνοδεύεται και από έγγραφα (λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λ.π.) που να επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου. Η αιτιολογία αυτή της αποφάσεως, είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όπως απαιτούν οι διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, αφού διαλαμβάνεται εις αυτήν ο χρόνος επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως στον εκκαλούντα, ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση της αποφάσεως. Εφόσον δε ο εκκαλών (ήδη αναιρεσείων) δεν προέβαλε με την έφεση ακυρότητα της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως για κάποιο συγκεκριμένο λόγο ούτε ότι η εκπρόθεσμη άσκηση αυτής οφείλεται σε ανώτερη βία ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα, το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να διαλάβει περαιτέρω αιτιολογία για την απορριπτική, του σχετικού λόγου, κρίση του που διατυπώθηκε κατά τη συζήτηση της εφέσεως. Εν πάση περιπτώσει ως εκ περισσού, αξιολογώντας την κατάθεση του εξετασθέντος μάρτυρος, απέρριψε τον ισχυρισμό του εκκαλούντος ότι κατά το χρόνο επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως διέμενε σε οδό διαφορετική από εκείνη εις την οποία του επιδόθηκε η απόφαση δια θυροκολλήσεως, σημειουμένου εδώ ότι τα διαλαμβανόμενα στην έκθεση της εφέσεως: "ότι ουδέποτε έλαβε γνώση της κλήσης ή της απόφασης, όπως με μάρτυρες και έγγραφα θα αποδείξει", δεν συνιστούν περιστατικά ανώτερης βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος που τον εμπόδισαν στην άσκηση εμπροθέσμου εφέσεως. Ενόψει των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 26 Μαρτίου 2007 αίτηση του ......για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6103/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Φεβρουαρίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.