ΑΠ 308/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 308 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη εφέσεως ως ανυποστήρικτης μετά νόμιμη κλήτευση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου. Επίδοση αποφάσεως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου στον αναιρεσείοντα και στον αντίκλητό του δικηγόρο δια θυροκολλήσεως. Νόμιμες οι επιδόσεις. Αναίρεση κατά της αποφάσεως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας. Απόρριψη αναίρεσης ως απαράδεκτης, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 308/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Aντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Iανουαρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, ήδη κρατούμενου στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. ΑΤ 497/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1695/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου με αριθμό 459/20-11-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, κατά τα άρθρα 473, 474, 507, 508, 510 Κ.Π.Δ., την με ημερομηνία 25.9.2007 δήλωση αναίρεσης του Χ1, που υποβλήθηκε δια του πληρεξουσίου αυτού δικηγόρου Φιλίππου Φίλια, ενώπιον του γραμματέως του Πλημμελειοδικείου Πειραιά, συνταχθείσης της υπ'αριθμόν 24/07 έκθεσης αναίρεσης, κατά της υπ'αριθμόν ΑΤ 497 από 30.1.2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, δια της οποίας απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του άνω αναιρεσείοντος Χ1 κατά της υπ'αριθμόν ΑΜ 5517/2003 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, με την οποίαν καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως 3 ετών για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο και εκθέτω τα ακόλουθα: Συμφώνως προς το άρθρο 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ. "'Οπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης" κατά δε τη παράγρ. 3 του ιδίου άρθρου "Η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου ..." Ακόμη κατά το άρθρο 168 Κ.Π.Δ. "ο υπολογισμός των προθεσμιών γίνεται σύμφωνα με το καθιερωμένο ημερολόγιο". Τέλος κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. "'Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα.... ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα.....το δικαστικό συμβούλιο που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά.......κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". Από τις άνω διατάξεις προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης κατά αποφάσεων είναι δέκα ημέρες από την εκδίκαση της υπόθεσης, αν ο δικαιούμενος του ενδίκου μέσου ήταν παρών ή από την επίδοση της αποφάσεως αν είναι γνωστής διαμονής ή τριάντα ημερών, αν η διαμονή του είναι άγνωστη ή διαμένει στην αλλοδαπή ή είκοσι ημερών αν η άσκηση γίνεται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και περιέχει ένα τουλάχιστον δικαιολογητικό λόγο και οι προθεσμίες αυτές αρχίζουν από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωριστεί στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, η προθεσμία δε αυτή δεν παρεκτείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στη δήλωση ή αίτηση άσκησης αναίρεσης και να συνοδεύονται από τα υποστηρίζοντα την ύπαρξη ανωτέρας βίας αποδεικτικά μέσα προκειμένου εξ αυτών να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει ή όχι η επικαλουμένη κατάσταση ανωτέρας βίας. Αν δεν εμφιλοχωρήσει διακοπή ή αναστολή τότε η προθεσμία αρχίζει από την επομένη και διακόπτεται αν λάβει χώρα διακοπή η αναστολή και συνεχίζεται μέχρις ότου συμπληρωθεί η προθεσμία, άλλως η αναίρεση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορρίπτεται και διατάσσεται η εκτέλεση της απόφασης, επιβάλλονται δε τα δικαστικά έξοδα σ'αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο (Α.Π. 1026/2004 ΠΧ ΝΕ σελ. 436, Α.Π. 1876/2004 ΠΧ ΝΕ σελ. 716). Στη προκειμένη περίπτωση ο Χ1, με την υπ'αριθμόν ΑΜ 5517/2003 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, καταδικάστηκε ερήμην και ως αγνώστου διαμονής σε ποινή φυλακίσεως τριών ετών, για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε αυτοπροσώπως την 17.12.2003 έφεση με αριθμό 4149, στην οποία δήλωσε ως διεύθυνση κατοικίας την οδό ..... αρ. ..... στον ........... Αττικής. Επί της εφέσεως αυτής εκδόθηκε η υπ'αριθμόν Α.Τ. 497/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, ερήμην του εκκαλούντος, δια της οποίας αφού απορρίφθηκε αίτημα αναβολής δια τους εις αυτήν αναφερομένους λόγους, απορρίφθηκε η έφεση ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 9 Ν.969/1979 την 27-10-
2. Στον εκκαλούντα η απόφαση επιδόθηκε την ........ Η επίδοση αυτή είναι νόμιμη καθ'όσον αναφέρονται στο επιδοτήριο όλα τα νόμιμα στοιχεία και δη ημερομηνία επιδόσεως, ως ανωτέρω, τα στοιχεία του επιδόσαντος αστυνομικού (..........., υπηρετούντος στο Α/Τ Ρέντη) τη διεύθυνση όπου έγινε η επίδοση (οδός ........... ήτοι εκεί όπου είχε δηλώσει ο κατηγορούμενος δια του εφετηρίου) τον αριθμό της αποφάσεως (ΑΤ 497/2006) ως και τον αριθμό της εκκαλουμένης απόφασης και τα στοιχεία τον μάρτυρα αστυνομικού, παρουσία του οποίου έγινε η θυροκόλληση. Την 25.9.2007 ο άνω κατηγορούμενος δια του πληρεξουσίου αυτού δικηγόρου άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, αναφέροντας σ'αυτήν ότι α) η επίδοση της αποφάσεως δεν είναι νόμιμη αφού δεν αναφέρεται στο επιδοτήριο ότι ο αστυνομικός διενήργησε έρευνα προς ανεύρεση των εις το άρθρο 155 παρ. 1 Κ.Π.Δ. αναγραφομένων προσώπων και β) στο επιδοτήριο που έγινε στον αντίκλητο δεν αναγράφεται η ιδιότητά του ως αντικλήτου. Από το άνω αναφερόμενο επιδοτήριο προς τον κατηγορούμενο προκύπτει ότι ο αστυνομικός βεβαιώνει ότι "και μη ευρών αυτόν προσωπικά ούτε άλλον από τα στο άρθρο 155 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. αναφερόμενα πρόσωπα, κόλλησα......." από δε το επιδοτήριο προς τον αντίκλητο του κατηγορουμένου Ψ1 προκύπτει ότι αναγράφεται η ιδιότητά του ως "Αντικλήτου...". Από τα επιδοτήρια αποδεικνύεται το αβάσιμο των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, ο οποίος άσκησε την αίτηση αναίρεσης μετά τη πάροδο της νομίμου προθεσμίας και κατ'ακολουθίαν αυτών πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, να διαταχθεί η εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως και να επιβληθούν τα έξοδα της διαδικασίας αυτής στον αναιρεσείοντα. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνω: 1) να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμόν 24/25-9-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της υπ'αριθμόν ΑΤ 497/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά. 2) να διαταχθεί η εκτέλεση της άνω αποφάσεως, 3) να επιβληθούν τα έξοδα της διαδικασίας αυτής στο άνω αναιρεσείοντα. Αθήνα 1 Νοεμβρίου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΚυριάκος Καρούτσος Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παρ.1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ.18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ'αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της στον δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνώστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ.3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία επιτρεπτώς εξετάζει ο 'Αρειος Πάγος για να διακριβώσει το παραδεκτό της αναιρέσεως, με την προσβαλλομένη απόφαση, απερρίφθη ως ανυποστήρικτη, κατ'άρθρο 510 ΚΠΔ, έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 5517/2003 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία καταδικάσθη σε ποινή φυλακίσεως τριών ετών για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Κατά της αποφάσεως αυτής καταχωρηθείσης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠΔ την 27-2-2006 και επιδοθείσης στον αναιρεσείοντα δια θυροκολλήσεως στις ....... και στον αντίκλητο δικηγόρο του Ψ1 .......... σύμφωνα με τα σχετικά αποδεικτικά των αστυνομικών ....... και ............., αντιστοίχως, ασκήθηκε αναίρεση την 25 Σεπτεμβρίου 2007 με δήλωση του, ειδικώς εξουσιοδοτηθέντος δικηγόρου Φιλίππου Φίλια, στον γραμματέα του εκδόντος την απόφαση δικαστηρίου, για την οποία συνετάγη η υπ'αριθμ 24/2007 έκθεση, στην οποία, ως λόγοι αναιρέσεως, για το εκπρόθεσμο της αιτήσεως αναφέρεται η ακυρότης της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, λόγω του ότι δεν αναφέρεται στο οικείο αποδεικτικό ότι ο αστυνομικός, διενήργησε έρευνα προς ανεύρεση των εις το άρθρο 155 παρ.1 ΚΠΔ αναφερομένων προσώπων, αλλά και διότι στο αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση στον αντίκλητο του αναιρεσείοντος δεν αναγράφεται η ιδιότητά του ως αντικλήτου. Από το ως άνω αποδεικτικό επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως προς τον κατηγορούμενο προκύπτει ότι ο αστυνομικός βεβαιώνει: "Και μη ευρών αυτόν προσωπικά ούτε άλλον από τα στο άρθρο 155 παρ.1 του ΚΠΔ αναφερόμενα πρόσωπα, κόλλησα την παραπάνω απόφαση στη θύρα της οικίας του, παρουσία του μάρτυρος αστυφύλακα...", ενώ από το δεύτερο αποδεικτικό επιδόσεως της αυτής αποφάσεως προς τον αντίκλητο του κατηγορουμένου Ψ1 προκύπτει ότι αναγράφεται συγκεκομένα (Αντ. Δικ.). η ιδιότητα αυτού ως Αντικλήτου του κατηγορουμένου. 'Αρα, οι ως άνω αιτιάσεις του αναιρεσείοντος που βάλλουν κατά του κύρους της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, είναι απορριπτέες, ως κατ'ουσίαν αβάσιμες. Επίσης, απορριπτέα, ως αβάσιμη είναι και η ετέρα αιτίαση του αναιρεσείοντος, ότι δηλαδή αυτός δεν άσκησε εμπροθέσμως αίτηση αναιρέσεως, γιατί αγνοούσε την ύπαρξη της υποθέσεως και έλαβε γνώση της αποφάσεως μόλις συνελήφθη, οπότε και άσκησε την αίτηση, γιατί τα επικαλούμενα περιστατικά δεν συνιστούν τέτοια ανωτέρας βίας. Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως, ασκηθείσα μετά την 10ήμερη προθεσμία από τις νομίμου επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει, κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 513 και 476 και 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 25 Σεπτεμβρίου 2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ'αριθμ. ΑΤ497/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι