← Ελλάδα

ΑΠ 327/2013 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 327 / 2013 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Προθεσμία ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως. Απαράδεκτη αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, με την οποία απορρίφθηκε έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης αποφάσεως ως ανυποστήρικτη, γιατί ασκήθηκε, με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, εκπροθέσμως, ήτοι μετά την πάροδο δεκαημέρου από την επίδοση της αποφάσεως, η οποία έλαβε χώραν μετά την καταχώρηση αυτής καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο, και χωρίς επίκληση λόγου ανωτέρας βίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 327/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Ν. Ρ. του Π., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 68422/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Νοεμβρίου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1248/2012. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη με αριθμό και ημερομηνία 21/5.2.2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "(Ι). Εισάγω ενώπιον Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 476 και 513 Κ.Π.Δ. την από 6-11-2012 με αριθμό 102/12 αίτηση αναίρεσης του Ν. Ρ. του Π., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 68422/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, και εκθέτω τα ακόλουθα: (II).Με τη διάταξη του άρθρου 474§1 Κ.Π.Δ. ορίζεται ότι "Με την επιφύλαξη της §2 του άρθρου 473 του ίδιου κώδικα το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της Προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούχος". Εξ άλλου με την διάταξη της §2 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ., ορίζεται ότι: "Η αναίρεση κατά καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι

(20)ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την §1 από την επίδοση της απόφασης. Η δήλωση αυτή μπορεί να συμπληρώνει και την αίτηση αναίρεσης που τυχόν ασκήθηκε σύμφωνα με το επόμενο άρθρο που δεν περιέχει ορισμένους λόγους".Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι η αίτηση αναιρέσεως ασκείται γενικώς με δήλωση του δικαιουμένου διαδίκου ενώπιον των οριζομένων στην τελευταία διάταξη οργάνων, μεταξύ των οποίων δεν συμπεριλαμβάνεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Η κατ' εξαίρεση άσκηση της αναίρεσης με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μπορεί να γίνει μόνο αν η αναίρεση στρέφεται κατά καταδικαστικής απόφασης, και όχι εναντίον οποιασδήποτε άλλης, η οποία δεν έχει τον χαρακτήρα αυτό, όπως είναι η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη. (Βλεπ. ΑΠ 1726/2006 Ποιν. Δνη 2007 Σελίς 394, ΑΠ 754/2005, Π.Χρ. ΝΕ, Σελ. 2019). (ΙΙΙ). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφαση με αριθμό 68422/2011 του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών (ως Εφετείο), απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η 1500/2011 έφεση του εκκαλούντα, κατά της υπ' αριθμ. 16821/2010 απόφασης του Μον/λούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης
(6)μηνών που μετέτρεψε προς 10 ΕΥΡΩ ημερησίως για την πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (- άρθρα 14, 26§1α, 27§1 Π.Κ.,αρ. 25 §§ 1-3 Ν 1882/90) - δεδομένου ότι δεν παρουσιάστηκε στο ακροατήριο, καίτοι κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο ίδιος ο εκκαλών και ο αντίκλητος δικηγόρος του. (Βλ.
(1)Το από 24-8-2011 αποδεικτικό επίδοσης προς αυτόν και
(2)Το από 20-9-11 αποδεικτικό προς τον αντίκλητο δικηγόρο του), σύμφωνα με τα άρθρα 320, 321,326, 340 και 501 Κ.Π.Δ. (IV). Κατά της ως άνω απόφασης ο αναιρεσείων κατ/νος άσκησε αναίρεση διά του αντικλήτου δικηγόρου Αργ. Σβερκούνου ενώπιον της γραμματέως του Πρωτ/κείου Αθηνών, στις 6-11-2012, η οποία είναι απαράδεκτη. Διότι, αφ' ενός η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική (Βλ. Α.Π. 1726/2006, Ποιν. Δνη 2007. Σελ 394, Α.Π. 754/2005, Ποιν.Χρ. ΝΕ', σελ. 1019), ήτοι ασκήθηκε κατ' αποφάσεως που δεν προβλέπεται άσκηση αναίρεσης (άρθρο 476§1 Κ.Π.Δ.), και αφ' ετέρου, ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ήτοι πέραν της νομίμου προθεσμίας προς άσκηση της, (δεκαήμερο-10 από την επίδοση της απόφασης στον εκκαλούντα και στον αντίκλητο δικηγόρο, 12-10-2012 και 9-10-2012, αντίστοιχα), διότι κατ' άρθρο 473§1 Κ.Π.Δ., η προθεσμία είναι 10 ημέρες, καθόσον κατά την απαγγελία της απόφασης ήτο απών ο κατηγορούμενος, και ούτε εκπροσωπήθηκε από τον αντίκλητο δικηγόρο του και χωρίς να επικαλείται οιουδήποτε λόγον ανωτέρας βίας για το εκπρόθεσμο της άσκηση της (βλ. έκθεση αναίρεσης). Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' άρθρο 476§1 Κ.Π.Δ., και να επιβληθούν σε βάρος του τα νόμιμα δικαστικά έξοδα (583§1Κ.Π.Δ.) εκ 250 ΕΥΡΩ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω:
(1). Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 102/12 αίτηση αναίρεσης του Ν. Ρ. του Π., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 68422/11 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.
(2). Να επιβληθούν σε βάρος του τα νόμιμα δικαστικά έξοδα εκ. 250 ΕΥΡΩ. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης" Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων κατ' αποφάσεως είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της, ενώ, κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως είναι είκοσι ημερών εάν ασκείται κατά της καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση που επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠοινΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Από τις διατάξεις αυτές, συνάγεται ότι αν η καταχώρηση της αποφάσεως, η οποία απαγγέλθηκε χωρίς να είναι παρών ο κατηγορούμενος, στο ειδικό βιβλίο προηγήθηκε της επιδόσεώς της σ' αυτόν ή, αν η επίδοση έγινε με θυροκόλληση, στον αντίκλητό του, η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως αρχίζει από την επίδοση. Αν η επίδοση προηγήθηκε, η προθεσμία αρχίζει από την καταχώρηση στο ειδικό βιβλίο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 68422/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθ. 16821/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί, για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, σε ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε την 23 Νοεμβρίου 2011, με απόντα τον αναιρεσείοντα, και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 10 Ιανουαρίου 2012, όπως αυτό προκύπτει από υπηρεσιακή βεβαίωση της αρμόδιας Γραμματέως επί του σώματος της αποφάσεως. Όπως δε προκύπτει από τα με χρονολογίες 12.10.2012 και 9.10.2012 αποδεικτικά του Υπαρχιφύλακα Α.Τ. Μεγάρων ... και του Αρχιφύλακα Α.Τ. Πετρούπολης ..., αντιστοίχως, επιδόθηκε αυτή, με θυροκόλληση, τόσο στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του αναιρεσείοντος (...) όσο και στον αντίκλητο αυτού Χαράλαμπο Καλαφάτη (...). Ωστόσο, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη υπ' αριθ. 102/2012 αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως, δια του δικηγόρου Αθηνών Αργυρίου Αναργύρου, τον οποίο είχε ορίσει πληρεξούσιο με την από 3.11.2012 εξουσιοδότηση, με δήλωση ενώπιον της αρμοδίας Γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών, στις 6.11.2012, μετά την πάροδο, δηλαδή, της ως άνω δεκαήμερης προθεσμίας από την επίδοση (η οποία έλαβε χώραν μετά την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο), χωρίς σ' αυτήν (δήλωση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση είναι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, απαράδεκτη, ως ασκηθείσα χωρίς να τηρηθεί η νόμιμη προθεσμία για την άσκησή της. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, κατά την επί του φακέλου σχετική σημείωση της αρμοδίας γραμματέως, να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθ. 102/6 Νοεμβρίου 2012 αίτηση του Ν. Ρ. του Π., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 68422/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου
  1. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.