ΑΠ 342/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Ναρκωτικά, Αναίρεση μερική, Καταλογισμού μειωμένη ικαν

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 342 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ποινή, Ναρκωτικά, Αναίρεση μερική, Καταλογισμού μειωμένη ικανότητα. Περίληψη: Αγορά και κατοχή ναρκωτικών ου-σιών τελεσθείσα από δράστη που ενεργεί κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια. Πρέπει να αιτιολογείται ειδικά η τέλεση της πράξεως υπό τις άνω επιβαρυντικές συνθήκες με την παράθεση και των περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν στην έννοια αυτών. Απορρίπτονται οι λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου διότι με πληρότητα παρατίθενται τα περιστατικά που έγινε δεκτό ότι αποδείχθηκαν και από τα οποία προκύπτει επανειλημμένη τέλεση τέτοιων παραβάσεων του νόμου περί ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο και δεν ασκεί επιρροή η μη ύπαρξη καταδίκης του για κάποιες από αυτές τις παραβάσεις καθώς και ο σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Αναιρείται η καταδικαστική απόφαση διότι με ελλιπή αιτιολογία απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό του προ-βλήθηκε ορισμένα και νόμιμα από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου ότι κατά το χρόνο τελέσεως των αξιόποινων πράξεων ήταν σε κατάσταση μειωμένου καταλογισμού ως πάσχων από ψυχική διαταραχή προς απόδειξη της οποίας προσκόμισε με επίκληση ιατρική γνωμάτευση του ψυχιάτρου της δικαστικής φυλακής όπου κρατείτο ο κατηγορούμενος ως προς τον απορριφθέντα ισχυρισμό από το άρθρο 36 Π.Κ. και ως προς τις ποινές που επιβλήθηκαν. Αριθμός 342/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στις Δικαστικές Φυλακές ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ζήνδρο, περί αναιρέσεως της 1651-1652/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 ιουνίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 968/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 5 παρ.1 περ.β, ζ του ν.1729/1987 όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 10 του ν. 2161/1963 και ίσχυε κατά το χρόνο τελέσεως των πράξεων για τις οποίες καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων (1-6 και 7 Μαΐου 2004), το έγκλημα της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών, στα οποία περιλαμβάνεται και η ηρωΐνη τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών και με χρηματική ποινή 2900 έως 290.000 ευρώ. Το έγκλημα αυτό πραγματώνεται αντικειμενικώς με την αγορά και τη φυσική εξουσίαση των ουσιών αυτών από το δράστη, κατά τρόπο που να μπορεί αυτός ανά πάσα στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη τους και να τις διαθέτει πραγματικά κατά την βούλησή του, ενώ για την υποκειμενική θεμελίωση του απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση της ιδιότητας των ουσιών ως ναρκωτικών και τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να τελέσει την ύπαρξη με την οποία πραγματώνεται η αντικειμενική υπόστασή του. Περαιτέρω κατά το άρθρο 8 του ν. 1729/1987 όπως ίσχυε κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 2 παρ.15 περ.β' του ν. 2479/1997 και στη συνέχεια 10 εδάφ. α' με το άρθρο 5 παρ.1 ν. 3199/2003 με τις σ' αυτό προβλεπόμενες βαρύτερες των ανωτέρω ποινές τιμωρείται ο παραβάτης του άρθρου 5 του ίδιου νόμου εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν ενεργεί κατ'επάγγελμα ή κατά συνήθεια. Κατά το άρθρο 13 εδάφ. στ του ΠΚ, που προσετέθη με το άρθρο 1 παρ.1 του ν. 2408/1996 "κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης, με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της πράξεως, προκύπτει σκοπός του δράστη, για πορισμό εισοδήματος, κατά συνήθεια σε τέλεση του εγκλήματος συντρέχει όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως προκύπτει σταθερή ροπή του δράστη προς διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος, ως στοιχείο της προσωπικότητας του δράστη. Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη συνδρομή της επιβαρυντικής περιπτώσεως της τελέσεως του εγκλήματος κατ'επάγγελμα απαιτείται αντικειμενικά μεν επανειλημμένη τέλεση αυτού, υποκειμενικά δε σκοπός του δράστη να πορισθεί εισόδημα από την επανειλημμένη τέλεσή του, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταδίκη του δράστη για το έγκλημα αυτό. Κατά συνήθεια δε τέλεση του εγκλήματος συντρέχει όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως προκύπτει σταθερή ροπή του δράστη προς διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος ως στοιχείο της προσωπικότητας του δράστη. Επανειλημμένη τέλεση συντρέχει και επί διαπράξεως του εγκλήματος κατ'εξακολούθηση αφού πρόκειται για μορφή πραγματικής ομοειδούς συρροής. Εξ άλλου κατ'επάγγελμα τέλεση της πράξεως υπάρχει και όταν η πράξη τελείται το πρώτο, όχι όμως ευκαιριακώς, αλλά βάσει σχεδίου δηλαδή όταν από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης και της οργανωμένης ετοιμότητάς του, με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως, προκύπτει σκοπός του προς πορισμό εισοδήματος. Κατά το άρθρο 50 παρ.1 του ν. 2910/2001 που ίσχυε κατά το χρόνο τελέσεως της πράξεως από τον κατηγορούμενο όποιος εξέρχεται από το ελληνικό έδαφος η εισέρχεται ή επιχειρεί να εισέλθει σε αυτό χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων χιλιάδων δραχμών (1500 ευρώ). Κατά το άρθρο δε 54 παρ.7 του άνω νόμου 2910/2001 που ίσχυε κατά το χρόνο που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση όποιος παράνομα κατέχει ή χρησιμοποιεί γνήσιο διαβατήριο ή άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο άλλου προσώπου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων χιλιάδων (1500 ευρώ). Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ'αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις, υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού της αποφάσεως με το διατακτικό της, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, τα δε αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται γενικώς κατά το είδος τους και δεν απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου. Η αιτιολογία αυτή πρέπει να εκτείνεται και στην παραδοχή επιβαρυντικών περιστατικών, όπως είναι οι προαναφερθείσες των άρθρων 8 του ν. 1729/1987 και 13 στοιχ.στ του ΑΚ, και να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έκθεση των πραγματικών περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν στην έννοιά τους. Η επιβαλλόμενη από τις άνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απαιτείται όχι μόνον σε σχέση με τα περιστατικά που απαρτίζουν την κατηγορία και τις επιβαρυντικές περιστάσεις τελέσεως αξιοποίνου πράξεως, αλλά πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ.2 και 333 παρ.2 ΚΠοινΔ από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως ή στον αποκλεισμό ή τη μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή την μείωση της ποινής. Στην τελευταία αυτή περίπτωση υπάγεται και ο αυτοτελής ισχυρισμός περί ελαττωμένης ικανότητας προς καταλογισμό αφού σε περίπτωση ουσιαστικής βασιμότητάς του έχει ως συνέπεια την επιβολή μειωμένης ποινής όπως προκύπτει από όσα ορίζονται στο άρθρο 36 παρ.1 ΠΚ, κατά την τελευταία αυτή διάταξη, αν εξ αιτίας κάποιας από τις ψυχικές καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 34 δεν έχει εκλείψει εντελώς αλλά μειώθηκε σημαντικά η ικανότητα για καταλογισμό, που απαιτείται από το άρθρο αυτό, επιβάλλεται ποινή ελαττωμένη (άρθρο 82). Για την πληρότητα αυτού του ισχυρισμού δεν αρκεί ο κατηγορούμενος να επικαλεσθεί μόνο τις σχετικές διατάξεις του ΠΚ. Αλλά πρέπει να προβάλει κατά τρόπο ορισμένο τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων θεμελιώνει τη νοσηρή διατάραξη των πνευματικών λειτουργιών ή τις παροδικές ψυχικές διαταραχές, ώστε ο δικαστής, ύστερα από αξιολόγηση και τυχόν αποδοχή αυτών, να κρίνει αν ο δράστης είναι ελαττωμένης ικανότητας για καταλογισμό ως έχων εν μέρει μόνον ικανότητα για διάκριση του άδικου και δυνατότητα συμμορφώσεώς του σύμφωνα με την αντίληψή του για το άδικο αυτό μέχρις ενός ορισμένου βαθμού και να οδηγηθεί στην κρίση περί επιβολής μειωμένης ποινής. Τέλος κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ'αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια, παράνομη είσοδο στη χώρα, κατοχή και χρήση γνησίου διαβατηρίου άλλου προσώπου και καταδικάσθηκε σε ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ για τις παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών και σε ποινή φυλακίσεως τριών μηνών και σε χρηματική ποινή 2.000 ευρώ για κάθε μία από τις λοιπές πλημμεληματικού χαρακτήρα παραβάσεις και καθορίσθηκε η συνολική ποινή φυλακίσεως σε τέσσερις μήνες και η συνολική χρηματική ποινή σε 21.000 ευρώ. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής, που προκύπτει από το συνδυασμό του σκεπτικού και του διατακτικού της, δέχθηκε το Εφετείο ότι από τα μνημονευόμενα, κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα εξής: Ο κατηγορούμενος τέλεσε τις πράξεις της αγοράς και κατοχής της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών και ειδικότερα στη ... κατά το διάστημα από 1 έως 6 Μαΐου 2004 αγόρασε (με σκοπό περαιτέρω διάθεσης-εμπορίας) από πρόσωπο αλβανικής υπηκοότητας, με τα στοιχεία ... (αγνώστων λοιπών στοιχείων) ποσότητα ηρωΐνης, συνολικού βάρους 2.168 γραμμαρίων, ενώ είναι πρόσωπο που αγοράζει ναρκωτικά κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια. Ο ίδιος επίσης στις 7/5/2004 στην ... κατείχε και μπορούσε να διαθέσει κατά την πραγματική του βούληση (με σκοπό περαιτέρω διάθεσης-εμπορίας) όντας πρόσωπο που κατέχει ναρκωτικά κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια, την προαναφερθείσα ποσότητα ηρωΐνης βάρους 2.168 γραμμαρίων, διαμοιρασμένη σε τέσσερις συσκευασίες βάρους αντίστοιχα