ΑΠ 349/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Συναυτουργία, Λαθρομεταναστών μεταφορά

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 349 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Συναυτουργία, Λαθρομεταναστών μεταφορά. Περίληψη: Παράνομη μεταφορά. Άρθρο 88 παρ. 1α΄ Ν. 3386/2005 - Παράβαση. Προώθηση αλλοδαπών στο εσωτερικό της χώρας που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, κατά συρροή και κατά συναυτουργία. Λόγος αναιρέσεως, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενη εσφαλμένη ερμηνεία ή μη ορθή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 349/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Πιστικό, περί αναιρέσεως της 3260/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2045/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 88 § 1 περ. α' του Ν. 3386/2005, διώκονται και τιμωρούνται, μεταξύ άλλων, και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε. ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 3260/07 αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε κατ' έφεση, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή αντιγραφή από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης του με αριθμ. κυκλοφορίας ... Δ.Χ.Ε. αυτοκίνητο ΤΑΞΙ μάρκας SKODA, με αριθμό πλαισίου... . Την 11-5-2006, έχοντας ως συνοδηγό τον Αλβανό υπήκοο ... μετέβησαν στην ... που βρίσκεται κοντά στην Ελληνοσκοπιανή μεθόριο, για να μεταφέρουν και να προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας έναντι αμοιβής και ειδικότερα έναντι ποσού 150 ευρώ, τους αλλοδαπούς υπηκόους της Αλβανίας 1) ... 2) ... και 3) ..., οι οποίοι νωρίτερα, είχαν εισέλθει παράνομα στο Ελληνικό έδαφος από τη FYROM, και συγκεκριμένα από αφύλακτο σημείο της Ελληνοσκοπιανής μεθορίου, στην αγροτική περιοχή ..., και ήθελαν να μεταβούν στη ... και με τους οποίους είχαν προσυνεννοηθεί με κινητά τηλέφωνα. Αφού επιβιβάσθηκαν στο ταξί οι προαναφερόμενοι ο κατηγορούμενος κινήθηκε μέσω της Ε.Ο. ... . Στο 12° χλμ. της εν λόγω Ε.Ο. και περί ώρα 12.45 μ.μ. σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε από τους αρμόδιους συνοριοφύλακες, που είχαν εν τω μεταξύ ειδοποιηθεί ότι στο ταξί επιβιβάσθηκαν ύποπτα άτομα, διαπιστώθηκε ότι οι τρεις προαναφερόμενοι Αλβανοί ο ένας εκ των οποίων είναι ξάδελφος του συνοδηγού δεν έφεραν νομιμοποιητικά έγγραφα και είχαν εισέλθει λαθραία στο Ελληνικό έδαφος, τους προωθούσαν δε στο εσωτερικό της χώρας έναντι χρηματικής αμοιβής που θα καταβαλλόταν στο τόπο προορισμού ο κατηγορούμενος και ο προαναφερόμενος Αλβανός υπήκοος. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για τις αποδιδόμενες σ' αυτόν πράξεις της παράνομης μεταφοράς - προώθησης υπηκόων τρίτων χωρών στο εσωτερικό της χώρας που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, κατά συρροή και κατά συναυτουργία. Τέλος το Δικαστήριο δέχεται ότι ο κατηγορούμενος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή". Στη συνέχεια, με βάση όσα αναφέρθηκαν το Τριμελές Εφετείο Θεσ/νίκης κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, και ήδη αναιρεσείοντα, Χ1, της αξιόποινης πράξεως της παράνομης μεταφοράς - προώθησης υπηκόων τρίτων χωρών στο εσωτερικό της χώρας, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος, κατά συρροή και κατά συναυτουργία, αναγνωρίζοντας σε αυτόν το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, και του επέβαλε συνολική ποινή φυλακίσεως έξι