ΑΠ 366/2013 — Λαθρεμπορία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 366 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Λαθρεμπορία. Περίληψη: Λαθρεμπορία αιθυλικής αλκοόλης κατά συναυτουργία και κατ' εξακολούθηση, Άρθρα 118, 155 παρ. 2, 157 παρ. 1 160 Ν. 2960/

1. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. ΑΡΙΘΜΟΣ 366/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων,
2. Ε. Κ. σύζ. Ι., το γένος Θ. Μ. και
3. Κ. Κ. του Ι., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αστέριο Κουρούπη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 132/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας. Με πολιτικώς ενάγοντα το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και που στο ακροατήριο δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Ευβοίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Οκτωβρίου 2012 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1090/
4. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 155 παρ.1α και β, του ν. 2960/2001 "Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας", η ισχύς του οποίου κατά το άρθρο 185 αυτού, άρχισε από 1-1-2002, λαθρεμπορία είναι α) η εντός των συνόρων του κράτους εισαγωγή ή εξ αυτών εξαγωγή εμπορευμάτων υποκειμένων σε δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις που εισπράττονται στα Τελωνεία, χωρίς γραπτή άδεια της αρμόδιας τελωνειακής αρχής, ή σε άλλον από τον ορισμένο παρ' αυτής τόπο ή χρόνο και β) πάσα οιαδήποτε ενέργεια, που αποσκοπεί να στερήσει το Ελληνικό Δημόσιο ή την Ευρωπαϊκή Ένωση των υπ' αυτών εισπρακτέων δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων από τα εισαγόμενα ή τα εξαγόμενα εμπορεύματα και αν ακόμη αυτά εισπράχθηκαν κατά χρόνο και τρόπο διάφορο από εκείνο που ορίζει ο νόμος. Ως λαθρεμπορία, θεωρείται και η αγορά, πώληση και κατοχή εμπορευμάτων που έχουν εισαχθεί ή τεθεί στην κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Εξάλλου, κατά μεν την διάταξη του άρθρου 53 του νόμου 2960/2001, επιβάλλεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή προϊόντα, στο οινόπνευμα και τα αλκοολούχα ποτά και βιομηχανοποιημένα καπνά και καθορίζονται τα περί παραγωγής, μεταποίησης, κατοχής και κυκλοφορίας των προϊόντων αυτών σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντα Κώδικα, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 118 παρ. 5 αυτού, η με οποιονδήποτε τρόπο διαφυγή ή απόπειρα διαφυγής της καταβολής των οφειλομένων φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων καθώς και η μη τήρηση των διατυπώσεων που προβλέπονται από το τρίτο μέρος του παρόντα Κώδικα, με σκοπό τη μη καταβολή των ως άνω φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων χαρακτηρίζονται και τιμωρούνται διοικητικώς και ποινικώς ως λαθρεμπορία κατά τις διατάξεις των άρθρων 142 και επόμενα του Κώδικα αυτού και επισύρουν την επιβολή κατά των με οποιονδήποτε τρόπο συμμετεχόντων στην παράβαση των διατυπώσεών του που αναφέρονται στο άρθρο 142 και στα άρθρα 152 και 155 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα προστίμων και πολλαπλών τελών. Από τις ως άνω διατάξεις σε συνδυασμό και με εκείνη του αναφερομένου άνω άρθρου 155 του ίδιου νόμου, που καθορίζει την έννοια της λαθρεμπορίας προκύπτει ότι και υπό την ισχύ του ως άνω νέου Τελωνειακού Κώδικα, η καθοιονδήποτε τρόπο διαφυγή ή απόπειρα διαφυγής της καταβολής του οφειλομένου για τα πετρελαιοειδή προϊόντα, το οινόπνευμα και τα αλκοολούχα ποτά και βιομηχανοποιημένα καπνά, ειδικού φόρου καταναλώσεως είναι πράξη ποινικώς κολάσιμη χαρακτηριζόμενη ως λαθρεμπορία και τιμωρουμένη με τις προβλεπόμενες γι' αυτήν από τον ως άνω νόμο, της παρ.1 του άρθρου 157, σχετικές ποινές. Για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της λαθρεμπορίας, απαιτείται δόλος που συνίσταται στη γνώση, κατά τον κρίσιμο χρόνο, του υπαιτίου, ότι το εμπόρευμα που αγόρασε, πώλησε ή κατέχει είναι προϊόν λαθρεμπορίας, κατά την πιο πάνω έννοια, καθώς και τη θέληση αυτού να αποστερήσει το Ελληνικό Δημόσιο από τον οφειλόμενο δασμό, φόρο, τέλος ή δικαίωμα. Ο δόλος αυτός για το έγκλημα της λαθρεμπορίας, ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών και δεν απαιτείται περαιτέρω ειδική αιτιολόγηση αυτού. Περαιτέρω, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως υπάρχει όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα απ' αυτά χωριστά. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Εύβοιας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης 132/2012 αποφάσεώς του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, που στήριξε στα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, τα εξής, κατά πιστή μεταφορά, πραγματικά περιστατικά: "Στον Άγιο ... και σε αδιευκρίνιστες ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από 26-08-2004 μέχρι 25-07-2006, ενεργώντας από κοινού, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, οι κατηγορούμενοι τέλεσαν το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Ειδικότερα, μετά από συναπόφαση ως συνδιαχειριστές επιχείρησης ποτοποιείου - φορολογικής αποθήκης: Α) Διέθεσαν παράνομα στην κατανάλωση ποσότητα 12.503,34 λίτρων άνυδρων αιθυλικής αλκοόλης που είχαν παραληφθεί με αναστολή καταβολής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και λοιπών φόρων, χωρίς την καταβολή οφειλομένων Ε.Φ.Κ και λοιπών φόρων, για τα οποία το ύψος των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων για απόδοση στο Δημόσιο ανέρχεται στο ποσό των 165.332,03 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 5.582,30 ευρώ. Οι εν λόγω ποσότητες αιθυλικής αλκοόλης είχαν παραληφθεί με το καθεστώς της αναστολής του Ε.Φ.Κ. και των λοιπών φόρων από το ποτοποιείο-φορολογική αποθήκη, που διατηρούν οι κατηγορούμενοι στον ανωτέρω τόπο και σε έλεγχο που διενεργήθηκε από τους αρμοδίους τελωνειακούς υπαλλήλους στις εγκαταστάσεις της ανωτέρω αποθήκης, στις 25-7-2006, διαπιστώθηκε έλλειμμα στα εμπορεύματα που είχαν παραλάβει ως εξής: α) αιθυλική αλκοόλη για ΟΥΖΟ έλλειμμα 12.159,26 λίτρα άνυδρα, β) απόσταγμα ΟΥΖΟΥ έλλειμμα 141 λίτρα άνυδρα και γ) αιθυλική αλκοόλη για ποτά έλλειμμα 203,08 λίτρα άνυδρα, και Β) αγόρασαν και κατείχαν εμπορεύματα που είχαν τεθεί στην κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας, καθώς δεν είχαν εισπραχθεί από το Δημόσιο οι αναλογούντες επ' αυτών δασμοί και λοιποί φόροι και συγκεκριμένα προμηθεύτηκαν και κατείχαν 2.571 λίτρα ένυδρα αλκοολικού υγρού αγνώστου προελεύσεως, μη κανονικού (μεταξύ άλλων παρουσίαζε αλκοολικό τίτλο 70,7 vol έναντι του νομίμου ελαχίστου ορίου 96,ο νοΙ), που δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της μόνης επιτρεπόμενης για την παραγωγή, παρασκευή και επεξεργασία των αλκοολούχων ποτών αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης Το μη κανονικό αυτό υγρό περιείχε ποσότητα άνυδρων λίτρων αιθυλικής αλκοόλης 1.817,70 λίτρα και το ύψος των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχεται στο ποσό των 24.035,50 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 811,54 ευρώ. Συνολικά, από τις ανωτέρω πράξεις λαθρεμπορίας 14.321,04 λίτρων άνυδρων αιθυλικής αλκοόλης οι αναλογούντες δασμοί και φόροι που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχονται στο ποσό των 189.367,53 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 6.393,84 ευρώ. Αποδείχθηκε ωσαύτως, ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος, ναι μεν παρακολουθούσε λογιστικά την παραπάνω-τυπικά ανήκουσα στη πρώτη κατηγορουμένη και μητέρα του - επιχείρηση, πλην όμως ασχολείτο παραλλήλως και με την παραγωγική διαδικασία, όντας εν τοις πράγμασι συνδιαχειριστής της. Εξάλλου, οι υπερασπιστικοί ισχυρισμοί αμφοτέρων, περί του ότι η πρώτη ως άνω ποσότητα απωλέσθηκε τυχαίος (το μεν από την, σε απροσδιόριστο χρόνο, ξεχασμένη ανοικτή στρόφιγγα της δεξαμενής, το δε σταδιακώς και σε βάθος χρόνου από φυσιολογικές απώλειες και διαρροές) είναι έωλοι και αναπόδεικτοι. Επομένως, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι αμφότεροι, πλην με τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ.2 α' ΠΚ, λόγω προτέρου εντίμου βίου, η πρώτη και 84 παρ.2 ε' ΠΚ, λόγω καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, ό δεύτερος. Τέλος, πρέπει γενόμενης δεκτής και ως βάσιμης της εισαγγελικής έφεσης, να επιβληθεί η προβλεπόμενη, για το ως άνω αδίκημα, χρηματική ποινή". Στη συνέχεια το δευτεροβάθμιο αυτό δικαστήριο, κήρυξε ενόχους τους δύο αναιρεσείοντες κατηγορούμενους του ότι: "Στον ... στους κατωτέρω αναφερόμενους χρόνους τέλεσαν την ακόλουθη αξιόποινη πράξη: Στον ανωτέρω τόπο σε αδιευκρίνιστες ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από 26-08-2004 μέχρι 25-07-2006, ενεργώντας από κοινού, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, τέλεσαν το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Ειδικότερα, μετά από συναπόφαση ως διαχειριστές φορολογικής αποθήκης: Α) Διέθεσαν παράνομα στην κατανάλωση ποσότητα 12.503,34 λίτρων άνυδρων αιθυλικής αλκοόλης που είχαν παραληφθεί με αναστολή καταβολής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και λοιπών φόρων, χωρίς την καταβολή οφειλομένων Ε.Φ.Κ. και λοιπών φόρων, για τα οποία το ύψος των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων για απόδοση στο Δημόσιο ανέρχεται στο ποσό των 165.332,03 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 5.582,30 ευρώ. Οι εν λόγω ποσότητες αιθυλικής αλκοόλης είχαν παραληφθεί με το καθεστώς της αναστολής του Ε.Φ.Κ. και των λοιπών φόρων από το ποτοποιείο-φορολογική αποθήκη, που διατηρούν οι κατηγορούμενοι στον ανωτέρω τόπο και σε έλεγχο που διενεργήθηκε από τους αρμοδίους τελωνειακούς υπαλλήλους στις εγκαταστάσεις της ανωτέρω αποθήκης, στις 25-7-2006, διαπιστώθηκε έλλειμμα στα εμπορεύματα που είχαν παραλάβει ως εξής : α) Αιθυλική αλκοόλη για ΟΥΖΟ έλλειμμα 12.159,26 λίτρα άνυδρα, β) Απόσταγμα ΟΥΖΟΥ έλλειμμα 141 λίτρα άνυδρα και γ) Αιθυλική αλκοόλη για ποτά έλλειμμα 203,08 λίτρα άνυδρα και Β) αγόρασαν και κατείχαν εμπορεύματα που είχαν τεθεί στην κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας, καθώς δεν είχαν εισπραχθεί από το Δημόσιο οι αναλογούντες επ' αυτών δασμοί και λοιποί φόροι και συγκεκριμένα προμηθεύτηκαν και κατείχαν 2.571 λίτρα ένυδρα αλκοολικού υγρού αγνώστου προελεύσεως, μη κανονικού, που δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης. Η περιεχόμενη σε αυτήν ποσότητα άνυδρων λίτρων αιθυλικής αλκοόλης ήταν 1.817,70 λίτρα και το ύψος των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχεται στο ποσό των 24.035,50 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 811,54 ευρώ. Συνολικά, από τις ανωτέρω πράξεις λαθρεμπορίας 14.321,04 λίτρων άνυδρων αιθυλικής αλκοόλης οι αναλογούντες δασμοί και φόροι που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχονται στο ποσό των 189.367,53 ευρώ και οι φορολογικές επιβαρύνσεις για απόδοση σε τρίτους (Ε.Τ.Ε.Π.Π.Α.) στο ποσό των 6.393,84 ευρώ". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, η προκύπτουσα από το συνδυασμό του ανωτέρω αιτιολογικού και του διατακτικού της προσβαλλόμενης 132/2012 αποφάσεως αιτιολογία του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, είναι η επιβαλλόμενη, από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της αξιόποινης πράξης της κατά συναυτουργία και κατ' εξακολούθηση λαθρεμπορίας άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, με παράνομη διάθεση στην κατανάλωση 12.503,34 λίτρων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που είχαν παραλάβει οι κατηγορούμενοι με ειδικό καθεστώς αναστολής για ποτά, χωρίς την καταβολή του ΕΦΚ κλπ φόρων και με αγορά και κατοχή 2.571 λίτρων ένυδρου αλκοολικού υγρού με ποσότητα 1817,70 λίτρα άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, με απώλεια του Δημοσίου των αναλογούντων δασμών και φόρων, που ανέρχονται συνολικά σε 189.367,53 ευρώ και φόρων υπέρ τρίτων(ΕΤΕΠΠΑ) συνολικού ποσού 6.393,84 ευρώ, και για την οποία λαθρεμπορία κατ' εξακολούθηση, κηρύχθηκαν ένοχοι οι δύο αναιρεσείοντες, ως πραγματικοί συνδιαχειριστές και οι δύο φορολογικής αποθήκης επιχείρησης ποτοποιείου που λειτουργούσαν από κοινού στον -..., αναφέρονται δε και οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1α, 27, 45, 94, 98 του ΠΚ, 53,118,142, 149,155 παρ.2, 157 παρ.1β, 160 του ν. 2960/2001, οι οποίες δεν παραβιάσθηκαν ευθέως ή εκ πλαγίου και δε στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, όσον αφορά τις επί μέρους αιτιάσεις και λόγους αναιρέσεως των αναιρεσειόντων: α) το αιτιολογικό είναι πλήρες, δεν αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού και περιέχει όλα τα αναγκαία κατά το νόμο στοιχεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του διωχθέντος εγκλήματος της λαθρεμπορίας και δε χρειαζόταν η παράθεση άλλων περιστατικών, β) προσδιορίζεται στην απόφαση αναλυτικά, το είδος και το ύψος των δασμών και φόρων που απώλεσε το Δημόσιο και πώς προκύπτουν αυτοί, γ) ο δόλος των αναιρεσειόντων για το άνω έγκλημα της λαθρεμπορίας, ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εν λόγω εγκλήματος που περιγράφεται στο αιτιολογικό και εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών με το διαπιστωθέν στην αποθήκη τους μεγάλο έλλειμμα αιθυλικής αλκοόλης από αυτήν που είχαν παραλάβει με καθεστώς αναστολής δασμών και φόρων για τις ανάγκες του ποτοποιείου τους και δεν απαιτείτο περαιτέρω ειδική αιτιολόγηση αυτού, ενώ απορρίφθηκε ως αναπόδεικτος ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων για τυχαία και φυσιολογική απώλεια του ελλείμματος της αποθήκης τους σε αλκοόλη. Ήτοι, ο δόλος υφίσταται και αιτιολογείται με την παραδοχή ότι οι κατηγορούμενοι, προμηθεύτηκαν και κατείχαν μία ποσότητα άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης και δεύτερον διέθεσαν παράνομα στην κατανάλωση άλλης ποσότητας, άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης από αυτήν που κατείχαν και είχαν παραλάβει με καθεστώς αναστολής δασμών και φόρων για τις ανάγκες του ποτοποιείου τους, χωρίς την καταβολή για τις δύο αυτές ποσότητες των αναλογουσών δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων, παραδοχές από τις οποίες συνάγεται και η γνώση των κατηγορουμένων για τη λαθρεμπορική προέλευση της άνω αλκοόλης και το έλλειμμα που βρέθηκε στις αποθήκες τους και ο σκοπός τους να αποστερήσουν το Δημόσιο από τους αναφερόμενους δασμούς, χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλου στοιχείου, δ) αναφέρεται στο αιτιολογικό ότι οι δύο αναιρεσείοντες, (μητέρα και υιός), είναι ποινικά συνυπεύθυνοι, ως πραγματικοί συνδιαχειριστές και οι δύο φορολογικής αποθήκης επιχείρησης ποτοποιείου που λειτουργούσαν από κοινού στον ... και δεν ήταν απαραίτητο να αναφερθεί ποίος από αυτούς ήταν κάτοχος της αδείας και δικαιούχος του καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης της αδασμολόγητης αλκοόλης, ε) για τη στοιχειοθέτηση της εν λόγω περιγραφείσας λαθρεμπορίας άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, δεν ήταν απαραίτητη η αναφορά του τρόπου εισαγωγής και της χώρας προέλευσης της αλκοόλης, εκτός ή εντός ΕΕ, αφού η λαθρεμπορία των κατηγορουμένων έγινε κατά τις παραδοχές, με παράνομη διάθεση στην κατανάλωση στην αγορά της Ελλάδος 12.503,34 λίτρων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που είχαν αυτοί οι ίδιοι αγοράσει και παραλάβει για ποτά του ποτοποιείου τους, με ειδικό καθεστώς αναστολής, χωρίς δηλαδή την καταβολή του ΕΦΚ κλπ φόρων και με αγορά και κατοχή 2.571 λίτρων ένυδρου αλκοολικού υγρού με ποσότητα 1817,70 λίτρα άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, με απώλεια του Δημοσίου των αναλογούντων για τις ποσότητες αυτές δασμών και φόρων κατανάλωσης και όχι εισαγωγικών δασμών, στ) με την παραδοχή στο αιτιολογικό ότι οι δύο αναιρεσείοντες, (μητέρα και υιός), είναι ποινικά συνυπεύθυνοι, διότι αποδείχθηκε ότι "ο δεύτερος κατηγορούμενος, ναι μεν παρακολουθούσε λογιστικά την παραπάνω- τυπικά ανήκουσα στην πρώτη κατηγορουμένη και μητέρα του- επιχείρηση, πλην όμως ασχολείτο παραλλήλως και με την παραγωγική διαδικασία, όντας εν τοις πράγμασι συνδιαχειριστής της", αιτιολογείται επαρκώς η κατά συναυτουργία τέλεση της άνω λαθρεμπορίας εκ μέρους και των δύο κατηγορουμένων και η ευθύνη και των δύο για την έξοδο των εμπορευμάτων από την αποθήκη τους στην κατανάλωση, όπως και για την ύπαρξη ελλείμματος αλκοόλης, και δεν ήταν απαραίτητο να αναφερθούν άλλα περιστατικά διάθεσης της ελλείπουσας αλκοόλης στην αγορά. Άρα, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' (και Ε' κατ' εκτίμηση του δικογράφου) του ΚΠΔ, προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή νόμου, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως για έρευνα, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αρ. εκθ. 2/4-10- 2012 κοινή αίτηση των: α) Ε. Κ. του Θ. και β) Κ. Κ. του Ι., περί αναιρέσεως της 132/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Εύβοιας. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα