ΑΠ 380/2010 — Ελαφρυντικές περιστάσεις

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 380 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ελαφρυντικές περιστάσεις. Περίληψη: Στοιχεία επιταγής. Πλήρης και σαφής αιτιολογία, Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση διότι το Δικαστήριο δεν απήντησε σε υποβληθέν αίτημα αναγνωρίσεως ελαφρυντικών, μολονότι αυτό προβλήθηκε σαφώς και ορισμένως. ΑΡΙΘΜΟΣ 380/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Παπαηλιού - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κιντή, περί αναιρέσεως της 4369/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Τσιώστα. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Απριλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 650/

1. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 1 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ν.δ. 1325/1972, το έγκλημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής είναι τυπικό και για τη στοιχειοθέτησή του απαιτείται αντικειμενικά μεν 1) έκδοση τυπικά έγκυρης επιταγής, δηλαδή συμπλήρωση επί του εντύπου της επιταγής των στοιχείων που προβλέπονται στο νόμο 2) υπογραφή του εκδότη, στη θέση υπογραφής του εκδότη, αδιάφορα αν η επιταγή εκδίδεται για ατομικό του χρέος και σύρεται επί προσωπικού του λογαριασμού ή για χρέος άλλου και εταιρίας που εκπροσωπείται από αυτόν και σύρεται επί λογαριασμού του άλλου ή της εταιρίας 3) εμπρόθεσμη εμφάνιση της επιταγής προς πληρωμή και 4) έλλειψη αντιστοίχων διαθεσίμων κεφαλαίων στην πληρωμή, τόσο κατά το χρόνο έκδοσης, όσο και κατά το χρόνο εμφάνισης της επιταγής προς πληρωμή, υποκειμενικά δε, γνώση και θέληση των στοιχείων της πράξεως, της έκδοσης δηλαδή επιταγής, που είναι ακάλυπτη. Εξάλλου, καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Τέλος, εσφαλμένη εκ πλαγίου εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν έχει εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, με την 4369/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, καταδικάστηκε ο αναιρεσείων για έκδοση ακαλύπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση. Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο της υποθέσεως ο αναιρεσείων πρότεινε τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι είναι απαράδεκτη η ασκηθείσα κατ' αυτού ποινική δίωξη, διότι δεν υφίσταται εταιρία "HOME ΕΠΕ", την οποία εκπροσωπεί, όπως αναγράφεται στη μήνυση, αλλά εταιρία TOP LINE HOME ΕΠΕ, της οποίας είναι νόμιμος εκπρόσωπος. Τον ισχυρισμό αυτόν η προσβαλλόμενη απόφαση τον απέρριψε δεχθείσα τα ακόλουθα: Ο εγκαλών υπέβαλε εμπρόθεσμα την από 15-4-04 έγκληση σε βάρος του κατηγορουμένου ζητώντας την τιμωρία του για την έκδοση εκ μέρους του ως εκπροσώπου της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης που εδρεύει στον Αγ. Στέφανο Αττικής με την επωνυμία ΗΟΜΕ ΕΠΕ των επιταγών που αναφέρονται στο διατακτικό, οι οποίες εμφανίστηκαν για πληρωμή εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα αλλά δεν πληρώθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Στην έγκληση ο εγκαλών αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν κατά τόπο και χρόνο την τέλεση της αξιόποινης πράξης του άρθρου 79 του ν. 5960/33 προσδιορίζοντας χωρίς να απαιτείται και την ταυτότητα του κατηγορουμένου ως δράστη, ο οποίος φέρεται ως εκπρόσωπος της πιο πάνω εταιρίας τα στοιχεία της οποίας είναι μεν ελλιπή πλην όμως δεν απαιτούνται να καθορίζονται στην έγκληση όπως και τα στοιχεία του δράστη ο οποίος μπορεί να είναι και άγνωστος. Επομένως, αφού η έγκληση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, πρέπει η σχετική ένσταση να απορριφθεί ως αβάσιμη. Περαιτέρω το δικαστήριο δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύει κατ' είδος, προέκυψαν τα εξής: "Στην Αθήνα στις 16-1-2004, 16-1-2004, 19-1-2004, 2-2-2004 και 10-3-2004, αντίστοιχα, ο κατηγορούμενος ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ΤΟΡ LΙΝΕ ΗΟΜΕ ΕΠΕ εξέδωσε εξακολουθηματικά με πρόθεση τις πιο κάτω επιταγές σε διαταγή ημών των ιδίων και συγκεκριμένα α) την ... επιταγή με ημερομηνία έκδοσης 16-1-2004 χρηματικό ποσό των 8.000 ευρώ, β) την ...επιταγή με ημερομηνία έκδοσης 16-1-2004 για το χρηματικό ποσό των 17.200 ευρώ, γ) την...επιταγή με ημερομηνία έκδοσης 19-1-04 για το χρηματικό ποσό των 36.923 ευρώ, δ) την ... επιταγή με ημερομηνία έκδοσης 2-2-04 για το χρηματικό ποσό των 36.000 ευρώ, ε) την ... επιταγή με ημερομηνία έκδοσης 10-3-04 για το χρηματικό ποσό των 40.140 ευρώ. Οι πιο πάνω επιταγές εμφανίστηκαν για πληρωμή εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα EFG Eurobank Ergasias Α.Ε. από τον εγκαλούντα τελευταίο νόμιμο κομιστή στον οποίο περιήλθαν με οπισθογράφηση και συγκεκριμένα η πρώτη και η δεύτερη στις 16-1-2004, η τρίτη στις 20-1-04, η τέταρτη στις 3-2-2004 και η πέμπτη στις 10-3-04, πλην όμως δεν πληρώθηκαν γιατί δεν υπήρχαν εν γνώσει του κατηγορουμένου διαθέσιμα κεφάλαια. Η πιο πάνω εταιρία της οποίας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε σε πτώχευση με την 1485/05 απόφαση του ΠΠΑΘηνών και λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στην πληρωμή των πιο πάνω επιταγών. Επομένως πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της πράξης που του αποδίδεται με τα ελαφρυντικά ότι ωθήθηκε στη πράξη λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων του και από όχι ταπεινά αίτια". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, τόσο ως προς την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού, όσο και στο περί ενοχής κεφάλαιο, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της έκδοσης ακάλυπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση για το οποίο ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη, στα οποία και στήριξε την ανέλεγκτη για τα πραγματικά περιστατικά κρίση, όπως και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 1 του ν. 5960/1933, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ν.δ. 1325/
2. Ειδικότερα παραδεκτά προσδιορίστηκαν από το Εφετείο με ακρίβεια τα στοιχεία εκείνα που συνιστούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε πρωτοδίκως ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, δηλ. ότι ο κατηγορούμενος εξέδωσε τις επίδικες επιταγές ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας TOP LINE HOME ΕΠΕ, οι οποίες ήταν ακάλυπτες, γεγονός το οποίο ομολογεί ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, και όχι απλώς ως νόμιμος εκπρόσωπος της HOME ΕΠΕ, δηλ. χωρίς τις λέξεις TOP LINE στην επωνυμία. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. δ', ε' και η' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, για παραβίαση εκ πλαγίου των ανωτέρω διατάξεων και για υπέρβαση εξουσίας, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Ο δεύτερος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως για αντίφαση μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού, διότι το μεν σκεπτικό αναφέρει τον αναιρεσείοντα ως νόμιμο εκπρόσωπο της TOP LINE HOME ΕΠΕ, το δε διατακτικό ως νόμιμο εκπρόσωπο της HOME ΕΠΕ, ώστε να μην καθίσταται σαφές ποιας εταιρίας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και καταδικάσθηκε, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, αφού από το συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο όλο, αλλά και από το σκεπτικό της προαναφερόμενης παρεμπίπτουσας απόφασης, που περιέχεται στα πρακτικά, προκύπτει κατά τρόπο σαφή ότι ο αναιρεσείων καταδικάστηκε ως νόμιμος εκπρόσωπος της TOP LINE HOME ΕΠΕ. Ο τρίτος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το από 17-1-2008 πιστοποιητικό του Γραμματέα Πρωτοδικών Αθηνών, το οποίο προσκόμισε, από το οποίο προέκυπτε ότι δεν βρέθηκε εταιρία καταχωρημένη με την επωνυμία "HOME ΕΠΕ", είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι από τον αναιρεσείοντα δεν ζητήθηκε η ανάγνωση αυτού του εγγράφου ανεξάρτητα του ότι το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού δεν είχε έννομη επιρροή στην περί ενοχής κρίση του δικαστηρίου για το αδίκημα της έκδοσης ακαλύπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση, όπως αυτό ακριβέστερα από το δικαστήριο διατυπώθηκε. Περαιτέρω ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως ότι η παρεμπίπτουσα ανωτέρω απόφαση είναι άκυρη, διότι δεν φέρει την υπογραφή τα γραμματέως του δικαστηρίου, είναι αβάσιμος και απορριπτέος διότι όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης η προαναφερόμενη απόφαση φέρει την υπογραφή της γραμματέως. Τέλος, με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του και δεν απάντησε ως προς τα ελαφρυντικά του άρθρ. 84 παρ. 2α και 2ε του ΠΚ, που ζήτησε ο αναιρεσείων να του αναγνωρισθούν. Από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι πράγματι ο αναιρεσείων ζήτησε να του αναγνωρισθούν τα ανωτέρω ελαφρυντικά και ανέφερε λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά που τους θεμελιώνουν, πλην όμως το Εφετείο δεν απάντησε επί του αιτήματος αυτού. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ αυτός λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνον ως προς το κεφάλαιο της ποινής, απορριπτομένης κατά τα λοιπά της αναιρέσεως, και παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση, κατά το κεφάλαιο αυτό, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 4369/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών μόνον ως προς το κεφάλαιο της ποινής, απορριπτομένης κατά τα λοιπά της αιτήσεως αναιρέσεως. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση, κατά το κεφάλαιο αυτό, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου
3. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Φεβρουαρίου
4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ