← Ελλάδα

ΑΠ 383/2015 — Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 383 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Αιτιολογημένη απόρριψη αιτήματος αναβολής για λόγους ανώτερης βίας σε άλλη δικάσιμο, που δικαζόταν συναφής υπόθεση, το οποίο υποβλήθηκε από άγγελο. Το Δικαστήριο που, στη συνέχεια, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, δεν υπερέβη την εξουσία του. Απόρριψη αιτήσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 383/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Ρουμπή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή, Μαρία Βασιλάκη (σύμφωνα με την υπ' αριθμό 56/2015 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Πάνου Πετρόπουλου και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Ρασιδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Χ. Χ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέργιο Γιαλάογλου, περί αναιρέσεως της 632/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης και με συγκατηγορούμενο τον Π. Π. του Π.. Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Δεκεμβρίου 2014 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 16/2015. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπως το εδ. α τροποποιήθηκε με το άρθρο 48 παρ. 1 του ν. 3160/2003: "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 για αναβολή της συζήτησης εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανιστεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λπ. Εφαρμόζεται επίσης ανάλογα και η διάταξη του άρθρου 341". Κατά δε το άρθρο 349 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, όπως ο τίτλος και ολόκληρο το άρθρο αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 20 παρ. 1 του ν. 3904/2010: "Το δικαστήριο, μετά από πρόταση του εισαγγελέα ή και αυτεπαγγέλτως, μπορεί να διατάξει μόνο μία φορά την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μία μόνο φορά, για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανώτερης βίας". Εξάλλου, η ειδική, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση περί της ενοχής, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για λόγους ανώτερης βίας πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται παραδεκτώς και είναι ορισμένη. Διαφορετικά, ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως, για ελλιπή αιτιολογία. Η, μετά την αναιτιολόγητη απόρριψη αιτήματος αναβολής, απόρριψη της εφέσεως του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, ως ανυποστήρικτης, ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 §1 στοιχ. Η' λόγο αναιρέσεως με τη μορφή της αρνητικής υπερβάσεως εξουσίας. Συνίσταται δε η κατά τις άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής αποφάσεως στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών, τα οποία αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του (ΟλΑΠ 7/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη 632/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος Χ. Χ. κατά της 162/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας, με την οποίαν αυτός καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο

(2)ετών, μετατραπείσα σε χρηματική, και σε χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ για μαστροπεία κατ` επάγγελμα, μετά την απόρριψη του αιτήματος για αναβολή της δίκης, λόγω μη εμφανίσεώς του στο ακροατήριο του άνω δικαστηρίου συνεπεία ανώτερης βίας. Από την προσβαλλομένη απόφαση και τα πρακτικά αυτής προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν εμφανίσθηκε ο εκκαλών - κατηγορούμενος, αλλά εμφανίσθηκε, ως άγγελος, η αδελφή του Μ. Χ., η οποία ανήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στη Γερμανία, όπου και εργάζεται στην πόλη Ντίσελντορφ σε ένα εστιατόριο, και ζήτησε την αναβολή της δίκης για τη δικάσιμο της 17.12.2014, κατά την οποία εκδικάζεται και άλλη υπόθεσή του. Προς απόδειξη αυτού, η ανωτέρω εξετάσθηκε ενόρκως και ως μάρτυρας. Το δικαστήριο ακολούθως απέρριψε το αίτημα αυτό με την εξής αιτιολογία: "... Στην προκειμένη περίπτωση η μάρτυρας, Μ. Χ., αδελφή του πρώτου κατηγορουμένου (αναιρεσείοντος), ζήτησε για λογαριασμό αυτού την αναβολή της δίκης διότι ο τελευταίος εργάζεται σε εστιατόριο στη Γερμανία και αδυνατεί να προσέλθει. Ζήτησε δε την αναβολή της υπόθεσης για τη δικάσιμο της 17-12-2014 διότι, την παραπάνω ημερομηνία, όπως κατέθεσε, εκδικάζεται και άλλη υπόθεση του αδελφού της. Η επαγγελματική όμως απασχόληση του πρώτου εκκαλούντος στη Γερμανία, δεν συνιστά λόγο ανωτέρας βίας, κατά τα ανωτέρω, αφού δεν αποτελεί απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός μη δυνάμενο να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως. Αντίθετα, ο πρώτος εκκαλών, με τη λήψη μέτρων πρόσφορης γι' αυτόν επιμέλειας, θα μπορούσε να εμφανισθεί στο δικαστήριο, μεταβαίνοντας για τον λόγο αυτό στην Ελλάδα, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της δικογραφίας, είχε έγκαιρα γνωστοποιηθεί σε αυτόν η σημερινή δικάσιμος (κλήση με κατάλογο μαρτύρων θυροκολλήθηκε στην οικία του στην … στις 9-4-2014, στον δε ορισθέντα στην έφεσή του αντίκλητο, Θεοχάρη Δαλακούρα, δικηγόρο, του Δ.Σ. Ροδόπης επιδόθηκε στις 14-04-2014). Εξάλλου δεν αποδείχθηκε ότι στις 17-12-2014 εκδικάζεται και άλλη υπόθεση του ιδίου κατηγορουμένου, καθόσον δεν προσκομίστηκε κάποιο σχετικό έγγραφο (πχ κλήση) ούτε ότι αυτός προτίθεται εκείνη την ημερομηνία να βρίσκεται στην Ελλάδα. Επομένως, το αίτημα αναβολής πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο". Ακολούθως δε, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη. Με τις παραδοχές αυτές, το Τριμελές Εφετείο διέλαβε την απαιτουμένη, κατά τις άνω διατάξεις των άρθρων 93§3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, αιτιολογία για την απόρριψη του αιτήματος αναβολής, αφού εκθέτει με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν και τις σκέψεις που δικαιολογούν την κρίση του για τη μη αναβολή της δίκης. Οι μερικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, αφού: α) Το Δικαστήριο μνημονεύει ρητώς την κατάθεση της μάρτυρος Μ. Χ., το μοναδικό, δηλαδή, αποδεικτικό μέσο που προσκομίστηκε για την απόδειξη του λόγου ανώτερης βίας, για τον οποίο ζητήθηκε η αναβολή. β) Κατά την ανέλεγκτη δε αναιρετικά κρίση του, το Τριμελές Εφετείο έκρινε ότι η απασχόληση του εκκαλούντος - αναιρεσείοντος στη Γερμανία, την οποία βεβαίωσε η ως άνω μάρτυρας, δεν συνιστά, για τους λόγους που εκτίθενται στο σκεπτικό, ανώτερη βία, εξαιτίας της οποίας δεν μπορούσε αυτός να προσέλθει στο Δικαστήριο. γ) Επαρκώς αιτιολογείται και η απόρριψη του αιτήματος αναβολής για συγκεκριμένη δικάσιμο (της 17.12.2014) με την παραδοχή ότι δεν προσκομίστηκε κάποιο έγγραφο, από το οποίο να αποδεικνύεται ότι, κατά τη δικάσιμο εκείνη, θα δικαζόταν υπόθεση του αναιρεσείοντος συναφής με την ένδικη. Εφόσον, λοιπόν, το Τριμελές Εφετείο απέρριψε αιτιολογημένα το αίτημα αναβολής, που υποβλήθηκε από άγγελο, ορθώς, μετά από έλεγχο της νόμιμης κλητεύσεως του εκκαλούντος - αναιρεσείοντος, προχώρησε αυτό στην απόρριψη της εφέσεως του τελευταίου ως ανυποστήρικτης και δεν υπερέβη αρνητικά την εξουσία του. Επομένως, οι, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, πρώτος και τρίτος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του αιτήματος αναβολής τόσο για την απουσία του αναιρεσείοντος στο εξωτερικό όσο και λόγω εκδικάσεως συναφούς υποθέσεώς του σε μεταγενέστερη δικάσιμο, καθώς και ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠοινΔ, δεύτερος λόγος, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, συνιστάμενη στην, παρά την αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής, απόρριψη της εφέσεώς του ως ανυποστήρικτης, είναι αβάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθ. εκθ. 63/11 Δεκεμβρίου 2014 αίτηση του Χ. Χ. του Δ., για αναίρεση της 632/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου
  1. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.