ΑΠ 388/2010 — Υπέρβαση εξουσίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 388 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας. Περίληψη: Μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως. Αρνητική υπέρβαση εξουσίας, διότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε για την ακυρότητα της επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος ως άγνωστης διαμονής μολονότι η ακυρότητα αυτή προβλήθηκε με ειδικό λόγο εφέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 388/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαπο Παπαηλιού - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Βλάχο, περί αναιρέσεως της 8935/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσ/κης. Το Τριμελές Πλημ/κείο Θεσ/κης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1473/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, να ΠΟΠΔ και να παραπεμφθεί. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 502 §2 του ΚΠΔ, κατά την οποία σε κάθε περίπτωση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει την εξουσία να κρίνει μόνο για εκείνα τα μέρη της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι προβαλλόμενοι στην έφεση λόγοι, συνάγεται με σαφήνεια, ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση αυτής και των λόγων εφέσεως και μπορεί να είναι είτε καθολικό, όταν προσβάλλεται ολόκληρη η απόφαση, δηλαδή όλα τα κεφάλαια αυτής, είτε μερικό, όταν προσβάλλονται ορισμένα μόνο από τα κεφάλαιά της. Αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν αποφανθεί επί των εκκληθέντων μερών της πρωτόδικης απόφασης υποπίπτει σε αρνητική υπέρβαση εξουσίας και ιδρύεται από το άρθρο 510 §1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την 8935/2009 απόφασή του, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο ... για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο κατ' εξακολούθηση, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 §2β του ΠΚ και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως 8 μηνών, την οποία μετέτρεψε σε χρηματική προς 10 ευρώ ημερησίως. Με την 3806/3-12-2008 έφεσή του, η οποία παραδεκτά επισκοπείται, κατά της 31089/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία καταδίκασε τον αναιρεσείοντα, ερήμην του, σε φυλάκιση 3 ετών, πρόβαλε αυτός ως ειδικό λόγο εφέσεως τόσο την ακυρότητα της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος, δυνάμει του οποίου η υπόθεση εισήχθη προς εκδίκαση στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, όσο και την ακυρότητα της επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης, διότι είχαν επιδοθεί εσφαλμένα αυτά ως έχοντος άγνωστη διαμονή, ενώ στην πραγματικότητα τόσο κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος (3-5-2006), όσο και της εκκαλούμενης απόφασης (21-9-2007) αυτός είχε γνωστή διαμονή στο Δήμο ...επί της οδού ..., διεύθυνση η οποία ήταν γνωστή στις Δημόσιες αρχές. Και ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης δέχθηκε με ειδική αιτιολογία ότι από το έτος 2003 ο αναιρεσείων είχε γνωστή διαμονή και διέμενε μετά της οικογενείας του στην προαναφερόμενη διεύθυνση και θεώρησε ότι η επίδοση της καταδικαστικής πρωτοδίκου αποφάσεως στον εκκαλούντα-κατηγορούμενο ήταν άκυρη, με συνέπεια τη μη έναρξη της προθεσμίας εφέσεως για τον εκκαλούντα και, περαιτέρω, την άσκηση εμπρόθεσμα από αυτόν της έφεσης, παρέλειψε να αποφανθεί και για την ακυρότητα της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος. Έτσι όμως το δικαστήριο υπέπεσε σε αρνητική υπέρβαση εξουσίας και ο πρώτος από το άρθρο 510 §1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 8935/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για τις πράξεις που περιλαμβάνονται στο χρονικό διάστημα από 31-10-2001 μέχρι 2-2-2002 και παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά τα λοιπά, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο, εφόσον είναι εφικτό, από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 8935/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για τις πράξεις που περιλαμβάνονται στο χρονικό διάστημα από 31-10-2001 μέχρι 2-2-
2. Και Παραπέμπει την υπόθεση, κατά τα λοιπά, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο, εφόσον είναι εφικτό, από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου
3. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Φεβρουαρίου
4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ