ΑΠ 392/2010 — Φοροδιαφυγή, Υπέρβαση εξουσίας, Παραγραφή, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 392 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Φοροδιαφυγή, Υπέρβαση εξουσίας, Παραγραφή, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Έκδοση εικονικών τιμολογίων κατ' εξακολούθηση με χρόνο τέλεσης από 4-6-2000 έως 31-7-

1. Απόρριψη από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ως ανυποστήρικτης της εφέσεως που είχε ασκήσει ο ήδη αναιρεσείων κατά της καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου για την άνω πράξη, αφού διαπιστώθηκε ότι νομίμως είχε κληθεί ο εκκαλών να εμφανισθεί στο ακροατήριο του κατ' έφεση δικάζοντος δικαστηρίου προς υποστήριξη της εφέσεώς του. Αναίρεση κατά της απορριψάσης την έφεσή του αποφάσεως από τον άνω κατηγορούμενο για υπέρβαση εξουσίας, ενώ προέκυπτε από την εκκαλουμένη απόφαση ο χρόνος τελέσεως της άνω αξιοποίνου πράξεως και ότι είχε παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας από τότε και μέχρι την εκδίκαση της εφέσεώς του στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Απορρίπτεται η αναίρεση, καθόσον η παραγραφή του αποδιδόμενου στον αναιρεσείοντα αδικήματος δεν άρχιζε από το χρόνο τέλεσης της πράξεως αλλά από 24-2-2006 που οριστικοποιήθηκε η φορολογική εγγραφή για την κατά παράβαση του άρθρου 19 Ν. 2523/1993 όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 40 § 1 του Ν. 3220/2004 έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων και δεν υπερέβη το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αρνητικώς την εξουσία του με το να μην εκδώσει απόφαση περί παύσεως οριστικώς της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής. Αριθμός 392/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Μήτση, περί αναιρέσεως της 20629/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Απριλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 679/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να παύσει οριστικά η ποινική διώξη σε βάρος του αναιρεσείοντα. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 19 παρ. 1 και 4 του ν. 2523/1993, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 40 παρ. 1 του ν. 3220/2004, όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή του φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών, εικονικό δε είναι το στοιχείο που εκδίδεται, για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή εν μέρει ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στα στοιχεία ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο, διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία. Εικονικό είναι επίσης και το στοιχείο που φέρεται ότι έχει εκδοθεί ή έχει ληφθεί από εικονική εταιρεία ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση, η σχετική διοικητική κύρωση επιβάλλεται καθώς και η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που υποκρύπτεται. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 21 παρ. 10 του ιδίου ως άνω ν. 2523/1997 η παραγραφή των αδικημάτων του παρόντος νόμου αρχίζει από την τελεσιδικία της αποφάσεως επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή, σε περίπτωση μη ασκήσεως προσφυγής, από την οριστικοποίηση της φορολογικής έγγραφης λόγω παρόδου της προθεσμίας προς άσκησή της. Η τελευταία αυτή διάταξη για το χρόνο ενάρξεως της παραγραφής, εφόσον δεν κάνει διάκριση, κατελάμβανε και τα εγκλήματα του ως άνω άρθρου 19, μολονότι η ποινική δίωξη γι' αυτά ασκείτο άμεσα, με βάσει τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά, (σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 2 εδαφ. 3 του ν. 2523/1997, όπως το εν λόγω εδάφιο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ. 3 του ν. 2753/1999) και δεν είχε ως προϋπόθεση την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίου επί της ασκηθείσης προσφυγής και επί μη ασκήσεως προσφυγής την οριστικοποίηση της φορολογικής έγγραφης με την πάροδό της προς τούτο νόμιμης προθεσμίας, όπως επί των εγκλημάτων των άρθρων 17 και 18 του ιδίου νόμου. Από το γεγονός ότι στην περί παραγραφής διάταξη του άρθρου 21 παρ. 10 τίθεται ως αφετηρία της παραγραφής η τελεσιδικία της αποφάσεως επί της ασκηθείσης προσφυγής κλπ., δεν προκύπτει ότι για το έγκλημα του άρθρου 19 για το οποίο τίθεται διαφορετική προϋπόθεση για την άσκηση ποινικής διώξεως, ο νόμος άφησε ηθελημένο αρρύθμιστο το θέμα της παραγραφής του εγκλήματος αυτού, ώστε να ισχύουν επ' αυτού οι διατάξεις του γενικού μέρους του ποινικού κώδικα των άρθρων 17, 111 και 112, κατά τις οποίες η παραγραφή επί πλημμελημάτων είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα τελέσεώς τους, δηλαδή από την ημέρα που ο δράστης ενήργησε ή όφειλε να ενεργήσει. Εξ άλλου με το άρθρο 2 παρ. 8 του ν. 2954/2001 προστέθηκε στην άνω παράγραφο 10 του άρθρου 21 του ν. 2523/1997 δεύτερο εδάφιο, σύμφωνα με το οποίο "στις περιπτώσεις του άρθρου του παρόντος νόμου η παραγραφή αρχίζει από το χρόνο διαπιστώσεως του αδικήματος, ο οποίος προσδιορίζεται από την ημερομηνία θεωρήσεως του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που ενήργησε τον έλεγχο. Η τελευταία αυτή ρύθμιση είναι ευμενέστερη για το δράστη της αξιόποινης πράξεως του άρθρου 19 από εκείνη που, κατά τα ανωτέρω, ίσχυε προηγουμένως, σύμφωνα με την οποία η παραγραφή άρχιζε από την τελεσιδικία της αποφάσεως επί της προσφυγής που ασκήθηκε και επί μη ασκήσεως προσφυγής από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, αφού καθορίζει προγενέστερο χρόνο ενάρξεως αυτής και επομένως εφαρμόζεται κατά το άρθρο 2 παρ. 1 Π.Κ. και για τα εγκλήματα που τελέσθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 2954/2001, την 2.11.
3. Περαιτέρω υπέρβαση εξουσίας, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν έχει εκ του νόμου, τούτο δε συντρέχει πέραν των περιπτώσεων που ενδεικτικώς αναφέρονται στην άνω διάταξη και όταν το δικαστήριο, ενώ το αξιόποινο της πράξεως εξαλείφθηκε με παραγραφή, δεν παύει την ασκηθείσα ποινική δίωξη αλλά επιβάλλει για την παραγραφείσα πράξη ποινή. Τέλος σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ. η οποία προετέθη με το άρθρο 13 παρ. 8 του ν. 1941/1991, εάν η έφεση ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει περίπτωση του άρθρου 370 εδαφ. β' και γ', το δικαστήριο παρά την απουσία του εκκαλούντος προχωρεί στην έκδοση σχετικής αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας απόντος του ήδη αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά την διαπίστωση ότι είχε κλητευθεί ο εν λόγω κατηγορούμενος νόμιμα και εμπρόθεσμα να εμφανισθεί στο ακροατήριό του στη δικάσιμο της 15/12/2008 για να υποστηρίξει την υπ' αριθμ. 2287/24.6.2008 έφεσή του κατά της 3127/30.1.2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, (με την οποία είχε καταδικασθεί για την πράξη της έκδοσης εικονικών τιμολογίων κατ' εξακολούθηση, με χρόνο τελέσεως κατά το χρονικό διάστημα από 4/6/2000 έως 31/7/2000, σε φυλάκιση 3 ετών), απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση αυτή του ήδη αναιρεσείοντος κατά της άνω καταδικαστικής αποφάσεως. Με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι ενώ από την εκκαλούμενη απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης προέκυπτε ότι ως χρόνος τέλεσης του εγκλήματος της έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων, για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος φερόταν το διάστημα από 4/6/2000 έως 31/7/2000 και είχε παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας από την τέλεση της πράξεως μέχρι την εκδίκαση στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης της ασκηθείσης εφέσεως, δεν έπαυσε το δικαστήριο αυτό την ποινική δίωξη λόγω εξαλείψεως του αξιοποίνου με παραγραφή, αλλά, ενεργώντας καθ' υπέρβαση της εξουσίας του απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεσή του. Από τα αναφερόμενα στα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εξεδόθη η 3127/2008 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ως αναγνωσθέντα έγγραφα, που επιτρεπτώς επισκοπούνται στα πλαίσια του ελέγχου της βασιμότητας του λόγου αναιρέσεως η θεώρηση της υπ' αριθμό ... εκθέσεως ελέγχου και του ταυτάριθμου ... υπηρεσιακού σημειώματος, που έχει συνταχθεί για την κρινόμενη υπόθεση από την Περιφερειακή Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών, έγινε στις 24/2/2006 και συνεπώς από τότε κατά τα προαναφερθέντα σε προηγούμενη νομική σκέψη αρχίζει η παραγραφή του αποδιδομένου στον κατηγορούμενο αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα παραγραφής αυτού, ενόψει και του χρόνου επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος, ο οποίος προέκυψε ότι είναι στις 20/4/
4. Κατ' ακολουθία αυτών δεν όφειλε το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση να θεωρηθεί ότι με χρονική αφετηρία της πενταετούς παραγραφής για την αξιόποινη πράξη της έκδοσης από τον κατηγορούμενο εικονικών τιμολογίων την ημερομηνία θεώρησης του πορίσματος του φορολογικού ελέγχου είχε μέχρι τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο του κατ' έφεση είχε παρέλθει ο χρόνος παραγραφής των μερικοτέρων πράξεων που αναφέρονταν ότι είχαν τελεσθεί εντός του πιο πάνω χρονικού διαστήματος και δεν υπερέβη αρνητικώς την εξουσία του μη εκδίδοντας απόφαση περί παύσεως οριστικής της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής συνεπεία παρόδου διαστήματος πλέον των οκτώ ετών από την τέλεση των επί μέρους πράξεων μέχρι την ημερομηνία συζητήσεως της εφέσεως ερήμην του ήδη αναιρεσείοντος αλλά ορθώς εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. απέρριψε την έφεση του μη εμφανισθέντος κατά τη συζήτηση της υπόθεσης εκκαλούντος αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου ως ανυποστήρικτη. Συνεπώς ο αντίθετος προς τ' ανωτέρω μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η Κ.Ποιν.Δ. με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί συνακολούθως δε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2/4/2009 αίτηση του ..., για αναίρεση της 20629/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι