ΑΠ 394/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Επίδοση, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 394 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Επίδοση, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόφαση που απορρίπτει έφεση ως εκπρόθεσμη. Τι πρέπει να διαλαμβάνει για να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη. Επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος και εκκαλουμένης αποφάσεως με θυροκόλληση στην κατοικία που ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει κατά την κατάθεση του ενώπιον ανακριτικού υπαλλήλου (Υπολιμενάρχη) πριν από την τροποποίηση ου άρθρου 273 § 1 ΚΠΔ με το άρθρο 14 του ν. 3160/

1. Η διάταξη, όπως τροποποιήθηκε, ως δικονομική, εφαρμόζεται και ο κατηγορούμενος υποχρεούται να δηλώσει ενδεχόμενη μεταβολή της κατοικίας του εφόσον η εκδίκαση της πράξεως έλαβε χώρα μετά την έναρξη ισχύος του ν. 3160/2003, έστω και αν η προανακριτική κατάθεση δόθηκε πριν από αυτή. Απόρριψη λόγων αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για υπέρβαση εξουσίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 394/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξιο Αθανασόπουλο, περί αναιρέσεως της 3409/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 952/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν απαγγέλθηκε απόντος του εκκαλούντος, το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία των κατά τα άρθρα 154 παρ. 1, 156 και 161 παρ. 1 ΚΠΔ στοιχείων εγκυρότητας της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται δια της εφέσεως λόγος ακυρότητας της επιδόσεως ή ανώτερης βίας, εκ της οποίας απωλέσθηκε η προθεσμία, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική του λόγου τούτου κρίση του δικαστηρίου. Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επιδόσεως, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση, είναι και η επίδοση με θυροκόλληση σε τόπο, όπου ο εκκαλών - κατηγορούμενος δεν είχε την κατοικία του κατά το χρόνο της επιδόσεως, αλλά είχε αλλού γνωστή διαμονή. Στην περίπτωση δε, που με το ένδικο μέσο αμφισβητείται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο, ως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επιδόσεως, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, άλλως ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Περαιτέρω, τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ.1 του Κ.Π.Δ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 14§§2, 3 και 4 του ν. 3160/2003, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανιστεί κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που ο κατηγορούμενος έχει καταστήσει γνωστό στο μηνυτή και αναφέρεται στη μήνυση ή την έγκληση. Η διάταξη αυτή, ως δικονομική, εφαρμόζεται, όπως ισχύει, εφόσον η εκδίκαση της πράξεως λαμβάνει χώραν μετά την έναρξη ισχύος του ν. 3160/2003, έστω και αν ο κατηγορούμενος έδωσε προανακριτική κατάθεση προηγουμένως. Επομένως, πρέπει αυτός, στην περίπτωση αυτή, μετά την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού νόμου, να δηλώσει ενδεχόμενη μεταβολή της κατοικίας του που είχε δηλώσει ενώπιον ανακριτικού υπαλλήλου υπό το κράτος της παλαιάς διατάξεως του άρθρου 273§1 ΚΠΔ, που επέβαλε τέτοια υποχρέωση μόνο αν ο κατηγορούμενος είχε εμφανισθεί ενώπιον του ανακριτή ή του εισαγγελέα, καθώς και του πταισματοδίκη ή του ειρηνοδίκη που ενήργησε την προανάκριση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 3409/2009 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που την εξέδωσε, απέρριψε ως εκπρόθεσμη την υπ` αριθ. 6568/2007 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ` αριθ. 38427/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί αυτός σε ποινή φυλακίσεως 10 μηνών, μετατραπείσα, και χρηματική 3.000 €, για παράβαση του άρθρου 24§2 α.ν. 2344/1944 "περί αιγιαλού και παραλίας". Από τη σχετική υπ' αριθ. πρωτ. 6568/12.9.2007 έκθεση εφέσεως, η οποία παραδεκτά επισκοπείται από το Δικαστήριο αυτό, κατά την έρευνα του παραδεκτού και βάσιμου των λόγων της αναιρέσεως, προκύπτει ότι ο εκκαλών, φερόμενος στην έφεση ως κάτοικος ... προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς του, είχε προβάλει με αυτή ότι έλαβε γνώση της εκκαλουμένης αποφάσεως στις 6.9.2007, γιατί το κλητήριο θέσπισμα, καθώς και η καταδικαστική απόφαση επιδόθηκε όχι στην ανωτέρω διεύθυνσή του, αλλά θυροκολλήθηκε στο ... στην οδό ..., όπου ουδέποτε διέμεινε. Είχε δηλαδή προβάλει, με την έφεσή του, ακυρότητα της επιδόσεως με θυροκόλληση στην ως άνω διεύθυνση και όχι λόγους ανώτερης βίας, για τους οποίους απώλεσε την προθεσμία ασκήσεως της εφέσεως, στους οποίους δεν εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επιδόσεως και, ως εκ τούτου, μη γνώσεως από αυτόν της εκκαλούμενης αποφάσεως, περιοριζόμενος στην αναφορά ότι η διεύθυνση της κατοικίας του, που αναγράφεται στην έκθεση εφέσεως, ήταν γνωστή. Περαιτέρω, με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά, κατά λέξη, τα εξής: "Η έφεση του κατηγορουμένου είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Και τούτο γιατί η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 3 - 5 - 2006, στη διεύθυνση κατοικίας που αυτός δήλωσε, προανακριτικά, ενώπιον του Υπολιμενάρχη Λ. Σ. ...(ΚΠΔ 273§1γ), δηλαδή στην οδό ... και αυτός άσκησε την ένδικη έφεση στις 12 - 9 - 2007, δηλαδή μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας από την επίδοση της απόφασης (ΚΠΔ 473). Όσα δε περί του αντιθέτου υποστηρίζονται από μέρους του, δηλαδή ότι ουδέποτε κατοίκησε στην πιο πάνω διεύθυνση και ότι διέμενε στον ... κρίνονται απορριπτέα ως αναπόδεικτα. Επιπλέον, όμως, δεν προέβη, σε κάθε περίπτωση, στις απαιτούμενες κατά νόμο ενέργειες, δηλαδή έγγραφη δήλωση στον Εισαγγελέα για τυχόν μεταβολή της πιο πάνω διεύθυνσης (ΚΠΔ 273§1)". Με τις παραδοχές αυτές, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την ειδική, κατά τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού σ' αυτήν εκτίθενται όλα τα στοιχεία που αναφέρθηκαν ως αναγκαία για την πληρότητά της, εκτείνεται δηλαδή στην εγκυρότητα της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως με θυροκόλληση στη διεύθυνση που είχε δηλώσει ο αναιρεσείων, προανακριτικά, ενώπιον του Υπολιμενάρχη Λ. Σ. ... και διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως και το χρόνο ασκήσεως της εφέσεως. Εφόσον δε ο εκκαλών δεν προέβαλε με την έφεση ότι είχε καταστήσει γνωστή και στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, τη διεύθυνση της κατοικίας του (...) και περιορίστηκε στην αναφορά ότι αυτός ήταν γνωστής διαμονής και ότι ποτέ δεν διέμεινε στην οδό ..., νομίμως έγινε η επίδοση, με θυροκόλληση, στη τελευταία αυτή διεύθυνση που είχε δηλώσει προανακριτικά και δεν ήταν απαραίτητο να διαλάβει αιτιολογία σε σχέση με το εάν αυτός διέμενε ή όχι στην πιο πάνω διεύθυνση, ως εκ περισσού δε εξετάσθηκε για το ζήτημα αυτό και μάρτυρας στο ακροατήριο και αναγνώσθηκαν έγγραφα. Επομένως, οι σχετικοί, από το άρθρο 510§1 περ. Α', Δ' και Η' ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση α) για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος περί ακυρότητας της επιδόσεως και, εντεύθεν, αδυναμίας γνώσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως, β) για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και γ) για υπέρβαση εξουσίας ως προς την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, ενώ έπρεπε να κριθεί αυτή παραδεκτή και εμπρόθεσμη, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Η μερικότερη αιτίαση ότι δεν αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα, στην αξιολόγηση των οποίων προέβη το Δικαστήριο για να καταλήξει στην κρίση του για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, και ότι έγινε επιλεκτική εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων είναι αβάσιμη, αφού, όπως αναφέρθηκε, εφόσον ο αναιρεσείων είχε δηλώσει διεύθυνση κατοικίας στον ειρημένο ανακριτικό υπάλληλο και δεν δήλωσε αρμοδίως μεταβολή αυτής, εκ περισσού εξετάστηκε μάρτυρας και αναγνώσθηκαν έγγραφα, το οποία αποδεικτικά μέσα, κατά συνέπειαν, δεν ήταν αναγκαίο να μνημονεύονται στο σκεπτικό της αποφάσεως. Η αμφισβήτηση, με το αναιρετήριο, της καταχωρήσεως στην ως άνω προανακριτική κατάθεση του αναιρεσείοντος, ως δηλωθείσας από αυτόν διευθύνσεως, επί της οδού ... δεν ασκεί καμιά επιρροή, αφού η από 23.7.2001 έκθεση εξετάσεως κατηγορουμένου ενώπιον του Υπολιμενάρχη Λ. Σ. ... είναι δημόσιο έγγραφο και δεν έχει προσβληθεί ως πλαστό. Τέλος, η αιτίαση ότι κατά το χρόνο της δηλώσεως της κατοικίας του δεν είχε εκδοθεί ακόμη ο ν. 3160/2003 που τροποποίησε τις διατάξεις του άρθρου 273§1 ΚΠΔ και, επομένως, αυτός δεν είχε υποχρέωση δηλώσεως μεταβολής της κατοικίας, την οποία φέρεται ότι είχε δηλώσει όχι ενώπιον ανακριτή, εισαγγελέα, ειρηνοδίκη ή πταισματοδίκη, αλλά ενώπιον προανακριτικού υπαλλήλου, είναι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, αβάσιμη, καθόσον η εκδίκαση της πράξης, για την οποία καταδικάσθηκε αυτός, έλαβε χώραν στις 7.6.2004 (υπ` αριθ. 38427/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε πρώτο βαθμό), οπότε τύγχανε εφαρμογής το άρθρο 273§1 ΚΠΔ, όπως ίσχυε τότε μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 14 του ν. 3160/
3. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθ. 232/15 Ιουνίου 2009 αίτηση των ..., για αναίρεση της υπ` αριθ. 3409/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι