← Ελλάδα

ΑΠ 396/2015 — Λαθρεμπορία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 396 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Λαθρεμπορία. Περίληψη: Λαθρεμπορία διάφορων Κινέζικων εμπορευμάτων κατ'εξακολούθηση - 155, 157 Ν. 2960/

  2. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσ. ποινικής διάταξης.
  3. Βάσιμοι οι λόγοι αναίρεσης αναιτιολόγητης απόρριψης αιτηθεισών ελαφρυντικών περιστάσεων άρθρου 84 παρ.2 εδ. α' και ε' ΠΚ, και για αναιτιολόγητη επιβολή χρηματικής ποινής.
  4. Βάσιμος ο λόγος αναίρεσης αναιτιολόγητης επιβολής χρηματικής ποινής επί λαθρεμπορίας. Αριθμός 396/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Ρουμπή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Μαρία Βασιλάκη (σύμφωνα με την υπ'αριθμό 56/2015 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Πάνου Πετρόπουλου και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Ρασιδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου H. M. Y. του Z. M., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιος Ζαχαριάδη, για αναίρεση της υπ'αριθ.1250/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Νοεμβρίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως μετά των από 2 Μαρτίου 2015 προσθέτων λόγων, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 24/
  5. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.Κατά το άρθρο 155 παρ.1 α, β, 2α και 157 παρ.1β του ν. 2960/2001, "Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας", που ισχύει από 1.1.2002, λαθρεμπορία είναι οποιαδήποτε ενέργεια που αποσκοπεί να στερήσει το Ελληνικό Δημόσιο ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, των υπ' αυτών εισπρακτέων δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων από τα εισαγόμενα ή εξαγόμενα εμπορεύματα και αν ακόμα αυτά εισπράχθηκαν κατά χρόνο και τρόπο διάφορο εκείνου που ορίζει ο νόμος. Ως λαθρεμπορία θεωρείται και η με οποιοδήποτε τρόπο διάθεση στην κατανάλωση εμπορευμάτων που τελούν υπό καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης. Η κατά το άρθρο 155 του παρόντα Κώδικα λαθρεμπορία τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός

(1)έτους εάν οι δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις που στερήθηκε το Δημόσιο ή η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχονται τουλάχιστον στο ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ και άνω. Περαιτέρω, στο άρθρο
  2. Του ανωτέρω ν. 2960/2001 ορίζονται και τα παρακάτω: Τα υποκείμενα σε δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις είδη, που δεν είναι δυνατόν να τελωνισθούν κατά την άφιξή τους, παραδίδονται προς φύλαξη στην Τελωνειακή Αρχή, η οποία εκδίδει, μετά από προηγούμενη εξέτασή τους, απόδειξη παραλαβής. Από τις παραπάνω διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το έγκλημα της λαθρεμπορίας πραγματώνεται δια της χρησιμοποιήσεως οποιωνδήποτε τεχνασμάτων ή μεθόδων, στις οποίες περιλαμβάνονται και όλες οι προπαρασκευαστικές πράξεις που γίνονται με τον σκοπό να στερηθεί το Δημόσιο από τους αναλογούντες δασμούς, φόρους και λοιπά δικαιώματα, στα οποία υπόκεινται τα εμπορεύματα, χωρίς να απαιτείται και οριστική αποστέρηση του Δημοσίου. Λαθρεμπορία θεωρείται και κάθε προσπάθεια που γίνεται με τον σκοπό αποφυγής πληρωμής των οφειλομένων δασμών, φόρων, τελών και λοιπών δικαιωμάτων, δια της θέσεως των εμπορευμάτων, προερχομένων από τρίτες, μη κοινοτικές, χώρες υπό το ειδικό τελωνειακό καθεστώς των υπό διαμετακόμιση εμπορευμάτων με σκοπό την εξαγωγή τους, δήθεν, στο εξωτερικό και την εν συνεχεία δια της χρήσεως διαφόρων τεχνασμάτων επανεισαγωγή και την διάθεσή τους στην κατανάλωση, χωρίς την καταβολή των οφειλομένων δασμών, φόρων κ.λπ. Από την αντιπαραβολή των ανωτέρω διατάξεων του ν. 2960/2001, συνάγεται ότι, η με οποιονδήποτε τρόπο διαφυγή ή απόπειρα διαφυγής της καταβολής του διατηρουμένου και για τα πιο πάνω προϊόντα, μεταξύ των οποίων και για τα καπνά, ειδικού φόρου καταναλώσεως, κατά νομοθετική επιταγή χαρακτηρίζεται και τιμωρείται ως λαθρεμπορία που προβλέπεται και τιμωρείται από τον Τελωνειακού Κώδικα. Επίσης ως λαθρεμπορία, κατά την παρ. 2 περ. ζ του άρθρου 155 παρ. 1 β του ν. 2960/2001 (όπως και κατά την παρ. 2 περ. ζ του άρθρου 100 του προισχύσαντος ν. 1165/1918), θεωρείται, πλην άλλων, και η αγορά, πώληση και κατοχή εμπορευμάτων που εισήχθηκαν ή τέθηκαν σε κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Στην τελευταία αυτή μορφή καθιδρύεται αυτοτελής νομοτυπική μορφή του εγκλήματος της λαθρεμπορίας, του οποίου η αντικειμενική υπόσταση συνίσταται στην αγορά, πώληση ή κατοχή από πρόσωπα, εκτός του εισαγωγέα, εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό, τέλος, φόρο δικαίωμα, που έχουν εισαχθεί εντός των συνόρων του Ελληνικού Κράτους, χωρίς άδεια της τελωνειακής αρχής, υποκειμενικώς δε για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος αυτού στην περίπτωση αυτή του εγκλήματος της λαθρεμπορίας, απαιτείται δόλος που συνίσταται στη γνώση, κατά τον κρίσιμο χρόνο του υπαιτίου ότι το εμπόρευμα που αγόρασε, πώλησε ή κατέχει είναι προϊόν λαθρεμπορίας, κατά την πιο πάνω έννοια, καθώς και τη θέληση αυτού να αποστερήσει το Ελληνικό Δημόσιο από τον οφειλόμενο δασμό, τέλος ή δικαίωμα. Επομένως, έγκλημα λαθρεμπορίας υφίσταται και μόνο επί κατοχής ορισμένου λαθρεμπορεύματος, εφόσον ο κάτοχος γνωρίζει την λαθρεμπορική του προέλευση, χωρίς να απαιτείται άλλο στοιχείο. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με τα διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αρ. 1250/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος, σε δεύτερο βαθμό, για κατ'εξακολούθηση τέλεση λαθρεμπορίας εμπορευμάτων εισαχθέντων από τον Κίνα, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 εδ. δ'του ΠΚ και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως έξι μηνών και χρηματική ποινή 71.024,22 ευρώ. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής, δέχθηκε το άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ότι από τα μνημονευόμενα σε αυτή, κατά το είδος τους, αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος αποδείχθηκε και το Δικαστήριο τούτο πείσθηκε, ότι τέλεσε το αδίκημα της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση. Ειδικότερα αποδείχτηκε ότι αυτός, που διατηρεί εμπορικό κατάστημα στην οδό Σαπφούς αρ. 12, ήτοι στην περιοχή όπου είναι συγκεντρωμένα τα εμπορικά καταστήματα των ομοεθνών του στη Θεσσαλονίκη, αποσκοπώντας στο να στερήσει το Ελληνικό Δημόσιο από τους δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις που εισπράττονται στα Τελωνεία επί των εισαγομένων στην ημεδαπή εμπορευμάτων, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, εισήγαγε στη Χώρα εμπορεύματα, την αξία των οποίων υποτιμολόγησε, οι δε αναλογούντες δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις, που στερήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, ανέρχονται σε σημαντικό ποσό. Συγκεκριμένα: α) Τη 13-2-2007, στη Θεσσαλονίκη, εισήγαγε από την Κίνα και τελώνισε συσκευές λήψης για τη ραδιοφωνία, ηλεκτρικές λυχνίες, ρολόγια, παιχνίδια, τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες και αναπτήρες, την αξία των οποίων υποτιμολόγησε, προσκομίζοντας στο Β' Τελωνείο Θεσσαλονίκης το με αριθμ. CY614169B/18-12-2006 τιμολόγιο πώλησης και κιβωτιολόγιο της κινεζικής πωλήτριας εταιρίας με την επωνυμία "JINHUA HIGH IMPORT & EXPORT CO.LTD", στο οποίο αναφερόταν ως τίμημα πώλησης των εισαχθέντων προϊόντων (αξία CIF) το ποσό των 14.954,70 ευρώ, ενώ το πραγματικό τίμημα αυτών ανερχόταν στο ποσό των 18.490,15 ευρώ, όπως προέκυψε από το μακροσκοπικό έλεγχο -αντιπαραβολή των ανεπίσημων εγγράφων που βρέθηκαν στα γραφεία του (τιμολόγιο εισαγωγής, ταυτάριθμο κιβωτιολόγιο, πιστοποιητικό καταγωγής FORM-Α), σκοπεύοντας με την ενέργεια αυτή να αποφύγει την καταβολή των δασμών που αναλογούσαν στην πραγματική αξία των ως άνω εμπορευμάτων η δε διαφορά των δασμών που αναλογούν στην πραγματική αξία και αυτών που αναλογούν στη δηλωθείσα αξία ανέρχεται στο ποσό των 811,08 ευρώ, (β) την 22-11-2007, στη Θεσσαλονίκη, εισήγαγε από την Κίνα και τελώνισε τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες, την αξία των οποίων υποτιμολόγησε, προσκομίζοντας στο Β' Τελωνείο Θεσσαλονίκης το με αριθμ. 07BT1024b/24-10-2007 τιμολόγιο πώλησης και κιβωτιολόγιο της κινεζικής πωλήτριας εταιρίας με την επωνυμία "BEST TPUST ΕΧΡ & IMP CO. LTD", στο οποίο αναφερόταν ως τίμημα πώλησης των εισαχθέντων προϊόντων (αξία CIF) το ποσό των 14.305,34 αμερικάνικων δολαρίων (USA), δηλαδή -με την τότε ισχύουσα ισοτιμία των νομισμάτων (1 € = 1,423 $)- 10.052,94 ευρώ, ενώ το πραγματικό τίμημα αυτών ανερχόταν στο ποσό των 495.539,50 κινεζικών Yuan, δηλαδή -με την τότε ισχύουσα ισοτιμία των νομισμάτων (1 € = 10,6620 ¥)- 46.477,16 ευρώ, όπως προέκυψε από το μακροσκοπικό έλεγχο - αντιπαραβολή των ανεπίσημων εγγράφων που βρέθηκαν στα γραφεία του (τιμολόγιο εισαγωγής, ταυτάριθμο κιβωτιολόγιο, πιστοποιητικό καταγωγής FORM-Α), σκοπεύοντας με την ενέργεια αυτή να αποφύγει την καταβολή των δασμών που αναλογούσαν στην πραγματική αξία των ως άνω εμπορευμάτων η δε διαφορά των δασμών που αναλογούν στην πραγματική αξία και αυτών που αναλογούν στη δηλωθείσα αξία ανέρχεται στο ποσό των 10.019.62 ευρώ, αφού αφαιρέθηκε από αυτήν ποσό 2.765,56 ευρώ, που καταβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 49720/07 δ/ση, και γ) την 9-11-2007, στον Πειραιά, εισήγαγε από την Κίνα και τελώνισε τεχνουργήματα από πλαστικές ύλες, ηλεκτρικές στήλες, τρίκυκλα, σκούτερ κ.λπ., συσκευές λήψης για τη ραδιοφωνία, είδη για γιορτές και ξυπνητήρια, την αξία των οποίων υποτιμολόγησε, προσκομίζοντας στο ΣΤ' Τελωνείο Πειραιά το με αριθμ. 07ΒΤ10919Α/19-10-2007 τιμολόγιο πώλησης και κιβωτιολόγιο της κινεζικής πωλήτριας εταιρίας με την επωνυμία "BEST TRUST EXP & IMP CO LTD", στο οποίο αναφερόταν ως τίμημα πώλησης των εισαχθέντων προϊόντων (αξία CIF) το ποσό των 16.437,793 ευρώ, ενώ το πραγματικό τίμημα αυτών ανερχόταν στο ποσό των 522.406,60 κινεζικών Yuan, δηλαδή -με την τότε ισχύουσα ισοτιμία των νομισμάτων (1 € = 10,6620 ¥)- 48.977,05 ευρώ, όπως προέκυψε από το μακροσκοπικό έλεγχο - αντιπαραβολή των ανεπίσημων εγγράφων που βρέθηκαν στα γραφεία του (τιμολόγιο εισαγωγής, ταυτάριθμο κιβωτιολόγιο, πιστοποιητικό καταγωγής FORM-Α), σκοπεύοντας με την ενέργεια αυτή να αποφύγει την καταβολή των δασμών που αναλογούσαν στην πραγματική αξία των ως άνω εμπορευμάτων η δε διαφορά των δασμών που αναλογούν στην πραγματική αξία και αυτών που αναλογούν στη δηλωθείσα αξία ανέρχεται στο ποσό των 10,147,96 ευρώ, δηλαδή η συνολική αξία των διαφυγόντων δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων από την υποτιμολόγηση των ανωτέρω εισαχθέντων εμπορευμάτων δεν υπερβαίνει το ποσό των (811,08 + 10.019,62 + 10.147,96 = 20.978,66 ευρώ). Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της ως άνω πράξεως της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2, εδάφ. δ', του Π.Κ., γιατί αποδείχτηκε ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, καταβάλλοντος μέρος των φόρων, δασμών και προστίμων στο Δημόσιο. Πρέπει να απορριφθούν όμως οι αυτοτελείς ισχυρισμοί του περί αναγνωρίσεως στο πρόσωπο του των ελαφρυντικών: α)του άρθρου 84 παρ. 2 δ' ΠΚ, γιατί δεν αποδείχτηκε ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ήτοι δεν αποδείχτηκε ότι βοήθησε τις αρμόδιες αρχές στην εξάρθρωση του κυκλώματος λαθρεμπορίας του Ζ.. Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι ο κατηγορούμενος προέβη με δόλο στην υποτιμολόγηση της αξίας των ως άνω εμπορευμάτων, γνωρίζοντας με τον τρόπο αυτόν ότι τελεί το αδίκημα της λαθρεμπορίας, ώστε όσα αντίθετα υποστηρίζει, που εκτιμώνται ως ισχυρισμός περί πραγματικής πλάνης του, πρέπει να απορριφθούν" Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος της λαθρεμπορίας κατ'εξακολούθηση για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ.β', 26 παρ. 1α, 27 παρ.1, 84 παρ.2 δ', 98, 155 παρ. 1 α, β -2 θ και 157 παρ. 1, 159, 160 του ν. 2960/2001, όπως αυτός ισχύει, την οποία, πλην της επιβολής της χρηματικής ποινής, (για την οποία περιπτώσεις γίνεται λόγος παρακάτω), ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, σε σχέση με τις προβαλλόμενες από τον αναιρεσείοντα αιτιάσεις περί του αντιθέτου των ανωτέρω, αυτές είναι απορριπτέες ως αβάσιμες, καθόσον αναφέρονται στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα), από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Ακόμη εξειδικεύεται ο τρόπος τελέσεως της λαθρεμπορίας και ο τρόπος προσδιορισμού του ύψους των δασμών, που στερήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, όπως και ο δόλος του αναιρεσείοντος ως προς την τέλεση του εγκλήματος της λαθρεμπορίας, με την κατάρτιση και εκτέλεση σχεδίου απ' αυτόν εισαγωγής των Κινέζικων προϊόντων με τη μέθοδο της υποτιμολόγησης της αξίας αυτών και την αποφυγή έτσι καταβολής δασμών για την εισαγωγή προϊόντων από την Κίνα, προσκομίζοντας στο Τελωνείο τιμολόγια και κιβωτολόγια Κινεζικών πωλητριών εταιρειών, στα οποία αναφέρονταν ως τίμημα πωλήσεων μικρότερο του πραγματικού, αποστερώντας το Ελληνικό Δημόσιο από αναλογούντες δασμούς, διαφορές δασμών, επί της πραγματικής αξίας αυτών, στην οποία αποφυγή και σκόπευε ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας ότι έτσι τελεί το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως κατά το μέρος που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας όσον αφορά την καταδικαστική κρίση του δικαστηρίου (ενοχή του αναιρεσείοντος) για την πράξη της λαθρεμπορίας κατ'εξακολούθηση, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
  3. Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 358, 364 παρ. 1 και 369 ΚΠΔ, προκύπτει ότι, όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του, ως αποδεικτικό μέσο, για τον σχηματισμό της κρίσεώς του, έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 παρ. 1 εδ. δ' του ίδιου Κώδικα, η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, διότι αποστερείται έτσι ο κατηγορούμενος του δικαιώματος να προβεί σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Τέτοια έγγραφα είναι μόνον όσα μπορούν να χρησιμεύσουν για την απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου και τον καθορισμό της επιβλητέας ποινής. Η ανωτέρω ακυρότητα αποτρέπεται αν το έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο αναφέρεται απλώς ιστορικά στο αιτιολογικό της αποφάσεως ή είναι διαδικαστικό ή αποτελεί στοιχείο του κατηγορητηρίου ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος, ή όταν το έγγραφο που φέρεται ότι δεν αναγνώσθηκε, προκύπτει από το περιεχόμενο άλλου αναγνωσθέντος εγγράφου ή μαρτυρικής καταθέσεως που δόθηκε στο ακροατήριο, αφού ο κατηγορούμενος, προς αντίκρουση τούτου μπορεί κατ'άρθρο 358 ΚΠΔ να εκθέσει τις απόψεις του και να δώσει τις περί αυτού αναγκαίες εξηγήσεις. Το περιεχόμενο εξάλλου του εγγράφου, δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται στα πρακτικά της αποφάσεως, είναι όμως αναγκαίο να αναφέρονται τα στοιχεία εκ των οποίων προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για το ποίο έγγραφο αναγνώσθηκε. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας του εγγράφου είναι αναγκαίος για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι το έγγραφο αυτό και όχι κάποιο άλλο αναγνώσθηκε στη συγκεκριμένη δίκη και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει τις απόψεις του και να κάνει τις παρατηρήσεις του ως προς το περιεχόμενό του. Διαφορετικά, αν, δηλαδή, η ταυτότητα του εγγράφου δεν προσδιορίζεται επαρκώς, υπάρχει η ίδια ακυρότητα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως το δικαστήριο αναφέρει και έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα "τιμολόγια πώλησης, ταυτάριθμα κιβωτολόγια , πιστοποιητικά καταγωγής FORM- A", στα οποία στηρίχθηκε το δικαστήριο για την κρίση του περί τελέσεως από τον κατηγορούμενο της λαθρεμπορίας, τα οποία πράγματι δεν αναφέρονται στον κατάλογο των αναγνωσθέντων στο ακροατήριο εγγράφων, πλην όμως προκύπτει η μεν ταυτότητα αυτών από την αναφορά τους στην με αρ. πρωτ. 164/12-1-2009 με αρ. ΑΒΜ 2009/1427 μηνυτήρια αναφορά της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Τελωνείων Θεσσαλονίκης (Ε.Λ.Υ.Τ.) προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, που συνιστά διαδικαστικό έγγραφο, το δε περιεχόμενο των μη αναγνωσθέντων αυτών κρισίμων εγγράφων που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στα γραφεία του κατηγορουμένου, εξάγεται από τα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα, όπως στην πορισματική αναφορά των υπαλλήλων της Ε.Λ.Υ.Τ. Θεσσαλονίκης, τις εκθέσεις κατασχέσεως και τις εκθέσεις προσδιορισμού διαφυγόντων δασμών, (με α/α 1,2,3 σελ. 20 πρακτικών), και περαιτέρω αφού τα έγγραφα αυτά βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στα γραφεία του κατηγορουμένου και αναφέρονται στην μηνυτήρια αναφορά, ήταν γνωστά στον κατηγορούμενο κατά την ταυτότητα και το περιεχόμενό τους και μπορούσε ο συνήγορός του να αντικρούσει το περιεχόμενό τους και να προβεί σε παρατηρήσεις σχετικά με αυτά. Επομένως ο από το άρθρο 171 παρ. 1 δ' και 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως των προσθέτων λόγων, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
  4. Η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, με την έννοια που προαναφέρθηκε, πρέπει να εκτείνεται, όπως αναφέρθηκε, και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του αυτοτελείς ισχυρισμούς. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του ελαφρυντικής περιστάσεως από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 του ΠΚ, αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής. Προϋποτίθεται, όμως, η προβολή των αυτοτελών ισχυρισμών κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, καθώς και η προφορική τους ανάπτυξη, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει επί των ισχυρισμών αυτών, συνεπώς δε ούτε και να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψή τους. Ως ελαφρυντικές περιστάσεις θεωρούνται, μεταξύ άλλων, 1) η προβλεπόμενη από την παρ. 2 του άρθρου 84 του ΠΚ, με στοιχεία α', ήτοι το ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου δεν αρκεί ούτε το λευκό ποινικό μητρώο, ούτε η απουσία επίμεμπτης δραστηριότητας μέχρι την τέλεση της πράξεως, ούτε η μέχρι τότε συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά, με τη δημιουργία οικογένειας και την άσκηση επαγγέλματος προς βιοπορισμό, αλλ' απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και συμπεριφορά, 2) η προβλεπόμενη από την παρ. 2 του άρθρου 84 του ΠΚ, με στοιχεία ε', ήτοι το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του. Για να αναγνωρισθεί δε η ελαφρυντική περίσταση της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, πρέπει η συμπεριφορά αυτή να εκτείνεται σε μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα και συνήθως υπό καθεστώς ελευθερίας του υπαιτίου, διότι τότε μόνον η επιλογή του αντανακλά στην γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία ως προς την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του, ήτοι απαιτείται, εκτός από το μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα, η συνδρομή και άλλων περιστατικών δηλωτικών της αρμονικής συμβίωσης του δράστη μετά την πράξη εκτός ή και εντός φυλακών. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της δίκης κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων, δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του, πρόβαλε εγγράφως, ανέπτυξε δε και προφορικά, επικουρικά, τον αυτοτελή ισχυρισμό να του αναγνωρισθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α', δ', και ε' του ΠΚ και του αναγνωρίστηκε, μόνο εκείνη της περ. δ'. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα πρακτικά (σελ. 19) ο συνήγορος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου για την αιτηθείσα ελαφρυντική περίσταση της περ. α ' και ε'του άρθρου 84 παρ.2 ΠΚ, ισχυρίστηκε στο ακροατήριο κατά λέξη τα παρακάτω: "Α. ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΟ ΠΡΟΤΕΡΟΥ ΕΝΤΙΜΟΥ ΒΙΟΥ (άρ.84 παρ.2α ΠΚ) Στην Ελλάδα διαμένω από το 1993 και από το 1998 νόμιμα. Διαμένω μαζί με την γυναίκα μου και τα δύο τέκνα μου στην Θεσσαλονίκη, επί της οδού Σαπφούς
  5. Επισημαίνεται ότι η κόρη μου έχει αποκτήσει τρία τέκνα γεννημένα στην Ελλάδα και ο γιος μου έχει αποφοιτήσει από ελληνικό δημόσιο Λύκειο. Επισημαίνεται ότι ανανεώνω από το 1998 μέχρι και σήμερα αδιάλειπτα τις άδειες παραμονής μου, το άρρεν τέκνο μου φοιτά σε ελληνικά σχολεία, ενώ το θήλυ τέκνο μου έχει παντρευτεί και είναι μητέρα δύο τέκνων που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. 1.Τωρινά ισχυρά νομιμοποιητικά μου έγγραφα και προγενέστερα νομιμοποιητικά μου έγγραφα από το 1998 (σχετικό 1). 2.Τωρινά ισχυρά και προγενέστερα νομιμοποιητικά έγγραφα της συζύγου μου Υ. Z. (σχετικό 2). 3.Τωρινά ισχυρά και προγενέστερα νομιμοποιητικά έγγραφα των τέκνων μου Υ. L. Q. και Y. X. (σχετικό 3).
  6. Ληξιαρχική πράξη γάμου της κόρης μου με τον C. Y. Τ. και ληξιαρχικές πράξεις γέννησης των τέκνων της κόρης μου και εγγονών μου (σχετικό 4).
  7. Έγγραφα φοίτησης του γιου μου σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα (σχετικό 5). 6.Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης (σχετικό 6).
  8. Συμβόλαιο για το διαμέρισμα που διαμένω με την οικογένεια μου επί της οδού Σαπφούς 12, καθώς και προγενέστερο συμβόλαιο για το διαμέρισμα όπου διαμέναμε παλαιότερα επί της οδού Μπενιζέλου 5 (σχετικό 7).
  9. Εκκαθαριστικά σημειώματα και φορολογικές δηλώσεις στο όνομα μου ήδη από το 1999 (σχετικό 8).
  10. Έγγραφη από την πολυετή εργασία μου στην Ελλάδα (σχετικό 9). Η χορήγηση του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου δικαιολογείται και από την πορισματική αναφορά της ΕΛΥΤ που αφορά την συνολική υπόθεση "Ζ.", βάσει της οποίας γίνεται δεκτό ότι μέχρι την συνεργασία μου με τον εκτελωνιστή Ζ.. δεν υπήρχε κανένας ύποπτος εκτελωνισμός. Τούτο επιβεβαιώνει και ο μάρτυρας Σ. Ι., υπάλληλος ΣΔΟΕ κεντρικής Μακεδονίας ενώπιον του δικαστηρίου που δίκασε το κύκλωμα λαθρεμπορίας (πρακτικά απόφασης 12502/2013 Γ'ΤΠΘ σελ 55, ΣΧΕΤ. 10): "...Οι Κινέζοι είχαν πολλά χρόνια πριν τα μαγαζιά τους. Οι εκτελωνισμοί πριν αναλάβει ο Ζ.ς γινόντουσαν κανονικά απευθείας από τις κινεζικές εταιρίες. Πληρωνόντουσαν κανονικά οι δασμοί οι φόροι και ο εκτελωνιστής. Κάναμε έρευνα στην αγορά και αντιστοιχούσε η αξία τους στα παραστατικά..."Υπενθυμίζεται ότι διατηρούσα κατάστημα ήδη από το 2001 χωρίς να έχω την παραμικρή εμπλοκή με την ποινική ή την διοικητική δικαιοσύνη για αδικήματα λαθρεμπορίας ή για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Αντίθετα όλα αυτά τα χρόνια διατηρούσα μία υγιή επιχείρηση καταβάλλοντας στο ακέραιο τους φόρους που μου αναλογούσαν. Β. ΚΑΛΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ -ελαφρυντικό άρ.84 παρ.2ε ΠΚ Μετά την τέλεση της πράξης εξακολουθούσα να εργάζομαι σε διάφορες εργασίες και να προσπαθώ να συντηρώ τα μέλη της οικογένειας μου όπως συνάγεται από τα συνυποβληθέντα έγγραφα. Επίσης, η καλή συμπεριφορά μου συνάγεται και από τα ανωτέρω λεπτομερώς περιγραφόμενα χρηματικό ποσό, τα οποία κατέβαλα στο Ελληνικό Δημόσιο. Ως προς την εμπλοκή μου στην υπόθεση του κυκλώματος Ζ.. Το παρόν κατηγορητήριο συνιστά μέρος και αποτέλεσμα της μεγάλης έρευνας του ΣΔΟΕ που έλαβε χώρα το 2007 και αφορά την εξάρθρωση του κυκλώματος Ζ.. Για την εμπλοκή μου στην υπόθεση του κυκλώματος Ζ., πλην του παρόντος κατηγορητηρίου, σχηματίσθηκε και έτερη δικογραφία, η οποία κατέληξε στην έκδοση της υπ' αριθμ. 12502/2013 απόφασης του Γ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Στην απόφαση τούτη τόσο ο Εισαγγελέας της έδρας όσο και το Δικαστήριο κατέληξαν σε αθωωτική κρίση στο πρόσωπό μου (:όπως και για τους λοιπούς αλλοδαπούς - Κινέζους συγκατηγορούμενούς μου) και σε καταδικαστική για τον συγκατηγορούμενό μου Ζ. Γ. και για τους λοιπούς συνεργούς του. Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο κατέληξε στην αθωωτική κρίση του, καθώς Α) δεν προέκυψε ποιο ήταν το κέρδος μου από την λαθρεμπορία, διότι τα χρήματα που κατέβαλα στον Ζ. ήταν πολλαπλάσια της πραγματικής αξίας του εκτελωνισμού συμπεριλαμβανομένων φόρων κλπ και Β) δεν προέκυψε ότι έθεσα εγώ την υπογραφή μου για την εκχώρηση των εισαγωγικών δικαιωμάτων στις επιχειρήσεις των καταδικασθέντων συγκατηγορούμενών μου (: εξαρχής ισχυρισμός μου ήταν ότι η υπογραφή μου είχε πλαστογραφηθεί). Αναλυτικότερα ως προς την ουσία της υπόθεσης Ζ. συνολικά, η οποία κατέληξε στην έκδοση της υπ' αριθμ.12502/2013 απόφασης του Γ ΤΠΘ: Όπως προκύπτει από την ανάγνωση της πορισματικής αναφοράς 3008/2008 (ΣΧΕΤ. 14) οι πράξεις της λαθρεμπορίας έλαβαν χώρα με ιδιαίτερα τεχνάσματα τα οποία χρησιμοποιούσε ο εγκεκριμένος αποστολέας Γ.ς Ζ.ς με τις συνδεόμενες μεταξύ τους "εισαγωγικές" επιχειρήσεις ΣΤΑΛΛΙΟΝ ΜΟΝ. ΕΠΕ, ΝΕΔΕΜ ΕΠΕ, Μ. Γ. ΜΟΝ ΕΠΕ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΩΡΙΩΝΑ ΣΤ ΕΠΕ. Όπως καταλήγει η πορισματική αναφορά (βλ. Σελ. 274 επ.) οι ανωτέρω "...δρώντας από κοινού και σε οργανωμένη βάση, πραγματοποίησαν εισαγωγές εμπορευμάτων καταγωγής Κίνας, για Λογαριασμό κινέζικων επιχειρήσεων, εφαρμόζοντας διάφορα τεχνάσματα δόλου και απάτης σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και της Ε.Ε....... Φαίνεται λοιπόν η ΕΛΥΤ να καταλήγει ότι υπαίτιοι των πράξεων λαθρεμπορίας είναι ο Ζ.ς και οι εταιρίες "φαντάσματα" που συνεργαζόταν. Όλοι μαζί είχαν συστήσει μια καλά οργανωμένη ομάδα που συστηματικά προέβαινε σε πράξεις λαθρεμπορίας. Είναι αξιοσημείωτο ότι στο εν λόγω κεφάλαιο της πορισματικής αναφοράς η διοίκηση αποφεύγει να αναφέρει το οτιδήποτε νια την συμμετοχή των κινέζων επιτηδευματιών. Και ορθώς καθώς όπως θα προκύψει με σαφήνεια από όσα θα αναλυθούν στην συνέχεια είναι αυταπόδεικτο ότι τουλάχιστον ο κατηγορούμενος αγνοούσε όσα παράνομα ελάμβαναν χώρα κατά την εισαγωγή των εμπορευμάτων του από την Κίνα. Περαιτέρω απόδειξη τού ότι η συγκεκριμένη "εγκληματική οργάνωση", αποτελούσε ένα καλά οργανωμένο κόλπο του εγκεκριμένου αποστολέα Ζ. αποτελούν τα κάτωθι άκρως αποκαλυπτικά στοιχεία:
  11. Σύνδεση του Ζ. με τις παρεμβαλλόμενες εταιρίες Α. σελ. 37 εως 44 πορισματικής αναφοράς. Ο Γ. Ζ. συνδέεται με τις παρεμβαλλόμενες εταιρίες, Και ειδικότερα ο Ζ. συμμετέχει στις εταιρίες Seway και Seatrans (να σημειωθεί ότι η έδρα της 2πς εταιρίας ήταν στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου
  12. Αυτή είναι και η διεύθυνση της επιχείρησης του Σ. Κ.) Μέλη της Seatrans είναι τόσο ο Γ. Ζ. όσο και η Ι. Τ.. (βλ. σελ. 39). Η Τ. επίσης είναι και αντιπρόεδρος της εταιρίας ΡΙΛΑ ΑΕ στην οποία διευθύνων σύμβουλος είναι ο Δ. Τ., ο οποίος είναι και μοναδικός εταίρος της "ΣΤΑΛΛΙΟΝ" (Βλ. σελ.. 38) Συμμετέχει επίσης ως μέλος και ο Σ. Κ., του οποίου η ατομική επιχείρηση υπενθυμίζεται ότι ήταν επίσης στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου
  13. Ακόμα να σημειωθεί ότι η νέα διεύθυνση της ΡΙΛΑ ΑΕ (στην οποία συμμετέχει η συνεργάτιδα του Ζ. στη Seatrans, η Σ. και ο Κ.) είναι η Στρατηγού Τόμπρα 5 στην Αγία Παρασκευή. Επισημαίνεται ότι αυτή είναι και η διεύθυνση της Μ.-Γ. ΜΟΝ ΕΠΕ. Σημειώνεται ότι μετά από έρευνα στους υπολογιστές της ΣΤΑΛΛΙΟΝ διαπιστώθηκε η σχέση και της Μ. Γ. (σελ. 41). Τέλος προκύπτει και η σύνδεση της UNIVERSE LTD και της ΡΙΛΑ ΑΕ και σε περιπτώσεις εισαγωγών χωρίς την ανάμειξη κινέζων επιτηδευματιών. (σελ. 40).
  14. Η ιδιότητα του Ζ. ως εγκεκριμένου αποστολέα το κλειδί για την εκτροπή του τελωνισμού. Αξιοσημείωτο είναι και το συμπέρασμα που καταλήγει η πορισματική αναφορά στην σελ. 40 αναφορικά με τον ρόλο του Ζ. στις επίδικες πράξεις λαθρεμπορίας.: "... για όλες αυτές τις εισαγωγές, το καθεστώς του εγκεκριμένου αποστολέα χρησιμοποιήθηκε ως μηχανισμός εκτροπής του τελωνισμού των εμπορευμάτων στα ανωτέρω τελωνεία, όπου έγιναν αποδεκτά τα τιμολόγια των " προμηθευτών" UNIVERSE LTD UNDERWOOD LTD. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ από ενότητες 1 και 2: Α. Ο Ζ.ς συνδέεται με τις παρεμβαλλόμενες εταιρίες, οι οποίες επίσης συνδέονται μεταξύ τους. Β. Ο μηχανισμός δόλου και απάτης είχε στηθεί από τον Ζ. σε συνεργασία με τις παρεμβαλλόμενες. Γ. Οι παράνομες πράξεις του Ζ. δεν περιορίζονταν μόνο σε εισαγωγές των συγκεκριμένων Κινέζων Επιτηδευματιών, (βλ. και εταιρία ΩΡΙΩΝΑΣ) Α. Ο μηχανισμός εκτροπής του τελωνισμού των εμπορευμάτων σε τελωνεία που ήταν εφικτή η εισαγωγή των εμπορευμάτων με υποτιμολόγηση βασίσθηκε στην ιδιότητα του Ζ. ως εγκεκριμένου αποστολέα. Ε. Καμία αναφορά- απόδειξη περί γνώσης- συμμετοχής- οφέλους των κινέζων επιτηδευματιών από τις εν λόγω πράξεις λαθρεμπορίας. ΣΤ. Ξεκάθαρο συμπέρασμα της ΕΛΥΤ που επαναλαμβάνεται και στην σελ. 117 "...τα τιμολόγια των OFF SHORE εταιριών εκδίδονταν κατά βούληση του κυκλώματος: Γ. Ζ. και παρεμβαλλόμενες επιγειρήσεις..." Φαίνεται ακόμη και η διοίκηση να διστάσει να θεωρήσει μέλη του εν λόγω κυκλώματος και του κινέζους επιτηδευματίες.
  15. Εκχώρηση του εισαγωγικού δικαιώματος στις παρεμβαλλόμενες επιχειρήσεις με πλαστογράφηση των υπογραφών των κινέζων επιτηδευματιών. Όπως προκύπτει από την πορισματική αναφορά η υπογραφή που ετίθετο στις φορτωτικές για την εκχώρηση του εισαγωγικού δικαιώματος δεν μοιάζει καθόλου μακροσκοπικά με την υπογραφή του αιτούντος στην ανωμοτί κατάθεση του. (βλ. σελ. 116). Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στην σελ. 121 της πορισματικής αναφοράς. Και τίθεται το εξής ζήτημα: Αν ο κατηγορούμενος ήταν γνώστης των εν λόγω πράξεων λαθρεμπορίας, γιατί δεν υπέγραφε ο ίδιος κατά την οπισθογράφηση για την εκχώρηση του εισαγωγικού δικαιώματος; Για να διαπιστωθεί ωστόσο αν ο κατηγορούμενος δεν είχε δόλο λαθρεμπορίας δεν αρκεί το γεγονός ότι η υπογραφή του κατά την εκχώρηση του εισαγωγικού δικαιώματος ήταν πλαστογραφημένη. Αυτό αποτελεί ένδειξη αλλά όχι και απόδειξη αναφορικά με την έλλειψη δόλου, θα πρέπει να εξετασθεί και το κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε κάποιο οικονομικό όφελος από την συγκεκριμένη λαθρεμπορία. Αναφέρουμε εδώ παρεμπιπτόντως ότι το ίδιο ακριβώς έγινε και σε σχέση με τον κινέζο επιτηδευματία W. Y. G.: πλαστογραφήθηκε και η δική του υπογραφή: βλ. σελ. 127 και 130 της ανωτέρω πορισματικής αναφοράς. Άλλη μία απόδειξη ότι το εν λόγω κύκλωμα χρησιμοποιούσε τα ίδια τεχνάσματα εις βάρος των πολλών θυμάτων του.
  16. έλλειψη οικονομικού οφέλους από τον Y. H. M.. Σύμφωνα με την πορισματική αναφορά ο δόλος του Y. H. M. προκύπτει ξεκάθαρα από το γεγονός ότι "...έδωσε, σύμφωνα με την κατάθεση του, στον Γ. Ζ. 7000 έως 8000, για τον εκτελωνισμό και την μεταφορά του κάθε κοντεινερ, ενώ τα έξοδα εκτελωνισμού ήταν πολύ λιγότερα..( έως 1500 ευρώ περίπου) επομένως γνώριζε ότι διενεργείται κάποια παράνομη πράξη κατά τον εκτελωνισμό." (βλ. σελ. 103) Είναι προφανής η πλάνη περί τα πράγματα στον συγκεκριμένο συλλογισμό που οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα. Σε όλες τις καταθέσεις του ο Y. H. M. επαναλαμβάνει ότι πράγματι έδινε 7000 έως 8000 ευρώ για τον εκτελωνισμό και την μεταφορά κάθε Κοντεινερ, συμπεριλαμβανομένων ωστόσο των δασμών φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων και της αμοιβής Και είναι άξιο απορίας: Ποιο είναι το όφελος μου από την συγκεκριμένη πράξη λαθρεμπορίας; Ποια είναι η ένδειξη ότι είχε ο αιτών δόλο τη στιγμή που αποδεικνύεται:
  17. και ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή του
  18. και ότι ο εκτελωνιστής της Βέροιας Τ. που πραγματοποίησε τον εκτελωνισμό δεν τον γνώριζε αλλά και ούτε ήρθε ποτέ σε επαφή μαζί του.
  19. Και ότι κατέβαλε στον εκτελωνιστή το σύνολο του ποσού που απαιτούνταν για τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων βάσει της πραγματικής αξίας αυτών.
  20. και πριν την έναρξη της συνεργασίας με τον εκτελωνιστή Ζ. δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα και καμία εμπλοκή κατά την συνεργασία του αιτούντος με άλλους εκτελωνιστές. Είναι τέλος χαρακτηριστικό (σελ. 117 της πορισματικής) αναφορικά με την ευθύνη του Ζ. ότι "...το φορτίο παραλήφθηκε από το λιμάνι (ΟΛΘ-ΣΕΜΠΟ) με σκοπό τη διαμετακόμιση με απλοποιημένη διαδικασία (μη προσκόμιση στο τελωνείο) από τον εγκ. Αποστολέα Ζ. (κύριος υπόχρεος) ο οποίος συνέταξε το Τ1 αριθμό 1340/27 -06-07 με αναγραφόμενη ως παραλήπτρια την επ. ΝΕΔΕΜ και όχι την Υ. Χ. Μ. σε χρόνο προγενέστερο της έκδοσης της προαναφερόμενης διατακτικής (3-7-2007) και των επ' αυτής διενεργηθέντων πράξεις μεταβίβασης (4-7-2007). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στην συγκεκριμένη υπόθεση, όπως αναλυτικά εκτέθηκε και στο ιστορικό μέρος, κεντρικό ρόλο είχε ο Γ. Ζ. ο οποίος κατόρθωνε να πραγματοποιεί τις συγκεκριμένες πράξεις λαθρεμπορίας σε συνεργασία με τις εταιρίες "Φαντάσματα" στις οποίες, όπως αποδείχθηκε, συμμετείχε ενεργά. Αντίθετα ο δόλος του αιτούντος δεν είναι και τόσο αυταπόδεικτος καθώς από την πορισματική αναφορά προκύπτει και ότι οι οπισθογραφήσεις για την εικονική εκχώρηση του εισαγωγικού δικαιώματος γινόταν με πλαστογραφημένες υπογραφές και ότι στην ουσία ο αιτών δεν είχε κανένα όφελος για την τέλεση της λαθρεμπορίας λαμβανομένου υπόψη ότι για κάθε κοντέινερ κατέβαλε στον εκτελωνιστή το ποσό που αντιστοιχούσε στον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων με βάση την πραγματική αξία τους. Σημειωτέον δε ότι εξ αργής με ειλικρίνεια, ευθύς μόλις αντιλήφθηκε την τελεσθείσα λαθρεμπορία, όχι μόνο δεν προσπάθησε να αποκρύψει την αλήθεια, αλλά αντίθετα συνεργάσθηκε με τις αργές, χωρίς να προσπαθεί να καλύψει επουδενί τις ανωτέρω παράνομες πράξεις". Το Τριμελές Εφετείο, δέχθηκε τον ισχυρισμό αυτό, όσον αφορά την ελαφρυντική περίσταση του εδαφ. δ', της ειλικρινούς μεταμέλειας, ενώ απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό για τις λοιπές δύο ελαφρυντικές περιστάσεις εδαφ. α' και ε', με την αιτιολογία που αναφέρεται στο τέλος του προπαρατεθέντος αιτιολογικού. Η αιτιολογία αυτή είναι συνοπτική και ανεπαρκής και ειδικότερα, α) όσον αφορά την αιτηθείσα ελαφρυντική περίσταση του εδαφ. α', απορρίπτει σιγή και ουδόλως απαντά στα επικληθέντα από τον Κινέζο κατηγορούμενο αρκετά πραγματικά περιστατικά έντιμης διαβίωσης στην Ελλάδα προ της αξιόποινης πράξης από το 1993 μέχρι σήμερα και β) όσον αφορά την αιτηθείσα ελαφρυντική περίσταση του εδαφ. ε', καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, η μόνη αιτιολογία απόρριψης, ότι "δεν αποδείχθηκε ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ήτοι δεν αποδείχθηκε ότι βοήθησε τις αρμόδιες αρχές στην εξάρθρωση του κυκλώματος λαθρεμπορίας του Ζ.", δεν είναι η απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού ουδόλως απαντά στα επικληθέντα ως παραπάνω πραγματικά περιστατικά καλής συμπεριφοράς. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, σχετικός λόγος αναιρέσεως της αιτήσεως, κύριος και πρόσθετος, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος για την αναγνώριση των ως άνω δύο ελαφρυντικών περιστάσεων, είναι βάσιμος.
  21. Από τις διατάξεις του άρθρου 107 παρ.1 και 2 εδ. β' του Ν. 1165/1918 για τον "Τελωνειακό Κώδικα", όπως η παρ.2 εδ. β' είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 32 εδ. α του Ν. 1731/1987 "κατά πάσα περίπτωση λαθρεμπορίας, τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο αυτής δημεύονται ... και αν για οιονδήποτε λόγο ήθελε καταστεί αδύνατη η δήμευση, επιβάλλεται στον ένοχο χρηματική ποινή, ίση με την αξία cif προσαυξημένη με τις δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις που αναλογούν στα αντικείμενα της λαθρεμπορίας που δημεύθηκαν". Κατά τις διατάξεις του άρθρου 160 παρ.1 και 2 του Ν. 2960/2001 για τον "Εθνικό Τελωνειακό Κώδικα", που ισχύει κατά το άρθρο 185 αυτού από 1.1.2002, "σε κάθε περίπτωση λαθρεμπορίας, τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο αυτής, δημεύονται ... . Εάν για οποιονδήποτε λόγο, ήθελε καταστεί αδύνατη η δήμευση των (κατά το παρόν άρθρο), αντικειμένων της λαθρεμπορίας επιβάλλεται στον ένοχο χρηματική ποινή, ίση με την αξία cif αυτών, επιπροσθέτως πάσης άλλης ποινής επιβαλλόμενης κατά τον παρόντα Κώδικα". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα για την πράξη της λαθρεμπορίας ποινή φυλακίσεως 6 μηνών και χρηματική ποινή 71.024,22 ευρώ, της αξίας cif των εισαχθέντων εμπορευμάτων αυτών, χωρίς όμως να γίνεται μνεία ή να βεβαιώνεται στην αιτιολογία, όπως θα έπρεπε κατά τα προεκτεθέντα, ότι δεν δημεύθηκαν ή ότι δεν κατέστη δυνατόν να δημευθούν τα εισαχθέντα εμπορεύματα που ήσαν αντικείμενο της λαθρεμπορίας και ότι για το λόγο αυτό επιβάλλεται χρηματική ποινή. Επιπλέον δεν αναφέρεται καθόλου πώς προέκυψε το ύψος της επιβληθείσας χρηματικής αυτής ποινής και ειδικότερα αν στο ποσό των 71.024,22 ευρώ, που αόριστα στο διατακτικό αναφέρει ότι αντιστοιχεί στην αξία cif των εμπορευμάτων αυτών, περιλαμβάνονται και οι προσαυξήσεις και δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις, κατά παράβαση των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων του άρθρου 160 παρ.1 του Ν. 2960/
  22. Έτσι η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που επέβαλε την χρηματική ποινή των 71.024,22 ευρώ, στερείται, σύμφωνα με τα πιο πάνω, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, κατά τις βάσιμες περί τούτου αιτιάσεις που περιέχονται, στον συναφή τέταρτο λόγο αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν μέρει, μόνο κατά το μέρος της που επέβαλε στον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ποινή φυλακίσεως και τη σωρευτική χρηματική ποινή του ποσού των 71.024,22 ευρώ για την πράξη της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση και να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος της για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν την υπόθεση (άρθρο 519 ΚΠΔ) και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης μετά των προσθέτων λόγων αυτής, ως αβάσιμη. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί εν μέρει τη με αριθμ. 1250/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά τις διατάξεις της που επέβαλε στον αναιρεσείοντα H. M. Y. του ZAO ΜΟ, την αναφερόμενη στο σκεπτικό ποινή φυλακίσεως και τη χρηματική ποινή για την πράξη της λαθρεμπορίας κατ' εξακολούθηση. Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το άνω μέρος που αναιρέθηκε, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που την δίκασαν προηγουμένως. Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 27.11.2014 αίτηση αναίρεσης, μετά των προσθέτων από 2-3-2015 λόγων αυτής, του H. M. Y. του Z. M., κατά της αυτής πιο πάνω απόφασης. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου
  23. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου
  24. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.