ΑΠ 425/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 425 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Σωματική βλάβη από αμέλεια (τραυματισμός οδηγού μοτοσικλέτας λόγω διαρροής υδάτων από βάνα ποτίσματος). Αμέλεια υπεύθυνου εργολήπτη δημοσίων έργων. Στοιχεία εγκλήματος. Λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 425/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γαλενιανό, για αναίρεση της με αριθμό 1309/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 774/2007. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 314 παρ.1 εδάφ. α' του Π.Κ. "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών". Από το συνδυασμό της διάταξης αυτής με εκείνη του άρθρου 28 του ΠΚ, κατά την οποία "από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποίαν όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα το οποίο προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν", προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται να διαπιστωθεί, αφενός, ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, και, αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικά αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή παράλειψη. Η παράλειψη, ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα είδος της ευθύνης συνίσταται στη μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε μία παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε, για τη θεμελίωση της σωματικής βλάβης από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται και η συνδρομή των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ, κατά το οποίο "όπου ο νόμος, για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης, απαιτείται να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου ή από σύμβαση ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ειδικότερα, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, αρκεί η γενική, κατά το είδος τους, αναφορά τους, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε κάθε παραδοχή. Δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση όπου η αιτιολογία της αποφάσεως εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της, το οποίο περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητήριου και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Δεν αποτελούν, επίσης, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο και παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος, κατά τον στο διατακτικό τόπο και χρόνο, έχοντας αναλάβει με το από ..... συμφωνητικό εκτέλεσης έργου ...., συναφθέντος μεταξύ αυτού και της Δ/νσης ΔΚΕΣΟ/ΓΕΝ.ΓΡΑΜ.ΔΗΜ. ΕΡΓ./ΥΠΕΧΩΔΕ, την εκτέλεση του έργου ... "Βελτίωση - Συντήρηση πρασίνου, καθαρισμός νησίδων και παράπλευρων χώρων των ...., ...., ....., ....., .....", δεν μερίμνησε για την κανονική και ασφαλή λειτουργία του δικτύου άρδευσης (βάνας), που ήταν εγκατεστημένο στη δεξιά πλευρά της ....., στο ρεύμα προς την Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και εξυπηρετούσε μέσω αγωγού την άρδευση των ευρισκομένων στη διαχωριστική νησίδα της ..... φυτών, των οποίων είχε αναλάβει τη συντήρηση, όπως ήταν υποχρεωμένος, με βάση τις ανωτέρω από αυτόν αναληφθείσες συμβατικές υποχρεώσεις, συνεπεία δε της αμελούς αυτής συμπεριφοράς του, συνισταμένης, ενόψει και των προεκτιθεμένων, στην έλλειψη ιδιαίτερης επιμέλειας και προσοχής, που ήταν υποχρεωμένος να επιδείξει εκ του επαγγέλματος του ως εργολήπτης δημοσίων έργων, αλλά και όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προεκλήθη σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας άλλου, χωρίς να προβλέψει το παραχθέν από την πράξη του αξιόποινο αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, από την ανωτέρω αιτία, διέρρευσαν ύδατα στο οδόστρωμα της ....., στο ρεύμα προς την Ν.Ε.Ο.Α.Κ., εξαιτίας της παρουσίας των οποίων η υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...... δικ. μοτ/τα, κινούμενη κανονικά στη μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας της ίδιας Λεωφόρου με κατεύθυνση προς Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων προ αυτής, εξετράπη της πορείας της, ανετράπη και προσέκρουσε στις μεταλλικές μπάρες ασφαλείας της διαχωριστικής νησίδας, από την πρόσκρουση δε ο οδηγός της Ψ1 τραυματίστηκε, έχοντας υποστεί κάταγμα-διάσταση πυελικού δακτυλίου, ανοικτό κάταγμα (αρ) μηριαίου, κάταγμα-εξάρθρημα (αρ) άκρου ποδός, κάταγμα - εξάρθρημα (αρ.) ποδοκνημικής, συνδεσμική κάκωση (αρ) γόνατος, ρήξη ορθού και ουροδόχου κύστης. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της ανωτέρω αξιόποινης πράξης, του Δικαστηρίου δεχόμενου ότι η τέλεση αυτής έλαβε χώρα υπό την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α' του Π.Κ., κατά τα στο διατακτικό". Ακολούθως, με βάση τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, ως υπόχρεου εκ του επαγγέλματός του σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, δηλαδή ως υπευθύνου εργολήπτη δημοσίων έργων, και του επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, εφόσον εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος για το οποίο ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος (άρ.26 παρ. 1β, 28, 314 παρ.1α, 315 παρ. 1 του Π.Κ ), καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη και στα οποία στήριξε την ανέλεγκτη για τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά κρίση του, όπως και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν τις παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές. Ειδικότερα, δεν ήταν αναγκαία, για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως, η παράθεση και των επιπλέον στοιχείων που αναφέρει ο αναιρεσείων στην αίτησή του, προκειμένου να αιτιολογήσει το Δικαστήριο το συμπέρασμά του, ότι η διαρροή των υδάτων στο οδόστρωμα προήλθε από το δίκτυο άρδευσης (βάνα), που ήταν εγκατεστημένη στη δεξιά πλευρά της ......, στο ρεύμα προς την Ν.Ε.Ο.Α.Κ. και ότι ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, στο πλαίσιο της εκτελουμένης εργολαβίας, ενώ είχε τη σχετική ευθύνη, δεν μερίμνησε για την κανονική και ασφαλή λειτουργία του εν λόγω δικτύου άρδευσης (βάνας).Οι αιτιάσεις ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρει ο αναιρεσείων, προκύπτουν τα αντίθετα από όσα δέχθηκε το Δικαστήριο σχετικώς με τα πιο πάνω, απαραδέκτως προβάλλονται, διότι ανάγονται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, το Τριμελές Εφετείο κατέληξε στην περί ενοχής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου κρίση του, αφού έλαβε υπόψη του, μεταξύ άλλων, και όλα τα αναγνωσθέντα, κατά τα αναφερόμενα στα πρακτικά, έγγραφα, επομένως και το με αριθ. πρωτ. ..... έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, που αναφέρει ο αναιρεσείων, χωρίς να απαιτείται ειδική αναφορά και αξιολόγηση του εν λόγω αποδεικτικού μέσου. Αβάσιμη, επίσης, είναι και η αιτίαση του αναιρεσείοντος, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι το σκεπτικό και το διατακτικό της αποτελούν ουσιαστικά επανάληψη - αντιγραφή του κατηγο-ρητηρίου, όπως αυτό έχει καταχωρηθεί στο κλητήριο θέσπισμα, αφού η αιτιολογία της αποφάσεως, ανεξάρτητα από το εάν αυτή αποτελεί επανάληψη του διατακτικού, περιέχει με πληρότητα, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητήριου, πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποία κρίθηκε ένοχος ο αναιρεσείων κατηγορούμενος. Κατά τα λοιπά, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, ότι δεν αιτιολογείται με την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί φέρει αυτός φέρει ευθύνη για τον τραυματισμό του παθόντος, "δεδομένου ότι το επίδικο συμβάν έλαβε χώρα, σύμφωνα με την έκθεση αυτοψίας και τις καταθέσεις των μαρτύρων και του ιδίου του παθόντος, περί ώρα 21.00' της 7-6-2001, ήτοι πολύ μετά τη λήξη του νομίμου ωραρίου εργασίας", κατά το οποίο, όπως ισχυρίζεται, και μόνο είχε υποχρέωση να εργάζεται και να έχει προσωπικό στο έργο, απαραδέκτως προβάλλονται, καθόσον με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται απαραδέκτως η περί τα πράγματα εκτίμηση του Δικαστηρίου της ουσίας. Έτσι, σύμφωνα με τα παραπάνω, ο μοναδικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 περ.Δ του ΚΠΔ, αναιρετικός λόγος, με τις πιο πάνω αιτιάσεις, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και ακολούθως και η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 10/4/2007 (αρ. πρωτ. 3268/11-4-2007) αίτηση (δήλωση) αναίρεσης του Χ1, για αναίρεση της 1309/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι