ΑΠ 431/2014 — Ειδική παροχή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 431 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Ειδική παροχή. Περίληψη: Απορρίπτει αίτημα ανάκλησης αποφάσεως για αναστολή εκτελέσεως κατ' άρθρο 565 παρ.2 ΚΠολΔ. Αναστέλλει κατ' άρθρο 249 ΚΠολΔ, μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη ΟλΑΠ επί ετέρας δίκης, για τη νομιμότητα ή μη της κατ' εφαρμογή της αρχής της ισονομίας επέκταση της χορήγησης της ειδικής παροχής του άρθρου 14 ν. 3016/2002 (των 176 ευρώ), αδιακρίτως. Αριθμός 431/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β2 Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Μουστάκα, προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γιαννούλη), Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 11η Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ: ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ", ως καθολικού και ειδικού διαδόχου του αρχικά αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΑΣ", όπως νομίμως εκπροσωπείται, που εδρεύει στην Πάτρα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Γρηγορίου -Ευαγγέλου Καλαβρού. ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Χ. Λ., 2) Ν. Κ., 3) Ε. Μ., 4) Σ. Δ., 5) Γ. Σ., 6) Θ. Π., 7) Α. Μ., 8) Α. Μ., 9) Σ. Μ., 10) Χ. Α., 11) Χ. Μ., 12) Ά. Μ., 13) Φ. Κ., 14) Σ. Κ., 15) Δ. Σ., 16) Ν. Λ., 17) Α. Γ., 18) Θ. Μ., 19) Κ. Β., 20) Α. Π., 21) Γ. Θ. και 22) Ε. Σ., κατοίκων ..., που παραστάθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Ευμορφίας Ρήγα, η οποία κατέθεσε προτάσεις. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-5-2006 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πατρών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 730/2006 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 2-11-2010 αίτησή του. Επί της αιτήσεως αναιρέσεως εκδόθηκε η 1398/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση το αναιρεσείον με την από 10-9-2013 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την ανάκληση της 141/2013 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου (σε Συμβούλιο), με την οποία ανεστάλη η εκτέλεση της 730/2006 απόφασης του Ειρηνοδικείου Πατρών, για τους λόγους που ανέπτυξε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 1-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στα δικαστικά έξοδα. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά την έναρξη της συζήτησης, οι αναιρεσίβλητοι υπέβαλαν αίτημα ανάκλησης της 141/2013 αποφάσεως αυτού του δικαστηρίου, το οποίο είχε συνεδριάσει ως Συμβούλιο και με την οποία είχε ανασταλεί η εκτέλεση της 730/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Πατρών, που προσβάλλεται με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Η αναστολή είχε δοθεί κατ' άρθρο 565 παρ.2 ΚΠολΔ, αντιμωλία των διαδίκων (πλην ενός εκ των ομοδικούντων αναιρεσιβλήτων), μέχρι να εκδοθεί απόφαση του Αρείου Πάγου επί της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως και υπό τον όρο αυτή να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Την ανάκληση της 141/2013 αποφάσεως είχαν ήδη ζητήσει οι αναιρεσείοντες, σύμφωνα με τα άρθρα 565 παρ.2 εδ. γ' και 696 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ, με προηγούμενη αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 161/2013 απορριπτική απόφαση αυτού του δικαστηρίου (σε Συμβούλιο). Οι αναιρεσείοντες επαναφέρουν τώρα το ίδιο αίτημα, επικαλούμενοι τις διατάξεις των άρθρων 565 παρ.2 εδ. δ' και 697 ΚΠολΔ. Παρατηρείται, όμως, ότι η αναστολή εκτελέσεως είχε χορηγηθεί επειδή πιθανολογήθηκε ότι, σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και απορρίψεως της αγωγής των αναιρεσιβλήτων ως μη νομίμου, θα είναι ιδιαίτερα δυσχερής για το αναιρεσείον ΝΠΔΔ η επαναφορά των πραγμάτων στην προ της εκτελέσεως κατάσταση. Ο κίνδυνος αυτός δεν έχει εκλείψει, όχι μόνο διότι η επί της αιτήσεως αναιρέσεως εισήγηση είναι δυσμενής για τους αναιρεσείοντες, αλλά και διότι η λύση, επί του νομικού ζητήματος που ανακύπτει, είναι αμφίβολη, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρονται στη συνέχεια της παρούσας. Επομένως, η αίτηση ανακλήσεως πρέπει και πάλι να απορριφθεί.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 249 εδ. α' ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί. Από τη διατύπωση και το σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί προς εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συνάγεται ότι η εφαρμογή της δεν είναι εκ προοιμίου ασυμβίβαστη με την αναιρετική δίκη. Διότι, παρά τη μη ειδική αναφορά της στο άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ, όπου γίνεται ενδεικτική μνεία μιας σειράς από διατάξεις του γενικού μέρους του ΚΠολΔ που μπορούν να έχουν εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, δεν αποκλείεται, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η διακριτική ευχέρεια, που παρέχεται από το άρθρο 249 ΚΠολΔ, να εξασφαλίζει την προσφορότερη λύση για την εξυπηρέτηση του ως άνω σκοπού. Αυτό συμβαίνει, προεχόντως, όταν κάποιο σοβαρό, νομικό ζήτημα, το οποίο πρέπει να επιλυθεί από το οικείο αναιρετικό Τμήμα, έχει παραπεμφθεί ήδη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, όπου και εκκρεμεί.
3. Στην προκείμενη περίπτωση, το δικαστήριο της ουσίας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, ότι οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσίβλητοι), με την ένδικη, από 16-5-2006 αγωγή αυτών, επικαλούμενοι συμβάσεις παροχής εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και ιδιωτικού δικαίου με το εναγόμενο ΝΠΔΔ (ήδη αναιρεσείον), ζήτησαν την καταψήφισή του στην καταβολή του χρηματικού ποσού των 9.284 ευρώ προς τον καθένα από αυτούς, ως το σύνολο της μηνιαίας ειδικής παροχής του άρθρου 14 παρ.2 του ν. 3016/2002 (επίδομα των 176 ευρώ) για το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-
4. Κατόπιν αυτού, αφού, επίσης, δέχθηκε ότι οι ενάγοντες είχαν απασχοληθεί, πράγματι, στο εναγόμενο κατά το ένδικο χρονικό διάστημα ως μουσικοί και ότι δεν λάμβαναν πρόσθετες μισθολογικές παροχές, συμψηφιστέες προς την αιτουμένη, έκρινε ότι η μη χορήγηση προς αυτούς της εν λόγω ειδικής παροχής, για το ένδικο χρονικό διάστημα, αποτελεί ευθεία παραβίαση τόσο της αρχής της ισότητας των Ελλήνων πολιτών ενώπιον του νόμου όσο και του δικαιώματός τους, ως εργαζομένων, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, σε ίση αμοιβή για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το Ειρηνοδικείο έκανε δεκτή την αγωγή των αναιρεσιβλήτων και επιδίκασε στον καθένα από αυτούς το αιτούμενο ποσό.
5. Την ως άνω κρίση του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει ήδη το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, με το μοναδικό από το άρθρο 560 αρ.1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ισχυριζόμενο ότι το Ειρηνοδικείο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 παρ.1 και 22 παρ.1 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με αυτές του ν. 2470/1997 για το ενιαίο μισθολόγιο και των άρθρων 13 του ν. 2738/1999, 14 του ν. 3016/2002 και 28 του ν. 3205/
6. Προκύπτει, όμως, ότι η ευδοκίμηση ή μη του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα της επέκτασης ή μη, κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισονομίας (άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος), της χορήγησης της μηνιαίας ειδικής παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, για τους οποίους δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του ν. 3016/
7. Το ζήτημα αυτό, ως αναφερόμενο σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων και, εντεύθεν, χαρακτηρισθέν ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, έχει ήδη παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος αυτού. Ήδη, μετά τον γενόμενο προσδιορισμό, η παραπεμφθείσα υπόθεση εκκρεμεί προς συζήτηση στην Πλήρη Ολομέλεια κατά τη δικάσιμο της 10ης Απριλίου
8. Επομένως, για την ενότητα της νομολογίας και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει, ευλόγως, περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 249 ΚΠολΔ. Κατόπιν αυτού, πρέπει να ανασταλεί η πρόοδος της παρούσας δίκης, μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προς την οποία η τυχόν παραπομπή και της υπόθεσης αυτής θα επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την εκδίκασή της. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση ανακλήσεως της 141/2013 αποφάσεως αυτού του δικαστηρίου (σε Συμβούλιο). ΑΝΑΒΑΛΛΕΙ τη συζήτηση επί της αιτήσεως αναιρέσεως μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί της υποθέσεως που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 τμήματος του Αρείου Πάγου. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 25η Φεβρουαρίου
9. -Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 26η Φεβρουαρίου
10. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ