← Ελλάδα

ΑΠ 434/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Καταδολίευση δανειστών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 434 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Καταδολίευση δανειστών. Περίληψη: Καταδολίευση δανειστών. Τρόποι τελέσεως. Πλήρης και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία. Αριθμός 434/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, περί αναιρέσεως της 40/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Κανελλόπουλο. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15.5.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 828/2009. Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 397 παρ. 1 του ΠΚ, οφειλέτης που με πρόθεση ματαιώνει εν όλω ή εν μέρει την ικανοποίηση του δανειστή του, βλάπτοντας, καταστρέφοντας ή καθιστώντας χωρίς αξία, αποκρύπτοντας ή απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικα χρέη ή ψεύτικες δικαιοπραξίες, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή, αν η πράξη δεν υπόκειται σε βαρύτερη ποινή σύμφωνα με άλλη διάταξη. Κατά τη διάταξη αυτή, το έγκλημα της καταδολιεύσεως δανειστών μπορεί να τελεσθεί με τέσσερις τρόπους, ήτοι: α) με βλάβη, καταστροφή ή εκμηδένιση της αξίας οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου, β) με απόκρυψη τέτοιου στοιχείου, γ) με απαλλοτρίωση χωρίς ισάξιο και αξιόχρεο αντάλλαγμα και δ) με δημιουργία ψευδών χρεών ή ψευδών δικαιοπραξιών από τον οφειλέτη. Ψευδής δικαιοπραξία είναι και η εικονική, δηλαδή αυτή που δεν γίνεται στα σοβαρά αλλά μόνο φαινομενικά (άρθρο 138 παρ. 1 ΑΚ). Οι πιο πάνω τρόποι τελέσεως δεν πρέπει να αντιφάσκουν μεταξύ τους. Αντιφάσκουν δε μεταξύ τους η απαλλοτρίωση χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, η οποία είναι αληθής δικαιοπραξία και η δημιουργία ψευδών δικαιοπραξιών, όπως είναι η εικονική. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε ποινή φυλακίσεως 6 μηνών για καταδολίευση δανειστών. Από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύει κατ' είδος, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Ο κατηγορούμενος στις 6-2-2001, ενώ του είχαν κοινοποιηθεί οι με αριθμ. .../21-4-1999 και .../1999 Διαταγές Πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για καταβολή συνολικού ποσού πλέον τόκων και εξόδων 17.900.000 δρχ. (ή 52.531,18 ευρώ) δηλαδή (6.200.000 δρχ. + 11.700.000 δρχ. αντίστοιχα στον εγκαλούντα, προέβη στη μεταβίβαση προς στη μητέρα του ...., με εικονική δικαιοπραξία, του περιγραφόμενου στο διατακτικό της παρούσας ακινήτου και συγκεκριμένα δυνάμει του με αριθμ. ... συμβολαίου πώλησης του Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη, νόμιμα μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο ...και αριθμό ..., μεταβίβασε στην μητέρα του την κυριότητα αυτού. Όπως δε αποδείχθηκε, το εν λόγω ακίνητο ήταν το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του κατηγορουμένου και με τον τρόπο αυτόν ο εν λόγω οφειλέτης ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα το μοναδικό του περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικη δικαιοπραξία. Τέλος, αποδείχθηκε ότι ο εγκαλών έλαβε γνώση της παραπάνω εικονικής δικαιοπραξίας το πρώτο πενθήμερο του μηνός Νοεμβρίου 2001, ήτοι μεταγενέστερα της ημερομηνίας που έλαβε χώρα η παραπάνω δικαιοπραξία, κατόπιν σχετικής πληροφορίας από έναν συγχωριανό του και ακολούθως υπέβαλε την έγκλησή του στις 15-1-2002, ήτοι εντός της τριμήνου προθεσμίας που ορίζει ο νόμος. Ενόψει αυτών, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της αξιόποινης πράξης της καταδολίευσης δανειστών που του αποδίδεται, αφού αυτή με βάση τα παραπάνω περιστατικά στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας". Περαιτέρω, στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται ότι κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος διότι, ενώ ήταν οφειλέτης, ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικες δικαιοπραξίες. Συγκεκριμένα, ... την 6.2.2001 ο κατηγορούμενος μεταβίβασε στη μητέρα του ..., το μοναδικό πιο πάνω περιγραφόμενο ακίνητο και συγκεκριμένα, δυνάμει του με αριθμό ....συμβολαίου πώλησης του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Σαραγιώτη, νόμιμα μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφής του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο ...και αριθμό ..., με εικονική δικαιοπραξία. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της εγκληματικής πράξεως του άρθρου 397 ΠΚ, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, ενώ, περαιτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την παραπάνω ουσιαστική ποινική διάταξη, την οποία δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε γιατί ως οφειλέτης ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, κατασκευάζοντας ψεύτικη δικαιοπραξία, δηλαδή μεταβιβάζοντας με εικονική δικαιοπραξία το μοναδικό ακίνητο, της κυριότητάς του, στη μητέρα του. Το ότι, τόσο στο σκεπτικό, όσο και στο διατακτικό, αναφέρεται και η φράση "απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα", δεν σημαίνει ότι υπάρχουν αντιφατικές αιτιολογίες και αντιφάσεις που καθιστούν την απόφαση χωρίς νόμιμη βάση, παραβιάζοντας εκ πλαγίου την προαναφερόμενη ουσιαστική ποινική διάταξη, διότι είναι σαφής η παραδοχή της απόφασης ότι η δικαιοπραξία που καταρτίστηκε ήταν εικονική και όχι αληθής. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. δ' και ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, που υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Κατά συνέπεια, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως (ο αναφερόμενος λόγος στο υπόμνημα, που κατατέθηκε προ 4 ημερών πριν της δικασίμου, είναι απαράδεκτος, κατ' άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, ως πρόσθετος λόγος), πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 15.5.2009 αίτηση (δήλωση) του ..., για αναίρεση της 40/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης. Και Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι

(220)ευρώ, και τη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος ..., την οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων
(500)ευρώ, σε βάρος του αναιρεσείοντος. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Μαρτίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.